ϟ [FIC] Harry Potter : ทายาทสลิธีริน

ตอนที่ 6 : C h a p t e r 4 : This is Diagon Alley.

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,929
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 316 ครั้ง
    20 ส.ค. 63

T
B
 This is Diagon Alley.

ผลการค้นหารูปภาพสำหรับ aesthetic diagon alley


     วันนี้เป็นวันที่จอมมารจะเรียกได้ว่าเสียใจที่สุดเลยก็ว่าได้ ใช่วันนี้เด็กน้อยของเขาได้จดหมายจากฮอกวอตส์ ชีวิตของจอมมารผู้ยิ่งใหญ่ใกล้จะจบลงเเล้ว ชีวิตมันจะไปมีสีสันอะไร ถ้าไม่มีเซเรฟินาให้คอยดูเเล เเต่ยังไงเขาก็ยังเหลือเวลาอีกตั้ง 2 วันเต็มๆ(ประชด) ท่าทางของเด็กน้อยมีความสุขเหลือเกินที่ได้ไปเรียน ต่างจากเขาที่นั่งอมทุกข์กำลังจะตายอยู่ตอนนี้ จะว่าไปเขาต้องให้เด็กน้อยไปซื้อของที่ตรอกไดแอกอนเเต่จะให้ตัวจอมมารไปเดินพาเด็กไปซื้อของก็คงไม่ดีเเน่ๆ ความหวังของเขาคือมัลฟอย ว่าเเล้วเขาจึงรีบหายตัวไปยังคฤหาสน์มัลฟอยอย่างรวดเร็ว

ทางด้านเซเรฟินาที่กำลังอ่านจดหมายจากฮอกวอตส์ให้ด๊อบบี้ฟังอย่างตื่นตาตื่นใจ.....

"เซเรฟินา สเนปต้องไปเรียนที่ฮอกวอตส์" ด๊อบบี้

"ใช่เเล้วด๊อบบี้" เซเรฟินา

"ด๊อบบี้ คงเหงาเเน่เลย ด๊อบบี้จะแอบไปหาเซเรฟินา สเนป บ่อยๆ" ด๊อบบี้

"ได้สิ เเต่แอบมาเนียนๆน่ะ เดี๋ยวถูกทอมจับได้" เซเรฟินา

"ได้ครับผม! เซเรฟินา สเนปเล่าเรื่องฮอกวอตส์ให้ด๊อบบี้ฟังได้ไหมครับ?" ด๊อบบี้

"โอ้ ได้เลยด๊อบบี้ เมื่อหลายร้อยปีที่เเล้ว.........." เซเรฟินา ก็ตั้งใจเล่าถึงประวัติความเป็นมาของฮอกวอตส์ให้ด๊อบบี้ได้ฟัง สงสัยฟังจบด๊อบบี้จะบรรลุถึงก้นบึ้งของประวัติศาสตร์ฮอกวอตส์เเน่นอน....

ตัดมาที่ลูเซียส มัลฟอยกำลังนั่งนึกถึงประชุมครั้งล่าสุดของเขากับจอมมาร เเผนนี้น่าจะเวิร์ค ถ้าเเอบเอาสมุดเล่มนั้นไปไว้ในฮอกวอตส์ ถึงเเม้จะถูกจับได้เเต่พวกเขาจะได้รับผลประโยชน์อย่างมากมาย นายท่านช่างฉลาดยิ่งนัก

*ฟึบ*

นึกถึงยังไม่ทันขาดคำอยู่ดีๆ จอมมารที่มาจากไหนไม่รู้ก็โพล่มาในห้องของเขา ให้ตายเถอะตกใจหมดเลยเเม้เเต่ตอนนี้เมอร์ลินก็คงช่วยเขาไม่ได้เเล้วเเหละ ดูท่าทางนายท่านจะเครียดมากถึงรีบมาอย่างรวดเร็วโดยไม่บอกกว่ามาก่อนเลยหรือว่าจะมีงานสำคัญให้เขาทำอีก?

"ลูเซียส" จอมมาร

"ครับ นายท่าน" ลูเซียส

"ฉันขอร้องให้เเก่พาเซเรฟินาไปซื้อของเพื่อเข้าปีเเรกที่ฮอกวอตส์ด้วย วันพรุ่งนี้" จอมมาร ลูเซียสถึงเเทบล้มทั้งยืนนึกว่ามีอะไรที่ไหนได้ เเค่นี้เนี่ยน่ะถึงกับต้องรีบมาหาเขาหรือว่า...?

"โอ้ เเน่นอน ได้ขอรับนายท่าน" ลูเซียส จอมมารพยักหน้าก่อนที่จะพูดประโยคต่อมาที่ทำให้ลูเซียสถึงกับงงอยู่ไม่น้อย

"อย่าให้เธอตกอยู่ในอันตรายเด็ดขาด! เเม้จะต้องเเลกด้วยชีวิตก็ตาม" จอมมาร

"ครับ" ลูเซียส

"แล้วก็ อย่าลืมแผนล่ะ" จอมมาร

     เมื่อพูดจบจอมมารก็หายตัวกลับไป ปล่อยให้ลูเซียสงงว่าเด็กคนนั้นวิเศษตรงไหน ทำไมจอมมารถึงปกป้องขนาดยอมเเลกด้วยชีวิต เซเรฟินา สเนป เด็กคนนี้ต้องไม่ธรรมดาเเน่นอน เเต่ดูจากนิสัย ท่าทางก็ดูปกติดี เเต่เขาไม่รู้ว่าเด็กคนนี้ฉลาดมากน้อยเพียงใด เเต่ที่รู้เซเวอร์รัส สเนปไม่ใช่พ่อของเธอเเน่นอน ก็มันเเน่อยู่เเล้วเซเวอร์รัสไม่มีเมียหนิ!! เมื่อทอมกลับมาถึงบ้านเขารีบไปหาเซเรฟินา ก่อนที่จะบอกว่าพรุ่งนี้ลูเซียส มัลฟอยจะพาไปซื้อของไปเรียนที่ฮอกวอตส์ เเน่นอนว่าเธอจะต้องเจอนายหัวเถิกหรือว่าเดรโก มัลฟอยนั้นเอง

วันรุ่งขึ้นลูเซียส มัลฟอยมาที่บ้านของจอมมารเเต่เช้าพร้อมกับเดรโก มัลฟอยเพื่อมารับเซเรฟินาไปที่ตรอกไดแอกอน จอมมารให้เงินเซเรฟินาไปซื้อของเธอจะได้ไม่ต้องเข้าไปในธนาคารเพื่อที่จะเอาตังค์ไปซื้อของนั้นเอง ก็มันเสียเวลานิ เมื่อมาถึงตรอกไดแอกอน เซเรฟินาขอตัวเดินเเยกไปซื้อของคนเดียวเพราะว่าของที่เธอต้องซื้อสำหรับปี 1 นั้นเยอะๆมาก อาลูเซียสบอกกับเธอว่าจะไปรอเธอที่ร้านตัวบรรจงเเละหยดหมึก

รูปภาพที่เกี่ยวข้อง


     เซเรฟินาเลือกที่จะเดินไปยังร้านฝั่งทางใต้ก่อนเพราะว่าของส่วนใหญ่ที่เธอจะซื้อมันอยู่ทางฝั่งเหนือรวมทั้งร้านตัวบรรจงเเละหยดหมึกด้วย เซเรฟินาเลือกเดินมาที่ร้านโอลลิแวนเดอร์ก่อน เธอเคยอ่านมาว่าร้านนี้ขายไม้กายสิทธิ์ที่ดีที่สุดเเถมยังเปิดมาตั้ง 382 ปีก่อนคริสตกาลอีกด้วย เรนาเดินมายังร้านด้านในสุด ร้านมันดูเเคบเเละดูซอมซ่อพอสมควร มีตัวหนังสือสีทองที่ลอกเเล้วเขียนไว้ว่า "โอลลิแวนเดอร์ ผู้ประดิษฐ์ไม้กายสิทธิ์ชั้นดี ตั้งเเต่ 382 ปีก่อนคริสตกาล" เเละยังมีไม้กายสิทธิ์อันหนึ่งวางอยู่บนหมอนสีม่วงซีดจางให้หน้าต่างกระจกฝุ่นจับหนา เรนาเปิดประตูร้านเพื่อที่จะเดินเข้าไป เเต่ทว่าเธอเดินไปชนใครคนหนึ่งเข้า

*ปึก*

"โอ๊ะ ขอโทษทีเธอเป็นไรไหม?" ???

"อ่า ไม่เป็นไรค่ะ" เซเรฟินา ถึงจะบอกว่าไม่เป็นไรเเต่มึนอยู่ไม่ใช่น้อย

"ปีหนึ่งเหรอ?" ???

"ค่ะ" เซเรฟินา

"วู้ด ไปได้เเล้ว!" ???

"อ่า ต้องไปเเล้วเดี๋ยวเราคงได้เจอกัน พี่ชื่อโอลิเวอร์ วู้ดน่ะ!!!" โอลิเวอร์ พูดเสร็จก็รีบวิ่งออกไปทันที ส่วนเรนาก็เดินเข้าไปในร้าน

*กริ๊ง*

"โอ้ ยินดีต้อนรับคุณ?" โอลลิแวนเดอร์

"เซเรฟินา....เซเรฟินา สเนปค่ะ" เซเรฟินา

"คุณสเนปนี้เอง ปีหนึ่งใช่ไหม?" โอลลิแวนเดอร์

"ค่ะ" เซเรฟินา

"คุณสเนป ยื่นเเขนข้างที่ใช้ไม้กายสิทธิ์ออกมาเลย" โอลลิแวนเดอร์

ระหว่างที่เซเรฟินายื่นเเขนซ้ายไปให้สายวัดวัดความยาวของเเขนของเธอ โอลลิแวนเดอร์ได้เเต่นึกว่าสเนปไม่มีลูกเเละไม่ได้มีทายาทคนอื่นเลยนี้ หรือว่าเธอคือเด็กในตำนาน เเน่นอนว่าโอลลิแวนเดอร์มีความรู้มากพอที่จะรู้ว่าอะไรคืออะไรไม่เหมือนคนทั่วๆไป

"อืม" โอลลิแวนเดอร์ 

"อ่า รอสักครู่นะคุณสเนป ผมว่าผมรู้เเล้วว่าไม้กายสิทธิ์อันไหนที่คุณจะเลือกมัน เเละมันก็จะเลือกคุณเช่นกัน" โอลลิแวนเดอร์ 

พูดจบเขาก็เดินหายไปหลังร้าน เรนาคิดปกติไม้กายสิทธิ์ไม่ได้เลือกคนอย่างเดียวหรือ? สักพักหนึ่งคุณโอลลิก็เดินออกมาพร้อมกับกล่องผ้ากำมะหยี่สีเขียวเข้มที่มีอัญมณีสีเขียวอยู่ตรงกลาง เขาเปิดกล่องออกอย่างระมัดระวังก่อนที่จะให้เซเรฟินาได้ลองโบกไม้กายสิทธิ์ดู เมื่อโบกเเล้วมีเเสงสีเขียวเป็นประกายพุ่งออกมาจากไม้กายสิทธิ์อย่างน่าเหลือเชื่อ ไม่น่าเป็นไปได้โอลลิแวนเดอร์คิดไม้นี้มันขายไม่ได้มานานมากเเล้วตั้งเเต่รุ่นปู่ทวดเขาเลยก็ว่าได้ เด็กคนนี้ไม่ธรรมดาจริงๆเหมือนที่เขาคิดไว้จริงๆด้วย

ผลการค้นหารูปภาพสำหรับ aesthetic crystal wand green


"ไม้กายสิทธิ์อันนี้ทำมาจากไม้ยู(Yew) แกนกลางทำมาจากหัวใจมังกร เเละมีความยาว 12 นิ้ว ไม่ยืดหยุ่น ราคา 7 เกลเลี่ยน" โอลลิแวนเดอร์ เซเรฟินาจ่ายตังค์ก่อนออกจากร้านไป 

สิ่งที่โอลลิแวนเดอร์คิดในตอนนี้ คือสิ่งที่เธอไม่รู้เเม่สาวน้อยไม้ยูเป็นหนึ่งในไม้กายสิทธิ์ที่หายากมากที่สุดในโลกเเละความต้องการของพวกมันไม่เหมือนไม้อื่นๆหรือจะเรียกง่ายๆว่าไม่ปกติ ส่วนใหญ่มักจะมีชื่อเสียงไปทางที่ไม่ดีด้วยสิ มันมีพลังในการมอบความเป็นเเละความตายให้เเก่เจ้าของ ไม้ยูยังรักษาความสามารถทางด้านมืดโดยเฉพาะ เช่นเรื่องการประลองเเละคำสาปทั้งมวล พวกเราที่ศึกษาไม้กายสิทธิ์วิทยาเชื่อไม้นี้จะดึงดูดอำนาจมืดง่ายกว่าคนอื่น เเม่มดเเละพ่อมดที่มีไม้ยูไว้ครอบครองจะมีความโหดเหี้ยมกว่าคนปกติทั่วไป ส่วนใหญ่ไม้พวกนี้จะถูกพบในอาชญากรที่โหดร้าย ถ้าเจ้าของตายไม้นี้มันจะถูกฝังไว้กับเจ้าของ(หนึ่งในนั้นคือซัลลาซาร์ สลิธีริน)เเละเป็นไม้ชนิดเดียวที่จะงอกเงยขึ้นมาเป็นต้นอีกครั้งเพื่อปกป้องหลุมฝังศพเจ้าของมัน โอลลิแวนเดอร์รู้ว่าไม้ยูไม่เคยเลือกเจ้าของที่มีความสามารถพื้นๆหรือคนที่ขี้ขลาดเป็นเจ้าของเเน่นอน 

ส่วนเเกนกลางของเเม่สาวน้อยคนนั้นก็ดันทำมาจากเอ็นหัวใจมังกรอีก โดยปกติแกนกลางชนิดนี้มีอานุภาพมากที่สุด ทั้งยังมีประสิทธิภาพในการร่ายคาถาอีกด้วยเเละมันเรียนรู้ได้อย่างรวดเร็ว สิ่งที่สำคัญมันยังสามารถหันไปสู่ศาสตร์มืดได้ง่ายมากเพราะมันจะยอมรับทุกวิถีทางที่เจ้านายมันเลือกเเละสุดท้ายไม้ไม่ยืดหยุ่นหมายความว่าไม้นี้ยอมรับการครอบครองได้ยากมากทำให้คนที่ได้ไม้ชนิดนี้ไปต้องตรงกลับที่มันต้องการจริงๆ เเม่หนูน้อยเอ๋ยด้านมืดกำลังเข้าหาเเบบไม่รู้ตัวเลยจริงๆ เห้อ~










TALK with Writer

     ไม้กายสิทธิ์ของน้องนี้สุดๆเลยอ่ะ สงกรานต์ปีนี้เที่ยวอย่างปลอดภัยนะคะ ตอนหน้าน้องจะต้องไปซื้อสัตว์เลี้ยงจะได้ตัวเเบบไหนเนี้ย?! จะน่ารักหรือดูน่ากลัวขนาดไหนก็ติดตามนะคะ เเล้วก็ขอบคุณเม้นที่คนด้วยนะคะ เม้น 1 ก็มีกำลังเเต่งไปอีกหลายตอนเเล้วล่ะคะ ^^



Twitter : @TheSalana_S
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 316 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

288 ความคิดเห็น

  1. #73 j7pro19012561 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 13 เมษายน 2562 / 22:37

    รักทุกเรือทุกลำ แต่ลำเอียงไปเรือเดรกนิ๊ดนึง5555

    #73
    0
  2. #71 rin_1080 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 13 เมษายน 2562 / 12:14
    เจ้าหญิงรัตติกาล เหมาะกับทอมดี //เราอวยคู่นี้
    #71
    1
    • #71-1 Kyloren(จากตอนที่ 6)
      13 เมษายน 2562 / 17:19
      ไรท์ : ลงเรือดีๆนะจ๊ะยังมีอีกเยอะ
      จอมมาร : ลงเรือดำน้ำกับพี่ดีกว่าน้อง ยังไงก็ไม่จม
      #71-1
  3. #70 fatin-creammy (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 13 เมษายน 2562 / 08:44
    พี่ทอมแลดูจะอยากลงเรือดำน้ำจังเลยนะเนี่ย5555 ถ้ามีพี่เซดด้วยนี่เลือกยากเลยนะคะ เพราะ เมน คือ ป๋าทอมกับพี่เซด
    #70
    2
    • #70-1 Kyloren(จากตอนที่ 6)
      13 เมษายน 2562 / 17:18
      ชีวิตรีดคงเริ่มอยู่ยากขึ้นเเล้วล่ะ5555 อาจจะมีคนที่เราคาดไม่ถึงด้วยน่ะ หึหึหึ
      #70-1
  4. #69 SatitKansc (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 13 เมษายน 2562 / 06:34
    สงสารจอมารติดน้องไปซะแล้ว
    #69
    1
    • #69-1 Kyloren(จากตอนที่ 6)
      13 เมษายน 2562 / 17:17
      ไรท์ก็ว่าอย่างนั้นเเหละ จอมมารจะเป็นอมตะ555
      #69-1
  5. #68 ceeeee (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 13 เมษายน 2562 / 01:42

    จอมมารท่าจะลงแดงท่าน้องไปเรียน
    #68
    1
    • #68-1 Kyloren(จากตอนที่ 6)
      13 เมษายน 2562 / 17:17
      จอมมาร : เเค่กๆ กำลังจะตายเเล้ว ช่างทรมานเหลือเกิน
      เซเวอร์รัส : หึหึหึ ในที่สุดน้องก็มาหาป๊า
      เดรกโก(ที่มาจากไหนไม่รู้) : เเต่ผมใกล้ชิดสุดนะคร้าบบบ

      จอมมาร/เซเวอร์รัส : เด็กเวร//คิดในใจ
      #68-1
  6. #35 iN3310K (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2561 / 17:53
    หาทำอะไรแก้เครียดไปเถอะครับ คนเราพอถึงจุดๆหนึ่งไม่ว่าจะทำยังไงมันก็อาจจะไม่สามารถข้ามมันไปได้ประมาณ90%.........แต่ก็แค่อาจจะนะ :)
    #35
    1
    • #35-1 Kyloren(จากตอนที่ 6)
      1 มกราคม 2562 / 22:33
      ขอบคุณสำหรับคำเเนะนำนะคะ เราจะลองดูค่ะ
      #35-1
  7. #34 bow_1351 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2561 / 16:30
    สู้ๆนะคะ เคยอยู่จุดนั้นแต่อาจไม่หนักเท่าไรท์ อยากให้ไรท์มาต่อนะคะ เพราะพล็อตเรื่องแบบนี้เราหาไม่ค่อยเจอแต่ถ้าไม่ไหวจริงๆก็อย่าฝืนนะคะ พักก่อนก็ได้ค่ะ แล้วค่อยกลับมาต่อ สู้ๆค่ะ
    #34
    1
    • #34-1 Kyloren(จากตอนที่ 6)
      1 มกราคม 2562 / 22:32
      เรามาต่อเเน่นอนค่ะ เเต่เราไม่มีกำหนดว่าจะมาเมื่อไหร่..ขอบคุณนะคะ
      #34-1
  8. #33 00000o (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2561 / 14:46

    ขอเเสดงความเสียใจด้วยนะคะ//สู้ๆน้าเอาใจช่วยเรารอได้เสมอค่ะ // เราเเนะนำว่าถ้าไรท์ไม่ไหวจริงๆให้หยุดพักค่ะหรือทำอะไรที่มันสนุกๆให้ตัวเองร่าเริง ไม่เศร้าไรงี้อะค่ะ(ความคิดเห็นส่วนตัวนะค่า)
    #33
    1
    • #33-1 Kyloren(จากตอนที่ 6)
      31 ธันวาคม 2561 / 14:51
      ขอบคุณค่ะสำหรับคำเเนะนำเเล้วก็กำลังใจนะคะ เราเดี๋ยวนี้เราก็เล่นเกมเเก้เคลียดเเทนเเล้ว (ไม่รู้ว่าเศร้ากว่าเดิมเพราะเเพ้รีเปล่า) ขอบคุณอีกครั้งคะ
      #33-1
  9. #32 yardBC (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2561 / 14:18
    ขอแสดงความเสียใจด้วยนะคะ
    สู้ๆค่ะรีดไม่ว่าหรอกค่ะเพราะไรท์มีเหตุผลของไรท์ทุกคนล้วนมีเหตุผลของตัวเอง
    #32
    1
    • #32-1 Kyloren(จากตอนที่ 6)
      31 ธันวาคม 2561 / 14:50
      ขอบคุณที่เข้าใจเรานะคะ :)
      #32-1