รวมเรื่องสั้น By.Kusunoki

ตอนที่ 6 : Lost wings and Secret chest

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 38
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    10 เม.ย. 58

 

 

 

 

ขอเพียงท่านอย่าได้เปิดกล่องแห่งความลับ

มิเช่นนั้น ท่านอาจต้องเกลียดชังข้าตลอดกาล

เช่นเดียวกับข้า ที่อยากจะเก็บความลับนั้นเอาไว้ ตลอดไป...

 

บนถนนสายหนึ่งในวันที่หิมะโปรยปราย ยังมีเด็กสาวฝ่าความหนาวเหน็บนั้นกลับสู่ที่พักพิง เมื่อเดินผ่านต้นไม้ใหญ่ สายตาก็พลันเหลือบเห็นร่างบางในชุดสีขาวบริสุทธิ์เช่นสิ่งที่ทับถมอยู่รอบกาย

ความเงียบรอบข้างเชื้อเชิญให้เธอเข้าไปหยุดยืนตรงหน้าอีกคน เสียงฝีเท้าที่เหยียบย่างเข้ามาใกล้ทำให้คนทางด้านล่างเงยหน้าขึ้น

พลันสายตาทั้งคู่สบประสาน บางความรู้สึกก็วิ่งปราดเข้าสู่หัวใจเด็กสาว เธอที่ราวกับต้องมนต์สะกดจากดวงตาคู่งามเอ่ยถามคนตรงหน้าว่าเหตุใดถึงได้มานั่งอยู่ตรงนี้

ริมฝีปากบางสีกลีบกุหลาบขยับตอบ ว่าตนคือนางฟ้าที่บังเอิญทำปีกหล่นหาย ตอนนี้ผ่านมาสามวันแล้ว ก็ยังหาไม่เจอเสียที หากภายในเจ็ดราตรีมิอาจหาพบ คงไม่ได้กลับสู่สวรรค์

เด็กสาวรับฟังเรื่องราวพร้อมกับประติดประต่อบางเรื่องราวแค่เพียงในใจ เธอระบายยิ้มเล็กน้อย ผายมือออกไปหาคนตรงหน้า ก่อนเอ่ยคำสัญญาว่า ปีกที่หายไปเธอจะช่วยหาเอง

นางฟ้าจ้องมองเด็กสาวอย่างชั่งใจครู่หนึ่ง แล้วมือของทั้งสองก็กอบกุมกันไว้ราวกับทำพันธะสัญญา...

 

ณ มุมหนึ่งในห้องของผู้เอ่ยปากช่วยตามหาปีกของนางฟ้า ได้ปรากฏหีบสีดำไร้ซึ่งกุญแจบนโต๊ะเบื้องหน้า

มือข้างหนึ่งเอื้อมสัมผัสหีบใบนั้นที่มีของสำคัญบางอย่างอยู่ข้างใน พร้อมกับรอยยิ้มที่ผุดขึ้นเมื่อใบหน้าอันงดงามของใครบางคนแทรกผ่านเข้ามา

 

เวลาผ่านไปล่วงเลยเข้าสู่วันที่เจ็ด...

อีกไม่นานเข็มนาฬิกาจะพาดผ่านเข้าสู่วันใหม่ สิ้นสุดเจ็ดราตรีของการตามหาปีกที่หายไป ค้นหาทุกที่ก็แล้ว มองดูทุกมุมบริเวณเคียงใกล้ก็แล้ว เหตุใดจึงหาไม่เจอ... นางฟ้านั่งสิ้นหวังอยู่เพียงลำพังในห้องของเด็กสาว

ตอนนั้นเองที่บังเอิญสะดุดตากับหีบสีดำใบหนึ่ง ที่เดียวที่ๆ เด็กสาวคนนั้นมักจะบ่ายเบี่ยงไม่ให้นางฟ้าเข้าใกล้ เวลาไม่มีมากพอ... หีบสีดำไร้ซึ่งกุญแจบนโต๊ะเบื้องหน้าจึงถูกเปิดออกในตอนที่เด็กสาวเดินเข้ามา

เด็กสาวมองดูนางฟ้าที่เปิดหีบสีดำใบนั้น...

นางฟ้ามองดูปีกของตนเองที่อยู่ในหีบสีดำใบนั้น...

กระทั่งสายตาที่ความรู้สึกมากมายของทั้งคู่สบประสานกัน

นางฟ้าไม่ได้เอ่ยอะไร เพียงมองหน้าเด็กสาวที่เอ่ยปากจะช่วยตามหาปีกที่หายไปในวันที่หิมะโปรยปรายวันนั้น

เด็กสาวไม่ได้เอ่ยอะไร เพียงสบสายตากับดวงตาคู่งามที่หลงใหลของนางฟ้าที่พบเจอในวันที่หิมะโปรยปรายวันนั้น

ทำไม... นางฟ้าเปล่งเสียงถามออกมา

เด็กสาวแย้มยิ้มเศร้าสร้อย เธอไม่ได้สนใจปีกอันล้ำค่าที่บังเอิญเก็บได้ระหว่างทางกลับบ้านคู่นั้นเลยสักนิด ที่เก็บมันเอาไว้ในหีบก็เพื่อรอวันเวลาที่เจ้าของจะมานำกลับไป หากเจ้าของปีกคู่นี้ไม่ใช่นางฟ้าผู้ที่ยืนอยู่ตรงหน้าเธอ เรื่องทุกอย่างคงไม่เป็นเช่นนี้

ทำไม...

เพราะเธอรักนางฟ้า... หากมอบปีกคืนกลับไป นางฟ้าคงกลับสวรรค์และคงไม่มีวันได้พบเจอกันอีก...

แล้วเสียงนาฬิกาบอกเวลาเที่ยงคืนก็ดังขึ้น นางฟ้าไม่ทันได้หยิบปีกของตนออกมาจากหีบสีดำ พลันสิ้นสุดเสียงดังกังวานปีกคู่นั้นก็สลายหายไป

เพียงเท่านี้นางฟ้าก็จะอยู่กับเด็กสาวตลอดไป... แต่มันไม่ใช่เช่นนั้น

หากภายในเจ็ดราตรีมิอาจหาพบ คงไม่ได้กลับสู่สวรรค์... ถ้อยคำนั้นหมายถึงร่างของนางฟ้าเองก็ต้องเลือนหายตามปีกไปด้วยเช่นกัน

 

เด็กสาวผู้สูญเสียซึ่งทุกสิ่งยืนมองดูหีบสีดำว่างเปล่าเช่นหัวใจของตัวเองอยู่ในห้องแค่เพียงลำพัง

 

ขอเพียงท่านอย่าได้เปิดกล่องแห่งความลับ

มิเช่นนั้น ท่านอาจต้องเกลียดชังข้าตลอดกาล

เช่นเดียวกับข้า ที่อยากจะเก็บความลับนั้นเอาไว้ ตลอดไป...

 


 

0 ความคิดเห็น