[END] Change Chance : โอกาสแห่งการเปลี่ยนแปลงชีวิตที่ว่างเปล่าของผม

ตอนที่ 27 : บทที่ 26 : ก็อบลินขี่เสือก็มา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 219
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 27 ครั้ง
    4 พ.ค. 61

บทที่ 26 : ก็อบลินขี่เสือก็มา

 


                ถัดจากก็อบลิน กับหมาป่า ก็เป็นก็อบลินขี่หมาป่าที่ติดอาน และหมวกเกราะไว้ ทำให้เราไม่สามารถยิงทะลุหัวหมาป่าได้ในดอกเดียวอีกแล้ว และก็อบลินที่ขี่ก็ใส่หมวกเกราะซะด้วยสิ

 


                “ ลูกธนูไม้ไร้หัวหิน หรือเหล็ก เน้นแต่เหลาให้แหลมมันจะไปเจาะเกราะเข้าได้ไง เอาไงดีล่ะทีนี้ ”ไม่เชื่อก็ต้องเชื่อว่า 5 นาทีผ่านไป นอกจากก็อบลินทั่วๆไป กับหมาป่าระลอกแรกที่ออกมาเรื่อยๆแล้ว ยังมีก็อบลินเกราะขี่หมาป่าเกราะ ออกมาถือหอก ถือทวน ถือดาบยาวบัญชาการรบอย่างเป็นระบบ และพุ่งมาโจมตี สังหารนักผจญภัยได้หลายคน


 

                “ จะไปหาหินเหมาะๆมาติดหัวลูกศรก็คงช้าไป แค่การบรรจงสับไม้ทำลูกศรที่ขนาดไม่เท่ากัน เอาพอแค่ยิงได้ยังใช้เวลาเป็นชั่วโมงเลย ” เราเบ้ปากน้อยๆ ก่อนจะนึกอะไรสนุกๆขึ้นมาได้


 

                “ ถ้าเราใช้ทักษะเคลือบศาสตราด้วยเวทมนตร์ มาใช้ใส่ลูกธนูล่ะ ? จะทำให้มีพลังโจมตีเวทมนตร์รุนแรงเสริมใส่ลูกศรเข้าไปจนทะลุเกราะได้ไหมนะ? ” ตอนนี้ไม่ใช่เวลาที่จะลังเล คิดอะไรได้ก็ต้องลองทำเราหยิบลูกศรออกมาก่อนจะจินตนาการให้พลังเวทในตัวไหลไปเคลือบลูกศรไว้ แต่ดูเหมือนว่าเราจะตื่นเต้นไปหน่อย เลยอัดเวทแรง จนศรไม้แตก แหลกเป็นชิ้นๆคามือ

 


                “ ต้องเบากว่านี้ ใส่ไป 10 หน่วยต่อหนึ่งศรออกจะรุนแรงเกินศรจะรับไว้ หรือเราเคลือบไม่ดี เลยทำลายตัวศรนะ? เพราะถ้าเคลือบน้อยไป ระหว่างยิงเวทอาจสลายตัวจนหมดอำนาจเจาะเกราะได้ ” เราลองผิดลองถูกเกือบ 5 นาที ก่อนจะคิดได้ว่า เคลือบแค่หัวศรให้มีแรงทะลุทะลวงก็พอแล้ว เลยได้รับทักษะศาสตราสถิตเวท : ศรเคลือบมนตรา Class 1 ระดับ 1 มาครอบครอง

 


                “ หวาๆ มีเสือที่ตัวใหญ่กว่าหมาป่าสองเท่า สูงเกือบสามเมตรออกมาเสริมทัพแล้วหรอ นักผจญภัยจะไหวกันไหมเนี่ย ” แค่ห้านาทีที่ผ่านไป สถานการณ์ในสมรภูมิก็เปลี่ยนแปลงแล้ว ฝั่งมอนสเตอร์มีประเภทกำลังพลมากขึ้น และจำนวนของลูกกระจ๊อกอย่างก็อบลินก็เฮโลวิ่งมาเติมช่องว่างที่หายไปอย่างรวดเร็ว ผิดกับนักผจญภัยที่ค่อยๆถอยร่นกันบ้างแล้ว

 


                “ ไม่ได้ๆ จะกังวลอะไรตอนนี้มีแต่ทำให้ศรทู่ ” เราส่ายหน้าไปมาก่อนจะหายใจลึกๆ หลับตาทำสมาธิประมาณนาทีนึง ก่อนจะลืมตามาเคลือบศร แล้วแผลงออกไปเจาะทะลุเกราะ ทะลวงกะโหลกหมาป่าตัวหนึ่งที่กำลังวิ่งพาก็อบลินถือดาบยาว จนมันสะดุดกลิ้ง ทำเอาก็อบลินบนตัวมันร่วงตกจากหลังหมาป่าพลิกสถานการณ์จากผู้ไล่ล่านักผจญภัยที่บาดเจ็บ มาเป็นผู้ถูกรุมสกัมจนตายคาดาบที่หักเป็นสองท่อนของนักผจญภัยคนนั้นไป และเขาทำท่าแปลกใจกับลูกศรที่ทะลวงกะโหลกหมาป่า ที่ช่วยชีวิตเขาได้เล็กน้อยก่อนจะเร่งถอยทัพกลับเมืองไป โดยสวนทางกับทหารที่เริ่มออกมาสร้างแนวตั้งรับ เตรียมสู้ศึกนี้ต่อ

 


                เมื่อเห็นว่าศรเคลือบมนตราได้ผล เลยถึงเวลาบรรเลงเพลงแผลงศรออกไปรัวๆอีก 100 ดอก ก่อนจะพักเมื่อเห็นพลังเวทมนตร์ในตัวลดลงไปครึ่งหนึ่ง พร้อมกับอาการปวดแขน ซึ่ง 100 ดอกของเรารอบนี้ยิงโดนเป้าหมายทุกนัดนะ แต่ฆ่าได้แค่ 74 ตัวเท่านั้น เพราะหลายๆตัวต้องยิงซ้ำ ด้วยความถึกของเกราะ และปฏิกิริยาตอบสนองของหมาป่าหลายๆตัว ที่ไม่รู้ว่ามันรับรู้ทิศทางของลูกศรได้ด้วยความสามารถของมันหรือรับรู้ผ่านความอาฆาตแค้นของเรา ที่ถือครองฉายาผู้ถูกหมาป่าเกลียดชังอยู่ เลยหลบเลี่ยงจุดตายไปได้


 

                ระหว่างเราพัก สนามรบก็เปลี่ยนไปอีกครั้ง นักผจญภัยเร่งถอนตัว ก็อบลินแนวหน้าก็เร่งติดตามหมายจะสังหารให้เกลี้ยง เราคิดว่านี่น่าจะเป็นแผนอะไรสักอย่าง อย่างเช่นการล่อมาติดหลุมกับดัก แต่เราคิดผิดไปหลังได้ยิน และเห็นกระสุนปืนใหญ่ที่เคลือบอาคมอย่างดีลอยมาถล่มทัพหน้าของมอนสเตอร์ระเบิดตาย ซากศพกระจายไปทั่ว ส่งผลให้ฝั่งเราถอนทัพ และยังตั้งแนวทหารเกราะโล่ยักษ์เตรียมชนได้ดีอีกด้วย


 

                หลังหมดชุดกระสุนปืนใหญ่ ควันที่ลอยคละคลุ้งไปทั่วไม่ได้ทำให้มอนสเตอร์กลัวสักนิด เสือตัวใหญ่ 5 เมตรที่ดูๆน่าจะเป็นระดับแม่ทัพได้กระโจนข้ามควันมา หมายจะสังหารมนุษย์ที่โจมตีพวกมัน แต่พอเจอกับกำแพงโล่ยักษ์ที่เคลื่อนไหวมาลอมมันไว้ ก่อนจะมีหอกเหล็กแทงทะลุช่องระหว่างโล่เสียบมันตายคาที ก็สร้างความฮึกเหิมให้ฝั่งเรา สร้างความหวาดกลัว และแค้นเคืองยิ่งขึ้นให้ฝั่งมัน เสือหลายตัวคำรามอย่างโกรธแค้น ก่อนจะเกิดอาการ “คลั่ง” ตาแดงฉาน ขนทั่วตัวลุกกราว พร้อมพลังเวทที่รีดเร้นออกมาเคลือบตัวอย่างเห็นได้ชัดด้วยตาเปล่า พวกมันรวดเร็ว ว่องไว และรุนแรงมากขึ้น แต่ทัพทหารโล่ก็รับมือพวกมันได้อย่างดี และทัพทหารธนูที่กระจายตัวอยู่ข้างหลังก็ยิงฝนธนูลงมาอาบทัพมอนสเตอร์จนตายตกไปอีกจำนวนมาก

 


                “ บุก ! ” เสียงตะโกนดังลั่นไปทั่วสนามรบดังมาจากชายคนหนึ่งที่ถือดาบใหญ่ไร้คมที่ยาวมาก ยาวมากกว่าส่วนสูงเกือบ 2 เมตรของเขาเสียอีก เขาวิ่งนำหน้าทัพทหาร แล้วสะบัดดาบฟาดฟันทีเดียว ก็อบลินที่วิ่งมากระเด็นจากการถูกดาบกระแทกไปหลายสิบตัว และมีอีกมากที่ถูกแรงลมจากการเหวี่ยงดาบปะทะร่างจนปลิวไปเช่นกัน

 


                “ เก่งจัง . . . อยากทำแบบนั้นได้บ้าง ” เราพูดอย่างอิจฉาความสามารถสุดโหดนั้น และตั้งใจว่าจะฝึกฝนจนทำตามได้ในสักวัน  แต่ตอนนี้เราคงทำได้แค่ เร่งแผลงศร เก็บเลเวล เก็บทักษะไปก่อน คิดได้ดังนั้นก็แผลงศรออกไปอีก 100 ดอก โดยคราวนี้ใช้เวลาน้อยกว่าสองครั้งแรก แต่ฆ่าได้น้อยกว่าเช่นกัน ดูเหมือนศรเวทเคลือบที่หัว จะเจาะทะลวงเกราะมอนสเตอร์หลังๆไม่ได้แล้ว โดยเฉพาะก็อบลินที่ขี่เสือมา พวกมันมีเกราะที่แข็งกว่าพวกขี่หมาป่ามาก และเสือยังมีสัญชาติญาณที่ดีกว่า หลบเลี่ยงจุดตายได้บ่อย

 


                “ คงต้อง . . . เสริมธาตุใส่บ้าง แบบในเกมที่เวทธรรมดาไม่แรงเท่าเวทไฟ. . . อืม พื้นฐานของเวทก็ต้องธาตุไฟน่ะเนอะ มา ลองเลยดีกว่า ” เราหยิบศรมาแล้วเคลือบเวทรวมกระจุกกันที่หัวศร ก่อนจะจินตนาการว่าพลังเวทที่เราเคลือบหัวศรนั้นได้แปรเปลี่ยนเป็นความร้อนประหนึ่งไฟลุก แต่ไฟไม่ลุกจริงๆไม่งั้นยิงไปที มีคนสังเกตเห็นแน่ว่าศรไฟยิงมาจากไหน ต่างจากศรเคลือบเวทไร้ธาตุ ไร้สี สังเกตเห็นยากว่าใครยิงมาจากไหนในสมรภูมิที่วุ่นวายแบบนี้

 


                “ ฮี่ๆ ทำได้แล้ว ” เรายิ้มออกมาอย่างดีใจหลังได้ยินเสียงสวรรค์รายงานว่า Chance of Skill ทำงานเราได้เรียนรู้ทักษะศรเคลือบมนตราธาตุไฟมาเรียบร้อยแล้ว เราก็ลองของใหม่ด้วยการยิงใส่หัวเสือตัวหนึ่งเลย ผลคือ ศรทะลุเกราะส่วนหัวได้ แต่มันแรงไปเลยทะลุเลยหัวไปปักพื้น ก่อนระเบิดปะทุเป็นลูกไฟเตี้ยๆไม่ถึง 10 เซนติเมตรที่พื้นแล้วมอดดับไป

 


                “ เจาะเกราะแรง และยังระเบิดอีกครั้งได้ แต่ใส่เวทไฟน้อย เลยระเบิดน้อยสินะ ” เราพยักหน้าช้าๆก่อนจะเคลือบหัวลูกศร อัดเวทไฟให้แรงกว่าอันเก่า “ แต่น่าทึ่งจริงๆ ทักษะมองไกลนี่ทำให้เห็นชัดมากได้ขนาดนี้ ถ้าฝึกไปเรื่อยๆ ระยะ 10 กิโลเมตรอาจเห็นชัดมากๆก็ได้นะเนี่ย ”


 

                ศรไฟระเบิดได้แผลงฤทธิ์ ปั่นป่วนทัพศัตรูมากกว่าที่เราคาดไว้ ทำให้ทหารโล่ยักษ์คู่หอกที่นำหน้าท้าชน ทหารธนู และทหารดาบที่ตีขนาบไม่ให้ทัพมอนสเตอร์กระจายตัวทำงานได้ดีขึ้น ก่อนจะมีนักผจญภัยที่พักฟื้นดีแล้วกลับมาเสริมทัพตลบข้างอีกแรงหนึ่ง

 


                “ โอ๊ะ เลเวลอัพ เลื่อนขึ้นคลาส 2 แล้ว ดีจัง ” เรายิ้มออกมา ก่อนจะอัพสเตตัส เน้นพลังเวทมนตร์เพื่อเร่งความเสียหายของศรไฟระเบิด  และเพิ่มอัตราฟื้นฟูพลังเวท  พละกำลังเพิ่มความเสียหายกายภาพของลูกศร และพลังงานกายภาพกับความแข็งแกร่งของร่างกายเพื่อเพิ่มอัตรฟื้นฟูร่างกาย ไม่ให้กำลังแขนลดมากนัก จะได้ยิงธนูได้รัวๆมากยิ่งขึ้น

 


                “ จากคลาส 1 เลเวลไม่ถึง 50  เด้งมาคลาส 2 ได้ไวขนาดนี้นี่มันดีจริงๆเลยนะสงคราม ” เรายิ้มน้อยๆก่อนแผลงศรสังหารศัตรู เก็บ EXP และ Skill   ต่อ โดยไม่คิดที่จะไปแสดงตนเป็นวีรสตรีสังหารโหดกลางสนามรบอย่างที่ตั้งใจไว้ตั้งแต่แรกแล้ว ด้วยความเกรงใจต่อพลังของกองทัพ ที่แข็งแกร่ง รวดเร็ว สามัคคีกันดียิ่ง ทำให้มอนสเตอร์ลดจำนวนลงเร็วมากกว่าตอนแรกๆ

 


                “ ไหนๆดูสิ หมดชุดนี้จะมีมอนสเตอร์แบบไหนออกมานะ ” ระหว่างพักหลังยิงครบ 100 ศร เราก็นวดแขน ระหว่างหลับตาทำสมาธิฟื้นฟูพลังเวท “ ศรเหลือ 400 ดอก ยิงได้อีก 4 รอบ หวังว่าจะไม่เจอตัวโหดๆนะ. . . อ๊ะ พูดงี้เหมือนปักธงเลย ”



                “ ก๊าซซซซซซซซซซ ”  ไม่ทันขาดคำ เสียงคำรามของมอนสเตอร์ก็ดังลั่นสนาม น่ากลัวเหลือเกินว่าจะเป็นพวกมังกร ที่ศรเคลือบเวทของฉันไม่น่าจะทำอะไรมันได้

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 27 ครั้ง

80 ความคิดเห็น

  1. #49 Mujitcentes (@pattee2544) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2561 / 07:26
    Chance of Event ทำงาน
    #49
    0
  2. #47 thenovar13srafzx (@thenovar13srafzx) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2561 / 10:59
    ถึงเวลาไปปราบเหล่าอธรรมแล้ว สนวม. !!
    #47
    0
  3. #46 Tiosphere (@Tiosphere) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2561 / 09:44
    ถึงเวลา สนวม. ออกโรง
    #46
    0