[Fic] Lycanthrope [Minkyung X Yebin ft.Pristin]

ตอนที่ 7 : Chapter 5 : Meet

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 230
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    12 ธ.ค. 59






"สองคน... ยลตามช่อง...

คนหนึ่งมอง... เห็นโคลนตม...

คนหนึ่ง... ตาแหลมคม... มองเห็นดาวอยู่พราวแพรว..."




เสียงอ่านสุภาษิตที่ดังเล็ดลอดออกมาจากห้องสมุดของคฤหาสน์ เรียกความสนใจจากคนที่เดินผ่านห้องสมุดได้เป็นอย่างดี เมื่อคนตัวถือโอกาสเดินสำรวจไปรอบๆคฤหาสน์ เห็นอึนอูบอกว่ามีห้องสมุดด้วย เลยลองเดินหาตามแผนที่ ที่เจ้าของบ้านได้ให้ไว้ก่อนจะกลับไปทำงานของตน แต่เมื่อกำลังจะผลักประตูห้องสมุดเพื่อเข้าไปหาคนข้างใน เยบินรู้สึกว่าเหมือนมีอะไรเคลื่อนทีเข้ามาใกล้ๆ เรื่อยๆ



ตึก...



ตึก... 



ตึก...



ตึก...



ตึก...




"กรี๊--//อุ๊ปปปป!!!! อื้ออออออ!!!!" คนตัวเล็กดิ้นอยู่ในอ้อมแขนแข็งแรงของใครซักคนที่ปิดปากเธออยู่ตอนนี้ แต่เมื่อเห็นมือกับสไตล์การแกล้งแล้วเธอรู้สึกคุ้นเคยเหลือเกิน เยบินจึงตัดสินใจกัดมือของคนร้ายที่จงใจแกล้งเธอด้วยความหมั่นไส้

"โอ้ยยย!! ยัยเยบิน เธอจะกัดมือฉันทำไมเล่า!!!" อย่างที่เยบินเดาไว้ไม่ผิด คยองวอนนั่นเองที่ชอบแกล้งเธอแบบนี้บ่อยๆตอนอยู่ที่โรงเรียน ถ้าแกล้งแบบนี้ก็ต้องโดนไปตามระเบียบ ก่อนที่จะเกิดศึกใหญ่หน้าห้องสมุดระหว่างเด็กประถมกับพี่มหาลัย คนที่อยู่ในห้องสมุดก็ออกมาพอดี แต่ไม่ทันที่จะให้พูดอะไรคยองวอนก็ชิงพูดขึ้นมาก่อน

"ไฮ!! เอ่อ... ชื่ออะไรนะ... ลืมแล้วอ่ะ..." คยองวอนก็ต้องหน้าแตกไปตามระเบียบเมื่อดันลืมชื่อของคนตรงหน้าไป จนคนที่โดนลืมก็ต้องเอ่ยปากขึ้นมาเอง

"โซมี... จอน โซมี..." ตอบพลางทำหน้านิ่งแถมขยับแว่นใส่คนขี้ลืม ก่อนจะหันมายิ้มให้กับคนตัวเล็กที่ยืนดูอยู่แบบเงียบๆ พลางยื่นมือของเจ้าตัวมาให้เยบินจับ และแนะนำตัว

"เยบินค่ะ... คัง เยบิน... เป็นเพื่อนของอึนอูกับคยองวอน..." ยิ้มกว้างให้พร้อมกับจับมืออีกฝ่ายไว้แน่น น่าแปลกที่คนในคฤหาสน์ดูผิวเผินเหมือนมีความน่ากลัวอยู่นิดหน่อย แต่พอได้มาสัมผัสตัวตนจริงๆแล้ว เยบินไม่รู้สึกถึงความแปลกแยกในครอบครัวนี้เลย ถึงแม้จะมีแต่อึนอูและคยองวอนที่ดูเหมือนผู้ปกครองที่สุดในครอบครัวนี้ 

"เอ่อ... ฉันขอตัวก่อนนะ... เจอกันดินเนอร์ค่ะ..." พูดพลางเดินกลับไปทางห้องโถงใหญ่ 

"ยังไม่เปลี่ยนเลยนะ... เด็กคนนี้..." พูดพลางยิ้มไปทางคนที่เจ้าตัวพูดถึง จนเยบินสงสัยว่าคยองวอนพูดถึงอะไร 

"จะไปอ่านหนังสือใช่ไหม ไปเถอะ ฉันจะไปทำธุระนิดหน่อย" พูดพลางขยี้หัวของเพื่อนตัวเล็ก ก่อนจะเดินไปทางห้องของอึนอู หลังจากที่เยบินพิจารณาการแต่งกายของเพื่อนตัวโย่งวันนี้แล้ว เหมือนเลขานุการหรือนักธุรกิจไปประชุมมากกว่า กางเกงสแลคสีคำ รองเท้าหนัง เสื้อเชิร์ตสีขาว แต่ก็นั่นแหละ นั่นก็ไม่สำคัญเท่ากับสุภาษิตแสนคุ้นหูที่เคยได้ยินตอนเรียนประถม ทำเธอสงสัยว่าในนี้มีหนังสืออะไรที่เป็นภาษาเกาหลีอยู่ด้วยเหรอ ตอนที่เข้าครั้งล่าสุดยังมีแต่พวกนิยาย หรือหนังสืออื่นๆที่มีแต่ภาษาอังกฤษอยู่เลย คิดพลางผลักประตูไม้สักบานใหญ่เข้าไป ก็พบกับชั้นหนังสือที่ดูเก่าแก่ไม่น้อยกว่าประตูที่เข้ามาเลย อึนอูนี่คงจะรวยมากจริงๆ มีทั้งคนรับใช้ หรือวงศาคณาญาติทั้งหลายที่อยู่ในคฤหาสน์หลังใหญ่นี้ แต่ก็ไม่เคยเห็นผู้ปกครองคนอื่นนอกจากสองคนนี้ทุกที



"คุณหนู... คิดอะไรอยู่เหรอคะ..." เสียงหวานดังขึ้น เรียกสติคนที่กำลังจมอยู่ในความคิดตัวเองได้อยากง่ายดาย ทั้งเสียงหวาน ทั้งรอยยิ้มที่เป็นเอกลักษณ์ ทำให้เยบินแต่ตั้งเมดคนนี้เป็น 1 ในคนที่ตัวเองจะเดทด้วยอย่างแน่นอนถ้าเป็นผู้ชาย 

"อ่อ... เปล่าค่ะ คือ... คุณมีมี่... มาทำความสะอาดเหรอคะ" เยบินถามพลางมองไปที่สองมือของ 'จอง มีมี่' ที่เต็มไปด้วยอุปกรณ์ทำความสะอาด เจ้าของรอยยิ้มกว้างนั้นพยักหน้ารัวๆ ก่อนที่จะต้องสะดุ้งเมื่อพบว่ามีคนอยู่ข้างหลังของเยบิน จนเธอต้องรีบวิ่งไปทำงานต่อ เมื่อเยบินหันไปก็พบกับอึนอู และคยองวอน ยืนยิ้มอยู่ตรงประตู

"เดี๋ยวสิ... จอง มีมี่..." คยองวอนเรียกด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน เพราะเห็นว่าแม่บ้านใหม่ของเธอดูขยันเกินไป อาจจะยังไม่ได้พักเลยก็ได้ 

"ค... คะ คุณคยองวอน..." พูดพลางมองก้มมองเท้าตัวเองด้วยความเขิน มีมี่เองก็คิดว่าเวลาคยองวอนมองทีไร เหมือนตัวเธอเองเป็นก้อนน้ำแข็งที่กำลังจะหลอมละลายด้วยอุณหภูมิ 100 องศาทุกที ทั้งสายตา ทั้งรูปร่าง มันดูดีไปหมดจริงๆ 

"ไม่ต้องก้มหน้าก็ได้.. เงยหน้าเถอะ..." พูดพลางเชยคางเธอให้มองหน้าของเจ้าตัวแถมยกยิ้มมุมปากนั่นอีก ในความคิดของเธอ เธอยกให้คยองวอนเป็นอันดับหนึ่งแน่นอน ในเรื่องความเจ้าชู้และเจ้าเล่ห์

"แฮ่ม... นั่นญาติฉันย่ะ..." อึนอูตวัดสายตาใส่คยองวอนจนต้องปล่อยมือออกอย่างรวดเร็ว 

"ข... ขอโทษ... ไปทำงานต่อเถอะ ฉันไม่แกล้งแล้ว" คยองวอนพูดพลางยิ้มมุมปากให้อีกรอบ ก่อนที่คนถูกแกล้งจะรีบเดินไปทำความสะอาดในห้องสมุดต่อ เยบินไม่ทันจะได้ถามอะไร อึนอูก็ชิงพูดขึ้นก่อน 

"ไปอาบน้ำแต่งตัวเร็ว... วันนี้เราจะออกไปข้างนอกกัน..." 
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.

ความรู้สึกหนักอึ้งในหัวของมินคยองมันมากมายเหลือเกินกว่าจะปรับสายตาให้เป็นปกติได้ แต่... เหมือนเธอจะยังอยู่ในฝันนะ เพราะเพดานห้องที่เธอนอนมองอยู่ในเวลานี้ มันไม่ใช่... เพดานห้องของเธอเลย

"ฝันเหรอ..." พึมพำกับตัวเองก่อนจะลุกขึ้นนั่งบนเตียง กวาดสายตามองไปรอบๆ เธออยู่ที่ไหนตอนนี้ ลองหยิกตัวเองดูมันเหมือนจะไม่ใช่ฝันแล้วสินะ แต่เหมือนเธอจะอยู่คนเดียวด้วยนะ เมื่อรู้สึกเหมือนว่าอะไรหายไป มินคยองก็รีบหาอีกคนทันที แต่ช้าไปเมื่อมีคนเข้ามาในห้องก่อนที่เธอจะไหวตัวทัน 




แอ๊ด...




"เฮ้ยยยย!!!!" เสียงอุทานของมินคยองทำให้อีกคนที่กำลังเข้ามาสะดุ้ง ก่อนที่จะได้พูดอะไรต่อ แต่ดูเหมือนว่าอีกคนจะเข้าใจผิดไปเรียบร้อยแล้ว 




"กรี๊ดดดดดดดดดดดดดด!!! โจรโรคจิตเข้ามาในห้อง!!!!"
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.

เหมือนมีบางสิ่งบางอย่างเกิดขึ้นกับจิตใต้สำนึกของเยบินโดยที่เธอเองก็ไม่รู้ตัวว่าเกิดจากอะไรกันแน่ ถ้าถามใครคงไม่สามารถจะตอบคำของเธอได้ในตอนนี้ เพราะทันทีที่เธอเจอกับคนที่เธอบอกว่าเป็นโจรโรคจิต เธอก็เกิดอาการแดจาวูที่เหมือนกับเรื่องนี้เป็นเรื่องที่เกิดขึ้นมาแล้ว



"ดะ...เดี๋ยวก่อนฉันไม่ใช่โจรโรคจิตนะ!!! อ๊ากกก!!" 



ฟุบ!!!! 



โครม!!! 



กว่าจะรู้ตัวว่าเกิดอะไรขึ้น ร่างของอีกคนก็ลอยพุ่งเข้ากำแพงห้องอีกฟากทันทีโดยที่เยบินไม่รู้ตัว และก่อนที่เหตุการณ์จะบานปลายไปอีกระลอกใหญ่ บุคคลที่สามทั้งหลายก็เข้ามาเหมือนเป็นน้ำที่สามารถดับไฟจุดเล็กๆลงได้อย่างรวดเร็ว แต่ก็คงไม่พ้นสายตาของอึนอู  เช่นกัน 

"อะไรเนี่ย!! เกิดอะไรขึ้น!!??" เมื่อตั้งสติได้อึนอูมองไปที่เยบินและบุคคลปริศนาทันที แต่ไม่ทันจะได้พูดอะไร ตู้เสื้อผ้าก็เปิดออกพร้อมเผยให้เห็นคนที่เปิดมันจากด้านใน 

"เดี๋ยวนะ..." เป็นคยองวอนที่ตั้งสติได้คนแรก ก่อนจะเอ่ยท้วง ทั้งสองบุคคลที่เป็นจุดสนใจที่สุดในตอนนี้ แต่ดีอย่างหนึ่งที่พวกคนอื่นๆในคฤหาสน์ไม่ออกมาเจอหรือตระหนกเสียงอึกทึกไปก่อน ทันทีที่คนที่นอนอยู่ตรงกำแพงยันกายขึ้นเต็มความสูง เผยให้เห็นหน้าตาที่คยองวอนคุ้นเคยเป็นอย่างดีในวัยเด็ก เสียงตะโกนด้วยความดีใจก็ดังลั่นห้องนอนของเยบินในขณะนี้ ก่อนที่เยบินจะผ่อนคลายจากพลังอะไรบางอย่าง อึนอูก็เดินมาจับแขนของเยบินเบาๆ ก่อนที่จะเรียกทุกคนไปห้องของตัวเอง
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.

"ฉันชื่อมินคยอง... คิม มินคยอง หรืออีกชื่อที่ไม่ค่อยอยากให้เรียกเท่าไหร่--//มิน จูเนียร์ ไลเคนโทรป ใช่ไหมเพื่อน..." คยองวอนพูดแทรกขึ้นมาพร้อมไฮไฟว์กับคยอลคยอง ทำให้คนที่โดนแซวเรื่องชื่อต้องยู่ปากพร้อมกับหรี่ตาใส่เพื่อนทั้งสอง เธอและคยองวอนรู้จักกันมาตั้งแต่เรียนไฮสคูล ระดับมหาลัยก็แยกย้ายกันไป ตอนแรกก็คิดว่าคงไม่ได้เจอกัน แต่เธอคิดผิด เพราะโลกไม่ได้กว้างขนาดนั้น สุดท้ายก็ได้กลับมาเจอกันอีก เนื่องจากเธอและคยองวอนไม่ใช่คนปกติอยู่แล้ว ทำให้การปิดบังตัวเองย่อมต้องมี โดยเฉพาะคยองวอนที่เป็นแวมไพร์ ต้องซ้อนตัวจากทุกสิ่งอย่าง ต้องทำทุกวิถีทาง แต่โชคดีหน่อยที่เธอเป็นแวมไพร์ฝั่งขาว ไม่ใช่ฝั่งของซึลกิ หรือซาตานสถิตย์ เรียกสั้นๆว่า ฝั่งมืด นั่นเอง... แต่หลังจากที่ได้คุยสัพเพเหระไปเรื่อยเปื่อยแล้ว เธอรู้สึกสงสัยว่าใครในคฤหาสน์หลังนี้ ที่เธอต้องมาเป็นผู้พิทักษ์

"มินคยอง... ออกมาคุยอะไรกับฉันข้างนอกหน่อยสิ..." เสียงของคยองวอนปลุกเธอจากภวังค์ สีหน้าของคยองวอนดูเปลี่ยนไปมาก คิ้วที่ขมวดเป็นปมทำให้เธอตามไปแตโดยดี เมื่อหันไปมองคยอลคยองก็พบว่านั่งคุยกับคนอื่นๆอยู่เลยไม่ค่อยอยากรบกวนเท่าไหร่ 
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.

"มีอะไรเหรอคยองวอน... ดูสีหน้าแกไม่ค่อยดีเท่าไหร่..." 

"แก... โดนพลังอะไรตอนที่อยู่กับเยบินสองคน..." อีกคนไม่ตอบ แต่กลับถามเธอคืนด้วยน้ำเสียงที่อ่อนลง 

"เอาความรู้สึกได้ไหม... ฉันรู้สึกตัวเบาหวิว... เหมือนตัวเองลอยขึ้นแบบไร้แรงโน้มถ่วงของโลก... แล้วมันเหมือนวูบ... เหมือนโดดดูดเข้ากลางหลุ่มดำ... แค่นั้นแหละ..." 



'ผู้ใช้พลังจิตสินะ' 



"แกจะบอกอะไรกับฉันไหม... คัง คยองวอน..."

"รอฉันแน่ใจก่อน... เข้าไปข้างในเถอะ... ก่อนที่พวกเด็กๆจะเขมือบอาหารเย็นฉันหมด..." 

"อื้อ..."

.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.

ณ เวลานี้เยบินไม่รู้ว่าตัวเธอเองกำลังทำอะไรอยู่ถึงได้นึกครึ้มออกมาดูดาวตรงระเบียงใหญ่นอกคฤหาสน์ในเวลาประมาณเที่ยงคืนกว่าๆ และอึนอูก็ย้ำนักย้ำหนาว่ามันอันตราย แต่เธอก็เลือกที่จะออกมา เพราะอะไรน่ะเหรอ... คงเป็นเพราะคนที่มาใหม่แบบไม่ตั้งตัวในเวลานี้ล่ะมั้ง... ที่ยืนกอดอกมองดูดาวอยู่คนเดียวข้างนอก ไม่หนาวหรือไงนะ...

"คัง เยบินใช่ไหม... ออกมาทำอะไรเหรอ..." คนโดนจับได้สะดุ้งทันทีพลางคิดว่า อีกฝ่ายคงรับรู้ได้ตั้งแต่เมื่อเธอเปิดประตูออกมาแล้ว ไม่เนียนเลยจริงๆนะ คัง เยบิน...

"ฉ... ฉันแค่นอนไม่หลับ... ก็เลยออกมาเดินเล่น..." 

"ไม่ใช่ว่าอยากออกมาเจอฉันเหรอ..." พูดจบก็หันตัวกลับมาหาเยบิน พร้อมกับกอดอกแล้วค่อยๆเดินเข้ามาหาเยบินอย่างช้าๆ เพราะวันนี้อากาศค่อนข้างหนาว ตอนที่มินคยองพูด เยบินสังเกตเห็นไอควันสีขาวที่ออกมาจากปากของอีกฝ่ายด้วย 

"มองอะไรเนี่ย..." สะดุ้งอีกรอบเมื่ออีกฝ่ายจับได้ พลางหันหน้าหนีทันที แต่ไม่ทันที่เยบินจะได้เดินหนีไปไหนพ้น อีกฝ่ายก็ค่อยๆโน้มตัวลงมา แล้วกระซิบที่ข้างหูเยบินเบาๆ

"ยินดีที่ได้รู้จักนะ... คัง เยบิน...." จบประโยคก็จูบหน้าผากของคนตัวเล็กทันที ก่อนจะเดินหนีไปโดยไม่สนใจเรียกเรียกและเสียงโวยวายของคนตัวเล็กเลยแม้แต่นิดเดียว ถ้ามินคยองตั้งใจสังเกตอีกนิด จะพบว่าหน้าของเยบินในตอนนี้คงแดงไม่ต่างกับมะเขือเทศเชอรี่ที่มินคยองชอบกินเลยแม้แต่นิดเดียว




'น่ารักดี... ชักจะชอบแล้วสิ...' 

.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
2 B Con...

====================================
 

Write Talk

 

จบไปแล้วนะคะ เย้!!! ขออนุญาติเปลี่ยนชื่อตอนเพื่อความลงตัวเหมือนกรีนที เฟรปเป้(เกี่ยว?) 55555 


ในที่สุดพระนางก็ได้เจอกันค่ะ55555 รู้สึกเหมือนรายการวันนี้ที่รอคอย 55555 กยองกับกวอน ก็เป็นเพื่อนเก่ากันนะคะ 


ค่อยเท้าความกันอีกที มีหลายปมมาก ต้องติดตามนะคะะะะ 555555 เอาเป็นว่าเจอกันเชปเตอร์หน้าค่ะ 


เม้นหน่อย คุยกันนิด เป็นกำลังใจให้ไรท์เตอร์นะคะ ถ้าใครรู้สึกว่าคุยในนี้ทำไมเปลืองเน็ต 


ชิญค่ะ @JaneerPrank  55555 ขอบคุณที่เข้ามาอ่านกันนะคะ

 

\/

 

 

\/

 

 

\/

 

 

\/

 

 

\/

 

 

#ฟิคโอ้มายไลเคนท์  




  




  










 
  CR.SQW
 

41 ความคิดเห็น

  1. #27 filter001 (@filter0927) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2559 / 15:45
    กวอนนนน ชุ้นยอมไม่ได้จองมีมี่ของชุ้นนนน
    แกห้ามเจ้าชู้นะฟ้องน้องผักชี
    เจอสักที ฮือออออออ
    บิ้นเจ๋งงง มีพลังเฉยยยย
    แล้วเจี๋ยมันไปไหนล้าาาา มันมาด้วยกันนี่
    แหม กยองมาถึงกูจุ๊บเหม่งบิ้นเลยนะ ไม่ค่อยอ่ะจ้าาา บิ้นก็ใส่พลังไปสักทีนึงค่ะ หมั่นไส้ 5555555555
    รอเจี๋ยหมวยเช่นเคย ไรท์บอกแกนี่มันบิ้งกยองโว้ย รอเจี๋ยหมวยอัลไล สู้ๆนะคะเป็นกำลังใจให้
    #27
    1
    • #27-1 Kumamhong (@Kumamhong) (จากตอนที่ 7)
      24 สิงหาคม 2559 / 22:10
      อ่าาา555555 กวอนเป็นเพลย์บอยมากค่ะ55555 เจี๋ยมันก็หลบๆอยู่ค่ะะะ55555 เจี๋ยหมวยเดี๋ยวก็มีค่ะ 55555 ขอบคุณมากนะคะ555
      #27-1
  2. #26 Cotton (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2559 / 14:56
    โอ้ยยยยย อะไรกันคะ มาจงมาจูบหน้าผาก จ่ะๆ ยัยบิ้นก็ไม่ปฎิเสธพี่เขานะ ร้ายจริงๆ 5555555 แล้วพลังที่กยองโดนนี่ คือพลังอะไร ยัยบิ้นมีพลังด้วยหรอ คิดว่าเป็นคนปกติ 5555555

    จะรอติดตามตอนต่อไปนะคะ
    #26
    1
    • #26-1 Kumamhong (@Kumamhong) (จากตอนที่ 7)
      22 สิงหาคม 2559 / 16:25
      บิ้นตั้งตัวไม่ทัน หรือจงใจ อันนี้ก็ไม่รู้นะคะ5555555555 เรื่องนี้ปมเยอะมากค่ะ ต้องรอติดตามนะคะะ ขอบคุณค่าาาาา5555555555
      #26-1
  3. #25 myychae (@MM_SooSun) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2559 / 23:13
    เป็นนการทักทายยยที่เบ้ปากกมองบนมากกก
    #25
    1
    • #25-1 Kumamhong (@Kumamhong) (จากตอนที่ 7)
      22 สิงหาคม 2559 / 16:19
      นิดนึงๆ โมเม้นท์มันน้อย ต้องขยันปั่น5555555
      #25-1
  4. #24 Cotton (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2559 / 22:10
    กรี๊ดดดดดดดดดก นอนอยู่ที่ห้องยัยบิ้นรึป่าวนะ ? แล้วเมื่อไหร่พระนางเค้าจะได้เจอกันคะ 555555555 ปล. พิกวอนขนเจ้าชู้ววววววว
    #24
    1
    • #24-1 Kumamhong (@Kumamhong) (จากตอนที่ 7)
      18 สิงหาคม 2559 / 21:13
      พิกวอนเจ้าชู้มากค่ะพูดเลย5555555555 กยองมาโผล่ห้องใครต้องติดตามค่ะ555
      #24-1
  5. #23 ::N_E_V:: (@twainidel) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2559 / 12:32
    โธ้ พอออกมาปุ๊บโดนตัดตอนพอดี5555555 รอต่อนะคะ ลุ้นกันว่าเฟิร์สอิมเพรสชันจะออกมารูปแบบไหน! พี่กวอน ทำไมพี่เจ้าชู้ประตูดินแบบนี้ น้่นญาตินะนั่นญาติ มองแรงใส่เลยค่ะนูนู ฟาดให้คว่ำ จอนโซมีดูเท่แบบแปลกๆ ไม่รู้ ชอบเด็กแว่น555555
    #23
    1
    • #23-1 Kumamhong (@Kumamhong) (จากตอนที่ 7)
      17 สิงหาคม 2559 / 20:45
      รอเจอความประทับใแรกพบได้เลยค่ะ5555555555555 มันมีความพีคแน่นอนค่ะ55555555555555
      #23-1