★ Closer than the Star ★ ใกล้กว่าดาว ★

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 480,245 Views

  • 8,394 Comments

  • 25,140 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    4,757

    Overall
    480,245

ตอนที่ 21 : บทที่ 20 โปรดแสดงความรับผิดชอบ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 44883
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4419 ครั้ง
    7 ธ.ค. 61






#ใกล้กว่าดาว 


 

 

               “ดูยังไงก็ไม่ใช่ลักพาตัวนะครับ” คณิตขยับแว่น ทำหน้าบอกไม่ถูก จะเสียใจก็ไม่ใช่ สมเพชก็ไม่เชิง


“แมวเหี้ยอะไร ใจง่ายเหมือนเจ้าของไม่มีผิด” ต้าถอนหายใจหนักหน่วง


“หมีใหญ่ ฮือออ!!


รุ่งเช้าวันถัดมา เรามาขอดูกล้องวงจรปิดเพราะอยากรู้ว่าพี่ธันเอาหมีใหญ่ไปได้ยังไง เพราะต้าไม่ได้ให้เขาเข้ามาในห้อง แถมตอนกลับ ต้าก็ไม่เห็นว่าพี่ธันอุ้มแมวไปด้วย


แล้วสิ่งที่พวกเราได้เห็นจากกล้องวงจรปิดก็เล่นเอาพูดไม่ออก


ตอนต้าเปิดประตูมาคุยกับพี่ธัน หมีใหญ่ก็มุดประตูออกมาแล้วเอาตัวไปไถๆ ย้วยๆ ที่ขาเขา พอเขากลับก็เดินพันแข้งพันขาตาม ลงลิฟต์ไปด้วยกัน ถึงชั้นหนึ่งปุ๊บพี่ธันก็หิ้วขึ้นรถไปเลย


“เราต้องไปห้องพี่ธัน ต้องไปช่วยหมีใหญ่ ต้ากับคณิตอย่าห้ามเรานะ”


“ยังไม่ได้ห้ามสักคำ แค่จะถามว่าให้ไปส่งไหม”


“แต่เขาบอกให้ไปคนเดียวนะ ถ้าเห็นไปส่งแล้วหมีใหญ่โดนทำร้ายล่ะ” ผมทำเสียงเครียด ทำไมแค่นี้ต้าไม่เข้าใจ ชีวิตของหมีใหญ่อยู่บนเส้นด้าย เราจะล้อเล่นไม่ได้


“ก็ขึ้นไปบนห้องคนเดียว แต่ขับรถไปส่งไง หรือจะขับไปเอง?


“ไม่ต้อง เราจะไปบีทีเอส ให้เขาเห็นว่าเราหัวเดียวกระเทียมลีบ”


“แล้วจะเอาหมีใหญ่กลับมายังไงครับใกล้” คณิตแย้งขึ้นมา ผมคิดตามแล้วก็รู้สึกว่ามีเหตุผล จำไม่ได้ว่าบีทีเอสให้เอาแมวขึ้นไหม จะซ่อนในกระเป๋าก็ไม่ได้ กระเป๋าผมใบเล็ก หางหมีใหญ่ฟูมาก ต้องโผล่ออกมาแน่ๆ


“งั้นเดี๋ยวเราขับรถไปเอง ถ้ามีอะไรฉุกเฉินจะรีบโทรบอกเลย แต่ไม่ต้องห่วง เราช่วยหมีใหญ่กลับมาได้แน่นอน”


สุดท้ายผมก็ไปคนเดียว ขอยืมรถต้าไปครับ


พอขับไปถึงคอนโดพี่ธัน ผมใช้เวลานั่งทำใจอยู่สิบกว่านาที ก่อนจะพยายามสะกดจิตตัวเอง มาช่วยหมีใหญ่ ต้องไม่กลัวคุก


“อ้อ คุณการัณนะคะ คุณพฤหัสแจ้งว่าให้ขึ้นไปพบที่ห้องได้เลย นี่คีย์การ์ดค่ะ” ผมรับคีย์การ์ดมาด้วยความหนักหน่วงใจ พี่ธันเตรียมพร้อมสู้รบกับผมมาก ยังไม่ทันได้พูดอะไร แค่วางบัตรประชาชนลงไปพนักงานก็ยิ้มแล้วยื่นคีย์การ์ดให้ผมแล้ว


ว่าแต่ให้คีย์การ์ดมาแบบนี้...ต้องเคาะประตูหรือเปล่า


ผมยื่นเม้มปากช่างใจ ก่อนจะเอาคีย์การ์ดทาบเปิดประตู ไม่เคาะแล้วกัน เดี๋ยวไก่ตื่น ถ้าโชคดีพี่ธันอาจจะไม่อยู่ ผมจะได้เอาแมวกลับไปเงียบๆ


ในห้องเย็นกว่าที่เคยมาคราวที่แล้วนิดหน่อย เหมือนว่าเขาเพิ่งปิดแอร์ ไฟก็ไม่ได้เปิด ไม่อยู่แน่ โชคเข้าข้างผมแล้ว


ผมค่อยๆ เดินย่องสำรวจไปทั่วห้อง หมีใหญ่อยู่ที่ไหน เมี้ยวหน่อยเร็ว


ห้องนั่งเล่นไม่มี โซฟาไม่มี ห้องครัวไม่มี...ระเบียงล่ะ ก็ไม่


เหลือห้องนอนห้องเดียวแล้ว


ผมกลืนน้ำลาย...


ข้างในห้องนอน เย็นกว่าข้างนอกอีก เพราะไม่ได้เปิดไฟมันก็เลยดูมืดสลัว เห็นแค่แสงมัวๆ จากหน้าต่างที่ถูกบดบังด้วยผ้าม่าน เขาเผลอลืมเปิดแอร์ทิ้งไว้แล้วออกไปข้างนอกหรือเปล่า


อ่ะ...


“หมีใหญ่!” ผมร้องแต่เสียงเบาราวกระซิบ รีบวิ่งไปหา


หมีใหญ่นอนหงายอยู่บนเตียง ผมรีบเอาหูแนบอกแมว หัวใจยังเต้นตึกตัก แถมยังเอาเล็บมาจิกหัวผมด้วย หมีใหญ่ยังไม่ตาย


“ยัง ยังจะมามองตาใส ทำให้คนเป็นห่วงขนาดนี้ได้ยังไง” พูดไปก็บี้หูแมวไปอย่างหมั่นเขี้ยว ฮึ่ย ไหน โดนรังแกตรงไหน มาให้เช็กหน่อย หูสองข้าง หางหนึ่งพวง ก็ครบดีนี่นา  


พรึ่บ


ไฟที่สว่างอย่างไม่ทันตั้งตัวทำให้ผมสะดุ้งเฮือก หมีใหญ่ตกใจผมสะดุ้งก็เลยสะดุ้งเหมือนกัน


“หิวไหม?


พี่ธันยืนพิงกรอบประตูแล้วกอดอก เขาดูไม่เหมือนคนที่เพิ่งกลับมาจากข้างนอก...แสดงว่าอยู่ตลอดเลยเหรอ ผมเผลอดึงแมวมากอดไว้อย่างคนต้องการที่พึ่ง


“มาช่วยในครัวหน่อย” เขาพูดแค่นั้นแล้วก็เดินไปทางครัว ผมมองตามอย่างสับสน หรือนี่จะเป็นวิธีทำให้ตายใจ พอผมเผลอพี่ธันจะต้องแจ้งให้ตำรวจมาจับผมแน่ พอความคิดตกผลึกผมเลยรีบอุ้มหมีใหญ่แนบอก


แต่ยังไม่ทันได้ไปไหน พี่ธันเรียกหมีใหญ่คำเดียว แมวผมก็ติดปีกบินเข้าครัวไปเลย


“ใกล้ มาหั่นผักหน่อย”


ไม่มีแมวให้กอดแล้ว ผมได้แต่ยืนเอ๋อ


จนพี่ธันเงยหน้าขึ้นมาจากเขียง


“น้องใกล้ พี่บอกให้มาช่วย”


ผมเดินเข้าครัวเหมือนแมวโดนสะกดจิต


“ไม่ต้องหั่นบางมากนะ” เขาหันมาสั่ง ก่อนจะไปจัดการกับปลาในกระทะ


ผมหั่นแตงกวาอย่างเหม่อลอย โชคดีที่สะสมทักษะมานาน มีดก็เลยไม่บาดมือ พอหั่นแตงกวาเสร็จ หันไปเจอผักสลัดอย่างอื่น ก็เลยเอาไปล้างแล้วหั่นต่อ


“น้ำสลัดอะไรนะครับ”


“แล้วแต่เรา”


“น้ำสลัดงาได้ไหม”


“ไม่ใส่มายองเนสนะ น้ำมันรำข้าวอยู่ในตู้ซ้ายมือ” แต่ตู้ซ้ายมือมีเป็นแถบเลย เห็นผมงงเขาก็เลยเปิดหยิบให้


ผมทำน้ำสลัดงาสูตรใสจนเสร็จ ระหว่างนั้นพี่ธันก็ผัดปลา เป็นไวท์ซอส น่ากินจังเลย


“ใกล้”


ผมหันไปตามเสียงเรียก สิ่งแรกที่เห็นในสายตาคือช้อน พอดีระดับปาก ผมเผลองับไม่รู้ตัว รสชาติหวานหอมอ่อนๆ ของไวท์ซอสแผ่ไปทั่วลิ้น


“พอดีหรือยัง”


“ใส่เกลืออีกนิดครับ”


“อืม”


ผมหันกลับมาคลุกสลัดต่อได้สามนาที ร่างกายก็แข็งเป็นหิน


เดี๋ยวนะ


เมื่อกี้ เมื่อกี้พี่ธันป้อนผมด้วย ผมเริ่มรู้สึกถึงความร้อนที่แผดเผาแก้มและกำลังจะลามไปทั่วร่างกาย


“ไม่ต้องคลุกแล้ว ผักเละหมด เสร็จแล้วก็เอาใส่จานไปรอที่โต๊ะไป”


ผมอุ้มจานสลัดไปวางบนโต๊ะแล้วเริ่มตั้งสติอีกครั้ง ไม่ได้การ นี่ต้องเป็นแผนของเขาแน่ๆ เขาทำให้ผมไม่มีสติ เพื่อให้ยอมสารภาพความชั่วใช่ไหม


 หมีใหญ่เดินมาไถขาผม ดูท่าทางจะหิว อุ้มขึ้นมานั่งตักเสียเลย


“พี่ธัน หมีใหญ่กินข้าวหรือยัง”


“ยัง เดี๋ยวลวกปลาให้” พี่ธันส่งเสียงตอบกลับมาจากครัว


“น็อคน้ำเย็นด้วยนะครับ ร้อนไปหมีใหญ่กินไม่ได้”


พอสั่งอาหารให้แมวเสร็จผมก็มานั่งกลุ้มใจต่อ จะทำยังไงดี ต้องต่อรองใช่ไหม ผมยังไม่อยากติดคุก ถ้าผมไม่จบสี่ปีคงไม่ได้เกียรตินิยม แล้วจะคบกับใครถ้าต้ากับคณิตจบก่อน


ผมต้องขอร้องให้เขาใจอ่อนยอมให้อภัยให้ได้


ไม่นานพี่ธันก็ยกอาหารมาวางบนโต๊ะ แต่ของหมีใหญ่อยู่บนจานใต้โต๊ะนะครับ พวกเรากินอาหารกันเงียบๆ ปลาไวท์ซอสของพี่ธันอร่อยมาก เป็นรสแบบที่ผมชอบพอดี ผมเลยขอเติมข้าวไรส์เบอร์รี่อีกชาม ไม่ได้ตะกละนะครับ แต่พี่เขาตักให้ผมแบบคนกินคลีนอ่ะ คือกินข้าวนิดเดียว กองน้อยๆ


“อย่าแบ่งให้แมวกิน”


ผมรีบดึงมือที่บิปลาแบ่งให้หมีใหญ่กลับมาแทบไม่ทัน พี่ธันมองผมดุๆ นิดๆ หน่อยๆ เอง ก็หมีใหญ่บอกว่าอยากกิน


“ไม่ต้องเอาไปล้าง”


วางจานลงที่เดิม ทำไมดุจังเลย นั่นก็ไม่ได้ นี่ก็ไม่ให้ทำ ผมนั่งคอตก พอพวกเรากินอิ่ม ความเงียบก็เริ่มแทรกบรรยากาศ


เอาล่ะ...จะเริ่มยังไงดี


พอแอบช้อนตามอง เขาก็จ้องผมเขม็ง แถมยังดูโกรธๆ ด้วย


“ไปทำอะไรกับมัน”


“ครับ? ผมตกใจที่เขาเป็นฝ่ายเริ่มก่อน ว่าแต่มันไหน


“ที่ร้านขนม”


“อ๋อ...ผมพาเปรมไปเลี้ยงขนม”


“เลี้ยงทำไม”


“ก็ผมรบกวนอะไรเขาหลายอย่าง เลยอยากตอบแทน”


“รบกวนอะไร”


ถ้าผมเป็นผ้า ป่านนี้สะอาดทุกอณูแล้ว เริ่มขยับตัวอย่างอึดอัด ถามแบบนี้ผมจะตอบได้ยังไง สงสัยต้องพูดอะไรก็ได้มั่วๆ ไปก่อน


“อย่าโกหก”


ผมมองพี่ธันตาค้าง แค่อ้าปากรู้ได้ไงว่าผมจะหลอกเขา


“ก็...ก็ผม ผมขอให้เขาช่วยเป็นทนายให้ ถ้า...จำเป็นต้องใช้”


พี่ธันจ้องผมเหมือนกดดันให้พูดต่อ ผมมองหาหมีใหญ่เพื่อให้ช่วยกล่อมจิตใจแต่เจอมันลงไปไถขาพี่ธันอยู่ แมวทรยศ


“ก็ ก็พี่ธันจะจับผมเข้าคุกนี่... ผมอยู่ไม่ได้ ในคุกไม่มีอกไก่ ไม่มีแมวด้วย ทำไมพี่ใจร้ายกับผมจัง...ผมก็เลยต้องไปขอให้เปรมช่วย พี่ธันไม่จับผมไม่ได้เหรอครับ อย่างน้อยเราก็เคยทำงานโภชนาด้วยกัน...” ผมพูดเสียงอ่อยตอนท้ายประโยค ไม่กล้ามองหน้าเขา


“แล้วยังไงอีก”


“ผมไม่ได้ตั้งใจ...ไม่สิ ก็คือตั้งใจ ผมตั้งใจดูพี่ ตั้งใจมาก มาก มากเลย ไม่เคยขาดสักวัน ยกเว้นพี่ไม่มาเอง”


“ว่าต่อ”


“แล้วที่มหาลัย ผมก็มองพี่ตลอดเลย...”


“อืม”


กดดัน มองกันเข้าไป ไม่มีอะไรจะพูดแล้วนะ


ไม่มีแล้วจริงๆ


ผมครางในลำคออย่างไร้ทางสู้ ยกสองมือปิดหน้าตัวเองแล้วพูดเสียงแผ่ว


“ผมชอบพี่ครับ...ชอบมากเลย”


“พี่ไม่เชื่อ”


“เอ้า! ได้ไงเล่า” ผมโผล่หน้าออกมาโวย พูดขนาดนี้ เขินขนาดนี้ ทำไมไม่เชื่อผม “พี่ไม่เชื่อใช่ไหม พี่อยากเห็นหลักฐานหรือเปล่า ไปห้องผมเลยไหมล่ะ รู้เปล่าว่าปีนึงผมหมดค่าสมุดไปเท่าไร โมโหแล้วนะ!


แต่คำพูดต่อไปของเขา ทำให้ผมต้องเอาหน้าไปซ่อนหลังมือตัวเองเหมือนเดิม


“ถ้าเรามองพี่อยู่ตลอด ทำไมถึงไม่รู้ว่าพี่ก็มองเราตลอด”


“...!!


“มองอยู่ตลอดเลย...มองมากกว่าเราด้วยซ้ำ”


“...”


“แต่ตอนนี้ไม่อยากมองเฉยๆ บอกแล้วไงว่ารอจนเบื่อแล้ว” ความพยายามขืนตัวตอนเขาดึงมือผมเพื่อให้เห็นหน้าล้มเหลว ทั้งที่ตั้งใจว่าจะหลบตา แต่พอโดนมองแบบนี้ กลายเป็นว่าผมจ้องเขากลับ เห็นตัวเองในดวงตาของเขาด้วย หน้าแดงจนดูไม่ได้เลย มือของเขาที่จับมือผมตอนนี้ร้อนผ่าว เหมือนคีมเหล็กล็อกแน่นหนา


“รับผิดชอบพี่ด้วย มาเป็นของพี่ได้แล้ว”


เขาทำได้ยังไง


เขาพูดประโยคน่าอายขนาดนั้นด้วยรอยยิ้มมุมปาก จากนั้นก็ทำหน้าเฉยๆ แล้วหยิบจานไปล้าง


ทำได้ยังไง


“ย้ายมาอยู่ที่นี่เลยไหม”


“...!!...


“เข้าไปนั่งตรงนั้นทำไม”


ผมยิ่งซุกตัวเข้ากับมุมกำแพงมากขึ้น มีหมีใหญ่นอนเกยเท้าอยู่ด้วย จริงๆ แล้วผมอยากเข้าไปอยู่ในห้องเงียบๆ เพื่อตั้งตัว แต่พี่ธันอยู่ในครัว มองเห็นห้องนั่งเล่น ห้องนอนเขาผมก็ไม่กล้าเข้า ห้องน้ำก็ทำให้นึกถึงวันที่มาค้าง ก็เลยหันหน้าซุกตัวเข้ามุมกำแพงตรงโซฟา ถ้าผมไม่เห็นเขาก็จะถือว่าเขาไม่เห็นผม


“มัน...อุ่นดีครับ”


“ถ้าชอบก็ย้ายมา”


ไม่ต้องมายิ้ม ถ้า ถ้าผมย้ายขึ้นมาจริงๆ พี่จะหนาว! เห็นแบบนี้ผมก็เป็นถึงคนโรคจิตที่ส่องดูพี่มาเป็นปีๆ เลยนะ ทำไมไม่รู้จักเกรงกลัวกันบ้าง ไอ้บ้า!



TBC


TALK

ใช่ค่ะ ตอนนี้มันสั้น กรี๊ดดดดด เค้ารู้ตัวแล้ว ตอนเอาลงก็เพิ่งสังเกตว่าตอนนี้มันสั้น ผิดไปแล้ววว จะให้ทุกคนซุกพุงนังหมีใหญ่เป็นการไถ่โทษ และใช่ค่ะ ลักพาตัวบ้าบออะไร ไม่มีทั้งนั้น มีแต่แมวสะบัดสะโพกซ้ายขวาเดินตามผ้ะชายปัย นังใกล้เลี้ยงแมวยังไงให้เหมือนตัวเองแบบนี้ แต่ตอนนี้ลูกชั้นพัฒนาแล้วววว ด่านังพะรึได้แล้ว ตัวเร้กของแม่ ละพะรึ แกมาหยอดลูกชั้นขนาดนี้ ถามต้าคณิตหรือยัง นังคนนิสัยไม่ดี ล่อลวงหมีใหญ่ไม่พอยังจะล่อลวงลูกชั้นอีก สักวันชั้นจะให้คานี๊ดมาดีดแก!!

ขอบคุณสำหรับทุกคอมเมนต์และกำลังใจมากเลยนะคะ ขอโทษที่ตอนนี้สั้นนะคะ แง รักทุกคน ให้ทุกคนกอดหมีใหญ่ 

ไว้เจอกันใหม่ตอนหน้าค่ะ

ปล. ถ้าไม่มีอะไรผิดพลาด หนังสือออกเดือนมกรา ♥ ไม่ต้องค้างกันอีกต่อไป!


#ใกล้กว่าดาว 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4.419K ครั้ง

489 ความคิดเห็น

  1. #8389 st5907624 (@st5907624) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2562 / 11:48
    ชอบมากเลยค่ะ
    #8389
    0
  2. #8347 Dearest ❤ Deer (@pretty-angel) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 22 เมษายน 2562 / 01:49
    บ้าเอ้ย! หยุดยิ้มไม่ได้เลย /หมีใหญ่ก็คืิทรยศเจ้าของสุดๆ 55555
    #8347
    0
  3. #8324 chocolato.p (@yhing_haw_kaun) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 18 เมษายน 2562 / 14:24

    นังพรึ มาทำเป็นเข้ม หมันไส้ เห๊อะ นังหมีใหญ่ หร่อนมันใจแรด! ทำไมหร่อนตามผู้ชายต้อยๆขนาดนี้!!

    #8324
    0
  4. #8261 mytty (@lotty429miew) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 6 เมษายน 2562 / 12:12
    คือเเบบ5555555555555555555555 นังเเมว!
    #8261
    0
  5. #8227 Jibangrin (@Jibangrin) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 29 มีนาคม 2562 / 13:31
    โอ้ยย คุยกันซะที เห้ออออ ตลกน้อง 55555555
    #8227
    0
  6. #8190 Lew Kobthong ja (@lewkk09022544) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 19 มีนาคม 2562 / 15:20

    นังหมีใหญ่คือแรดมากกกกกก ขอยาดสั่งสอนแมวค่ะ!!!!

    #8190
    0
  7. #8146 neooooo (@inspirit-yeol) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 6 มีนาคม 2562 / 10:52
    คำก็มาเป็นพี่ สองคำก็มาเป็นของพี่!!! ตีๆๆๆๆ!! ข้อหาทำน้องทรุด!!!
    #8146
    0
  8. #8104 I'm SonE ... B2utY ...!!! (@0869784579) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2562 / 16:53
    ลูกเรามันใจง่ายอย่างที่เพื่อนว้าจริงๆ เกลียดดดดด พี่ธันอย่ามาล่อลสงลูกเราแบบนี้นะ เหมือนจะชัดเจนแต่ไม่ชัดเจนเลย คนบื้อแบบใกล้มันจะไปเข้าใจได้ไง

    อะไรคือให้น้องเป็นของพี่ อะไรคือให่ย้ายมาอยุ่ด้วยกัน กรี๊ดดดดด
    #8104
    0
  9. #8052 FAHKRAMXTER (@UchihaSorashi) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2562 / 23:12
    คือพี่ธันได้เหรอ ได้เหรอ!!!!!!
    #8052
    0
  10. #7925 Chankuma (@chansuju151137) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2562 / 20:45
    ไม่ต้องมีคำว่าขอคบ แต่มาเป็นของพี่เลยงี้แถมให้ย้ายมาอยู่ไปอีก โปรมากพี่ธัน แล้วยัยใกล้ความคิดตุตะตลก555
    #7925
    0
  11. #7881 fumio101 (@fumio101) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2562 / 17:02
    รุกแรงจังพ่อคุณณณณณ วงวารน้องเด้อออ 55555555 แต่ขำน้องอะ ทำอะไรก็น่ารักน่าเอ็นดูไปหมด ส่วนเจ้าหมีใหญ่นี่ยังไงกันนะ ติดบ่วงพี่ธันเหมือนเจ้านายแล้วแน่นอน 555555
    #7881
    0
  12. #7819 ๋๋๋่่Janenoii (@janejomza) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 27 มกราคม 2562 / 22:29
    ขำน้องหนู ถ่อวววรู้ก
    #7819
    0
  13. #7794 MB.임지수GOT7 (@something-sewerd) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 23 มกราคม 2562 / 19:07
    ทำไมน้องตลกน่าเอ็นดูแบบนี้ งื้อ
    #7794
    0
  14. #7749 Miki_milky (@Miki_milky) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 18 มกราคม 2562 / 01:07
    ขอแบบนี้ได้หรอพี่ธัน
    #7749
    0
  15. #7637 nnnu7 (@nnnu7) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 7 มกราคม 2562 / 01:15
    ขำคนน้อง ไม่ไหวอ่ะ55555 ย้วยๆน้วยๆมากก น่ารัก
    #7637
    0
  16. #7570 MysteriousofGirl1221 (@kawaiichibi12) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 4 มกราคม 2562 / 18:02
    งืัอออ เขินสนุกกก ชอบมากกกกกก
    #7570
    0
  17. #7328 DKdabble (@dkdabble) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2561 / 11:49
    แงงงงงงง เขิลวววลลล ตายแล้ว คุณพฤเล่นสารภาพหมดเปลือกเลย เขินสิๆๆๆ
    #7328
    0
  18. #7264 B_hundred_PCY (@Byunbaek-CUB-) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2561 / 07:13
    ไปค่ะพี่ หนูจะไปหาพี่ถึงเตียงเลย เชิญชวนขนาดนี้-.,-
    #7264
    0
  19. #7064 mebehindyou_ (@mebehindyou_) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2561 / 14:18
    กรี๊ดดดดดดดฟเห้ฟอฟืฟสืกาหวฟาหื่ห
    #7064
    0
  20. #7044 rungrainbow2536 (@rungrainbow2536) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2561 / 11:57

    เขินไม่ไหวแล้ววววว

    #7044
    0
  21. #6634 ATENNILE (@ATENNILE) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2561 / 21:19
    ย​ิ่งอ่านยิ่งเอ็นดูน้อง ชอบเวลาเรียกคานิ๊ด เรื่องมโนต้องยกให้ลูกเราเลย
    #6634
    0
  22. #6624 RealThxnB (@RealThxnB) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2561 / 18:38
    พี่ธันอย่าลวงน้อง!!!
    #6624
    0
  23. #6591 นิจิคาตะ K.S.P (@sandy4869) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2561 / 23:37

    ทำไมรู้สึกปวดหัวแทนคานี๊ดและต้า 555 โว้ย!ตาหนูทำไมน่าหมั่นเขี้ยวขนาดนี้วะ งื้อออออ
    #6591
    0
  24. #6584 hunninim (@hunninim) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2561 / 02:01
    แต่น้องโมโหน่ารักมาก ๆ เลยคับบ แงงง นิองบอกว่า โมโหแล้วนะ!! คูมแม่อยากให้น้องโมโหเยอะๆเลยคับ;-;
    #6584
    0
  25. #6583 hunninim (@hunninim) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2561 / 02:00
    ไม่ให้ไปปปปปป น้องต้องรักนวลสงวนตัวนะลูกกกก อยากคล้อยตามพิพะรึ (แม้จะน่าคล้อยตาม) หนูต้องเข้มแข็ง!!!!
    #6583
    0