[END] Change Chance : โอกาสแห่งการเปลี่ยนแปลงชีวิตที่ว่างเปล่าของผม

ตอนที่ 24 : บทที่ 23 : ปกติมีแต่วีรบุรุษในสมรภูมิ ดังนั้น. . . ถึงเวลาเปลี่ยนแปลงแล้ว !

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 283
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 31 ครั้ง
    1 พ.ค. 61

บทที่ 23 : ปกติมีแต่วีรบุรุษในสมรภูมิ ดังนั้น. . . ถึงเวลาเปลี่ยนแปลงแล้ว !

 


                “ ผมขอ. . . เข้าร่วมครับ ”


 

                ผมบอกเจ้าหน้าที่ไป เธอก็ยิ้มให้พร้อมรับบัตรผมไปลงทะเบียนภารกิจพิเศษ เข้าร่วมป้องกันเมืองไพโอเนียร์  ก่อนจะรับบัตรคืนแล้วเดินสวนทางกับแถวนักผจญภัยที่ทยอยเดินเข้ามาลงทะเบียนร่วมภารกิจพิเศษนี้

 


                บรรยากาศภายนอกกิลด์นักผจญภัยนั้น เต็มไปด้วยความตื่นตระหนกของชาวบ้าน เสียงระฆังดังกังวาลไปทั่วพร้อมเสียงตะโกนของทหาร ที่คอยบอกให้ชาวบ้านอย่าตื่นตระหนกมากเกินเหตุ ให้เดินเข้าบ้านตัวเองอย่างช้าๆ อย่าวิ่ง ไม่งั้นถ้าชนกัน หรือวิ่งสะดุดเองหกล้ม จะลำบากหน่วยแพทย์ และเสียสมุนไพรยารักษาแผลไปกับเหตุที่ไม่ควรจะเกิด

 


                “ ดูเหมือนเมืองไพโอเนียร์จะเป็นเมืองนักบุกเบิกสมชื่อ ” ผมพูดเบาๆขณะเดินไปยังประตูตะวันตกสวนทางกับชาวบ้านที่เดินกลับเข้าบ้านตัวเองอย่างเป็นระเบียบ แม้สีหน้าจะดูกังวล แต่ก็ไม่ตื่นตะหนกเกินไป บ่งบอกได้ถึงความชินของพวกเขาที่น่าจะเจอเหตุการณ์แบบนี้มามาก จนคุ้นเคยกับขั้นตอนการเตรียมตัวรับภัยพิบัติจากมอนสเตอร์เป็นอย่างดี

 


                เมื่อถึงประตูเมือง นักผจญภัยมากมายยืนออ ตะโกนหาปาร์ตี้กัน โดยมักใช้ส่วนแบ่งที่มากกว่าปาร์ตี้อื่นเป็นตัวดึงดูด  เลยมีการกระทบกระทั่งทางวาจากันบ้างเล็กน้อย ผมก็โดนชวนเหมือนกัน แต่พออ้างว่าเป็นมือใหม่แรงค์ E เท่านั้น ก็โดนเมินหมด ซึ่งดีแล้ว แต่ปัญหาดันเกิดขึ้นเมื่อทหารยามที่จำผมได้มาทักทาย ให้กำลังใจมือใหม่ที่ล้มนักผจญภัยหน้าเก่าแบบ 1 ต่อ 5 ได้อย่างสบายๆ ทำเอาผมเนื้อหอม ถูกถามนู่นนี่นั่นอีกเยอะ แต่ผมก็ไม่คิดจะตอบอะไรหรอกนะ อยากลุยเดี่ยวๆจะได้ไม่ต้องระวังหน้า พะวงหลัง

 


                ระหว่างนักผจญภัยออกไปเตรียมตัวกันในประตูทั้ง 4 ทหารก็เตรียมการด้วยการเปิดใช้งานกับดักรอบกำแพงเมือง หน่วยธนูและเวทขึ้นประจำกันตามกำแพง หน่วยทหารราบเดินขบวนตั้งแถวหน้าประตูก่อนจะสั่งให้นักผจญภัยออกไปลุยเป็นแนวหน้า

 


                “ แต่ถ้าไม่ไหวขึ้นมา อย่าลังเลที่จะถอยหลัง หน่วยแพทย์พร้อมจะดูแล ให้พวกคุณพักผ่อนกันสักครู่ก่อนออกมาเสริมทัพเรา ”


 

                สาเหตุที่นักผจญภัยต้องลุยก่อน เพราะความคล่องตัวกว่าทหารที่นิยมใส่เกราะเหล็ก เคลื่อนที่ช้าหากให้เฮโลไปโจมตีเลยแล้วเกิดเหตุไม่คาดฝัน มีมอนสเตอร์บุกเมืองอีกทางจะลำบาก นักผจญภัยจึงเหมือนหน่วยสอดแนม และก่อกวนทัพหน้าศัตรู ก่อนจะถอยมาบอกประเภท และจำนวนคร่าวๆ แล้วพักสักครู่ก่อนออกมาเสริมทัพหลักในการป้องกันเมือง มันคือเรื่องปกติของเมืองนี้ที่ผมเพิ่งรู้ และคิดว่าดีไม่น้อยเลยนะกับการแบ่งหน้าที่กันดี ส่วนเงินรางวัลจากการเข้าร่วม จะคิดจากทรัพย์สินทั้งหมดที่ได้จากมอนสเตอร์แล้วหารเป็นสองส่วน ส่วนแรกให้เมืองนำไปบำรุงรักษา พัฒนาการป้องกัน และอีกส่วนกิลด์นักผจญภัยจะนำมาหารตามจำนวนผู้ลงทะเบียนว่าเข้าร่วมอย่างเท่าเทียม เว้นแต่ใครจะเรียกร้องมากกว่าคนอื่น ก็ต้องตรวจบัตรว่าทำอะไรไปบ้าง ถ้าสมเหตุสมผลก็จะได้เงินรางวัลเพิ่มเติมตามมอนสเตอร์ที่ฆ่าได้


 

                ผมกวาดสายตามองไปรอบๆ นักผจญภัยผู้หญิงมีน้อยมาก อัตราส่วนเกือบจะ 3 : 7 เลยทีเดียว ผมเลยปิ๊งไอเดียดีๆขึ้นมาได้ว่า ไหนๆก็เกิดอีเว้นสนุกๆขึ้น ก็ต้องทำอะไรให้สนุกๆยิ่งขึ้นไปอีก หึๆ


 

                ผมเลือกที่จะออกไปในชายป่ารอบนอกเมือง แทนที่จะเดินทางตามถนนหลักไปยังจุดที่กองทัพใหญ่ของฝูงมอนสเตอร์อยู่ ซึ่งไม่มีใครสงสัย หรือถามอะไร เพราะมีคนทำแบบผมเยอะ แต่วัตถุประสงค์ของพวกเขาส่วนใหญ่คือ การอ้อมไปตีอีกด้าน ไม่ก็รอโจมตีจากมุมมืด แต่สำหรับผมนั้น . . . มันคือการแปลงร่าง !


 

                “ เอาล่ะ ถึงเวลาของเธอแล้ว . . .นิโค บลูอายส์ ลิลลี่การ์เด็น ” พูดจบ ร่างของผมก็เรืองแสงสีขาวออกมา พร้อมๆกับความรู้สึกร้อนรุ่มไปทั่ว เส้นผมค่อยๆยาวขึ้นจนถึงกลางหลัง ทรงผมตรงข้างหน้าผากเป็นหน้าม้าปัดไปทางซ้ายให้เห็นหน้าผากซีกขวาผ่านช่องว่างของหน้าม้าเป็นรูปสามเหลี่ยม และสีผมก็เปลี่ยนเป็นสีขาว  หน้าอกก็ค่อยๆขยายขึ้น ส่วนล่างก็ค่อยๆผลุบเข้าไป แล้วเกิดการเปลี่ยนแปลงอวัยวะภายในขนานใหญ่ แต่ไม่มีผลอะไรนอกจากความร้อนๆเล็กน้อย ก่อนกระบวนการเปลี่ยนเพศจะเสร็จสิ้นใน 2 นาทีถัดมา


 

                “ ไวกว่าต้มบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปอีก ” ผมค่อยๆลืมตาขึ้นมา แล้วพูดเบาๆอย่างทึ่งในความสามารถที่ได้แต่เสียงที่ออกมายังคงเป็นเสียงผู้ชายอยู่แม้จะไร้กระเดือกแล้ว แต่กล่องเสียงนั้นไม่ได้เปลี่ยนตาม ผมเลยกระแอมไอแล้วใช้ความสามารถดัดแปลงโทนเสียงเล็กน้อย จนได้เสียงสาวใสๆมา


 

 “ ไหนดูสิ หน้าตาเป็นไง ” ส่วนสูงคงเดิม เสื้อผ้าคงเดิม แล้วเปิดหน้าต่างสถานะดูรูปร่างใบหน้าตัวเองในร่างสตรีแทนการส่องกระจก ดวงตาสีฟ้าสดใส รูม่านตาเหมือนตาของมังกรที่รูม่านตาเป็นเหมือนเส้นขีดๆ แต่มีรายละเอียดเป็นวงซ้อนกันดูลึกลับ กับใบหน้ารูปไข่ คอเรียวระหง องค์ประกอบสามอย่างนี้ทำให้ผมในร่างสตรีนามนิโค เป็นสตรีที่ใครๆดูแวบแรกต้องนึกว่าเป็นเจ้าหญิงมังกรแน่นอน


 

                “ ผมจะใช้ร่างนี้แหละ ในการสร้างตำนานวีรสตรี คิกๆ ” ผมพูดด้วยเสียงที่เปลี่ยนเป็นผู้หญิงตามร่างก่อนจะปรับโทนเสียงไปมาจนได้เสียงสตรีที่ฟังดูสูงส่งเหมือนเจ้าหญิง มีความสดใส แต่แฝงความสุขุม ใจเย็นไว้ด้วย “ผม” ไม่สิ ต่อจากนี้ต้องใช้สรรพนามเรียกเราด้วยคำที่เหมาะกับร่างกายซะหน่อย เอาเป็นคำว่า“เรา” ละกัน  “ ก่อนจะออกศึก ก็ต้องเปลี่ยนชุด คิกๆ นึกถึงอนิเมชั่นสาวน้อยเวทมนตร์เลย . . . ไหนๆก็ไม่มีใครเห็นแล้ว ขอเล่นสนุกหน่อยละกัน ”

 


                เราสูดหายใจเข้าลึกๆ ก่อนจะดีดนิ้วมือซ้ายเบาๆ “ นิโค บลูอายส์ ลิลลี่การ์เด็น. . . แปลงร่าง ”

 


                เป๊าะ ! สิ้นเสียงดีดนิ้วที่ดังกังวาลสดใสเหมือนการดีดแก้ว เสื้อผ้านักผจญภัยแบบผู้ชายทั่วๆไปก็เปลี่ยนเป็นชุดที่ผมตั้งอก ตั้งใจเลือกถึง 3 ชั่วโมงตอนสร้างตัวตนสำหรับใช้ในโลกนี้กับพระเจ้า


 

                “ ว้าว ” เราอ้าปากค้างขณะดูร่างกายตัวเองเรืองแสงออกมา ก่อนเสื้อผ้าจะค่อยๆเลือนหายไปเป็นแสงสีขาว เผยให้เห็นร่างกายตัวเองที่ไร้อาภรณ์ใดๆปกคลุมโดยมีแสงศีลธรรมบดบัง ทำเอาเราเบ้ปากหน่อยๆ เพราะอยากเห็นร่างกายตัวเองเหมือนกันว่าเป็นไง แต่คิดๆแล้วไว้ดูตอนอาบน้ำหลังจบศึกนี้ก็ยังไม่สายหรอกเนอะ

 


                จากนั้นบราและกางเกงในสีขาว ลายลูกไม้ก็ปรากฏขึ้นตรงหน้า มันพุ่งเข้ามาสวมใส่ให้โดยอัตโนมัติโดยเราไม่ต้องเอื้อมมือไปคว้ามาใส่ ไม่ต้องเอี้ยวตัวติดตะขอบรา หรือยกขาสวมกางเกงใน ตามด้วยเสื้อกล้ามและกางเกงขาสั้นสีขาวที่พุ่งมาแนบร่างแล้วสวมใส่ให้เอง  ตามมาด้วยเสื้อยืดแขนยาวปิดศอกสีขาวกับกางเกงสามส่วนสีขาวที่มาสวมใส่ต่อ โดยทั้งหมดนี้ไร้ลวดลายประดับใดๆ


 

                จากนั้นก็ถึงคิวชุดภายนอก เสื้อคลุมสีเงินแวววาว แขนเสื้อยาวถึงข้อมือ ผ้าส่วนหลังยาวถึงเข่าได้ปรากฏ เรานึกสนุกเลยเอื้อมมือไปคว้ามันมาสะบัดเหวี่ยงแล้วสวมหลัง จากนั้นลวดลายก็ปรากฏขึ้นตามเสื้อคลุม เป็นดอกลิลลี่ที่งดงามงอกเงยจากปลายแขนเสื้อ ไล่ขึ้นมาจนถึงไหล่  กระดุมเม็ดงามปรากฏขึ้นที่ปกเสื้อและภายในเสื้อคลุมก็เกิดช่องว่างไว้ใส่ของหลายช่อง

 


                ถัดจากเสื้อคลุม ก็เป็นกระโปรงยาวถึงเข่าสีขาว กับถุงน่องสีดำยาว มีสายร้อยโยงกับตัวกางเกงขาสั้นสีขาวข้างบน เราชอบสัมผัสที่เนียนนุ่มของต้นขาตัวเองภายใต้ถุงน่องนี้มากเลยล่ะ จนเผลอลูบๆดูหลายครั้ง ก่อนจะคว้าถุงเท้าสีดำมาสวมอีกชั้น  ตามด้วยรองเท้าบู๊ตยาวถึงน่องสีดำมันแวววาว พร้อมกับมีสายเข็มขัดหนังรัดตรงน่องสองเส้นทำให้ดูเซ็กซี่ยิ่งขึ้น 



                “ ชุดเรียบร้อย เหลือแต่เครื่องประดับ ” เรายิ้มน้อยๆก่อนจะดีดนิ้วอีกครั้ง ถุงมือสีขาว ลายดอกลิลลี่ที่หลังมือก็ปรากฏขึ้น เราคว้ามันมาใส่ด้วยตัวเอง พร้อมๆกับการปรากฏของเครื่องประดับที่ทัดหูรูปดอกลิลลี่ที่หูซ้าย  ต่างหูลูกแก้วสีขาวใส ที่มีดอกลิลลี่ภายในที่หูขวา พร้อมกับแหวนหยก และแหวนแพลตินั่มที่รูปร่างเหมือนก้านลิลลี่ถักทอกันเป็นวง มีดอกลิลลี่สองดอกไขว้กันเป็นหัวแหวน  ปิดท้ายด้วยสร้อยคอทับทิมสีแดงรูปทรงสี่เหลี่ยมข้าวหลามตัดในกรอบทอง มีปีกค้างคาวสีเงินติดอยู่สองข้าง

 


                “ เรียบร้อย นิโค บลูอายส์ ลิลลี่การ์เด็น พร้อมออกไปสร้างวีรกรรมแล้วค่ะ !” 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 31 ครั้ง

80 ความคิดเห็น

  1. #39 thenovar13srafzx (@thenovar13srafzx) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2561 / 07:18
    นะนี่มัน...สาวน้อยเวทมนต์ฉบับทันสมัย!
    #39
    0
  2. #38 Tiosphere (@Tiosphere) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2561 / 07:02
    พบสาวน้อยเวทมนต์ 1 ea//ไม่คิดว่าไรท์จะมาถึงจุดๆนี้ได้เลย
    #38
    0