★ Closer than the Star ★ ใกล้กว่าดาว ★

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 450,378 Views

  • 8,044 Comments

  • 24,269 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    41,381

    Overall
    450,378

ตอนที่ 22 : บทที่ 21 เป็นเด็กดี

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 39790
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3595 ครั้ง
    14 ธ.ค. 61



#ใกล้กว่าดาว 




พี่ธันตอนนี้เหมือนภาพสามมิติ


เมื่อก่อนผมมองเขาผ่านเลนส์กล้องเพียงมุมเดียวมาตลอด แต่ตอนนี้ผมได้เห็นเขาแบบสามร้อยหกสิบองศา


ถ้าเป็นสมัยประถม นี่ก็เหมือนการทดลองที่ต้องจดโน้ตผลลัพธ์ใส่สมุด


ถามว่าเรื่องนี้ส่งผลอย่างไรต่อผม?


ค่าสมุดผมบานปลายจนไม่มีเงินซื้อข้าวให้หมีใหญ่กินแล้วครับ


สมุดพี่ธันน่ารักล้นแล้วล้นอีก จนต้องทะยอยเก็บใส่ลัง นั่นเป็นเรื่องปกติ


แต่มันมีสมุดเล่มใหม่ๆ เพิ่มขึ้นทุกวันเลย


ยกตัวอย่างเช่น สมุดพี่ธันบ้า เล่มนี้เริ่มมีมาสักพักแล้ว แต่มาหนาเอาหนาเอาก็ช่วงนี้


ทำไมเขาชอบแกล้งผมนัก


ไม่ใช่แกล้งเหมือนพี่พายหรือพี่คนอื่นๆ ในชมรม แต่เขาจะมีวิธีทำให้ผมอยากตะโกนใส่หน้าว่าพี่ธันบ้าวันล่ะสิบรอบ


เริ่มตั้งแต่เช้าตรู่ เขาขับรถมารับผมที่คอนโด คำแรกที่ทักกันไม่ใช่อรุณสวัสดิ์


“ชอบไหม”


“ครับ?


“เมื่อวานพี่ใส่ชุดนอนรัดรูป”


ผมหน้าแดงตั้งแต่แปดโมงเช้ายันสี่โมงเย็น


หรือตอนที่ผมถามเขาเพื่อยืนยัน


“พี่...จะไม่จับผมเข้าคุกจริงๆ ใช่ไหม”


“กำลังคิดอยู่” เขาตอบเสียงขรึม ไม่มีวี่แววของการล้อเล่น ผมใจร่วงไปอยู่ตาตุ่ม


“ไม่ต้องคิดแล้วได้ไหม อย่าจับผมเลย ผมยังมีภาระต้องดูแล ผมโดนจับไปใครจะให้ข้าวหมีใหญ่”


“ไม่จับเข้าคุกหรอก แต่จับเข้าห้องพี่”


“...”


“ขังแม่งเลย”


“...”


“มันเขี้ยว”


“คะ...คำหยาบ!


พอผมร้องแบบนั้นเขาก็หันมายิ้มร้าย ปกติพี่ธันเป็นคนที่พูดจาสุภาพมากเลยครับ แต่จะมีนานๆ ทีที่เขาพูดหยาบคายขึ้นมาจนผมไม่ทันตั้งตัว แล้วมัน...


มันโคตรเท่เลย ใจเต้น ยิ้มทำไม ไอ้บ้า!


นอกจากนี้ก็ยังมีสมุดพี่ธันคนฉวยโอกาส แต่เพราะประโยคมันยาว ผมค่อนข้างขี้เกียจคัด เลยชอบรวบไปคัดในพี่ธันบ้าแทน แต่ถ้าคราวไหนที่เขาฉวยโอกาสมากจริงๆ ก็จะแวะมาคัดครับ


ถามว่าพี่ธันฉวยโอกาสยังไงน่ะเหรอ?


“ใกล้”


“ครับ?


“หยิบผ้าห่มตรงเบาะหลังให้หน่อย” พี่ธันพูดโดยไม่ได้หันมามอง เขาจดจ่ออยู่กับการขับรถ


“ผ้าห่ม...เจอแล้ว อ่ะ!” จังหวะที่ผมหยิบผ้าห่มแล้วดึงตัวกลับมา ไม่รู้ว่าพี่ธันเอนตัวมาหาตอนไหน ปากผมเลยโดนแก้มเขาเข้าพอดี


สิ่งที่น่าโมโหที่สุดคือเขาทำหน้าเฉยๆ เหมือนไม่รู้สึกอะไร ดึงผ้าห่มในมือผมมากาง แล้วก็คลี่ออกมาห่มให้เหมือนผมเป็นเด็กๆ


“อากาศเย็น ห่มไว้...หรือไม่เย็นแล้ว หน้าแดง?


ผมก็เลยได้แต่กระฟัดกระเฟียดในใจ แล้วเอาไประบายกับสมุดคัด เปลืองทั้งกระดาษ เปลืองทั้งน้ำหมึก พี่ธันคนทำโลกร้อน!

 


             “เรารู้สึกเหมือนโดนหยามเลย มองเขามาตั้งเป็นปีๆ แต่ทำไมเขาถึงได้ฉวยกับเราฝ่ายเดียว เราไม่ได้ฉวยเขากลับสักนิด เราหงุดหงิด!” ผมบ่นให้เพื่อนสองคนฟังพลางตักน้ำแข็งไสเข้าปากไปด้วย เวลาอยู่กับพี่ธัน เขาไม่เคยใจอ่อนเรื่องขนมกับผมเลยครับ ผมแทบจะลงแดงตาย


“แล้วนี่สรุปเป็นแฟนกันแล้ว” ต้าถาม แย่งช้อนผมไปกิน นิสัยไม่ดี!


“...จริงๆ แล้วเขาก็ไม่ได้พูดนะ...” ผมตอบ


มาเป็นของผมได้แล้ว...แปลว่าแฟนหรือเปล่า ผมไม่แน่ใจ ไม่กล้าถามด้วย แต่...เท่าที่เป็นอยู่ตอนนี้มันดีมากแล้วครับ เป็นปัจจุบันที่ดีมากจนผมไม่กล้าคิดเรื่องอนาคตเลย


“มึงโง่หรือโง่”


“ต้าอย่าพูดคำหยาบกับเรา”


“คณิต มึงเอาปลามาสกัดเย็นแล้วฉีดเข้าเส้นเลือดมันเลยได้ไหม เลี้ยงยังไงก็ไม่หายโง่ กูเหนื่อยแล้วเนี่ย”


ผมรีบหันไปทำหน้าลูกหมาใส่คานี๊ด จะเข้าข้างคนอื่นนอกจากผมไม่ได้นะ


“แล้ววันนี้ไม่ไปกินข้าวกับพี่ธันเหรอครับ” คณิตเมินที่พวกผมทะเลาะกัน สมกับเป็นบุรุษผู้รักสงบ


“ไม่ไป เราบอกพี่ธันแล้วว่าวันจันทร์กับพฤหัสเป็นของต้ากับคณิต ส่วนวันพุธเป็นของหมีใหญ่ เสาร์อาทิตย์ต้องดูก่อน ส่วนที่เหลือของพี่ธัน” ผมตอบอย่างฉะฉานมั่นใจ คิดมาดีครับ


ผมไปอ่านหนังสือมาแล้ว ถ้าเราอยากรักษาความสัมพันธ์ให้เนิ่นนาน เราต้องแบ่งเวลาให้กับคนสำคัญของเราเสมอครับ เฮ้ย! ต้าแย่งน้ำแข็งผมจะหมดแล้ว เอาช้อนคืนมาเลย


“ใกล้ครับ” คณิตส่งเสียงเรียกตอนที่ผมตีกับต้าอยู่ เขาสบตากับต้าเหมือนส่งกระแสจิตอะไรบางอย่าง ผมเลยพยายามเอาหัวไปกัน เผื่อจะได้ข้อความโทรจิตกับเขาบ้าง แต่โดนต้าผลักหัวปลิว


ทั้งสองคนลุกขึ้นแบบไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ย จับผมยัดใส่รถแล้วขับไปที่คาราโอเกะในห้างดัง


พอผมจะจิ้มตัวเลขเลือกเพลงก็โดนดึงเอาไว้ ทำไมเนี่ย พามาแต่ไม่ให้ร้อง นั่งหน้าเครียดกันเชียว


“ผมจะบอกว่า...ใกล้ต้องระวัง” คณิตเปิดประเด็น ต้ายกกระเป๋าขึ้นมาวางบนโต๊ะ อะไรกันเนี่ย


“ระวัง?” ผมทวนคำเพื่อนอย่างไม่เข้าใจ ก่อนจะอ้าปากค้างพอเห็นของที่ต้าหยิบออกมาวาง


“รู้จักไหมครับว่าคืออะไร?” คณิตขยับแว่นดั่งผู้คงแก่เรียน


“เราไม่ได้ไร้เดียงสาขนาดนั้น!


“เคยใช้? ต้าสวน ผมได้แต่กริบ ทำตาปริบๆ อายก็อาย งงก็งง ปนโกรธแบบไม่เข้าใจ อะไรเนี่ย


“เอาล่ะครับ ใกล้ดูนะ เราฉีกซองแบบนี้ แล้วข้างในมันก็จะเป็นแบบนี้...”


ผมจ้องมองถุงยางซองสีเงินในมือคณิตอย่างไม่รู้จะทำอย่างไรดี


“ที่สำคัญคือต้องเช็กวันหมดอายุก่อน มันไม่เหมือนขนมนะ ไม่ได้แช่ตู้เย็นไว้แล้วกินต่อได้”


“คานี๊ด!!” ผมทุบโต๊ะตึงตัง ไม่มีใครสนใจเลย


“ใส่ให้ถูกด้านนะครับ แล้วก็ต้องใส่ตอนแข็งตัวเต็มที่นะ เหลือส่วนปลายไว้นิดหน่อย”


“คานี๊ด! พอแล้ว!!


“ไม่ได้ครับ ถึงจริงๆ แล้วพี่ธันจะเป็นฝ่ายใส่ แต่ใกล้ก็ควรเรียนรู้ไว้บ้าง นี่ไม่ได้แปลว่าให้ไปปล่อยตัวรุ่มร่ามนะ ใกล้จะชิงสุกก่อนห่ามไม่ได้ ไม่อย่างนั้นผมไม่ปล่อยไว้แน่ ยังไม่บรรลุนิติภาวะนะครับรู้ตัวไว้ด้วย”


“อีกสองปีเองเถอะ”


“แรด” ต้านั่งกอดอกเงียบๆ มานาน ได้จังหวะก็ใส่ผมเลย โมโห


“ไม่เอาแล้ว พอถึงเวลาให้พี่ธันใส่ให้เราก็ได้”


“ให้โอกาสพูดใหม่”


“อะไร ต้าจะหาเรื่องอะไรเราอีก เราบอกว่าให้พี่ธันใส่ให้เราก็ได้ไง อีกอย่างเพศศึกษาเราเรียนตั้งแต่เด็กๆ ตอนอยู่อังกฤษ เก่งกว่าต้ากับคณิตอีก!


“ใครจะใส่ให้ใครนะ?


“พี่ธันใส่ให้เรา”


“คณิต กูว่าให้เป็นหน้าที่ผัวมันสอนบ้างก็ได้ พวกเราเกษียณเหอะ เหนื่อยชิบหาย”


“เออ คราวนี้กูเห็นด้วย”


คุยกันจบสองคนนั้นก็หันไปจิ้มเพลงกันใหญ่เลย เอ้า ทิ้งผมไว้กลางทางแล้วยังแย่งผมร้องเพลง ด้วยความโมโห ผมก็เลยสั่งเฟรนช์ฟรายส์มากิน น้ำแดงอีกแก้ว กินแล้วเมาทั้งที่ไม่มีแอลกอฮอล์สักหยด ผมว่าผมเมาไขมันทรานส์


ด้วยความคึก ผมเลยเซลฟี่ภาพตัวเองร้องเพลงแง้วๆ กับเพื่อนส่งให้พี่ธันดู


แต่ไม่คิดว่าเขาจะตอบแชทกลับมาเร็วมาก


Thun – ห้ามกินเฟรนช์ฟรายส์ทอด


นิดๆ หน่อยๆ ไม่เป็นไรหรอก...ผมคิดแต่ไม่ได้ตอบ ส่งสติกเกอร์แมวทำท่าโอเคไปให้


Thun น้องใกล้ไม่ดื้อกับพี่นะ


ปากที่กำลังเคี้ยวมันฝรั่งทอดจิ้มซอสเยอะๆ อย่างเมามันถึงกับชะงักกึก ลุกเหมือนโดนสะกดจิตแล้วคายเฟรนช์ฟรายส์ทิ้ง


“เสียของ จะคายทิ้งทำไม” ต้าว่า ผมเลยเลื่อนจานเฟรนช์ฟรายส์ไปให้เพื่อนกินแทนทั้งหมดเลย


“ก็เราเป็นเด็กดี”


 

“หมีใหญ่! จะสายแล้ว เลิกบิดขี้เกียจก่อน คนใส่สายจูงไม่ได้”


ถึงแม้ว่าจะเป็นวันเสาร์ แต่ผมก็ต้องพาหมีใหญ่ไปเดินกับพี่ธันตอนเช้าเป็นกิจวัตร และเพราะว่าไม่ต้องไปเรียน ผมก็เลยทำข้าวกล่องไปสำหรับกินที่สวนเลยครับ


“อรุณสวัสดิ์”


“อรุณสวัสดิ์ครับ”


ผมยกสายจูงให้พี่ธันเพื่อให้หมีใหญ่ตั้งใจเดิน เขาวิ่งเสร็จแล้วครับ มาเดินคลายกล้ามเนื้อกับผมเฉยๆ พอเดินเสร็จเราก็หาที่นั่งกินข้าวกัน พี่ธันเอาเสื่อมาด้วย เขาบอกว่าคุณแม่เขาชอบปิคนิค ก็เลยมีเสื่อเยอะ


“วันนั้นไม่ได้กินใช่ไหม เฟรนช์ฟรายส์”


“ไม่ได้กิน! ไม่ได้กินเลย ยกให้ต้ากับคณิตหมดเลย”


“เด็กดี” เขายิ้มให้ผมบางๆ แต่แค่นั้นก็พอแล้ว ใจบางจนแทบจะปลิว ผมจะเป็นเด็กดีให้พี่ตลอดไป


พวกเราค่อยๆ กินอย่างไม่เร่งรีบ แน่นอนว่ามีส่วนของหมีใหญ่ด้วย เป็นอาหารแมวที่ผมทำเองครับ


“พี่ธันรินน้ำให้หมีใหญ่หน่อย”


“เดินทุกวัน ทำไมหมีใหญ่ไม่ผอมลงเลย...ไม่ได้ให้กินอะไรแปลกๆ ใช่ไหม” เขาลูบแผงคอหมีใหญ่ที่กำลังกินน้ำแล้วตวัดตามามองผม ขนลุกวาบเลย


“ก็ไม่นะครับ”


“ก็ไม่นะหมายถึง?


“ก็...อาหารสามมื้อ เช้าอกไก่ กลางวันอาหารเม็ด เย็นอาหารแมวทำเอง”


“ขนมแมวเลีย?


“สองซอง...” ต่อวัน


“อาหารของใกล้?


“สองสามคำ...” ต่อมื้อ


“อาหารเที่ยงไม่ต้อง ให้กินแค่เช้ากับเย็น ขนมแมวเลียก็งดไปก่อน อาหารของใกล้ ห้ามให้”


“แต่...แต่ว่าหมีใหญ่ชอบมาพันแข้งพันขาแล้วบอกว่าอยากกิน” ผมพูดเสียงอ้อมแอ้ม หมีใหญ่อยากกินมากจนถึงขนาดเอาตัวมาไถขาผมเลยนะ จะให้ใจแข็งได้ยังไง ทำไม่ได้หรอก


“ต้องให้พี่พันแข้งพันขาใกล้แล้วบอกว่าอย่าให้เหรอ”


“...”


“ได้”


ผมยันอกเขาไว้อย่างตกใจตอนที่โดนจู่โจม แต่ก็สู้ไม่ได้ ตัวเกือบจะหงายหลัง


เขาเอาแก้มตัวเองมาวางแนบกับแก้มผมก่อนจะถูเบาๆ แค่แวบเดียวเท่านั้นเหมือนหยอกเล่น แต่ไม่ยอมปล่อยผมออกจากอ้อมกอด


“แค่นี้แล้วกัน...ถ้าจะให้พี่พันแข้งพันขากับใกล้จริงๆ ทำในที่แจ้งแบบนี้คงจะไม่ดี” เสร็จแล้วก็กระตุกยิ้มร้าย หันไปนั่งเล่นกับหมีใหญ่ แต่แอบเหลือบมามองผมที่นั่งหน้าแดงเป็นตุ๊กตาลานหมด


ร้ายขนาดนี้ไม่รู้ผมชอบไปได้ยังไง!


พวกเรานั่งกินนั่งเล่นกันอยู่พักใหญ่ มองไปมองมารอบตัวก็เริ่มเห็นคนมากันเยอะขึ้น หกโมงกว่าแล้ว แต่วันนี้คนเยอะกว่าปกติหรือเปล่านะ สักพักผมได้ยินเสียงโทรโข่ง ประกาศตามตัวผู้เข้าร่วมกิจกรรมออกกำลังกายการกุศล


ผมเผลอขยับเบียดพี่ธันโดยไม่รู้ตัวตอนเห็นคนกลุ่มใหญ่วิ่งกรูกันไปที่จุดลงทะเบียน


ตกใจหมดเลย


“กลัวเหรอ?


ผมเงยหน้าไปมองก่อนจะพบว่าเราอยู่ใกล้กันมาก พอจะขยับออกเขาก็เกี่ยวเอวผมไว้


“กลัวคนเยอะๆ เหรอ? พี่ธันไม่ได้ถามแบบบีบคั้นหรือกดดัน เขาแค่มองหน้าผม ลูบเอวเบาๆ...ไม่ได้รู้สึกว่าถูกฉวยโอกาส แต่รู้สึกเหมือนกำลังถูกปลอบ


“...ไม่ ไม่ได้กลัวแล้วครับ แต่แค่ไม่ชอบ ตั้งตัวไม่ทันเฉยๆ”


“บอกพี่ได้ไหมว่าเพราะอะไร”


“ผม...เคยโดนเพื่อนแกล้งตอนสมัยเด็กๆ ก็เลยไม่ชอบครับ แต่ตอนนี้ดีขึ้นเยอะแล้วนะ แค่เห็นแล้วตกใจเฉยๆ” ผมตอบ พี่ธันยิ้มบางๆ แล้วลูบหัวผมเหมือนจะบอกว่าเก่งมาก หัวใจผมลอยๆ เลย ดีใจแบบไม่มีเหตุผล


“แล้วพี่ธันล่ะ พี่ก็ไม่ชอบคนเยอะๆ ใช่ไหม”


“ทำไมคิดอย่างนั้น”


“ผมว่าพี่น่าจะรำคาญ...” ผมตอบตามที่คิด เขาเลิกคิ้ว ก่อนจะกระตุกยิ้มมุมปาก


“เมื่อก่อนพี่ชอบคนเยอะๆ”


“หือ”


“เพราะต่อยมันมือดี”


!!


“ตอนนี้ไม่ทำแล้ว...ทำไมทำหน้าแบบนั้น” พี่ธันขมวดคิ้ว อะ...อะไร ผมทำหน้าแบบไหน


“ทำหน้าอะไรครับ ผมเปล่านะ” รีบก้มหน้า แต่ก็โดนเขาตะปบแก้มหมับแล้วจ้องตาเขม็ง


“ทำหน้าแบบ...เสียดาย อยากเห็นเหรอ”


“เปล่า!!” ผมร้องลั่น รีบถดตัวหนีแถ่ดๆ แต่พี่ธันก็กระเถิบตาม ถอยออกไปนะ หมีใหญ่ กัดเลย! โดนไล่ต้อนจนจะตกเสื่อ แถมยังรู้สึกได้ถึงสายตาของคนอื่นๆ ในสวนที่มองมา ทำไมพี่ธันไม่เขินบ้างเลย ผมจะเพิ่มสมุดพี่ธันหน้าไม่อายมาเขียนอีกเล่ม คอยดูเถอะ


“น้องใกล้ไม่โกหกพี่”


“...ก็ ไม่ได้เสียดาย แต่...แค่คิดว่า นั่นเป็นพี่ธันในแบบที่ผมไม่เคยเห็น ก็เลย...อยากเห็นจัง”


“วันนี้ตอนบ่ายทำอะไร” เขาเปลี่ยนเรื่อง ผมมองเขาอย่างงงๆ


“ก็ไม่มีอะไรเป็นพิเศษครับ ว่าจะดูหนังกับหมีใหญ่ที่ห้อง” เมื่อเช้าหมีใหญ่บอกว่าอยากดูการ์ตูนดิสนีย์ ผมเลยว่าจะไล่ดูตั้งแต่สโนไวท์จนถึงโฟรเซ่น


“เดี๋ยวบ่ายโมงครึ่งพี่ไปรับ”


“หือ ไปไหนครับ”


“แต่งตัวให้ทะมัดทะแมงล่ะ”


ผมได้แต่เอียงคออย่างไม่เข้าใจ ส่วนเขาก็ยิ้มแบบที่ไม่รู้ว่าคิดอะไรอยู่


พี่จะพาผมไปไหนเนี่ย?


TBC


TALK

ปัจจุบันน้องใกล้กลับมาอยู่คอนโดตัวเองแล้วนะคะ หลังจากที่ไปสิงสู่คอนโดต้าเพราะกลัวติดคุกมานาน แน่นอนว่าไม่ได้ย้ายไปห้องพี่ธัน เพราะแม่ไม่ย๊อมมมมมม คานี๊ดก็ไม่ยอม เลี้ยงกันมาตั้งแต่ตัวเท่าแมงกุดจี่ จะปล่อยให้นังพะรึเอาไปกกกอดง่ายๆได้ยังไง แล้วแกจะพารู๊กชั้นไปไหนอีก มาเนียนแต๊ะอั๋งรู๊กชั้นตั้งหลายรอบ ยัยตะเภาก็เหมือนกัน ไม่ขัดขืนมันซะบ้าง กลับบ้านมาจะฟาดให้ขาลาย เสียการปกครอง โมโหเหลือเกิน พะรึทำไรก็ยอมมันหมด คอยดูเถอะ สักวันต้าคานี๊ดต้องลงมาจัดการ!!

ขอบคุณสำหรับทุกคอมเมนต์และกำลังใจมากเลยนะคะ 

ไว้เจอกันใหม่ตอนหน้าค่ะ


#ใกล้กว่าดาว 


 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3.595K ครั้ง

287 ความคิดเห็น

  1. #7999 Issi'da (@BaBySeason) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2562 / 00:04
    อยากอ่านเรื่องของต้าและคณิตด้วยเลยค่ะ ประทับใจ2คนนี้มาก ถ้าเขาคู่กันก็จะดีมากๆเลยค่ะ เราชอบ5555555555555555 แต่ถ้าไม่ได้คู่กันก็ไม่เป็นไร อยากอ่านเรื่องของ2คนนี้จริงๆนะคะ ดันให้ถึงไรท์
    #7999
    0
  2. #7882 fumio101 (@fumio101) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2562 / 17:57
    พี่ธันร้ายกาจมาก จะพาเจ้าใกล้ไปไหน!!! แกล้งน้องเก่งที่หนึ่งเลย ฮึ่ม
    #7882
    0
  3. #7795 MB.임지수GOT7 (@something-sewerd) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 23 มกราคม 2562 / 19:13
    ไม่ใช่ว่าน้องจะคิดว่าพี่จะพาน้องไปต่อยนะ55555555
    #7795
    0
  4. #7750 Miki_milky (@Miki_milky) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 18 มกราคม 2562 / 05:13
    จะพาน้องไปทำไรพี่ธัน
    #7750
    0
  5. #7660 forfaye (@forfaye) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 9 มกราคม 2562 / 16:59
    พี่ธันคนร้ายกาจ!!
    #7660
    0
  6. #7636 min0053 (@min0053) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 7 มกราคม 2562 / 01:05
    เราชอบtalkไรท์มาก อ่านแล้วตลกดี55555
    #7636
    1
    • #7636-1 Jimjubb (@Jimjubb) (จากตอนที่ 22)
      11 มกราคม 2562 / 21:58
      คิดเหมือนเราเลย 555อ่านแล้วขำสุดๆ
      #7636-1
  7. #7621 MuuKaew (@MuuKaew) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 6 มกราคม 2562 / 18:11
    สอนอะไรกันนะ ...??? น้องทำได้ไม่ต้องห่วงนะทั้ง2คน
    #7621
    0
  8. #7605 lomarday (@tobokki) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 6 มกราคม 2562 / 04:34
    เอ็นดูสมุดพี่ธันหน้าไม่อาย55555555 น้องกล้าด่าพี่เค้ามากขึ้นแล้ว
    #7605
    0
  9. #7530 ananarnaaa (@ananarnaaa) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 3 มกราคม 2562 / 21:10
    คิดถึงน้องใกล้มากกกก พึ่งว่างมาอ่าน

    น้องยังน่ารักเหมือนเดิม แถมเพิ่มขึ้นด้วยยยยย
    #7530
    0
  10. #7329 DKdabble (@dkdabble) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2561 / 11:57
    น้องหนูตะเภาจะพูดออกมาโจ่งแจ้งว่าจะให้คุณพฤใส่ให้ไม่ได้นะลูกกกก ต้ากับคานี๊ดเหนื่อยใจถึงขั้นจะเกษียณกันเลยทีเดียว55555
    #7329
    0
  11. #7265 B_hundred_PCY (@Byunbaek-CUB-) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2561 / 07:26
    น้องสึกหมดแล้วนังพะรึ รูดก้านมะยมรอยัยน้องเลย โดนแน่ๆ
    #7265
    0
  12. #7222 Nutty0157 (@Nutty0157) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2561 / 07:19
    นังพะรึมันอ่อยลูกฉ้านนนนนน
    #7222
    0
  13. #7166 ✿ g (@ygemmilyyy) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2561 / 19:07
    พี่ธันจะพาน้องไปต่อยคนหรอ555555555
    #7166
    0
  14. #6635 ATENNILE (@ATENNILE) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2561 / 21:26
    ขำนังพะรึของไรต์มันเจ้าเล่ห์มากแล้วลูกเราจะตามมันทันมั้ย5555​
    #6635
    0
  15. #6630 Ning (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2561 / 13:44

    โโอ้ยยยย น้องงงงงงง หมั่นเขี้ยวววว

    #6630
    0
  16. #6629 รุจิรา น้ำ ฟ้า (@0928312215) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2561 / 01:28
    อร้ายยย ชอบความใสๆของน้อง
    #6629
    0
  17. #6626 RealThxnB (@RealThxnB) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2561 / 19:49
    เหมือนพี่แกจะร้ายขึ้นทุกตอน คนเจ้าเล่ห์555555555555
    #6626
    0
  18. #6614 Aniinocent_14 (@aniinocent) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2561 / 15:42
    ต้องเสร็จพี่ธันแน่ๆ ทำไงดีคานี๊ดดดดดดดดดดดดด
    #6614
    0
  19. #6607 MINDZ6104 (@MINDZ6104) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2561 / 12:10
    อีกนิดน้องน่าจะเสร็จพี่ธันละ55555
    #6607
    0
  20. #6604 sanookker (@jaiphak) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2561 / 04:15
    ไปต่อยมวยปะ55555555555
    #6604
    0
  21. #6587 pierce'a (@whiterroom) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2561 / 15:50
    หมีใหญ่พาคนเลี้ยงแกหนีไป
    #6587
    0
  22. #6586 Dreammy_333 (@Dreammy_333) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2561 / 07:57
    ไปยิงปืน!!!!
    #6586
    0
  23. #6585 hunninim (@hunninim) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2561 / 02:08
    คานี๊ดดดดดดดด สอนอะไรน้องงงงงงง น้องเป็รเด็กใสใสๆนะ ;*;
    #6585
    0
  24. #6568 QRChNChW17 (@rosechanichawri) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2561 / 23:57
    อยากเห็นองค์พ่อคานี๊ดกะแม่ต้าลง
    #6568
    0
  25. #6566 Nattanoey49 (@noey1201) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2561 / 23:52
    น่าเอ็นดูไปหมดเลยอ่ะ น้องใกล้ลูกกกกก
    #6566
    0