คัดลอกลิงก์เเล้ว
นิยาย Stardust [ 900Gavin Fanfic ] Stardust [ 900Gavin Fanfic ] | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้



พวกเราถือกำเนิดมาในจักรวาลเดียวกัน มีชีวิตเหมือนกัน แต่ในความเป็นจริง คุณคือคนที่มอบชีวิตให้กับผม มอบความรู้สึกอันหลากหลายให้ผม และในตอนนี้ ผมเองก็จะเป็นฝ่ายที่ส่งมอบความรู้สึกนี้ให้แก่คุณบ้าง

?star

เนื้อเรื่อง อัปเดต 5 มิ.ย. 62 / 08:23



Stardust




Fandom - Detroit : Become Human

Paring - RK900 / Gavin Reed

Rate - PG -15

N / W - ***Bad Ending

Author - LN09






    ละอองดาวมากมายในตัวคุณและผมค่อย ๆ หลอมลวมกันเป็นหนึ่งเดียว ริมฝีปากอุ่นชื้นของคุณสัมผัสและทาบลงบนกลีบปากเย็นชืดของผมแผ่วเบา ดวงตาสีมรกตปิดลง ฝ่ามือที่เย็นเฉียบของผมเข้าประคองท้ายทอยของคุณแล้วรั้งให้รับสัมผัสหวานหอมที่ผมมอบให้


....


    พวกเราถือกำเนิดมาในจักรวาลเดียวกัน มีชีวิตเหมือนกัน แต่ในความเป็นจริง คุณคือคนที่มอบชีวิตให้กับผม มอบความรู้สึกอันหลากหลายให้ผม และในตอนนี้ ผมเองก็จะเป็นฝ่ายที่ส่งมอบความรู้สึกนี้ให้แก่คุณบ้าง


....


    มนุษย์เป็นสิ่งมีชีวิตที่เปราะบาง เพียงแค่ออกแรงเล็กน้อย ร่างกายของมนุษย์ก็เกิดเป็นรอยช้ำให้เห็นได้อย่างชัดเจน

    เช่นเดียวกันกับสิ่งที่เรียกว่าจิตใจ หุ่นแอนดรอยด์ไม่มีวันที่จะรู้สึกถึงสิ่งนี้ หากแต่ว่ามีผู้มอบความรู้สึกนึกคิดให้ หุ่นอย่างพวกเราก็สามารถที่จะรู้สึกถึงมันได้เช่นกัน


....


    จิตใจของมนุษย์นั้นเปราะบาง เมื่อเทียบกับร่างกายแล้วก็ราวกับแก้วน้ำบางเฉียบที่เพียงพลาดพลั้งบีบมันจนร้าวหรือแตกไป ก็ไม่สามารถสมานหรือซ่อมแซมให้มันกลับมาวาวใสได้ดังเดิม


    ผมอยากปกป้องคุณ


    ความคิดนี้เป็นเพียงแค่ส่วนหนึ่งในเมมโมรี่ ผมเก็บมันไว้ ไม่สามารถที่จะเอื้อนเอ่ยคำใด ๆ ออกไปได้


....


    คุณเคยบอกว่าหุ่นแอนดรอยด์อย่างผมไม่มีทั้งความรู้สึกหรือจิตใจ

    ใช่ แต่นั่นมันก็แค่เมื่อก่อน

    แต่ตอนนี้ผมมีมันแล้ว

    ทั้งความรู้สึก หรือจิตใจ

    ในบางครั้ง ผมก็กลัวเหลือเกินที่จะต้องสูญเสียคุณไป


           ในช่วงทำภารกิจภาคสนาม สภาพของคุณที่ดูไม่ได้หลังจากที่ไปดวลกับคนร้ายทำให้ผมรู้สึกไม่พอใจ แต่ถึงกระนั้นคุณก็ยังอุตส่าห์ฝืนส่งยิ้มแสยะมาให้ผมราวกับผู้ได้ชัยชนะ

    ผมเกลียดรอยยิ้มนั้น─

    แต่ผมก็ทำเพียงเข้าไปประคองร่างของคุณที่เซไปมาอย่างช่วยไม่ได้ และคุณก็ทิ้งน้ำหนักเอนตัวมาซบผม จากส่วนสูงที่ค่อนข้างห่างกันทำให้เห็นรอยยิ้มบางเบาประดับบนใบหน้าที่มีตอหนวดขึ้น และผมก็หยักรอยยิ้มบางตามคุณ

    ผมโกรธคุณไม่ลงจริง ๆ นั่นแหละ...


....


    เสียงหอบครางอู้อี้ดังเล็ดลอดออกมาจากหมอนหนุนเมื่อคุณเอาแต่ฝังใบหน้าลงไปกับหมอนใบนั้น

    คุณมักเป็นแบบนี้เสมอเมื่ออยู่ใต้ร่างของผม ผมไม่เข้าใจความรู้สึกเขินอาย มันควรจะเป็นเรื่องปกติสำหรับมนุษย์เมื่อต้องการมีเซ็กซ์ไม่ใช่หรือ?

    ถึงจะบอกว่ามีความรู้สึกแล้ว

    แต่บางที... การที่จะต้องเข้าใจถึงสิ่งที่มนุษย์คิดหรือพูดออกมาก็ช่างเข้าใจได้ยากเหลือเกิน─

    ขมวดคิ้วก่อนจะพลิกร่างทั้งร่างของคุณให้มาเผชิญหน้ากับผม ร่างกายของคุณแดงไปทั้งตัว และอุณหภูมิพุ่งสูงขึ้น

    ใบหน้าที่แสนเรียบเฉยวาดรอยยิ้มเอ็นดูเมื่อได้เห็นใบหน้าที่ประดับด้วยตอหนวดซึ่งในตอนนี้ช่างเย้ายวนเหลือเกิน ดวงตามรกตฉ่ำน้ำปรือปรายมองมายังผมก่อนจะมุ่นคิ้วอย่างไม่ชอบใจนัก

    ฝ่ามือหยาบกร้านที่ผ่านจากการทำงานมายาวนานยกขึ้นมาดันใบหน้าของผมให้หันไปทางอื่นด้วยแรงอันน้อยนิด แน่นอนว่าผมสัมผัสได้ถึงฝ่ามืออุ่นร้อนของคุณที่สั่นเทาราวคนไร้เรี่ยวแรง

     "ย-อย่า..มองนะ..!" ดวงตาสีเทาหม่นเหล่มองคนที่ในเวลาปกติจะปากเสียแล้วกระตุกยิ้มมุมปาก ผมจับมือที่ดันใบหน้าของผมออกแล้วกระชับไว้แน่น จ้องมองใบหน้าแสนอวดดีที่บัดนี้เปลี่ยนเป็นสีแดงก่ำด้วยแรงอารมณ์และเขินอาย เรียวปากสีซีดขบเม้มเข้าหากันแล้วเสมองไปทางอื่น ผมกลั้วหัวเราะในลำคอด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำระคนชอบใจ


    "คุณน่ารักจังครับ กาวิน"

    "ชอบคุณนะ"


    เสียงสังเคราะห์เอ่ยพร่ำทั้งคำชมและคำบอกรักสารพัดมากมายจนมนุษย์ที่ถูกหุ่นแอนดรอยด์ด้านบนแกล้งแล้วแกล้งเล่าตวาดแว้ดกลับไปเคล้ากับเสียงหัวเราะชอบใจของหุ่นคู่หูที่ดูสนุกสนานและมีความสุขเหลือเกิน


    ผมอยากให้ชีวิตของพวกเราดำเนินด้วยความสุขแบบนี้ไปตลอดจังเลย...


....


    เสียงลั่นไกปืนดังขึ้นในตรอกถนนยามค่ำคืน ผู้คนที่สัญจรบนถนนในเวลานี้จึงมีเพียงน้อยนิด

    เวลาหมุนวนไปอย่างรวดเร็ว ดวงดาวยามราตรีถูกม่านเมฆหม่นทึบบดบังคล้ายฝนกำลังสาดเทลงมา...


....


    ละอองดาวที่เคยหลอมลวมกันไว้กำลังแยกกระจายและแตกสลายหายไปกับความมืดมิด...

    ผมไม่เคยคิดถึงการกล่าวคำร่ำลา หรือการลาจาก เพราะผมเชื่อมั่นว่าจะได้เห็นคุณยืนอยู่เคียงข้างผมแม้จะไม่ตลอดกาลก็ตาม

    แต่ผมก็ไม่คิดว่าเวลาของการจากลาจะรวดเร็วขนาดนี้...


....


    ไฟLEDข้างขมับกระพริบเป็นสีเหลืองก่อนจะกลายเป็นสีแดง พร้อมทั้งระบบประมวลผลของหุ่นแอนดรอยด์รุ่นใหม่เกิดการขัดข้องและเริ่มรวน

    ดวงตาสีฟ้าเทาเบิกกว้าง จ้องมองร่างมนุษย์เพศชายที่นอนแน่นิ่งอยู่กับที่ไม่ขยับไปไหน พร้อมทั้งเลือดสีแดงฉานที่กระจายไปทั่วทุกทิศ ข้างขมับที่ถูกลูกกระสุนเจาะทำให้ร่างตรงหน้าล้มลงไปในทันที คนร้ายหายเข้ากลีบเมฆเมื่อหุ่นแอนดรอยด์หนุ่มกำลังอยู่ในสถานการณ์ที่ระบบประมวลผลไม่สามารถใช้การได้ชั่วขณะ


    กาวิน รี้ด นอนจมกองเลือดอยู่ตรงนั้น...


....



    ผมเดินเซไปทางร่างไร้วิญญาณของคนรัก พึ่งได้รู้ว่าความรู้สึกอ่อนล้ามันเป็นเช่นไรก่อนจะทรุดตัวนั่งคุกเข่าอยู่ตรงหน้าร่างของคุณ

    ฝ่ามือจักรกลสั่นเทาค่อย ๆ โอบอุ้มร่างเย็นเฉียบของนักสืบหนุ่มเข้ามากอดแนบอกไว้อย่างระมัดระวัง พร้อมกับฝนเม็ดโป้งจะเริ่มสาดซัดลงยังผืนดิ้น


....


    ผมไม่เคยมีความรู้สึก...

    ไม่เข้าใจว่ามันคืออะไร..

    แต่ตอนนี้ผมมีและเข้าใจอย่างชัดเจนแจ่มแจ้งแล้ว...

    ผมกอดร่างกายบอบช้ำของคุณแน่นขึ้นและแน่นขึ้นไปอีก

    ผมไม่จำเป็นต้องร้องไห้

    แต่ในขณะนี้ ผมกำลังร้องไห้จ้าราวเด็กน้อยแข่งกับพายุฝนที่ตกลงมาอย่างหนักหน่วง


    ดวงดาวของผมสลายหายไปจากอ้อมแขนคู่นี้ตลอดกาล...


....



    พิธีศพของนับสืบกาวิน รี้ด ถูกจัดอย่างเรียบง่ายและเป็นเกียรติ

    คุณทำงานได้ดีเยี่ยม แม้จะปากเสียปากเปราะไปบ้าง แต่คุณคือคนที่ทุ่มเทให้กับงานแต่ละงานของคุณมากที่สุด

    คุณเป็นตำรวจที่ดี เป็นคู่หูที่ดี...

    และเป็นคนรักที่ดีของผม


....


    ไฟLEDข้างขมับขึ้นเป็นสีเหลืองหลังจากที่คุณเสียไปสองสามวัน และมันก็เป็นแบบนี้จนกระทั่งตอนนี้ก็ยังไม่เปลี่ยนกลับเป็นสีฟ้าตามเดิม

    ผมพึ่งจะเข้าใจคำว่ารักคุณแทบตายเป็นอย่างไร

    อย่างไรเสีย ในเวลานี้...ผมก็ยังไม่สามารถทำใจเรื่องของคุณได้อยู่ดีแม้ว่าคุณจะพูดเกี่ยวกับความตายให้ฟังอยู่ทุกวัน....


....


    ผมมองป้ายหลุมศพที่สลักชื่อของคุณอย่างเด่นหราพร้อมทั้งคำเยินยอมากมายที่ถูกสลักอยู่บนนั้น

    แม้พวกเขาเหล่านั้นจะทำงานร่วมกับคุณมาหลายปี แต่ไม่มีใครที่รู้เรื่องของคุณได้ดีเท่ากับผม


    รอยยิ้มอ่อนล้าถูกฉาบบนใบหน้าขาวซีด

    ตั้งแต่เมื่อวันนั้น เม็ดฝนเหล่านี้ก็ยังคงไม่หยุดโปรยปรายลงมา ท้องฟ้ามืดครึ้มพอ ๆ กับความรู้สึกของผมในตอนนี้

    ช่อดอกกุหลาบเก้าดอกถูกวางไว้ที่หน้าป้ายหลุมศพอย่างถนุถนอมราวกับกลัวว่ามันจะบอบช้ำ

    ฝ่ามือเย็นชืดไล้ไปตามชื่อของเจ้าของป้ายด้วยความคะนึงหา

    ท่ามกลางหยาดฝนที่โปรยปรายลงมา หนึ่งแอนดรอยด์กำลังนั่งร่ำไห้อย่างเงียบงัน...


....


    ผมยังคงทำงานตามปกติแม้ไฟข้างขมับจะไม่ได้เปลี่ยนกลับเป็นสีฟ้าก็ตาม แต่ผมก็สามารถทำผลงานออกมาได้ดี

    ผู้กองฟาวเลอร์ตั้งใจจะหาคู่หูคนใหม่ให้กับผม แต่ผมก็เลือกที่จะปฏิเสธ

    ผมไม่พร้อมที่จะเป็นคู่หูใครในตอนนี้ได้จริง ๆ ...


    คิดถึงคุณจัง..

    ...กาวิน...

          ในตอนนี้ คุณเป็นอย่างไรบ้างครับ..?


....


    งานที่ได้รับมอบหมายในคราวนี้ก็เป็นงานภาคสนาม ผมต้องเข้าไปจับกุมผู้ค้ายาเรดไอซ์รายใหญ่ในตึกร้างตึกหนึ่งที่ชานเมือง พวกเราวางแผนกันมาอย่างดี และผมก็มั่นใจด้วยว่าตัวเองจะสามารถทำได้

    แต่ดูเหมือนว่าผมจะคิดผิดไปถนัด...

    นอกจากทีมตำรวจที่วางแผนมาอย่างดีแล้ว พวกผู้ค้ายาเหล่านั้นก็วางแผนมาอย่างดีด้วยเช่นกัน พวกมันฉลาดมากจนผมเองยังไม่อยากจะเชื่อ

    และข่าวดีหน่อย

    ผมกำลังจะได้ไปหาคุณแล้วนะกาวิน

    ผมดีใจจังเลย...

          ดีใจจริง ๆ …



....


    ผมลากร่างที่ไม่สมประกอบของตัวเองไปยังมุมเสาต้นหนึ่งเพื่อหาที่หลบและพักพิง รอยยิ้มบางเบาแสนอ่อนล้าประดับบนใบหน้าอ่อนเยาว์

    หนึ่งในลูกสมุนคนหนึ่งของพวกมันเดินตรงมายังผม ดวงตาแก้วเหลือบขึ้นมองมันแล้วแค่นยิ้ม ผมหลับตาลง พร้อมกับเสียงไกปืนที่ดังขึ้นอย่างก้องกังวาน...


....


    เศษจากละอองดาวสองดวงเคลื่อนตัวเข้าหากัน หมุนเวียนไปมาหยอกล้อท่ามกลางผืนนภาในราตรีกาล

    ทุกสิ่งทุกอย่างเงียบสะงัด สายลมเอื่อยเบาพัดผ่านประทะผิวกายชวนให้หนาวสั่น ท้องฟ้าในยามนี้ปลอดโปร่งทำให้เห็นดวงดาวมากมายทอแสงอวดโฉม

    หากว่าสังเกตให้ดี ๆ คุณจะเห็นดวงดาวสองดวงที่ส่องประกายเด่นชัดในหมู่ดาวทั้งมวล ราวกับคู่รักที่เต้นรำและเฉิดฉายเจิดจ้าท่ามกลางแสงสปอร์ตไลต์...



-END-





ความหมายของดอกกุหลาย 99 ดอก

“ฉันจะรักเธอจนวันตาย”

ผลงานอื่นๆ ของ Mosquito09

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

2 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 22 กันยายน 2562 / 08:17

    สารภาพว่าอ่านหลายริบมาก ทุกรอบคือน้ำตาตกฮืออออออ ชอบการบรรยายมากค่ะรู้สึกได้ถึงมูสอารมณ์หน่วงปวดเจียนไปหมด????????????

    #2
    0
  2. วันที่ 4 มิถุนายน 2562 / 21:10
    น่าสนใจฝุดๆ แต่อยากให้มีภาพตัวละครสักนิด
    #1
    0