ตอนที่ 4 : Chapter 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2312
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 144 ครั้ง
    15 เม.ย. 62

T
B
Chapter 2

ผลการค้นหารูปภาพสำหรับ mansion in the middle of nowhere


     เซเวอร์รัสได้พาเซเรฟินามายังบ้านเเห่งหนึ่ง เอาจริงๆจะเรียกว่าบ้านก็ไม่ถูก เออ...เหมือนบ้านผีสิงมากกว่า พ่อเธอจะพาเธอมาอยู่ที่นี้จริงดิ! ขาทั้งสองข้างของเรนาถึงกลับก้าวไม่ออกเมื่อเห็นบ้านตรงหน้าของเธอ สิ่งที่เธอกลัวไม่ใช่บ้านร้างเเห่งนี้ เเต่มันคือสิ่งลี้ลับอย่างผี...ใช่ เรนากลัวผีมาก ให้ตายสิเธอจะไปอยู่ได้ยังไง เเค่เห็นก็กลัวขาสั่นไปหมดเเล้ว ไม่อยู่ได้ไหม? พระเจ้าช่วยลูกด้วย เรนาอ้อนวอนขอร้องต่อพระเจ้า พระเจ้าคงจะใจร้ายกับเรนาเพราะพ่อของเธอลากมายังหน้าประตูบ้านเเล้ว เธอได้เเต่เดินตามต้อยๆเหมือนเด็กน้อยที่ถูกขัดใจเเละกำลังจะร้องไห้

"อยู่ที่นี้ต้องทำตัวดีๆเข้าใจไหม?" เซเวอร์รัส 

อยู่ดีๆพ่อของเธอก็พูดขึ้นมาราวกับว่าถ้าเข้าไปในบ้านเเล้วบังเอิญไปกวนเบื้องล่างของเจ้าของบ้านเเล้วเขาจะฆ่าเราให้ตายซะอย่างนั้น เเต่ดูจากสีหน้าของพ่อเธอเเล้วท่าจะจริงเหอะ ทำหน้าจริงจังจนเซเรฟินาถึงกับต้องรีบตกลงก่อนที่จะเป็นพ่อเธอนั้นเเหละที่จะฆ่าเธอเเทน...

*ก๊อกๆ*

ไม่ต้องรอให้เจ้าของบ้านเดินมาเปิดประตูหรืออนุญาติให้เข้าไปภายในบ้านพ่อของเธอก็ลากเธอเข้ามาก่อนซะเเล้ว เหมือนกันว่ารีบหนีใครบางคนอยู่ หรือว่าหนีอยู่จริงๆ?
รูปภาพที่เกี่ยวข้อง


ขอเวลาเซเรฟินาตกใจได้ไหมเนี่ย? ทำไมในบ้านถึงสวยได้ขนาดนี้ทั้งๆที่ข้างนอกเหมือนบ้านผีสิงหรือว่า......เวทมนตร์ จากการคาดเดาของเรนาเจ้าของบ้านนี้ต้องฉลาดมากเเน่ๆที่ใช่คาถาขยายพื้นที่ในการหลบตาพวกมักเกิ้ล เเล้วก็ต้องเก่งมากพอสมควรเพราะคาถานี้เป็นคาถาชั้นสูง เเต่ที่เเน่ๆคาถานี้มันผิดกฎหมายไม่ใช่เรอะ?! พูดไปก็เท่านั้นเเหละเรนาไม่เเคร์อยู่เเล้วเพราะขนาดน้ำยาที่เธอปรุงยังผิดกฎหมายเองอยู่เลย

"นั่งรออยู่ตรงนี้" เซเวอร์รัส

เรนาพยักหน้าเเล้วมองตามพ่อเธอที่เดินหน้าขึ้นไปบนชั้น 2 ของบ้านเเละเธอก็ได้ยินเสียงปิดประตู ว่าเเต่ทำไมพ่อของเธอชอบทำตัวลึกลับด้วยเนี่ย....เวลาผ่านไปเกือบ 10 นาทีได้พ่อเธอเดินออกมา พร้อมกับคนๆหนึ่งที่ใส่ผ้าคลุมสีดำ ทำให้เธอไม่เห็นหน้าของเขาหรือว่าเธอเลย

"คนนี้เเหละครับนายท่าน" เซเวอร์รัส

เขาคนนั้นไม่ได้ตอบอะไรเพียงเเต่พยักหน้าเเล้วเดินกลับเข้าไปในห้อง เรนาได้เเต่ยืนทำหน้าเอ๋อเเล้วหันกลับมามองเซเวอร์รัสที่กำลังจะเอ่ยปากพูดกับเธอเเต่ก็กลับหยุดชะงัก เเล้วเดินตรงเข้ามากอดเรนา...อ่า กอดครั้งเเรกในชีวิตของเธอ น้ำตาของเรนาไหลออกมาไม่หยุด มันทั้งเสียใจที่ต้องจากพ่อของเธอ มันทั้งตื้นตันใจที่พ่อกอดเธอ ความรู้สึกของกอดมันช่างอบอุ่นยิ่งนัก ทางด้านเซเวอร์รัสที่กอดเรนา เขาทำได้เเค่เพียงน้ำตาไหลออกมา ความเย็นชาที่เขาเคยปกปิดเอาไว้มันไม่เหลืออีกต่อไปแล้ว....ต่อจากนี้เขาไม่รู้ว่าจะได้เจอเธออีกไหม ไม่รู้ว่าโตขึ้นเธอจะได้มาเรียนที่ฮอกวอตส์รึเปล่า? หวังว่าคราวนี้พระเจ้าคงไม่ใจร้ายกับเขานักน่ะ เมื่อกอดได้สักพักเซเวอร์รัส ก็ผละออกมากอดจะลูบหัวของเรนาที่กำลังร้องไห้อย่างหนัก เเต่ไร้ซึ่งเสียงสะอื้น

"เลิกร้องไห้ได้เเล้ว รู้ไหมว่าตอนนี้เธอหน้าตาน่าเกลียดมาก" เซเวอร์รัส มันเกือบจะดีเเล้วเชียวถ้าพ่อของเธอไม่พูดจากโหดร้ายใส่เธอเเบบนี้ เรนาจิคราย

"โตเเล้วดูเเลตัวเองดีๆ อย่าลืมเรื่องสร้อยที่เคยบอกไว้ ตอนฉันไม่อยู่ก็ค่อยเอาความรู้ใส่สมองซะบางมันจะได้ไม่กลวง ไม่ใช่พอฉันกลับมาอีกทีกลายเป็นคนโง่ไปซะนี้ มีอะไรก็เขียนจดหมายมาเข้าใจไหม? ถึงเเม้บางที่ฉันอาจจะไม่ได้ตอบเธอคงรู้ว่าฉันคงไม่ได้ว่างเหมือนเมื่อก่อนเเล้ว อ๋อเดี๋ยวพอฉันกลับไปเธอเข้าไปหานายท่านที่ห้องที่ฉันออกมาเมื่อกี้ด้วยเข้าใจไหม?" เซเวอร์รัส

"เข้าใจค่ะ" เซเรฟินา

เซเวอร์รัส เดินออกมาที่หน้าประตูก่อนที่เข้าจะหายตัวไป เขาชี้ไปที่คอของเขา ทำท่าทางว่าอย่าลืมสร้อยเด็ดขาดก่อนที่เขาจะหายตัวไป ตัวของเรนาเองก็เริ่มจะสงสัยว่าสร้อยมันสำคัญอะไรหนักหนาถึงพูดเเล้วพูดอีก....เรนาปิดประตูบ้านก่อนที่จะทำใจเเละเดินเข้าไปเคาะประตูห้องของจอมมาร....

*ก๊อกๆ*

"เข้ามา" จอมมาร

นี้น่าจะเป็นครั้งเเรกเลยก็ว่าได้ที่เซเรฟินาได้ยินเสียงของจอมมาร เสียงของเขาเหมือนคนอายุ 20 ต้นๆ เสียงดูไม่เเก่เอาซะเลย...เรนาเปิดประตูเเละเดินเข้าไปในห้อง ภายในห้องของจอมมารค่อนข้างจะมืด มีหนังสือมากมายวางเรียงรายอยู่บนชั้น รวมไปถึงโต๊ะทำงานขนาดใหญ่ที่กองไปด้วยกระดาษมากมาย ซึ่งเรนาเดาได้ไม่อยากว่านั้นคืองานของจอมมารเเน่นอน....เรนากำลังจ้องมองจอมมารที่อยู่ภายใต้ผ้าคลุม ทำให้เธอก็ยังไม่สามารถเห็นหน้าจอมมารได้อยู่ดี

ตัดภาพกลับไปที่จอมมารที่นั่งอยู่บนโซฟาที่สามารถนั่งได้เเค่คนเดียว กำลังอ่านใจของเด็กน้อยตรงหน้าอยู่ มันน่าหงุดหงิดมากสำหรับเขาที่เด็กน้อยคนนี้เรียกเขาว่า จอมมาร จริงๆเขาไม่เถียงหรอกว่าเขาคือจอมมาร เเต่ไอการที่ก่อนหน้านี้มโนไว้ว่าเขาเป็นคนเเก่ โรจิต หื่นๆนี้รับไม่ได้จริงๆ สงสัยคงต้องปรับทัศนคติกันอีกยาวเลย....ว่าเเล้วจอมมารก็ดึงผ้าคลุมลงทำให้เห็นหน้าของเขาได้อย่างชัดเจนมากยิ่งขึ้น

ผลการค้นหารูปภาพสำหรับ เรล์ฟ ไฟนส์ young


อ่า พอได้เห็นหน้าปุ๊ปเรนาก็รู้สึกสบายใจอย่างน้อยก็ไม่ใช่อีพวกตาลุงโรคจิตก็เเล้วกัน.....ส่วนตอนนี้ท่านจอมมารกำลังจะร้องไห้ นี้ขนาดเขาอุสาเอาหน้าอันหล่อเหลาออกมาให้ดูคนจะต้องหลงไหลไม่ใช้เหรอ? ทำไมถึงใช่ไม่ได้กับเด็กคนนี้ ปกติเด็กไม่กี่เดือนยังหลงเขาได้เลยน่ะ ให้ตายเหอะจอมมารคนนี้อยากจะบ้าตาย

"เธอมานั่งตรงนี้สิ" จอมมาร

"ตรงไหนคะ?" เซเรฟินา

"บนตักฉันเนี่ยเเหละ" จอมมาร

เมื่อจอมมารพูดจบเรนาก็เดินมาที่โซฟาเเล้วพยายามขัดมานั่งบนตักของจอมมาร เเต่ด้วยความที่เรนายังเด็กก็เลยยังตัวเล็กมากทำให้สูงไม่ถึง(เรียกง่ายๆว่าเตี้ยนั้นเอง...)ทำให้จอมมารต้องอุ้มเธอมานั่งบนขาของเขา คิดไปคิดมาก็เเปลกเหมือนกันจอมมารที่คนอื่นยอมก้มหัวให้ด้วยความเก่งกาจบวกด้วยความกลัวยอมให้เด็กมานั่งตักเนี่ยน่ะ มันช่างพิลึกชะมัด

"เเนะนำตัวหน่อยสิ" จอมมาร เรนาส่ายหัว

"คุณก็เเนะนำตัวให้หนูฟังก่อนสิ" เซเรฟินา จอมมารถึงกับช็อคไปไม่ถูกเลยทีเดียวไม่เคยมีใครกล้าต่อปากต่อคำแบบนี้กลับเขามาก่อน เเค่มองยังกลัวเลยเเล้วทำไมเด็กคนนี้ถึง?!.....น่าสนใจจริงๆเด็กคนนี้

"ก็ได้ฉันชื่อทอม มาร์โวโล ริดเดิ้ล โดยปกติคนจะเรียกฉันว่าลอร์ดโวลเดอมอร์หรือว่าจอมมาร เธอรู้จักไหม?" จอมมาร เด็กสาวทำหน้าครุ่นคิดก่อนที่จะพยักหน้า เเต่เเสดงท่าทีเฉยๆใส่เขา...เดี๋ยวน่ะ?! นี้รู้ว่าเขาคือใครเเต่ไม่กลัวเลยจริงดิ จบล่ะจอมมารผู้ใหญ่ เเค่เด็กมันยังไม่กลัวเลย โธ่ชีวิต

"แล้วคุณจะให้หนูเรียกคุณว่าอะไรล่ะคะ?" เซเรฟินา

"ทอม" จอมมาร

"โอเคค่ะ ทอมหนูชื่อเซเรฟินา สเนปเป็นลูกสาวของเซเวอร์รัส สเนป หนูชอบอ่านหนังสือ ชอบความรู้ชอบทุกอย่างเลยค่ะ ยกเว้นผี หนูไม่เอาผีอ่ะ" เซเรฟินา

ถามว่าตอนนี้จอมมารเป็นยังไงน่ะหรือ? ก็คนถูกดาเมจจากความน่ารักของเเม่หนูน้อยเรนาไปอีกคนเเล้วน่ะสิ จอมมารรู้ตัวว่าเขาต้องเลี้ยงดูเเม่หนูน้อยนี้ไปจนกว่าเธอจะได้เข้าเรียนเเน่นอน เขาคิดว่าตัวเขาคงเผลอทำตามใจหนูน้อยนี้บ่อยเเน่ๆเลย เเย่เเน่ๆไม่เคยคิดเคยฝันมาก่อนว่าตัวเองจะต้องมาทำอะไรหรือเจออะไรเเบบน้ีในชีวิตด้วย จอมมารขอหลบไปร้องไห้นี้มันจะหน้าหมดศรัทธามากไปรึเปล่าเนี่ย?

"โอเค งั้นมาเถอะเดี๋ยวฉันจะพาไปดูห้องนอน" จอมมาร

"ค่ะ ทอม" เซเรฟินา

จอมมารพาเรนาออกไปดูห้องนอนโดยใช้วิธีการอุ้มเเบบเนียนๆ ไม่มีใครรู้ ไม่มีใครเเจ้งตำรวจ เขาก็ไม่มีทางติดคุกเเน่ๆ จอมมารเดินไปยังสุดทางเดินห้องทางด้านซ้ายเป็นห้องของเรนา ส่วนห้องตรงข้ามกันทางขวาเป็นห้องของจอมมารเอง จอมมารบอกเรนาว่าข้างล่างเป็นห้องใต้ดินมีหนังสือเยอะมากเหมือนกับห้องสมุดเลยก็ว่าได้ เเต่ด้วยความที่เรนาเดินทางมาเหนื่อยล้าเพราะการหายตัวมาทำให้เด็กเล็กอย่างเธอเหนื่อยได้ง่าย ทำให้เธอขอตัวไปนอนก่อนเเล้วค่อยออกสำรวจบ้านพรุ่งนี้ ทอมบอกกันเธอว่าเธอสามารถเข้าได้ทุกห้องที่ต้องการรวมถึงห้องของทอมด้วย เขายังบอกอีกว่ามีเอลฟ์ชื่อด๊อบบี้ เธอสามารถเรียกมันมาใช้หรือมาอยู่เป็นเพื่อนได้ 

เมื่อก่อนเอลฟ์ตัวนี้เคยเป็นของคุณมัลฟอยมาก่อน ก่อนที่จอมมารจะพามันมาอยู่ด้วย เเต่ตอนที่จอมมารพูดถึงด๊อบบี้ว่ามันทำให้ถูกเรนาพูดว่าเเละบ่นไปหนึ่งยก...

"มีอะไรก็เรียกมันได้ตลอดเวลาเลยน่ะ" จอมมาร

"ทอม คุณไม่ควรเรียกด๊อบบี้ว่ามันนะคะ คุณรู้ใช้ไหมว่าคำพวกนี้คนที่ไม่เจริญเท่านั้นถึงใช้คำนี้เรียกคนอื่น ถึงเเม้ว่าเขาจะเป็นเอลฟ์เเต่เขาก็มีชีวิตจิตใจเหมือนกันนะคะ คุณลองคิดว่าคนอื่นเขาเรียกคุณว่ามันสิคะ? คุณชอบเหรอ?"  เซเรฟินา

"โอเค วันหลังฉันจะไม่เรียกด๊อบบี้ว่ามันเเล้วตกลงไหม?" จอมมาร

"ตกลงค่ะ!" เซเรฟินา

ใช่หลังจากที่เรนาพูดจบเจ้าตัวก็เดินเข้าห้องไปนอน ปล่อยให้จอมมารยืนงงว่านี้ตกลงใครเป็นผู้ใหญ่กันเเน่ว่ะเนี่ย? เขาว่ากันว่าผู้ใหญ่ทำตัวยังไง เด็กก็จะเป็นอย่างนั้นตาม เขาไม่เคยเชื่อเลยจนกระทั่งได้เจอกับตัวถึงกับพูดไม่ออกเลยทีเดียว เซเวอร์รัสว่าปากคอเราะร้ายเเล้ว เซเรฟินานี้ยิ่งกว่า โหยดีงามมากที่มาอยู่กับเขาตอน 6 ขวบนี้ถ้าอยู่กับเซเวอร์รัสจนโตนี้จะเป็นยังไงยังไม่อยากจะคิดเลย.....






CHAT with Peachy Pearl

     จอมมารก็จอมมารเถอะ เจอน้องเข้าไปถึงกับช็อคพูดไม่ออกกันเลยทีเดียว เดี๋ยวเราไปสัมภาษณ์กับจอมมารหน่อยดีกว่านะคะ

Twitter : @ThePeachy_Pearl


INTERVIEW WITH จอมมาร

Peachy Pearl : เป็นยังไงบ้างจอมมาร เจอน้องครั้งเเรก?

จอมมาร : ตอนเเรกก็นึกว่าเด็กธรรมดาๆ เเต่นี้มัน...โหดร้ายเกินไปแล้ว

Peachy Pearl : เออ ว่าเเต่ค่าจ้างถูกเหรอคะ? ทำไมถึงได้ออกมาเร็วจัง?

จอมมาร : ใช่สิ! ต้องรีบรับงานไว้ก่อน เลี้ยงเด็กใช่เงินเยอะจะตาย!!!

Peachy Pearl : อ่าอย่าเพิ่งเกรี้ยวกราดไปสิท่านจอมมาร ได้ข่าวว่าตอนหน้าจะมีเรือให้ลงเพิ่มจริงไหมคะ?

จอมมาร : ว่าไงนะ? ยังจะมีเรือเพิ่มอีกเหลือ มีเรือกี่ลำกันเเน่เนี่ย?!

Peachy Pearl : ก็มีเยอะพอสมควรเลยค่ะ เเค่คราวๆก็ 4-5 ลำนะคะ

จอมมาร : มีไปทำไมตั้งเยอะ? เเค่ 2 ลำ ยังเสี่ยงคุกเลยมีเยอะเดี๋ยวก็ไปหมดเรื่องพอดี

Peachy Pearl : คือเรือคนเเก่ เอ้ย!เรือคนที่อายุเยอะมันมีไม่เยอะหรอกค่ะ โอกาสที่น้องจะชอบผู้สูงอายุ เอ้ย!ผู้ใหญ่มันอาจจะน้อยก็ได้นะคะ

จอมมาร : ฟังปากฉัน ไม่!มี!ทาง! เรือของฉันไม่จมเเน่นอน

Peachy Pearl : เพราะอะไรถึงมั่นใจขนาดนั้นล่ะคะ?

จอมมาร : เพราะว่าเรือฉันเป็นเรือดำน้ำ55555

Peachy Pearl : .......เอาเป็นว่าขอจบสัมภาษณ์เเต่เพียงเท่านี้ ขอบคุณค่ะ

จอมมาร : เห้! เดี๋ยวสิ! เดี๊ยว!!!!

Peachy Pearl : บายค่ะทุกโค้นนนนน~


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 144 ครั้ง

180 ความคิดเห็น

  1. #104 iN3310K & Zealand (@iN3310K) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 18 เมษายน 2562 / 06:26
    ทอมไปเอาเรือดำน้ำมาจากไหน? อย่าบอกนะว่าเอามาจากภาษีของผู้เสพความตายหน่ะ!?
    #104
    3
    • #104-1 ThePeachy Pearl (@Kyloren) (จากตอนที่ 4)
      19 เมษายน 2562 / 22:40
      จอมมาร : ก็เเหม่~ ช่วงนี้ไม่ค่อยมีตังค์ก็ต้องขอภาษีของคนอื่นไปซื้อ~
      #104-1
    • #104-3 ThePeachy Pearl (@Kyloren) (จากตอนที่ 4)
      20 เมษายน 2562 / 00:05
      จอมมาร : เเค่กๆ คุกๆ เเค่กๆๆ // อยู่ดีก็เป็นหวัด~
      #104-3
  2. #86 SarangHAE yo (@zeze1997) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 15 เมษายน 2562 / 14:39
    ทอมดูแบ๊วมาก
    #86
    1
    • #86-1 ThePeachy Pearl (@Kyloren) (จากตอนที่ 4)
      16 เมษายน 2562 / 01:34
      เห้อๆ จอมมารยอมเเบ๊วใส่น้องคนเดียวววว!!!
      #86-1
  3. #58 rin_1080 (@rin_1080) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 เมษายน 2562 / 10:56
    จริงเรือดำน้ำมันจมเพรสะมันดำ เอ๊ะ ..................
    #58
    0
  4. #57 hoshijung (@fatin-creammy) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 เมษายน 2562 / 09:29
    โอ้ยขำ เพราะ เรือของฉัน คือ เรือดำน้ำน่ะสิ อย่างนี้ให้พี่แกไปเลยเถอะ 5555
    #57
    0
  5. #56 PPCHY26 (@kamnum_za) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 เมษายน 2562 / 06:31
    ทอมจะเลี้ยงน้องไหวเร้ออ แก่แล้วนี่ แค่กๆ//โดดหลบ
    #56
    1
    • #56-1 ThePeachy Pearl (@Kyloren) (จากตอนที่ 4)
      12 เมษายน 2562 / 18:52
      จอมมาร : แก่เเต่เด็ดนะครับ
      Peachy Pearl : ทอม!!! อย่าติดเรทเดี๋ยวพีชถูกแบน!!
      จอมาร : นิดๆหน่อยๆเอง
      #56-1
  6. #55 Tonhommmmm (@Tonhommmmm) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 เมษายน 2562 / 03:40
    ไม่เลือกงาน ไม่ยากจนนะคะทอม!!
    #55
    1
    • #55-1 ThePeachy Pearl (@Kyloren) (จากตอนที่ 4)
      12 เมษายน 2562 / 18:53
      จอมมาร : ใช่ ช่วงนี้ยิ่ง กินเเกรบเเทนขนมปังอยู่ด้วย
      #55-1
  7. #54 Eifel3955 (@Eifel3955) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 เมษายน 2562 / 02:20
    เมื่อไหร่จะเข้าฮอกวอตส์​
    #54
    0
  8. #53 Severus... (@Nut_thayapron) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 เมษายน 2562 / 00:50
    ถ้าโตขึ้นจะจำน้องได้รึเปล่าเนี้ย
    #53
    0
  9. #24 fatin-creammy (@fatin-creammy) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2561 / 09:35
    รีบๆม่ต่อได้แล้วเจ้าค่ะ 1 เดือนแล้วนะขอรับ
    #24
    0
  10. #22 sam2517cha (@sam2517cha) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2561 / 10:23

    ต่ออเร็วๆน้า รออยู่สนุกมาก

    #22
    0
  11. #20 Sona1 (@bammie1a) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2561 / 07:19
    ไม้กายสิทธิ์เรียกเป็นด้ามจ้า
    #20
    1
    • #20-1 Salana S. (@Kyloren) (จากตอนที่ 4)
      27 พฤศจิกายน 2561 / 09:30
      เกิดาเพิ่งรู้........ขอบคุณนะคะ -^^-
      #20-1
  12. #19 DeidaraSora (@DeidaraSora) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2561 / 21:35

    รรอต้องนานอย่าตัดจบแบบเน้ฮือออ

    #19
    0
  13. #18 Lyra_Selwyn (@Lyra_Selwyn) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2561 / 10:43

    รออยู่นะคะ

    #18
    0
  14. #17 alisie_amps (@AomKazuko) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2561 / 08:50
    รอออออออ
    #17
    0
  15. #16 Mrtaza (@Mrtaza) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2561 / 03:10

    รออยู่นะครับ​
    #16
    0