★ Closer than the Star ★ ใกล้กว่าดาว ★

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 480,856 Views

  • 8,394 Comments

  • 25,177 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    5,368

    Overall
    480,856

ตอนที่ 23 : บทที่ 22 เขามีความสุข + ประกาศสำคัญ (รบกวนอ่านหน่อยนะคะ)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 46519
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3299 ครั้ง
    21 ธ.ค. 61




ปั่ก!! พลั่ก!!


เสียงกำปั้นกระทบกระสอบทรายดังลั่น


ผมละสายตาไปจากภาพตรงหน้าไม่ได้เลย


ถ้ากระสอบทรายนั่นเป็นคน คงตายแล้วเกิดใหม่ไปหลายรอบแล้ว


พี่ธันปรับนวมที่ตัวเองสวมนิดหน่อย เขาตั้งการ์ดขึ้นมา ท่าทางคล่องแคล่ว พอเขาออกหมัด...


พลั่ก!!


กระสอบทรายตั้งพื้นแทบหงาย เสียงดังลั่นจนคนทั้งยิมต้องหยุดกิจกรรมของตัวเองไปชั่วขณะแล้วหันมามอง


พลั่ก!


“โห...”


พลั่ก!


“อูย”


ทุกคนส่งเสียงโอดครวญ ส่วนผมนั่งกุมหัวใจมองอยู่ไม่ไกล ทั้งที่ยังไม่ได้เริ่มออกกำลังกายสักอย่าง แค่วอร์มแล้วก็เหยียดกล้ามเนื้อโง่ๆ แต่ใจผมเต้นแรงมาก รู้สึกแก้มร้อนผ่าว


เท่มาก...เท่มากๆ


มือสั่น อยากจะล้วงเอามือถือขึ้นมาถ่ายรูป ไม่สิ อัดวิดีโอเลยดีกว่า ผมจะเอาเสียงพี่ธันต่อยกระสอบทรายไปตั้งเป็นเสียงเรียกเข้ามือถือ


“ใกล้” ผมสะดุ้ง ลืมซ่อนมือถือ ก็เลยถือคาไว้แบบนั้นแล้วตอบเขาเหลอหลา


“ครับ?


พี่ธันเดินเข้ามาหา เหงื่อออกแล้วนิดหน่อย เขาใส่เสื้อกล้ามออกกำลังกายสีดำ ก็เลยมองเห็นกล้ามแขน


หรือว่าที่หมีใหญ่ชอบกัดแขนผม จะเป็นเพราะมันเห็นกล้ามแขนผมแล้วมันเขี้ยว?


คนเข้าใจแมวแล้ว


เขาหยิบมือถือผมไปเก็บในกระเป๋าแล้วจูงให้ผมมายืนตรงลานชก


“ตั้งการ์ดแบบนี้” ผมยกการ์ดขึ้นมา พี่ธันส่ายหัวหน่ายๆ ขมวดคิ้วด้วย มันดูแย่ขนาดนั้นเลยเหรอ “ทำท่าอย่างกับจะไปตะปบใคร เป็นแมวหรือไง” เขาพึมพำ ผมกำลังจะเถียงแล้วว่าหมีใหญ่ไม่เคยทำแบบนี้นะ แต่พอถูกเขาโอบด้านหลังเพื่อช่วยจัดท่าทางให้ เสียงก็หายไป


“ไหนลองชกลม” เขาให้ผมชกลมอยู่เป็นสิบนาที ก่อนจะพาไปชกกระสอบ ใส่นวมแล้วเหมือนตุ๊กตาหิมะเลย


แต่เสียงที่ผมชกกระสอบมันเบาหวิว เหมือนเอานุ่นไปสะกิดซุง ทำยังไงก็ไม่แรงขึ้น พี่ธันเลยเปลี่ยนใจ ให้ผมสวมเป้าชกที่มือทั้งสองข้างแล้วเล่นกับพี่เขาแทน


เดี๋ยว


เดี๋ยวนะ


ให้ผมสวมเป้าชกเหรอ


กว่าจะรู้ตัว ผมกับพี่ธันก็ยืนประจันหน้ากัน เขายิ้มนิดๆ เหมือนกำลังสนุก ส่วนผมหน้าซีดเป็นไก่ต้ม เสียงกระสอบทรายโดนอัดดังก้องสะท้อนอยู่ในหัว


“ซ้ายขวาซ้ายนะ ลองก่อน ยกเป้าขึ้นมา ซ้าย ขวา ซ้าย ใช่ แบบนั้น...พี่จะเอาจริงแล้วนะ”


พี่ธันเอากำปั้นมากระทบเป้าชกในมือผมเบาๆ ให้ทดลองซ้ายขวาซ้าย เขาเตรียมพร้อมเอาจริงอย่างรวดเร็ว ในขณะที่ผมเริ่มจินตนาการว่ากระสอบทรายเมื่อกี้เป็นลำตัวตัวเอง


เขาตั้งการ์ดขึ้นมา สายตาเปลี่ยนเป็นเอาจริง พอเข้าออกหมัดผมก็หลับตาปี๋ หลุดร้องดังลั่น


“พี่ธัน อย่าทำน้องใกล้แรง!



ไม่มีเสียงหมัดกระทบกับเป้าชก...ไม่รู้สึกถึงแรงชกด้วย ผมหรี่ตาขึ้นมาดูอย่างกล้าๆ กลัวๆ


พี่ธันยืนนิ่งค้าง ดวงตาสีดำของเขามองผมคล้ายจะอึ้ง


“พี่...ธัน” ผมผวาก่อนใจจะสั่นอย่างบ้าคลั่งเมื่อเขาเอาลิ้นดันกระพุ้งแก้มตัวเองแล้วยิ้ม สาวเท้าเข้ามาประชิดตัวผมด้วยสีหน้าที่ดูอันตรายกว่าการชกกระสอบทรายเมื่อสักครู่เสียอีก


“เดี๋ยวจะโดนดี”


พลั่ก!!


จังหวะที่ผมกำลังทำอะไรไม่ถูก จู่ๆ ก็มีเสียงชกกระสอบทรายดังลั่น...ดังพอๆ กับของพี่ธัน หรืออาจจะมากกว่าด้วยซ้ำ


ผมหันไปมองอย่างสนใจ ใครกันนะ ต่อยทีกระสอบทรายตาย


ผู้ชายคนนั้นยืนอยู่หน้ากระสอบทราย ผมเห็นเขาจากด้านข้าง เขาสูงพอๆ กับพี่ธัน ตัดผมทรงอันเดอร์คัทย้อมสีน้ำตาลเข้ม คล้ายๆ กับสีผมของผมเลยครับ แต่ของผมอ่อนกว่า ดูจากกล้ามแล้วต้องเป็นคนชอบออกกำลังกายแน่ๆ ไม่ได้มีเยอะจนน่ากลัวนะครับ แต่จะว่ายังไงดีล่ะ ดูน่าเกรงขาม


ผมสะดุ้งเพราะเขาหันมาสบตา แต่แค่แวบเดียว เขาก็เปลี่ยนเป้าหมายไปยังคนที่อยู่ข้างกายผมแทน แน่ล่ะ พี่ธันน่ารักจะตาย จะมีหนุ่มๆ มองบ้างก็ไม่แปลก...


เอ่อ...ทำไมบรรยากาศถึงได้มาคุ


ผมมองหน้าพี่ธันกับผู้ชายคนนั้นสลับไปมา พวกเขาจ้องกันไม่วางตา ไม่ได้มีวี่แววของความพิศวาท แต่เป็นความเงียบและความกดดันแปลกประหลาด


จนกระทั่งมีผู้ชายอีกคนเดินเข้าไปหาคนคนนั้นพร้อมกับผ้าขนหนู เขามีท่าทางนอบน้อม แต่พอหันมาตามสายตาแล้วเจอผมกับพี่ธัน สีหน้าเขาก็แปรเปลี่ยนเป็นโกรธทันที


“มึง! เขาร้องเสียงดังก่อนทำท่าจะพุ่งเข้ามา


ผมสะดุ้งรีบขยับไปบังพี่ธัน อย่าเข้ามานะ ผมจะปกป้องพี่ธันเอง


แต่ผู้ชายอีกหยุดเขาไว้ เขาทำสีหน้าเหมือนขัดใจแต่ก็ยอมอยู่เฉย


พี่ธันคว้าเอวผมแล้วพาเดินออกจากยิมทันที


แต่โชคร้ายที่ประตูทางออก ต้องผ่านจุดที่พวกเขายืนอยู่


พี่ธันสลับตำแหน่งให้ผมไม่ต้องปะทะ ใช้ตัวเองกันเอาไว้ ผมเป็นห่วงมากก็เลยแอบจ้องสองคนนั้นด้วยสายตาดุร้าย ห้ามทำพี่ธันของผมนะ


ทว่า จังหวะที่เดินสวนกัน


“จะหนีไปถึงเมื่อไร”

 

               ผู้ชายที่หยุดเพื่อนของเขาพูดเสียงราวกระซิบ แต่ถ้าผมได้ยิน พี่ธันก็ต้องได้ยิน จังหวะก้าวเดินของเขาเหมือนชะงักไป แต่แค่เสี้ยววินาทีเท่านั้น เขาพาผมเดินออกมาอย่างเงียบเชียบ...ไม่พูดอะไรแม้แต่คำเดียว


“พี่ธัน...”


ผมเรียกเขาเบาๆ ตอนรถติดไฟแดง


“พี่ธัน พี่ธัน พี่ธัน” ผมตั้งใจจะพูดอะไรสักอย่าง แต่นึกไม่ออก ก็เลยพูดว่าพี่ธันวนไปเรื่อยๆ ขมวดคิ้วจนหนักหน้าผาก คิดไม่ออก พูดอะไรดี แต่เป็นห่วงจัง แต่อยู่ๆ เขาก็หัวเราะ ผมมองอย่างประหลาดใจ


“เรียกทำไมหืม”


เขายกมือขึ้นมาโยกหัวผมเบาๆ ก่อนจะขยี้จนผมยุ่ง


“ผมเป็นห่วง...แต่ไม่รู้จะพูดอะไรดี”


“พี่ช่วยคิดไหม”


“ก็ดีครับ”


“งั้น...แทนตัวเองว่าน้องใกล้”


“ไม่ได้ครับ!” จากพยักหน้าอย่างแข็งขันรีบเปลี่ยนไปส่ายหัวเป็นพัลวัน เขาเลิกคิ้วเป็นเชิงถามว่าทำไม “ก็...ไม่ได้มันน่าอาย มันเด็กน้อย” ตอนนั้นหลุดออกไปเพราะจวนตัวจริงๆ หรอก ความเป็นความตายใครจะกล้าล้อเล่น


“ก็ถูกแล้วนี่”


“พี่ธัน!


“งั้นใกล้เฉยๆ”


“...หมายถึงแค่ตอนนี้ใช่ไหม”


“ตลอด”


“...”


“นะครับ”


“...”


“น้องใกล้”


“...ก็ได้” ผมตอบอุบอิบ รู้สึกโดนเอารัดเอาเปรียบทั้งที่เขายังไม่ได้ทำอะไร


“เรารู้ใช่ไหมเรื่องพี่สมัยก่อน”


“ก็พอรู้บ้างครับ” ผมตอบแล้วนึกตาม เรื่องที่พี่ธันเคยเป็นนักเลงสินะ อย่างที่เคยบอกว่าเรื่องนี้ไม่ใช่ความลับอะไรหรอกครับ ถ้าเป็นแฟนคลับก็คงพอจะรู้บ้างไม่มากก็น้อย


“คนเมื่อกี้ ตอนนี้เป็นหัวหน้าแก๊งที่พี่เคยอยู่”


“...เป็นเพื่อนกันเหรอครับ”


“เคยเป็นเพื่อนกัน”


“โกรธกันเหรอ...”


“ไม่รู้สิ มันนานมากแล้ว”


ผมเม้มปาก ไม่กล้าถามต่อ ผมไม่ค่อยเก่งเรื่องแบบนี้อยู่แล้วด้วย นึกคำพูดดีๆ ไม่ออก กลัวยิ่งพูดจะสะกิดแผลพี่ธัน ผมเลยขโมยมือเขามาหนึ่งข้าง พี่ธันคนเก่ง ขับรถมือเดียวแล้วกันนะ


ผมเอามือเขามานั่งดู หวา เห็นเส้นเลือดชัดจังเลย ถ้าโดนเขี้ยวหมีใหญ่ต้องอันตรายแน่ๆ ผมจะบอกหมีใหญ่ว่าห้ามกัดมือพี่ธัน


“ถ้ายังไม่เลิก พี่จะไม่ทนแล้ว”


“หือ” ผมเงยหน้ามาแต่ยังบีบๆ ถูๆ มือเขาไม่เลิก ก็มันเพลินนี่ครับ เหมือนตอนเล่นกับแมวเลย เวลาผมทำแบบนี้หมีใหญ่จะครางฮือๆ ผ่อนคลาย ผมอยากให้พี่ธันผ่อนคลาย


ฟึ่บ!


“อื๋อ!!


มือผมที่ลูบเขาเพลินกลับกลายมาเป็นถูกกำเอาไว้แน่นก่อนจะดึงพรวดจนตัวผมแทบจะลอยจากเบาะ พี่ธันปล่อยมือข้างที่เหลือจากพวงมาลัยแล้วจับหลังคอผม ดันให้รับจูบของเขา ตัวผมแข็งค้างเพราะความตกใจ


สัมผัสอุ่นชื้นไล้เลียริมฝีปากก่อนที่มันจะค่อยๆ แทรกเข้ามา


เหมือนเขาหัวเราะทั้งที่เรายังจูบกัน เพราะผมสะดุ้งตอนที่ลิ้นของเขาเจอลิ้นของผม


แล้วเสียงบีบแตรจากรถคันหลังก็ดังขึ้นมาพอดิบพอดี เหมือนกับห่วงยางที่ถูกโยนลงมาช่วยผมที่กำลังจะจมน้ำตาย


เขาผละออกด้วยสีหน้าขัดใจ ก่อนจะรีบหันกลับไปบังคับรถให้เคลื่อนที่พร้อมกับบ่นพึมพำ


“ไม่น่าทำในรถเลย”

 


              “แน่ะ สองคนนี้ยังไง มาด้วยกันอีกแล้ว”


“ไอ้ธัน มึงล่อลวงน้องหนูตะเภาของกูเหรอ!


“เพจแฟนคลับลุกเป็นไฟหมดแล้วนะคะ จะชัดไปแล้ว”  


วันนี้ผมกับพี่ธันเข้ามาที่ยิมพร้อมกันครับ พอเท้าเหยียบยิมปุ๊บ เสียงแซวเกรียวกราวก็ดังขึ้นทันที ก็...มันคงดูแปลกตาจริงๆ นั่นล่ะ มาพร้อมกันกลับพร้อมกันทั้งอาทิตย์ ขนาดเด็กอนุบาลยังดูออกเลยว่าไม่ปกติ


กุ๊กมองผมแซวๆ อย่ายิ้มแบบนั้น เขิน


“ชัดขนาดนี้ กุ๊กว่ากุ๊กไม่ถามแล้วดีกว่า”


“กุ๊ก...อย่าสิ เราไม่ไหว”


“...สรุปว่าใกล้กับพี่ธันนี่?” ดิวหันมาถามด้วยรอยยิ้มแปลกๆ แต่เพราะผมเขิน ก็เลยไม่ทันสังเกต


“ฮือ เลิกพูดเรื่องนี้กันเถอะนะ”


“เราไม่ถามก็ได้ ว่าแต่ใกล้ได้เช็กพวกเพจในเฟซบุคบ้างหรือยัง”


“ไม่ได้เข้าเลย เราไม่ค่อยว่าง มีอะไรหรือเปล่า” ตื่นเช้ามาเรียน อยู่กับเพื่อน อยู่กับพี่ธัน เล่นกับแมว หมดวัน


“เอ...เราขอหาก่อน แปลกจัง เมื่อวานยังเห็นอยู่เลย สงสัยจะลบไปแล้ว...”


“อะไรเหรอดิว?” ผมชักจะใจไม่ดี ดิวทำหน้าลำบากใจนิดหน่อยเหมือนไม่อยากเล่า แต่สุดท้ายเขาก็พูดออกมา


“คือ...ใกล้อย่าเครียดนะ อืม...หรือว่าเราจะไม่พูดดี”


“งั้นก็ไม่ต้องพูด ใกล้ มาช่วยเรากรอกน้ำหน่อย” อยู่ๆ กุ๊กก็ลุกขึ้นยืนกะทันหัน แล้วลากผมเข้าห้องครัวเลย


“กุ๊ก...เป็นอะไรหรือเปล่า”


“เปล่า แค่หมั่นไส้คน” กุ๊กว่าแล้วกระแทกขวดน้ำลงในอ่าง ผมรีบบอกให้เธอใจเย็นๆ แต่กุ๊กกลับขัดขวดน้ำแรงขึ้น ผมกรอกน้ำไปมองไปอย่างเป็นห่วง ห่วงทั้งคนห่วงทั้งอ่าง จะพังแล้ว


พอช่วยงานเหล่าผู้จัดการเสร็จ ผมก็ไปวิ่งรอบยิม อย่าลืมนะครับว่ายังมีสถานะเป็นนักกีฬาอยู่


“ใกล้ ผ้าขนหนู”


“ขอบคุณนะดิว” ดิวเอาผ้าขนหนูมายื่นให้ผมตอนระหว่างพัก


“เอ่อ...เรื่องเมื่อกี้ ดิวว่ายังไงใกล้ก็ควรรู้ไว้ดีกว่า คือเมื่อวานดิวเห็นเขาโพสต์ไม่ค่อยจะโอเคเท่าไร”


“มะ...ไม่ค่อยโอเค?


“เขาบอกว่าจะไม่ปล่อยเอาไว้แน่...ใกล้ ใกล้ต้องระวังตัวเอาไว้นะช่วงนี้”


ผมฟังสิ่งที่ดิวพูดอย่างไม่ค่อยจะสบายใจนัก ก็พอจะเดาได้ว่าอะไรแบบนี้คงเกิดขึ้น แต่พอเกิดขึ้นจริงๆ แล้วมันทำใจลำบากนะครับ เหมือนกับว่ามีใครก็ไม่รู้กำลังเกลียดเราลับหลังอยู่ตลอดเวลา


“พี่แก้ว ใกล้ออกไปเซเว่นแป๊บนึงนะครับ” พอเครียดขึ้นมา ผมก็เลยอยากกินขนม อยู่กับพี่ธันได้กินน้อยมากเลยครับ ผมซื้อไอติมช็อกโกแลตมาหนึ่งแท่ง ตัดสินใจแกะกินหน้าเซเว่น ไม่หมดไม่กลับ เดี๋ยวโดนพี่ธันดุ


แต่เลียไปได้แค่สองครั้ง ไอติมผมก็ร่วงหล่นเป็นของขวัญแก่ผืนดิน


ผลั่ก!


หลังกระแทกเข้ากับกำแพง ผมถูกดึงตัวเข้ามาในซอยด้านข้างที่ลับสายตาคนด้วยฝีมือของผู้หญิงคนหนึ่งซึ่งไม่เคยรู้จักกันมาก่อน ให้ตายเถอะ เป็นผู้หญิงแท้ๆ ทำไมแรงเยอะขนาดนี้


ผมมองหน้าเธออย่างงงๆ 


“เธอ...”


ปัง!


“อย่ามายุ่งกับธัน” ทั้งที่เธอมีใบหน้าสวยหวาน แต่ดวงตาคมกริบประหนึ่งจะฆ่าผมให้ตาย เธอฟาดมือเข้ากับกำแพงข้างใบหน้าผมอย่างจัง เหมือนเป็นคำขู่ว่าต่อไปจะไม่ใช่ที่กำแพง แต่เป็นบนแก้มของผมนี่แหละ


“เลิกยุ่งกับธันซะ”


“ทำไมล่ะ...” ผมถามอย่างไม่เข้าใจ หรือเธอจะเสียใจที่ผมกับพี่ธันใกล้ชิดกัน...แต่แบบนี้มันเกินไปหรือเปล่า ผมเข้าใจนะครับ เพราะผมเป็นแฟนคลับเขาเหมือนกัน แต่กระชากมาขู่แถมยังทำไอติมผมตกแบบนี้มันเกินไป


ผมเบิกตากว้างเมื่อเธอง้างมือขึ้น แต่สู้กับผู้หญิงไม่ได้ครับ ผมเป็นผู้ชาย ถ้าเอาจริงเธออาจจะแย่ก็ได้ ดังนั้นหาทางหนีดีกว่า!


แต่แล้วเธอกลับสัมผัสแก้มข้างหนึ่งของผมแล้วลูบเบาๆ...และทำสายตาประหนึ่งว่ากำลังสงสารผมอย่างถึงที่สุด


“นายไม่เข้าใจหรอก ทุกอย่างที่นายเห็น นายกำลังหลงใหลในสิ่งที่ไม่จริง ไม่เห็นหรือไงว่าธันกำลังฝืน เขาไม่มีความสุขเลยสักนิด ฉันรู้ดี ฉันตามเขามานานกว่าใครๆ รู้ว่าเมื่อก่อนเขาเป็นยังไง”


“หา...”


“นายไม่เข้าใจหรอก อดีตของเขา ตัวตนของเขา นายรับมันไม่ได้ นายแค่หลงใหลกับเปลือกของเขาในตอนนี้เท่านั้นแหละ...น่าสงสาร”


เธอใช้เล็บกรีดเบาๆ ที่ใต้ดวงตาของผม...ผิวหนังส่วนที่บางที่สุดบนใบหน้า คล้ายกับว่าขยับเพียงนิดเดียว เธอก็สามารถควักลูกตาของผมออกไปได้


“รีบๆ หายไป ก่อนที่ตัวเองจะต้องเสียใจเถอะ”


เธอกดผิวหนังตรงนั้นย้ำเบาๆ ก่อนจะผละมือแล้วยิ้มอย่างเห็นอกเห็นใจ ค่อยๆ เดินก้าวจากไป


นี่เป็นครั้งแรกที่ผมรู้สึกแบบนี้


ผม


โคตรโกรธเลย


ผมเม้มปากแล้ววิ่งตามไป เธอเพิ่งเดินเลยหน้าเซเว่นไปไม่ไกล


“นี่!! 


ผมตะโกนไล่หลังไปเสียงดังก้อง เธอหันมาด้วยสีหน้าสับสน


“เธอจะพูดอะไร เราไม่ว่า จะทำอะไรเรา เราไม่โกรธ แต่...แต่อย่ามาพูดว่าเขาไม่มีความสุขนะ!


“...”


“เราไม่รู้ว่าเธอมองเขามานานแค่ไหน แต่ถ้าเป็นเรื่องมองเขา เราไม่แพ้ใครแน่ ไม่แพ้เด็ดขาดเลย เรารู้ว่าเขามีความสุขดี ทุกวันเลยด้วย เข้าใจไหม!


เธอมองผมด้วยความอึ้ง ก่อนจะเปลี่ยนเป็นความโกรธ


“อย่าหาว่าฉันไม่เตือนก็แล้วกัน” เธอว่าแบบนั้นด้วยนัยน์ตาวาวโรจน์ สะบัดตัวเดินจากไปโดยไม่หันมามอง ทิ้งผมให้ยืนหอบด้วยความโมโห


โมโห โมโห โมโห!!


ผมทิ้งตัวลงนั่งบนฟุตบาทหน้าเซเว่นอย่างแรง กระทืบพื้นตึงตังสองทีก็ยังไม่หาย โกรธ!


ยิ่งหันไปด้านข้างแล้วเจอไอติมที่ละลายเป็นศพอยู่บนพื้นก็ยิ่งโมโห ไอติมช็อกโกแลตที่ผมอุตส่าห์แอบมาซื้อกิน! กัดไปสองคำเอง! รอให้กินหมดก่อนแล้วค่อยคุยกันไม่ได้เหรอ! ฮึ่ยยย


เสียงประตูเซเว่นเปิดจากด้านในไม่ได้ทำให้ผมหันไปมอง นั่งหน้าบึนใส่ซากไอติม แต่แล้วไอเย็นที่แตะบนแก้มข้างขวาทำให้ผมต้องเงยหน้าขึ้นอย่างประหลาดใจ


“พี่ธัน...” มาได้ยังไง มาตั้งแต่ตอนไหน แล้วทำไมถึงออกมาจากเซเว่น


เขาทิ้งตัวนั่งลงข้างๆ ผม ด้านที่ไม่มีไอติมเลอะเทอะ ก่อนจะส่งห่อไอติมรสผลไม้ที่ใช้นาบแก้มผมเมื่อสักครู่มาให้


ผมไม่รับ แต่ใช้สองมือจับใบหน้าเขา ล็อกไว้แน่นก่อนจะเขยิบเข้าไปส่องดู


“เห็นไหม...ก็มีความสุขขนาดนี้แท้ๆ!” ผมมองดวงตาของเขาก่อนจะร้องออกมาเสียงดัง เพื่อระบายความอึดอัดเรื่องเมื่อสักครู่


นี่ไง พี่ธันของผมเขามีความสุขขนาดนี้ พูดอะไรของเธอกัน


ผมหยิบไอติมที่เขาให้มาแกะกิน กินไปก็เบ้หน้าไปเพราะมันเปรี้ยว


“เปรี้ยวอ่ะ อยากกินหวานๆ ทำไมต้องซื้อเปรี้ยวๆ มาให้ใกล้ด้วย เปรี้ยว ฮือ...พี่ยิ้มอะไร” ผมงับไอติมแล้วหันไปมองพี่ธันด้วยความงง เขายิ้มแล้วมองหน้าผมไม่หยุด เห็นคนเปรี้ยวแล้วดีใจเหรอ เดี๋ยวผมจะวิ่งไปซื้อมาให้พี่อีกแท่งเลย จะได้รู้ว่าไม่ตลก


เขายกมือขึ้นมาโยกหัวผมเบาๆ ก่อนจะถามทั้งรอยยิ้ม


“ทำไมต้องโกรธขนาดนั้น”


ผมเลิกแทะไอติมก่อน จ้องหน้าเขาตอบ ก่อนจะก้มลงมองพื้นแล้วพูดเสียงอุบอิบ


“ก็เขาพูดแบบนั้น มัน...มันเหมือนกับยัดเยียดให้พี่ไม่มีความสุข ผม...ใกล้ไม่ชอบ”


“น้องใกล้”


“ครับ”


พี่ธันถอนหายใจ


“พี่อยากจูบ”


“...”


“อยากทำน้องแรงๆ”


“...!!.”


“เย็นนี้ไปคอนโดพี่เถอะ”


TBC


TALK

กรี๊ดดดดดดดดด พะรึ!! พ้าาาาารึ!! แกพารู๊กชั้นไปประสบพบเจอความรุนแรงไม่พอ แกยังจะพาไปห้องอีกเหรอ จะทำอะไร ขอคานี๊ดหรือยัง เดี๋ยวแกจะโดนมั่ยชั่ยน้อย แกรู้ล่ะสิว่ารู๊กชั้นจะยอมแก นังคนใจบาป ตะหนูยังเด็ก อย่าให้มันเกินหน้าเกินตา ตอนนี้เปิดปมหลายๆ ปม ครึ่งหลังจะเข้มข้นมากขึ้น มีทั้งปมของพะรึ ปมของน้อง แต่คิดว่าไม่หนักหนาสาหัสอะไรมาก(มั้ง)คะ อะไรก็ไม่หนักหนาเท่าตอนหน้ายัยน้องจะโดนพะรึทำอะไร..ก็คือ ไม่สปอย ต้องติดตาม แต่มีเรื่องต้องชี้แจงให้ทราบกันก่อน ดังนี้เลยค่ะ

ประกาศสำคัญ

บทที่ 22 จะเป็นบทสุดท้ายที่จะลงให้อ่านกันในเว็ปนะคะ เนืี่องจากทางสำนักพิมพ์ขอมาให้ลงเท่านี้ ลองเจรจาแล้วแต่เขาขอจริงๆ ก็เลยต้องปฏิบัติตาม ดังนั้นต้องขอโทษทุกๆ คนที่ไม่สะดวกด้วยจริงๆ นะคะ ขอโทษที่ไม่ได้ประกาศตั้งแต่ต้น เพราะสนพ. ก็เพิ่งแจ้งมาเหมือนกันค่ะ

หนังสือนิยายเรื่องใกล้กว่าดาว จะออกในเดือน มกราคม 2562 กับสำนักพิมพ์โรส ในเครืออมรินทร์ โดยจะวางขายที่แรกในงาน BL Market วันที่ 20 มกรา ณ  หอประชุมกลางนน้ำ แหล่งสมาคมนายทหาร กองพลทหารม้าที่ 2 รักษาพระองค์ (BTS สนามเป้า) จากนั้นก็จะกระจายตามร้านหนังสือทั่วไป (นายอินทร์ ซีเอ็ด B2S ฯลฯ)/สั่งซื้อในเว็ปนายอินทร์ก็ได้ค่ะ ส่งถึงบ้าน ถ้าไม่สะดวกร้านหนังสือ เนื้อเรื่องที่เหลือกับตอนพิเศษทั้งหมดก็อีกประมาณ 26-27 ตอนค่ะ (ในเว็ปลงในครึ่งเดียว) อ่านกันรวดเดียวไม่ต้องมีค้างอีกต่อไป ยังไงเลย์ก็ขอฝากน้องใกล้กับพี่ธันด้วยนะคะ ขอบคุณทุกคนที่เข้าใจค่ะ

ถ้ามีข่าวเรื่องหนังสือ ปก หรือตั่งต่าง จะมาอัพเดทให้ทราบกันอีกนะคะ แม้จะเศร้าใจที่จะไม่ได้ทอล์คอีกต่อไป แต่สามารถมาพูดคุยกันได้ที่เฟซบุ๊คหรือทวิตเตอร์ Lady-n จิ้มตามลิ้งด้านล่างไปได้เลย 

ขอบคุณทุกคนมากๆ ที่เป็นกำลังใจให้กันมาโดยตลอดนะคะ เจอกันในเล่ม และเจอกันใหม่ในเรื่องหน้า 

ขอบคุณค่ะ

เลย์   

#ใกล้กว่าดาว 


 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3.299K ครั้ง

589 ความคิดเห็น

  1. #8386 Momokajang (@miimomo) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2562 / 22:17
    กรีเดดดดดดด นังพรี่นังคนโฉด
    #8386
    0
  2. #8329 chochet (@taophing) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 20 เมษายน 2562 / 15:03

    เราชอบงานของคุณนักเขียนมากมากเลยนะคะ เป็นกำลังใจให้ค่ะ

    แต่อาจจะไม่ได้ซื้อหนังสือ ขอโทษนะคะ





    #8329
    0
  3. #8326 chocolato.p (@yhing_haw_kaun) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 18 เมษายน 2562 / 14:58

    น้องใกล้!! พูดแบบนั้นไม่ได้นะรู้ก มันอันตรายมาก แต่เอ็นดูน้องงงง โมโหแล้วนะๆๆๆๆ ไอติมก็ละลายอดกิน โมโหหๆๆๆๆๆ แงงงงงงงงงงงง นังพรึ! จะทำอะไรน้อง กี๊ดดดดดดดดดดด ทำเบาๆเดี๋ยวน้องเจ็บบบบ

    #8326
    0
  4. #8263 mytty (@lotty429miew) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 6 เมษายน 2562 / 12:32
    น้องเเบ่บสู้คนอะ ยอมไม่ได้ ใครว่าพี่ น้องยอมไม่ได้! ชั้นก็ยอมไม่ได้ ลูกชั้นยังไม่บรรลุนิติภาวะ ยอมไม่ได้!
    #8263
    0
  5. #8239 Live In The Night (@WanidaYanajit) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 4 เมษายน 2562 / 18:23

    หนูทำดีมากลูก! ต้องอย่างงี้สิถึงจะเป็นลูกแม่!

    #8239
    0
  6. #8238 Live In The Night (@WanidaYanajit) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 4 เมษายน 2562 / 18:22

    นายพฤหัส!!!

    #8238
    0
  7. #8229 Jibangrin (@Jibangrin) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 29 มีนาคม 2562 / 13:52
    โอ้ยยยย อิพี่ อย่าทำน้องงงงง!!55555
    #8229
    0
  8. #8196 Mira // Dream (@Nawagi) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 21 มีนาคม 2562 / 19:41
    ปลงแล้ว กับการที่ค้าง #พระผู้เป็นเจ้าได้โปรดส่งสตางค์มาให้ลูกที อาเมน
    #8196
    0
  9. #8192 Lew Kobthong ja (@lewkk09022544) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 19 มีนาคม 2562 / 16:17

    //เกียมเงินไปซื้อแล้ว

    #8192
    0
  10. #8153 Lottae50 (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 8 มีนาคม 2562 / 23:16

    ลองหาที่B2S แล้วแต่ก็เกลือ T*T ไม่มีสักเล่ม~ RIP สนพ.ทำไมทำแบบเน้~ ขอลงจบก่อนก็ดั้ย~ จะลงแดงตายแหล้ววว อ่านตอนเก่าวนไป .—.

    #8153
    1
    • #8153-1 Jimjubb (@Jimjubb) (จากตอนที่ 23)
      12 มีนาคม 2562 / 10:20
      มีขายที่ร้านนายอินทร์นะคะ ถ้าจำไม่ผิดเพราะเราก็ซื้อมาจากร้านนายอินทร์เหมือนกัน
      #8153-1
  11. #8152 boabub (@boabub) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 7 มีนาคม 2562 / 20:58
    รอซื้อเล่มค่ะ แต่ว่าขอเรียกตัวช่วยก่อน คานี๊ดดดดดดดดดดมารับลูกกลับบ้านก๊อนนนน
    #8152
    0
  12. #8151 neooooo (@inspirit-yeol) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 7 มีนาคม 2562 / 07:51
    โอ๊ยแง เสียใจมากอ่านไม่ทันครึ่งหลัง กรี๊ดดดด พี่ธันอย่าทำน้อง!!!!! อย่าให้น้องไปอยู่คอนโดเดียวกันกับพี่นะ น้องช้ำแน่ๆ!
    #8151
    0
  13. #8120 schoollunchiscoldsausages (@markksung) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 1 มีนาคม 2562 / 22:48
    ฮือ อยากทำน้องแรงๆ กัคือใจคนอ่านบางจนจะปลอวแล้วนะ
    #8120
    0
  14. #8113 TBam_9397 (@ttlovesu) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 1 มีนาคม 2562 / 15:41
    กรี๊ดดดดด ตายไปเลย แง้ๆๆๆๆ กร้าวไปแล้ววว
    #8113
    0
  15. #8106 I'm SonE ... B2utY ...!!! (@0869784579) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2562 / 17:13
    กรี๊ดดดดดดดดดด มาจบประโยคแบบนี้ไม่ได้ป้ะ ลูกช้านนนน ถ้าไปคอนโดพี่ธันจะโดนอะไร กรี๊ดดดด
    #8106
    0
  16. #8103 puffyyoung (@neykhawiiz2pm) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2562 / 16:37
    เอ่อออออออ เพิ่งได้อ่านทอล์ค น้ำตาจะไหล ค้างมากกกกก อย่างงี้ก็ได้เหรอคะ ฮือออออออออออออออออออออออ
    #8103
    0
  17. #8102 puffyyoung (@neykhawiiz2pm) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2562 / 16:35
    สุดยอดเรยค่ะลูกพี่ธัน
    #8102
    0
  18. #8063 The-PIN (@The-PIN) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:56
    อัพฟมดแล้วค่อยลบออกไม่ได้หรอคะฮืออออออ
    #8063
    0
  19. #8056 nun__nutty (@nun000nutty) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2562 / 09:05
    อ๊ากกกกกก น้องใกล้ หนีอีพี่พะรึไปลูกกกกก
    #8056
    0
  20. #8053 FAHKRAMXTER (@UchihaSorashi) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2562 / 23:28
    กี่ธัน!!!!!!!!!
    #8053
    0
  21. #8018 Tor_Patnarin (@torlovetran) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2562 / 18:01
    คือคิดจะซื้อเล่มอยู่แล้วแหละ แต่เราโคตรเกลียดสำนักพิมนี้เลย
    #8018
    0
  22. #8013 MaliLa 111 (@rosemary111) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2562 / 06:00
    ขอบคุณค่ะแต่เราไม่ซื้อนโยบายที่ลงให้อ่านแต่ลงครึ่งๆกลางๆ
    #8013
    0
  23. #7987 ใบขนุน (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2562 / 10:54

    ขอโทษคุณเลย์นะคะ เราคงไปซื้อมือ 2แทน แต่ถ้าหมดสัญญากะ สนพ.นี้แล้ว และมีแพลนรีปริ้น เราจะมาอุดหนุนะคะ ///จริงๆไม่ใช่แค่ สนพ.นี้เท่านั้น ที่ไหน ที่มีนโยบายลงแค่ครึ่งเดียวเราไม่ซื้อค่ะ รอนขหมดสัญญา แล้วรีปริ้นเอา

    #7987
    0
  24. #7928 Chankuma (@chansuju151137) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:50
    น้องใกล้อย่าไป!!!เสือมันจะกินเหยื่อนะรู้กกกก
    #7928
    0
  25. #7916 มากิริจัง (@mikiri) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2562 / 18:22

    อ่านประโยคพี่ธันแล้วใจเต้น
    รอเกาะขอบเตียงอยู่ต้า
    หนูใกล้ำม่ต้อวกลัวเดี่ยวพี่อยู่เป้นเพื่อน
    #7916
    0
  26. #7638 nicepon (@nicepon) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 7 มกราคม 2562 / 08:37

    สะเทือนใจค้างอุตส่าห์อ่านกำลังฟินได้แต่โทษตัวเองไม่อ่านสปอยดีๆ ว่าลงแค่ครึ่งเดียว 😭
    เรื่องนี้สนุกดีเสียดายน่าจะเอาแค่ตอนพิเศษไว้ในหนังสือไม่ลงเว็บหรือไม่ก็ลงให้ปมต่างๆ คลี่คลายก็ได้ เพราะเราเป็นพวกอ่านจบถึงจะซื้อเพราะไม่อยากซื้อมาเพื่ออ่านแล้วปล่อยเป็นมือสอง
    *เราไม่โกรธคนเขียนนะเพราะเข้าใจว่าแต่ละสำนักพิมพ์นั้นมีกฎระเบียบไม่เหมือนกันค่ะ
    **สำนักพิมพ์โคตรเคี้ยวเลย**😤
    #7638
    1
    • #7638-1 The-PIN (@The-PIN) (จากตอนที่ 23)
      21 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:58
      เราก้เป็นเหมือนคุณเลย ....อ่านจบแล้วค่อยซื้อ
      #7638-1