★ Closer than the Star ★ ใกล้กว่าดาว ★

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 446,184 Views

  • 8,018 Comments

  • 24,085 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    37,187

    Overall
    446,184

ตอนที่ 10 : บทที่ 10 เลมอนหมักน้ำผึ้ง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 128
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3196 ครั้ง
    10 ต.ค. 61



ผมดังแล้ว


ดังมากๆ เลยด้วย


 

ภรรยานักบาส


รายงานข่าวล่า วันนี้เวลาแปดโมงกว่าๆ ณ โรงอาหารคณะสังคม

ได้เกิดเรื่องอันน่าตกตะลึงขึ้นค่ะ แอดไม่รู้จะอธิบายอย่างไร เอาเป็นว่าให้ภาพมันฟ้อง! แล้วอย่างนี้จะพายลำไหนดี ฮืออออ สับสนไปหมดเลี้ยวววววว

#ธันใกล้ #เปรมใกล้

 

ภาพที่เขาโพสเป็นภาพพี่ธันกำลังนั่งกินข้าวกล่องของผม แน่นอนว่าในภาพเห็นทั้งผมทั้งพี่ธันชัดเจน ผมกัดปาก เพจแฟนคลับชมรม ผมไม่ห่วงเท่าไรหรอกครับ แต่ถ้าเพจแฟนคลับพี่ธัน..นั่นไง กำลังคุยเรื่องนี้กันอยู่ในโพส ใจผมตกไปอยู่ตาตุ่ม เขาแคปภาพที่แฟนคลับชมรมบาสลง แล้วเอามาถกกันใหญ่เลย


Comments

         คนนั้นใคร?

         อย่าบอกนะว่าตัวจริงของพี่ธัน น่ารักอ่ะ!

         ใกล้ เอกดาราปีสอง แปะวาร์ปแล้ว ตามไปค่ะ

         อ้าว คนที่กุ๊กกิ๊กอยู่กับน้องเปรมนิตินี่

         ไปตายซะ อย่ามายุ่งกับธัน

         ถ้าพี่เขาจะมีแฟนก็เรื่องของเขาป่ะ เป็นเมียเขาเหรอ ทำมาเป็น..

         กูไม่รู้แต่กูว่าดี กูจะพาย

         ให้พี่เขามีเมียบ้างเหอะ กูว่าคนนี้เหมาะกับพี่ธันมากกว่าพี่พายนะ

         อย่าพังเรือธันพายของเรา!

 

ไปตายซะ อย่ามายุ่งกับธัน

 

ถึงแม้จะมีคนกรี๊ดกร๊าดมากกว่าคนด่า แต่ผมก็ใจแป้วอยู่ดี


ผมเข้าใจเขานะครับ เข้าใจมากเลย เพราะผมเองก็ชอบพี่ธัน ถ้าวันหนึ่งมีคนเข้าไปใกล้เขาเกินกว่าที่ใครเคยใกล้ ผมเองก็ใจเสียเหมือนกัน


แต่ควรทำยังไงดี พวกเขากำลังเข้าใจผิด แบบนี้พี่ธันจะเสื่อมเสียหรือเปล่า


เราไม่ได้เป็นอะไรกัน พี่ธันแค่ชอบกับข้าวฝีมือผม


ผมหอบหิ้วร่างออกไปยังระเบียง หมีใหญ่เดินตามต้อยๆ แมวสัมผัสได้ใช่ไหมว่าคนเครียด มากอดที


“หมีใหญ่.. แบบนี้พี่ธันจะยังอยากกินอาหารของเราไหม คนเข้าใจผิดกันใหญ่แล้ว”


เมี๊ยววว เมี๊ยวว


หมีใหญ่ไม่ได้ตอบผม แต่เป็นเสียงเรียกเข้ามือถือ ผมคว้ามาดูก่อนจะเบิกตากว้าง


ธัน


“ฮัลโหล..” ผมรับสายอย่างประหม่า


นี่เป็นครั้งแรกที่ได้คุยกันทางโทรศัพท์ ตั้งแต่ได้เบอร์มา ผมไม่เคยโทรไป แล้วเขาก็ไม่เคยโทรมาด้วย


(คุณเห็นโพสแล้วใช่ไหม) พี่ธันเข้าประเด็นทันที ใจผมเหี่ยวเหมือนต้นไม้โดนแดดเผา


“ครับ..ผมขอโทษ ทุกคนเข้าใจผิดกันหมดเลย”


(เวลาคุณเครียดทำยังไง)


“ครับ?


“...”


“ก็ เอ่อ เล่นกับแมว ดูพ..ดูดาว กินขนม กินน้ำแดง..ครับ” ตีแขนตัวเองสามที เกือบหลุดปากออกไปแล้วว่าดูพี่ธัน!


(โอเค) ติ๊ด


แล้วพี่ธันก็วางไป ผมมองมือถือ กะพริบตาปริบๆ


สรุปว่าเขาโกรธผมหรือเปล่า ยังอยากกินข้าวกล่องของผมอยู่ไหม


ผมถอนหายใจ งงไปหมด หยิบหมีใหญ่เข้าห้อง อาบน้ำอาบท่าให้ผ่อนคลาย พออาบเสร็จก็มีโทรศัพท์ดังมาอีกครั้ง


“ฮัลโหล”


“ผมอยู่ข้างล่าง ลงมา”


ตุบ!


ไม่รู้ว่าทำมือถือหลุดมือเพราะเขากี่ครั้งแล้ว ผมรีบวิ่งออกจากห้อง กดลิฟต์แล้วนับเวลารอ ช้าจัง ไม่ทันใจ ถ้าไม่ติดว่าอยู่ชั้นห้าสิบสองจะวิ่งลงบันไดให้ดู


พอผมลงมาถึง ก็เจอพี่ธันยืนรออยู่ตรงหน้าเลาจ์รับรอง เขายังใส่ชุดนักศึกษาอยู่เลย


“พี่ธัน..ครับ? ผมร้องอย่างประหลาดใจเมื่อเขายื่นแก้วน้ำแดงมาให้ ที่แก้วมีตรารูปหมีสามตัว บ่งบอกให้รู้ว่ามาจากร้านน้ำสามหมีที่อยู่แถวมหาลัย


“เอาไปสิ” ผมรับแก้วมาแล้วมองหน้าเขาด้วยความสงสัย


“ให้ผมเหรอ”


“อืม”


“ขอบคุณครับ” ผมยกมือไหว้ ทุลักทุเลนิดหน่อยเพราะถือแก้ว ระหว่างเรามีแต่ความเงียบ


เป็นความเงียบที่ทำให้ผมแก้มร้อน


ไม่เข้าใจ ไม่เข้าใจ แต่อายมากเลย


“คุณซื้อเส้นอะไรมา”


“ครับ? อ๋อ เพนเน่ผักครับ”


“ผมชอบน้ำมันมะกอกด้วย”


“งั้นคลุกน้ำมันมะกอกนะครับ เนื้อปลาเหมือนเดิมดีไหม”


“ก็ได้ ย่างเนยนะ”


“ครับ”


“เด็กดี” พี่ธันยิ้มบางๆ


ส่วนผมช็อกไปตั้งแต่เห็นเขายิ้มแล้ว


ผมเดินกลับขึ้นห้องอย่างเลื่อนลอย พอเข้ามาในห้องปุ๊บก็รีบส่งข้อความหาแม่ทันที


แม่ครับ ขอบคุณที่สอนใกล้ทำกับข้าว รักแม่ที่สุดเลย


ผมถอนหายใจแล้วทิ้งตัวแปะลงบนเตียง หมีใหญ่รู้งานกระโดดขึ้นมานอนข้างๆ กอดหมับเข้าให้


เปิดไลน์ส่งข้อความหาเพื่อน

 


แก๊งเด็กดาว

จูจู๊บจูปิเตอร์ – หัวใจทำงานหนัก

คณิตคิดไวไว – เป็นอะไรครับ

จูจู๊บจูปิเตอร์ – พี่ธันซื้อน้ำแดงให้เรา

กีต้าร์ซ่าแสบ – น้ำอัดลม?

จูจู๊บจูปิเตอร์ – เปล่าๆ น้ำแดงเฮลบลูบอย

 

ผมชะงัก เออ แปลกดีนะครับ พี่ธันซื้อมาถูกด้วย ปกติถ้าพูดน้ำแดงเฉยๆ คนทั่วไปคงนึกถึงแฟนต้าน้ำแดง แต่คิดอีกทีก็น่าจะปกติ พี่ธันเป็นสายรักสุขภาพ คงไม่ซื้อน้ำอัดลมหรอก


“อ่ะ เปรมนี่นา”


ผมกดเข้าไปดูในแชทเปรม เขาส่งสติกเกอร์รูปหมีแอบข้างกำแพงแล้วชะโงกมองมา


ผมเลยส่งสติกเกอร์แมวหน้ามุมิกำลังสะบัดหางไปให้ เทาๆ ปุยๆ เหมือนหมีใหญ่เลย เป็นสติกเกอร์ตัวโปรดของผมเอง


Prem_Niti61 – น่ารักจัง

จูจู๊บจูปิเตอร์ – /ส่งภาพหมีใหญ่ที่ทำท่าเดียวกัน

จูจู๊บจูปิเตอร์ – เหมือนแมวเรา ชื่อหมีใหญ่

Prem_Niti61 – ใกล้ชอบแมวเหรอ?

ผมส่งภาพหมีใหญ่ไปสิบภาพแทนคำตอบ

Prem_Niti61 – บ้านเปรมมีแต่หมา เสียงดังทั้งวันเลย

Prem_Niti61 – ใกล้

จูจู๊บจูปิเตอร์ – เราไม่ค่อยชอบหมา แรงเยอะ เราสู้ไม่ไหว

Prem_Niti61 – ใกล้สนิทกับพี่ธันเหรอครับ?


ผมนิ่งไป ควรจะตอบเปรมว่าอะไร จริงๆ แล้วผมกับพี่ธันไม่ได้สนิทกัน ทุกคนแค่กำลังเข้าใจผิด.. เพื่อไม่ให้พี่ธันเสียหาย ผมคงต้องตอบไปตามตรง


จูจู๊บจูปิเตอร์ – ไม่หรอก ไม่ได้สนิทกัน

 

ไลน์!

 

Thun – ใกล้


ตุ่บ!


มือถือร่วงอีกแล้วโว้ย! ผมเอามือทาบอก


เมื่อกี้ไม่ได้ตาฝาดใช่ไหม แจ้งเตือนเมื่อกี้คือพี่ธันใช่ไหม ทำไมถึงมีไลน์ผม.. โอ๊ยย ลืมไปว่าพอเมมเบอร์แล้วแอดไลน์อัติโนมัติ


ว่าแต่..ฉิบหายละ


ลนลานคว้ามือถือขึ้นมาแล้วเปลี่ยนชื่อไลน์ตัวเองแบบเร่งด่วน ขอให้พี่เขาไม่สังเกต ขอให้พี่เขาลืมอ่าน


จูจู๊บจูปิเตอร์อะไรเล่า ไม่จงไม่จุ๊บทั้งนั้นแหละ!


ไลน์!


ร้องเก่งจังโว้ย ร้องแข่งกับหมีใหญ่หรือไง


Klai – ครับ

Thun – ยังเครียดอยู่ไหม


เครียด?.. เขาหมายถึงอะไร อย่าบอกนะว่าเรื่องโพสนั้น ที่เขาซื้อน้ำแดงมาให้เพราะกลัวผมเครียดเหรอ



ผมเม้มปาก


ทำไมใจดีจัง.. ผมทำอาหารให้เพราะชอบเขา เพราะอยากคุยกับเขา แต่เขากลับใจดีกับผมโดยไม่หวังสิ่งตอบแทน รู้สึกตัวเองเป็นคนเลวเลย


Klai – นิดหน่อยครับ แต่ไม่เป็นไร

Thun – ทำไมยังนิดหน่อย

Klai – ก็เห็นคนเขาไม่ชอบใจ ผมรู้สึกไม่ดี

Klai – ให้ผมไปบอกดีไหมครับว่าทุกอย่างเป็นเรื่องเข้าใจผิด

Thun – งั้นคุณก็ไม่ต้องไปเห็นเขา

Thun – ผมเคยบอกคุณว่าอะไร

Klai – /ส่งสติกเกอร์แมวงง

Thun – มองแค่ผม

Thun – แล้วคุณจะเห็นแค่ผม

 

ผมวางมือถือแล้ววิ่งไปหยิบสมุดพี่ธันน่ารักมาเปิดคัด คัดไปได้สิบครั้งถึงหยิบมาพิมพ์ตอบ

 

Klai – พรุ่งนี้พี่มาเช้าๆได้ไหมครับ

Klai - /ส่งสติกเกอร์แมวขอร้อง

Thun – อืม

 

ให้พี่ธันมาเร็วขึ้นหน่อย จะได้กินเสร็จก่อนที่คนจะมา อย่างน้อยก็ไม่ต้องถูกจ้องแบบวันนี้..


ผมวางมือถือบนโต๊ะข้างหัวเตียง ดึงหมีใหญ่มาซุก


ใจเต้นรัวเหมือนจะหลุดออกมาจากอก


มองแค่ผม แล้วคุณจะเห็นแค่ผม


พี่ไม่ต้องบอก..ผมก็ทำอย่างนั้นอยู่ทุกวัน

 


“ใกล้! หอบอะไรมา หูย น่ากินจัง”


“เลมอนหมักน้ำผึ้งน่ะ เดี๋ยวเอาไปแช่ตู้เย็นก่อน ตอนซ้อมเสร็จจะได้แบ่งกันกิน” ผมตอบกุ๊ก หิ้วกระเป๋าใส่โหลน้ำผึ้งมะนาวห้าโหลไปแช่ตู้เย็น วันนี้ผมเหมือนคนบ้าหอบฟางเลยครับ หอบข้าวมาให้พี่ธันกินตอนเช้า หอบขนมมาให้คนในชมรมกินอีก


แต่ดีหน่อยที่เขามาเช้าตามที่รับปาก ผมเลยกินข้าวได้อย่างสบายใจ ไม่โดนจ้องเหมือนอย่างเคย


“อ้าว ใกล้ ทำอะไรน่ะ”


“เอาเลมอนหมักน้ำผึ้งมาแช่น่ะดิว เดี๋ยวพอเย็นแล้วมาลองชิมนะ เราทำมาเยอะแยะเลย” ดิวกำลังเอาน้ำแช่ตู้ครับ ดีนะตู้เย็นเราใหญ่ บอกแล้วว่าชมรมบาสล่ำซำ


เพราะว่าช่วงนี้อากาศร้อนมาก ผมเห็นทุกคนซ้อมหนัก พอซ้อมเสร็จแทบจะกลายเป็นหมูตุ๋น ตัวแดง เหงื่อชุ่ม ก็เลยซื้อเลมอนสีเหลืองมาสิบลูก เอามาฝานเป็นแว่น ไม่หนาหรือบางเกินไป แล้วใส่โหลแก้วหมักด้วยน้ำผึ้ง ผมหมักทิ้งมาสามวันแล้วครับ แต่เพราะเอามาแต่เช้า ตอนนี้ไม่ค่อยเย็น เลยต้องแช่ไว้ก่อน


“พักได้!” พอเข้าสู่ช่วงพัก ผมเดินไปหยิบโหลเลมอนน้ำผึ้ง แต่ยังไม่ทันจะได้แจก..


“ทุกคนครับ ทานน้ำแล้วมาหยิบขนมตรงนี้ได้น้า” ดิวร้องเสียงใส


เขากางโต๊ะพับได้ที่เราใช้เวลารับสมัครคนเข้าชมรมไว้ข้างสนาม บนโต๊ะมีกล่องขนมสีดำเหลือบทองสามกล่องใหญ่ ดูหรูหราราคาแพง เห็นตราสัญลักษณ์บนกล่องแล้วคุ้นๆ เหมือนจะมาจากร้านที่ออกทีวีด้วย


“โห อะไรเนี่ยน้องดิว น่ากินจัง”


“มูสมะม่วงครับ รีบทานตอนยังเย็นๆ อร่อยที่สุดนะ นี่ครับ ดิวหยิบให้ ช้อนอยู่ตรงนี้”  


“ร้านนี้แพงมากเลยไม่ใช่เหรอ ให้พวกพี่กินไม่เป็นไรแน่นะ”


“คุณแม่ดิวเป็นหุ้นส่วนครับ พอท่านรู้ว่าดิวช่วยชมรมกีฬาอยู่เลยส่งมาให้”


ดิวแจกขนมให้นักกีฬาด้วยความตั้งอกตั้งใจ สีหน้ายิ้มแย้มแจ่มใส พอเห็นแบบนั้น ผมเลยเอาโหลเลมอนไปแช่เหมือนเดิม


“เราว่ามันแปลกๆ”


“หือ? แปลกอะไรเหรอกุ๊ก”


“ดิวไง ขนมนั่นอ่ะ ตอนแรกยังไม่มีเลย เหมือนเพิ่งไปซื้อมา อย่างกับจงใจตัดหน้าใกล้”


“เฮ้ย ไม่ใช่หรอก! ดิวเขาแค่อยากให้ทุกคนได้กินของอร่อยๆ เราเข้าใจนะ อีกอย่าง เลมอนเราเก็บไว้ได้นาน ไม่เป็นไรหรอก” ผมรีบแก้ต่างให้ ดิวจะมาอยากตัดหน้าผมทำไม ไม่มีเหตุผลอะไรที่ทำให้เขาต้องทำแบบนั้นสักหน่อย  


“พี่ธันลองทานไหมครับ มูสมะม่วงเจ้านี้ไม่หวานมากนะ” ผมชะงัก หันไปมองพี่ธันที่กำลังกระดกขวดน้ำดื่ม ดิวหยิบถ้วยมูสมะม่วงยื่นให้เขา


พี่ธันเหลือบมองนิดหน่อยก่อนจะส่ายหน้า ดิวหน้าเจื่อน


“ไม่ลองจริงเหรอครับ สดชื่นมากๆ เลยนะครับ”


“ผมไม่กินน้ำตาลขัดสี” เขาว่าสั้นๆ แล้วเดินไปซ้อมต่อ


ส่วนผมก็ลูบอกตัวเอง


ใกล้ ทำไมเป็นคนแบบนี้


ห้ามดีใจนะ!

 


หลังจากวันนั้น เลมอนหมักน้ำผึ้งของผมก็เป็นหมันตลอด


เพราะดิวมักจะซื้อขนมมาแจกทุกคน


ผมเศร้ามากเลยครับ ไม่ใช่เศร้าเรื่องเลมอนหมักน้ำผึ้งนะ เศร้าที่ผมกินขนมเขาไม่ได้.. คือถ้าเป็นเค้กหรือขนมตามร้านทั่วๆ ไปไม่ใช่แฮนเมด ผมกินได้อาทิตย์ล่ะสองชิ้น ถ้ากินมากกว่านี้แล้วคณิตรู้ โดนด่าตายคาพุงหมีใหญ่


แล้วขนมดิวน่ากินมาก มาก มาก เค้กช็อกโกแลต โรลสตอเบอร์รี่ มองบลัง ชีสเค้ก ผมมองน้ำลายหยดแหมะๆ ทุกวัน หยดพร้อมน้ำตา อยากกิน ฮือ อยากใจแข็งให้ได้แบบพี่ธันด้วย เขาไม่เคยกินเลยสักครั้ง


“หือ ทำไม..มันลดลง”


ตอนนี้ผมอยู่หน้าตู้เย็น ไอเย็นในตู้ทำให้รู้สึกสบายจนอยากจะเข้าไปนอนขดตัวในนั้น หมีใหญ่เคยทำ ผมตามหาแทบตาย เกือบร้องไห้ ไปเจอมันนอนอยู่ช่องผัก ทำหน้าไม่รู้เรื่องด้วย แมวบ้า


ว่าแต่เลมอนผมมันหดได้ด้วย คือมันหดลง ปริมาณมันลดลง ผมหยิบมาหมุนๆดู หือ งง


ฟึ่บ


“อ่ะ!


โหลเลมอนโดนขโมยต่อหน้าต่อตา ผู้ร้ายทำหน้าเฉยเมย เขาหมุนเปิดแล้วใช้ส้อมจิ้มเลมอนแผ่นหนึ่งเข้าปาก


“พี่..ไม่ใช่ครั้งแรกใช่ไหม”


“ก็ทำมาให้กินไม่ใช่เหรอ”


ผมไม่ตอบ มองเขาจิ้มเลมอนกินไปเรื่อยๆ ทุกครั้งที่ส้อมจิ้มลงไปในเนื้อเลม่อน คล้ายๆ กับหัวใจของผมโดนสะกิดไปด้วย นั่น พี่เคี้ยวใจผมตุ้ยๆ เลย รับผิดชอบด้วย


“อ้าว ไอ้ธัน น้องหนูตะเภาด้วย มาทำอะไรกันตรงนี้จ๊ะ เฮ้ย! กินไรไม่แบ่งเพื่อน” พี่พายถลาเข้ามา แต่พี่ธันเบี่ยงตัวหลบ จนหน้าพี่พายชนตู้เย็นดังปัง


“ไอ้ธัน! แค่นี้หวงเพื่อนเหรอวะ”


“เลมอนหมักน้ำผึ้งครับพี่พาย ผมทำเอง” เพื่อตัดปัญหา ผมเลยส่งให้พี่พายอีกโหล อย่าตีกันนะ


“น่ากินจังเลยน้องหนูตะพ๊าวว ดีจัง พี่ว่ากินเค้กแล้วมันหนักท้องไปหน่อย พอซ้อมต่อแล้วอืดๆ โห มีตั้งหลายโหล ไอ้ธัน มึงก็ไม่เคยคิดจะบอกเพื่อนฝูงเลยนะ” พี่พายเปิดตู้เย็นดูแล้วหันไปว่าพี่ธันเสียงเขียว เขาหยิบไปอีกสองโหล แล้ววิ่งออกไปข้างนอก ผมได้ยินเสียงโช้งเช้งตามมา พวกลิงแน่ๆ


“จิ๊” พี่ธันส่งเสียงเบาๆ เหมือนขัดใจ ผมหันไปเลิกคิ้วเป็นเชิงถาม


“ครับ?


เขาไม่ตอบ แต่หยิบปากกามาร์กเกอร์ในกล่องบนเคาท์เตอร์มาเขียนบางอย่างบนโหลแก้ว ก่อนจะส่งให้ผมถือ


“ฝากแช่ที”

 

Thun’s

 

“อ้าวใกล้ มานั่งทำอะไรตรงนี้ แล้วทำไมหน้าแดงอย่างนั้น”


“ฮือ!



--TBC--


TALK

พี่ธันสู้ๆนะคะ สักวันนังน้องมันต้องหายโง่ ถ้ามันยังไม่หายโง่อีกพี่ก็ต้องทำใจอย่างเดวแล้วค่ะ เกินเยียวยา เป็นกำลังใจให้ทุกคนในเรื่อง ต้า คานี๊ด พี่ธัน และน้องเปรม สู้ๆนะคะ ชีวิตยังต้องลำบากอีกมากทีเดว 

ขอบคุณสำหรับทุกคอมเมนต์ทุกกำลังใจมากนะคะ ♥

เลย์

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3.196K ครั้ง

232 ความคิดเห็น

  1. #8001 Nuseefan3096 (@Nuseefan3096) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2562 / 09:44

    เขินพี่ธันโว้ยยยย

    #8001
    0
  2. #7911 Chankuma (@chansuju151137) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2562 / 17:28
    ฝากน้องกุ๊กตบอิดิวให้ที สาระแนนัก แต่พี่ธันเขาเลือกกินของยัยใกล้ ชนะจ้า
    #7911
    0
  3. #7853 fumio101 (@fumio101) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2562 / 19:19
    ดิวต้องมีเงื่อนงำอะไรแน่ๆ แต่ตอนนี้อิฉันเขินมากค่าาาฮืออออออ พี่ธันคนขี้หวง
    #7853
    0
  4. #7822 เลือดจางงงงง (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 28 มกราคม 2562 / 23:17

    เขินจนจมูกบานไปหมดเเล้ว

    #7822
    0
  5. #7810 ๋๋๋่่Janenoii (@janejomza) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 27 มกราคม 2562 / 21:22
    หวงก็บอกว่าหวงสิพี่ธัน น้องหนูก็ยังน่าเอ็นดูเหมือนเดิม ฮืออออออ
    #7810
    0
  6. #7808 Timmy (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 27 มกราคม 2562 / 21:09

    น่ารักไปแล้วน้องใกล้??’•

    #7808
    0
  7. #7784 MB.임지수GOT7 (@something-sewerd) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 23 มกราคม 2562 / 17:45
    ดิวชอบพี่ธันแน่เลยอะไม่งั้นจะอิจฉาใกล้ทำไม เห้อ
    #7784
    0
  8. #7754 berry:D sweet milk (@sulinkimkimilk) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 18 มกราคม 2562 / 23:10
    นังดิว แกล้งน้อง
    #7754
    0
  9. #7739 Miki_milky (@Miki_milky) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 17 มกราคม 2562 / 23:44
    โธ่ดิวไม่น่ารักเลย
    #7739
    0
  10. #7704 MuMu-MuMu (@peung007) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 15 มกราคม 2562 / 15:13
    พี่ธันขี้หวง ^^
    #7704
    0
  11. #7610 MuuKaew (@MuuKaew) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 6 มกราคม 2562 / 10:29
    ดิวต้องเป็นก้างแน่ๆเลย ชิๆอย่านะ
    #7610
    0
  12. #7563 katekate (@fairykate27) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 4 มกราคม 2562 / 17:17

    โอ้ยยยย อิน้องงงง จะรู้ไหมเนี่ยย

    #7563
    0
  13. #7558 MysteriousofGirl1221 (@kawaiichibi12) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 4 มกราคม 2562 / 16:43
    งื้ออ อย่าดราม่าเรื่องดิวน้าาา
    #7558
    0
  14. #7553 fahdragon (@fahdragon) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 4 มกราคม 2562 / 15:46
    ดิวเธอมันไม่ใช่นางเอกเธอเป็นแค่ตัวอิจฉา~
    #7553
    0
  15. #7338 yunjaelife (@ploy--jae) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2561 / 22:36
    คณิตมาดูลูกเร๊ววว!!
    #7338
    0
  16. #7319 DKdabble (@dkdabble) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2561 / 10:20
    แน่ แสดงความเป็นเจ้าของง ♡
    #7319
    0
  17. #7304 Surawatari Komiko (@26pl42oy) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2561 / 09:29
    ดิววว น้องน่ารัก แกล้งน้องทำไม เดี๋ยวตีเลย
    #7304
    0
  18. #7245 LoliDark (@nutsume0204ndg7) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2561 / 18:01
    มีความเจ้าของอะ งืออออ
    #7245
    0
  19. #7235 B_hundred_PCY (@Byunbaek-CUB-) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2561 / 15:52
    พี่เขาหวงอ่ะเนอะ
    #7235
    0
  20. #7128 Mapranglism (@mp0621460453) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2561 / 09:53
    ถึงใกล้จะซื่อแต่พี่ธันก็ชอบบบบ แงงง
    #7128
    0
  21. #7095 Thitima Udchachon (@primprimzzt) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2561 / 22:38
    โทษนะดิว พี่เขาไม่ได้ไม่ชอบขนมหรอก แต่พี่เขาไม่ชอบเธออะ555555555
    #7095
    0
  22. #6612 RealThxnB (@RealThxnB) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2561 / 15:05
    อิดิวววววว มารร้ายยยยย
    พี่ธันแอทแทคทุกตอนเลยยย เขินจะตายแล้วเนี้ยยย
    #6612
    0
  23. #6597 sanookker (@jaiphak) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2561 / 02:37
    ดิวออกไปอย่ามายุ่งกับลูกฉันนนน
    #6597
    0
  24. #6573 hunninim (@hunninim) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2561 / 00:36
    นังดิววว กอดๆใกล้ ขำพี่ธันหวงมากไหมน่ะเราาา
    #6573
    0
  25. #6547 0818770547 (@0818770547) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2561 / 11:08

    พี่ธัน ต้องใจเยน กับเด็กเอ๋อ หน่อย555
    #6547
    0