OS/SF [StrayKids] FLUFFY -ChanMinho-

ตอนที่ 3 : SF-Lovechat [1]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 225
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 17 ครั้ง
    26 พ.ค. 61

LOVECHAT

BANGCHAN X LEEKNOW
















โลกออนไลน์


     ที่ๆมีผู้คนมากหน้าหลายตาสามารถเข้ามาพูดคุย แลกเปลี่ยนความคิดเห็น สามารถปรึกษาหาเพื่อนได้ โดยไม่จำเป็นต้องเห็นหน้าของกันและกัน


เหมือนกับบังชาน


บังชานเล่นแอปพลิเคชั่นสนทนาชนิดนึงมาประมาณ 2-3ปีได้ ตอนที่ได้เล่นแรกๆเขาได้เจอผู้ชายคนหนึ่ง รูปโปรไฟล์เป็นรูปแมวอ้วนขนฟู สีขาวและมีลายสีเหลืองแซมบ้าง และใช้ชื่อว่า xLKnowx และชานเรียกเขาว่า 'ลีโน'


ทุกๆวันพวกเขาใช้ตัวหนังสือในการถ่ายทอดเรื่องราวชีวิตในแต่ละวันให้อีกคนหนึ่งฟังเสมอ


ทุกรายละเอียด


เขาทั้งสองต่างจดจำของกันและกันได้


ถึงแม้ว่าจะไม่เคยเห็นใบหน้าของอีกคน แม้แต่เสียงก็ไม่เคยได้ฟัง แต่เขาทั้งสองต่างสบายใจในสิ่งที่เป็นอยู่ตอนนี้

และชานก็ไม่แน่ใจว่าความสัมพันธ์ของเขากับอีกฝ่ายคืออะไร แต่เขาไว้ใจ ทุกปัญหา ลีโนสามารถช่วยเขาแก้ได้เสมอ ให้กำลังใจในวันที่เขาโคตรจะเบื่อและท้อในโลกรอบข้าง สังคม ผู้คน เเละเพื่อน เขาไม่เคยเข้าใจชีวิตที่แสนยุ่งเหยิงตอนนี้เลย แต่ลีโนทำให้เขาเลิกสนใจปัญหาทั้งหมด


แต่ตอนนี้...


He's interested in this guy.


ลีโนเป็นรุ่นน้องบังชานประมาณ 1ปี แต่อีกฝ่ายดูเป็นเด็กสดใส ร่าเริงตลอดเวลา คอยเติมเต็มความสดใสที่ขาดหายไปของชายหนุ่ม ผู้ที่วันหนึ่งจมอยู่กับบกระดาษที่เรียบเรียงเนื้อร้องและทำนองเพลง ที่กลั่นออกมาจากใจและความสามารถพิเศษของบังชาน


ใช่แล้ว


เขาเป็นนักแต่งเพลง และนักร้อง


เสียงของเ
ขาเป็นเสียงนุ่มละมุนและอบอุ่นในเวลาเดียวกัน ใครได้ฟังเป็นต้องหลงใหล ตกอยู่ในห้วงพวังค์ความอบอุ่น และนี่ก็เป็นเสน่ห์อีกอย่างนึงของเขา และการแต่งเพลงของเขา เขาจะเก็บบรรยากาศและเรื่องราวที่เข้ามาในชีวิตเขาแล้วเขาชื่นชอบมัน เขาจะบรรจงเขียนสิ่งนั้นออกมาเป็นถ้วงทำนองและคำร้องที่สละสลวย แบบที่ใจเขาต้องการ 


และเหตุการณ์ที่เขากำลังจะนำมาเขียนในบทเพลงต่อไป ก็คือ...


เรื่องราวระหว่างเขากับลีโน


ผมจะนัดเจอเขาดีมั้ยนะ...


ทว่ามือแกร่งไวกว่าความคิด


เรียวนิ้วยาวได้บรรจงสัมผัสแป้นพิมพ์ที่คุ้นชินและหน้าต่างสนทนาของบุคคลที่เขาคุ้นเคย ทุกจังหวะการพิมพ์มันชั่งยากลำบากเหลือเกิน ความตื่นเต้นกำลังกดดันเขา หยาดเหงื่อกำลังซึมออกจากฝ่ามือหนา ก่อนจะลงท้ายด้วยการกดปุ่มส่งข้อความนั้นไปสู่อีกฝ่าย...


เพียงไม่กี่นาที เจ้าของรูปโปร์ไฟล์รูปแมวอ้วนสีขาวลายเหลือง ก็ได้ตอบกลับมา


'ครับ เราก็อยากเจอพี่เหมือนกัน อยากรู้ว่าพี่จะอบอุ่นเหมือนในแชทรึเปล่า ฮ่าๆๆ'


ลีโนไม่เคยทำให้หัวใจของบังชานได้ทำงานตามหน้าที่ของมัน เขาเป็นคนที่มีอิทธิพลต่อหัวใจบังชานมากที่สุดเลยล่ะ


เมื่อไหร่จะถึงพรุ่งนี้นะ...


Time to walk so slowly.




---





Vb Café
15.00pm


สายตาทอดมองออกไปนอกกระจกใส ถนนที่การจราจรติดขัด เสียงบีบแตรดังระงมไปทั่วท้องถนนใจกลางเมือง เสียงดังมากพอที่จะทำให้คนๆนึงประสาทเสียได้


หากแต่ว่าตอนนี้


ความสนใจของบังชานไม่ได้อยู่กับท้องถนนที่เเสนวุ่นวายข้างหน้านี้เลย


เจ้าของเรือนผมสีดำสนิท ปกคลุมเรือนร่างด้วยเสื้อเชิร์ตโอเวอร์ไซส์สีขาวบางและกางเกงยีนส์สีดำ และใส่หูฟังสีขาวสะอาด กำลังเดินเข้ามาในสถานที่ที่เขานั่งอยู่ตอนนี้
 

He is really charming.


แต่ละก้าวบังชานไม่สามารถละสายตาไปได้


จนกระทั่งชายหนุ่มเดินเข้ามาหยุดที่โต๊ะของเขา ตรงหน้าของเขาตอนนี้


"พี่ชานใช่มั้ยครับ" เด็กหนุ่มโปรยรอยยิ้มแสนหวานให้แด่คนตรงหน้า ดวงตาสวยที่เคยกลมโตตอนนี้กับหยีลงจนคำว่าน่ารักก็ไม่สามารถเเทนภาพตรงหน้าเข้าได้


มันมากกว่าคำว่าน่ารักมากจริงๆ


"อื้ม ลีโนใช่มั้ย นั่งสิ"


"ครับ ขอบคุณครับ" รุ่นน้องตอบกลับด้วยรอยยิ้มสวยอีกครั้ง


BangChan is falling in love with his smile.


บรรยากาศตรงหน้ากำลังเงียบลง มันไม่ใช่บรรยากาศที่เงียบและอึดอัด แต่มันเป็นบรรยากาศที่เต็มไปด้วยความหลงใหล ต่างคนต่างหลงใหลในใบหน้าของอีกฝ่าย จนไม่สามารถคิดบทสนทนาขึ้นมาคุยได้เสียมากกว่า


"โกโก้ร้อนมั้ย เดี๋ยวพี่ไปสั่งให้" คนพี่เป็นผู้ทำลายบรรศกาศข้างหน้านี้ก่อน


"ครับ เอาครับ แต่เราว่าเดี๋ยวเราเดินไปเองดีกว่า คนแก่เดินเยอะเดี๋ยวจะหอบนะครับ" 


คำพูดติดตลกของรุ่นน้องยิ้มสวย ทำเอาบังชานหลุดยิ้ม และส่ายหน้าน้อยๆให้กับคนตรงหน้า พลางเลื่อนมือขึ้นไปดีดที่มือลีโนเบาๆเป็นเชิงหยอกล้อ ก่อนที่ลีโนจะค่อยๆลุกไปที่เคาท์เตอร์สั่งเครื่องดื่ม


ทำไมเขาถึงรู้น่ะหรอว่าลีโนชอบโกโก้ร้อน







'เราไม่ชอบช็อกโกแลต'


'หืม? แล้วมันต่างกันยังไงล่ะ รสชาติมันก็เหมือนๆกันนั่นแหละ'


'ไม่เหมือนสิ ถ้าพี่ตั้งใจลองชิมมันดูดีๆ ช็อกโกแลตจะมีความมันมากกว่านะ เพราะมันยังมีไขโกโก้อยู่'


'โกโก้ล่ะ'


'มันจะไม่มีไขโกโก้ครับ มันจะขมเฝื่อนคอมากกว่า'


'มันขมแล้วทำไมถึงชอบล่ะ'


'ไม่รู้สิ รู้ตัวอีกทีผมก็รักมันไปแล้ว ผมยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าครั้งแรกที่ผมเริ่มชอบมันคือตั้งแต่ตอนไหน'


'อือ เหมือนพี่เลย'


'พี่ชอบโกโก้เหมือนหรอ'


'เปล่า พี่ชอบคนๆนึง'


'คนๆนั้นต้องโชคดีมากแน่ๆเลยเนอะ ฮ่าๆ :)'


แต่คนๆนั้นเขาจะคิดเหมือนพี่มั้ยนะ เขาจะรู้สึกเหมือนพี่บ้างมั้ย 






"มาแล้วครับ" บุคคลที่กำลังนึกถึงเมื่อครู่ กำลังเดินมาพร้อมจานเค้กดาร์คช็อกโกแลต และวางลงตรงหน้าของบังชาน


"หืม?"


"พี่ชอบดาร์กช็อกไม่ใช่หรอ เราจำได้"


คำตอบของลีโนทำให้บังชานหัวใจเต้นอีกแล้ว ไหนจะรอยยิ้มสวยนั่นอีก ลีโนจะทำให้เขาบ้าไปถึงไหนกัน


"เรากินด้วยมั้ย ดาร์คช็อกมันน่าจะขมคล้ายๆโกโก้อยู่นะ" บังชานพูดพลางตักเค้กขึ้นมาขนาดพอดีคำก่อนจะยื่นไปตรงหน้าของผู้ที่นำมันมา


"ไม่รู้สิ เราไม่เคยกินดาร์กช็อก"


"ก็ลองสิ จะได้รู้ว่ามันเหมือนหรือไม่เหมือน" 


ลีโนเลื่อนริมฝีปากไปหาช้อนที่ถูกยื่นมาตรงหน้า ก่อนจะงับและนำก้อนเค้กเข้าไปในโพรงปาก


รสชาติของดาร์คช็อกโกแลตแผ่ซ่านเข้าสู่ประสาทสัมผัสทั่วโพรงปาก ความเนียนนุ่มของเค้กและความขมที่มีความมันผสมอยู่เล็กน้อย มันลงตัวมากๆ ลีโนอยากจะรับสัมผัสที่น่าหลงใหลนี้ให้นานที่สุด ก่อนจะกลืนสัมผัสนั้นไปผ่านลำคอ


"ไง เหมือนกันมั้ย" บังชานเอ่ยถาม พลางเอาทิชชู่ไปเช็ดคราบช็อกโกแลตที่มุมปากรุ่นน้อง


"เราชอบ ถึงมันจะไม่เหมือนโกโก้ซะทีเดียว แต่มันอร่อยมากๆ" 


"ถ้าชอบก็กินอีกสิ"


"ไม่เอาอะ เราไม่อยากแย่งพี่กินหรอก พี่กินเถอะ"


พนักงานหญิงคนหนึ่งเดินมาพร้อมแก้วขาวที่ภายในบรรจุด้วยโกโก้ร้อนที่ลีโนได้สั่งไป แล้ววางลงตรงหน้าชายหนุ่มก่อนที่จะโค้งให้อย่างสุภาพเเล้วเดินจากไปทำหน้าที่ของตัวเองต่อ


"งั้นพี่ก็ลองกินโกโก้บ้างนะ
พี่จะได้รู้ว่าความเหมือนที่แตกต่างมันเป็นยังไง"

ลีโนค่อยๆเลื่อนแก้วโกโก้ร้อนไปตรงหน้าคนพี่ บังชานรับแก้วโกโก้นั้นไว้แล้วค่อยๆจิบอย่างละเมียดละมัย ชานรู้สึกชอบความหอมของโกโก้ร้อน ไม่รู้เพราะอะไรเหมือนกัน นับเป็นความแปลกใหม่ที่เขาชื่นชอบมันมากเลยทีเดียว


ไม่รู้ว่ามันเป็นเพราะคนตรงหน้าหรือเปล่านะ...


"ไงครับ"


"พี่คิดเหมือนเรา"


เป็นอีกครั้งที่ยิ้มหวานถูกส่งกลับมาหาบังชานอีกเช่นเคย ลีโนค่อยๆยกแก้วขาวขึ้นมาเป่าเพื่อไล่ความร้อนเบาๆ แล้วค่อยๆจิบเครื่องดื่มที่เขาโปรดปรานเข้าไป


บังชานก็ยังคงจ้องมองลีโนทุกการกระทำ พลางตักเค้กเข้าปากด้วยเป็นระยะๆ ทุกอิริยาบทลีโนทำให้เขาไม่สามารถมองอะไรได้อีก 


เขาอาการหนักไปไหมเนี่ย


"พี่มองเราบ่อยแล้วนะ หน้าเรามีอะไรติดหรอ"


"พี่ชอบตอนเรายิ้ม พี่หยุดมองไม่ได้จริงๆ อึดอัดหรอ พี่ขอโทษนะ"


"อึดอัดสิ พี่เล่นมองเราไม่กระพริบตาเลย เราทำตัวไม่ถูกนี่" ลีโนอมยิ้มเล็กน้อย ก่อนที่ใบหน้าหวานจะขึ้นสีชมพูระเรื่อ


น่ารักจริงๆเลยลีโน


"เราอยากไปไหนมั้ย" บังชานเอ่ยถามก่อนตักเค้กคำสุดท้ายเข้าปาก


"ไม่รู้ว่ามันจะน่าเบื่อมั้ยนะ แต่เราอยากไปร้านหนังสือ"


"เราก็ชอบอ่านหนังสือเหมือนกันหรอ"


"ใช่เราชอบมากๆเลยล่ะ"


"ดีแล้วแหละ พี่ชอบเหมือนกัน เพื่อนพี่ชอบบอกว่าน่าเบื่อเสมอเลย พี่ก็เลยต้องไปร้านหนังสือคนเดียว"


"ตอนนี้มีเราแล้วนะ หลังจากนี้ไปกับเราแทนการไปคนเดียวดีมั้ย" บังชานยิ้มให้กับรุ่นน้องเล็กน้อย ก่อนจะพยักหน้าตอบรับรุ่นน้องไป


"งั้นเราไปกันเลยมั้ยลีโน"


"มินโฮ"


"หืม?"


"เรียกเราว่ามินโฮ เป็นชื่อที่เราให้คนที่สนิทกับเราเรียกน่ะ"


"งั้นเรียกพี่ว่าคริสด้วยสิ"


"พี่คริสคนหล่อน้อยกว่ามินโฮหรอครับ"
บังชานเลื่อนมือไปดันหน้าผากมินโฮเบาๆก่อนทั้งสองจะหัวเราะเบาๆ 


"มื้อนี้พี่เลี้ยงเอง"


"พี่รวยนักหรอ กินด้วยกันก็ต้องจ่ายด้วยกันสิ จะจ่ายคนเดียวได้ไง"


"พี่อยากเลี้ยงเรานี่"


"หรอครับ งั้นได้ เดี๋ยวมื้อนี้เราเลี้ยง พี่เลี้ยงเนื้อย่างเรานะ โอเค ดีล!"


"อะ...เฮ้ย! เราขี้โกงนี่หว่า"


มินโฮเดินตรงไปที่เคาท์เตอร์เพื่อชำระเงิน เขาหันมาแลบลิ้นให้บังชานเล็กน้อย ก่อนจะยิ้มหวานจนตาหยีเช่นเดิม 


การตกหลุมรักใครบางคนมันมีขีดจำกัดมั้ยนะ


Fall in love with someone, Will there be a limit?




tbc.


**************




ตัวผมไม่ได้เสี่ยว แต่ผมเเค่เฟี้ยวในฝั่งลาว
...
ไม่เกี่ยวกับเนื้อเรื่องค่ะ น้งบอกเสยๆ ท่ดๆ

@iiybeans
#มินโฮขนฟู


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 17 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

21 ความคิดเห็น

  1. #20 Cherish9S (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2562 / 11:27

    โง้ยยยยยยยเขินมากกกก อ่านไปมือหงิกไปแล้วค่าาา ฮือออออออ

    #20
    0
  2. #18 ViviVelvet (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 เมษายน 2562 / 23:12
    ฮืออออ น่ารักมากๆเลยค่ะ y-y
    #18
    0
  3. #16 Jom (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 9 กันยายน 2561 / 19:49

    นึกภาพตามถึงหน้าหวานๆของมินโฮแล้ว พี่คริสไม่หลงก็ไม่รู้จะว่าไงแล้ว

    #16
    0
  4. #12 Jrwhyy (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2561 / 19:47
    งื้อออออ น่ารักอะ ทำไมน่ารักอบอุ่นกันได้ขนาดนี้ เขิน
    #12
    0
  5. #11 nam28phraw (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2561 / 11:25
    น่ารักมากกก อยากไดดดด้
    #11
    0
  6. #10 sirinda_doylem (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2561 / 15:51
    แงงงงง น้องถั่วลูกพี่จะตายแร้ว เขินบ้าบอ ><
    #10
    0