{fic kitsume no yaiba[x oc]}

ตอนที่ 3 : [ EP : 2 ]พานพบ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 86
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 8 ครั้ง
    22 พ.ย. 62

เช้าวันถัดมาหลังจากที่ได้พักผ่อนเต็มอิ่มแล้วนานมิก็เตรียมตัวเดินทางเพื่อไปสอบหาเพรื่องของคนที่หายไปในอาซาคุสะเธฮเอาดาบคู่กายขึ้นมาคาดไว้ที่เอวก่อนจะเริ่มเดินทางต่อ แต่ระหว่างที่จะออกจากที่พักกลับถูกเจ้าของที่พักเรียกเอาไว้เสียก่อน


 

"แม่หนูจะออกเดินทางแล้วงั้นรึ?"


 

"ค่ะ ยังมีภารกิจที่ต้องทำอยู่น่ะค่ะ"


 

"งั้นเอานี่ไป....มันเป็นเครื่องลางนำโชค คิดว่ามันเหมาะกับแม่หนูมากกว่าถึงมันจพสืบทอดมานานแล้วก็ตาม"


 

นานามินิ่งเงียบไปซักพักเพราะสิ่งที่อยู่ในมือของเธอคือปิ่นปักผมไม้ดำที่มีลวดลายประดับเป็นดอกฮิกังสีแดงงดงามและมีทองประดับเพียงเล็กน้อย แต่ใครที่ได้พบเห็นก็บย่อมรู้ว่ามันเป็นของแพงมากแน่นานามิจึงส่ายหน้าแล้วยื่นมันคืนแก่หญิงชราด้วยใบหน้าที่เปื้อนไปด้วยรอยยิ้มอ่อนๆ


 

"ข้าว่ามันควรอยู่ที่ท่านยายมากกว่า....ดูจะเป็นของสำคัญมกเสียด้วย ข้าขอรับเพียงน้ำใจก็พอแล้วค่ะ"


 

นานามิยิ้มก่อนที่เธอจะสวมกอดหญิงชราอย่างโหยหาก่อนที่จะอำลาแล้วเดินออกมาใบหน้าที่เปื้อนไปด้วยรอยยิ้มและรอยน้ำตาด้วยความดีใจที่ได้หวนกลับมาพบอีกครั้ง กับเด็กสาวคนนั้นเด็กสาวตัวน้อยที่เธอเคยได้พานพบและช่วยเหลือเอาไว้และรู้สึกขอบคุณที่ตระกูลของเด็กคนนั้นไม่ทอดทิ้งสิ่งที่เธอได้เคยให้ไว้แต่ก่อนเมื่อเนิ่นนานมาแล้ว


 

และการเดินทางก็ได้เริ่มขึ้นอีกครั้งแสงแดดสาดส่องทะลุช่องว่างที่มีเล็กน้อยของใบไม้ทั้งหลายที่ซ้อนทับกันอยู่บนต้นเสียงของนกที่ร้องขับขาน และเสียงของดอกไม้ใบหญ้าที่ขยับพริ้วไหวของมันทำให้นานามิรู้สึกผ่อนคลายขึ้นมาบ้างกับภารกิจครุ้งนี้ที่เธอจะต้องไปเจอแม้จะไม่รู้ว่าอสูรตนนั้นคือใคร หรืออาจจะเป็นมุซันก็เป็นได้ดังนั้นเธอทำใจไว้แล้วแต่ถ้าหากเจอเขาเธอควรจะทำหน้าเช่นไรจะบอกเขาเช่นไรว่าเธอจำทุกสิ่งทุกอย่างได้จะบอกอย่างไรว่าเธอคือเด็กสาวคนนั้น คนที่เคยแอบไปเยี่ยมเยือนเขาบ่อยๆนที่ชอบไปเป่าขลุ่ยจิ๋วให้เขาได้ฟังคนที่หอบดอกไม้มากมายมาให้เขาได้ชม เธอจะบอกเขาอย่างไรกันดีคิดอย่างไรก็คิดไม่ตก


 

เวลาล่วงเลยผ่านไปดวงอาทิตย์ค่อยๆลาลับจอบฟ้าไปและดวงจันทร์ที่ขึ้นมาแทนที่แต่โชคดีที่เธอเดินทางอย่างว่องไว ทำให้เธอนั้นมาถึงที่อาซากุสะเรียบร้อยแล้วตอนนี้นานามิกำลังนั่งกินราเม็งอยู่ ณ ร้านๆหนึ่งที่ตั้งอยู่ริมถนนทำให้เห็นผู้คนเดินผ่านไปมาเพราะว่าร้านนั้นจะเป็นแบบที่มีป้ายเพียงปิดหัวและเก้าอี้ตั้งวางเรียงหน้ากระดานด้านหลังจึงโล่งจนทำให้รู้ถึงเหตุการณ์ทั้งหมดที่เกิดด้านนอก


 

"ขอบที่ใช้บริการนะครับ"


 

"ค่ะ:)"


 

นานามิยิ้มตอบให้เจ้าของร้านหลังจากที่เธอพึ่งจะทานราเม็งเสร็จข้างนอกผู้คนต่างพากันเดินไปมาพลุกพล่านจนลายตาไปหมด ตอนนี้้องที่นานามิกำลังจะเดินไปหาเบาะแสในเมืองต่อแต่แล้วตรงกลางถนนตรงหนึ่งมีกลุ่มคนเหมือนกำลังอลม่านกันอยู่ ผู้คนกำลังยืนมุงดูอะไรบางอย่างอยู่แต่เพราะสายตาของนานามินั้นเองก็ดีอยู่พอควรเธอเห็นว่ามีอะไรเกิดขึ้น แถมรางสังหรบางอย่างก็ทำให้เธอรับรู้ได้ว่ามีคนกำลังจะกลายเป็นอสูรเธอจึงรีบพุ่งตัวเข้าไปเพียงเสี้ยววินาทีเท่านั้น


 

"ระวัง!!!อึก!"


 

ในทันทีที่พุ่งตัวเข้าไปนั้นชายหนุ่มวัยกลางคนคนหนึ่งกำลังกลายเป็นอสูรและเขากำลังจะทำร้ายเจ้าหนูกับหญิงวัยกลางคนอีกคนกนึ่งแต่เพราะไม่ทันได้ระวังทำให้เธอได้รับบาดเจ็บที่สี่ข้างๆซ้ายเสื้อที่ขาดออกนั้นเผยให้เห็นรอยปานสีแดงรูปดอกฮิกังเลือดไหลซิบออกมาเพียงน้อยนิดและยังดีที่เธอไม่ได้โดนเลือดของอสูรเข้า


 

"ใจเย็นไปครับคุณ!!!"


 

เด็กหนุ่มในคนเมื่อกี้ที่นานามิไม่ทันได้สนใจว่าเขาใส่ชุดอะไรตอนนี้เธอจึงพึ่งเห็นว่าเจ้าเด็กคนนี้ใส่ชุดของหน่วยพิฆาตอสูรอยู่เช่นกัน เด็กคนนั้นพุ่งตัวเข้าไปถอดผ้าคลุมหัวยัดเข้าที่ปากของชายคนนั้นและดึงมันเอาไว้ รอบข้างเริ่มชุชมุนผู้คนต่างมองสิ่งเกิดขึ้นอย่างแตกตื่นนานามิต้องควบคุมสถานการณ์เธอเอาเชือกเส้นหนึ่งที่ยาวพอควรมัดมือของชายคนนั้นเอาไว้


 

"กลิ่นอะไรน่ะ!?"


 

เหมือนทั้งเธอและเจ้าหนูนี่จะได้กลิ่นเดียวกันมันคือกลิ่นหอมๆของมวลดอกไม้เหมือนกลิ่นของดอกไม้หลายชนิดที่คละคุ้งอยู่ทั่วอากาศนั่นทำให้ทั้งสองต้องแปลกใจเพราะกลางถนนแบบนี้ต่อให้ผู้หญิงคนไหนจะฉีดน้ำหอมใส่ตัวแต่กลิ่นมันไม่น่าจะฟลุ้งไปทั่วขนาดนี้


 

"คุณ....."


 

นานามิที่พึ่งแลเห็นหญิงสาวคนหนึ่งเดินเข้ามาใกล้เธอพร้อมเด็กหนุ่มอีกคนแต่เพียงแค่มองก็ทำให้รู้ได้ว่าเธอคนนี้คืออสูร นานามิทำได้เพียงแค่มองก่อนที่สถานที่รอบๆจะเปลี่ยนไปสายตาก็พลันเหลือบเห็นใครบางคนที่เหมือนจะวิ่งเข้ามาหาเธอหมายมั่นจะดึงตัวเธอเอาไว้ และต่อให้ระยะนั้นจะไม่ได้ไกลหรือใกล้มากแต่มันก็ทำให้เธอรู้ว่าเขาคือใคร


 

"ท่านพี่!"


 

แต่ตอนนี้ก็ช้าไปแล้วภาพถูกตัดเปลี่ยนกลับกลายเป็นอีกสถานที่กนึางที่แห่งนี้คือคฤหาสน์ จู่ๆน้ำใสๆก็ไหลเกราะแก้มของนานามิอย่างห้ามตัวเองไม่ได้ ตอนนี้สภาพของเธอไม่ต่างจากเด็กท้่กำลังร้องหาพี่ชายหรือพ่อแม่ในตอนที่กำลังหลงทางแต่ก็น่าดีใจเล็กน้อยที่มุซันยุงอุตส่าจำเธได้เพียงแค่เขาเห็นปานนั่น

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

 

-Muzan side-

ทาง้านมุซันเองเมื่อเกิดเหตุที่ถนนนั่นเขาก็ได้รีบส่งอสูรถึงสองตนไปตามหาตัวทันจิโร่เพื่อฆ่าทิ้งไม่เพื่อป้องกันไม่ให้เกิดเร่่องเหมือนในอดีตที่เขาก็เกือบเจียนตาย.....เพราะผู้ชายใส่ต่างหูรุปทานตะวันเช่นนั้น และอีกเป้าหมายคือเพื่อชิงตัวของนานามิกลับมาถึงแม้ตอนแรกเขาจะไม่แน่ใจมากนักว่านั่นใช่เธอหรือแต่เพราะว่ารอยนั่นมันทำให้เขาจำได้แถมใบหน้าที่น้ำตาค่อยๆเอ่อล้นและกำลังไหลริน

 

คงจะดีถ้าตอนนี้เขาอยุ่ข้างเธอถึงแม้ในชาติก่อนเธอจะไม่ใช่น้องสาวแท้ๆของเขาแต่เะอก็เป็นหนึ่งคนที่ใส่ใจเขายิ่งกว่าใครและถ้าเป้นไปได้เขาอยากจะบอกเธอว่าอย่าร้องเลย แต่ถึงอย่างนั้นตอนนี้เขาก็ทำได้เพียงนั่งอยุ่ในห้องสี่เหลี่ยมที่เป็นภาพมายาที่สร้างขึ้นด้วยใบหน้าที่ไม่ค่อยจะสบอารมณ์สักเท่าไหร่

 

"แหมๆ หาได้ยากนั้นที่จะได้เห็นใบหน้าเช่นนี้ของท่าน"

 

เสียงเอ่ยเย้าหยอกที่ฟังแล้วชวนให้หงุดหงิงนั้นทำให้มุซันไม่ต้องเดาว่าใครหมอนั่นก็คือเดมะอสูรตนหนึ่งที่เขาสร้างขึ้น และเป็นอสุรที่เขาขอบอกไว้เลยว่าถ้าเขาสามารถพาตัวนานามิกลับมาได้เขาจะไม่ให้โดมะมาย่างกรายใกล้ตัวเธอเป็นแน่เพราะเจ้าหมอนี่จัดว่าเป็นตัวอันตรายสำหรับผู้หญิงเลยทีเดียว

 

"นั่นมันก็เรื่องของข้า..."

 

เขากล่าวเสียงเรียบก่อนจะหันกลับไปนั่งนึกคิดอะไรหลายๆอย่างที่ตัวเขาเองก็ไม่รุ้ว่าจะเกิดขึ้นหรือไม่แต่เขาขอสัญญาว่าถ้าหากได้ตัวของนานามิมาเขาจะไม่มีทางทำให้เธอเป็นอสูร....เพราะเธอนั้นเหมาะกับการอยุ่ได้แสงอาทิตย์เสียมากกว่า

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

#คุยกับไรท์#

 

 ฮือกลับมาแล้วค่ะะะะะ ตอนแรกไรท์กพจะมาอัพให้ไวกว่านี้แต่ก็ดันติดงานติดะุระมากมายก่ายกองแต่ตอนนี้พึ่งมีเวลามาลงค่ะ โฮรววววววววว

กลับเข้าเรื่องเอาล่ะค่ะมุซันกับนานามิมาเจอกันลิ้วเรื่องราวจะเป็นอย่างไรต่อไปและใครกันแน่ที่ค่าตัวที่แพงที่สุดในเรื่องนี้!!!(?)

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 8 ครั้ง

6 ความคิดเห็น

  1. #6 pitchypai (@pitchypai) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2562 / 17:22

    เย้!! เค้ามาเเล้ววว

    #6
    0