[Fic] Lycanthrope [Minkyung X Yebin ft.Pristin]

ตอนที่ 2 : Chapter 1 : Lose

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 326
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    12 ธ.ค. 59



แฮ่ก... แฮ่ก... 


'บ้าเอ้ย! บัดซบที่สุด!!' ทิ้งตัวลงใต้ต้นไม้โดยไม่สนใจความตายที่อาจจะกำลังมาเยือนในไม่ช้า หากเขายังไม่รีบหนีให้พ้น มองดูเสื้อสีขาวสะอาดตาที่ตอนนี้เปียกโชกไปด้วยเลือด ทั้งของเจ้าตัวเองและของศัตรู มองดูศพลูกน้องที่ล้มตายเป็นจำนวนมากก็รู้สึกสมเพชตัวเองที่อวดดีไม่ยอมเรียกกำลังเสริม เพราะคิดว่ายังไงตัวเองคนเดียวเอาอยู่ แต่มันไม่ใช่ ถ้าเกิดเขาเรียกกำลังเสริม ป่านนี้อาจจะไม่เจ็บตัวขนาดนี้


แปะ... แปะ... 


เสียงปรบมือดังขึ้นเรียกความสนใจตรงหลังต้นไม้ที่เขาใช้มันเพื่อพิงเป็นหลักกันล้ม แต่ก็ทำเป็นไม่แยแสกับอะไรที่กำลงัจะเกิดขึ้น หากแต่ทำแค่ชักไกปืน พร้อมลั่นลูกโลหะที่อวดนักอวดหนาว่าดีอย่างนู้นอย่างนี้ใส่ศัตรูได้ตลอดเวลา

"ใจเย็นขอรับท่านลอร์ด... สภาพตอนนี้อย่าว่าแต่จะฆ่ากระผมเลยขอรับ... แรงที่จะยืนยังไม่มีเลย... หึหึ..." เสียงหัวเราะในลำคอที่ฟังยังไงมันก็น่ารำคาญหู นั่นทำให้อารมณ์ของคนที่ดนเรียกว่าท่านลอร์ดคุกกรุ่นได้ไม่ยาก 

"อย่างนั้นหรอกเหรอ... สภาพของฉันตอนนี้มันดูสมเพชมากสินะไอ้แก่... ถ้าอย่างนั้นก่อนที่ฉันจะจบชีวิตลง... ก็จะลองเอาลูกโลหะนี่ฝังลงไปในตัวแกก่อน ไม่งั้นฉันตายตาไม่หลับแน่!!!!" พูดจบก็ใช้แรงที่แทบจะเป็นแรงเฮือกสุดท้ายลั่นไกปืนออกไป  

ปัง!!! หากแต่นั่นช้าเกินไป ทำให้ชายแก่นั่นไหวตัวทันก่อนจะเตะเสยไปที่มือของลอร์ดจนทำให้กระบอกปืนหันไปด้านบน และหลุดออกจากมือไปในที่สุด 

"จะตายแล้วยังอวดดีอีกเหรอท่านลอร์ด... หึหึ แกก็รู้ว่าพ่อของแกตายไป เพราะอะไร เพราะอวดดีแบบนี้ไม่ใช่เหรอ..." พูดพลางกระชากกลุ่มผมขึ้นสร้างความเจ็บปวดให้อีกคนเป็นอย่างมาก

"ใช่... พ่อฉันตายเพราะอวดดีก็จริง... แต่ว่า... เขาตายแบบสมศักดิ์ศรีเว้ย ไอ้แก่สวะ!!!--//อ๊อค!!" จบประโยค คนที่โดนด่าก็เตะเข้าไปที่แก้มของอีกฝ่ายทันที

"อย่ากร่างให้มันมากนักนะไอ้หลานชาย... พอไม่มีเพื่อนพวกแกช่วย แกก็เปล่าประโยชน์!!" พูดพลางจ่อปืนไปที่ขมับของอีกคนทันที แต่ไม่ทันจะทำอะไรมากก็รู้สึกได้ว่ามีอะไรกำลังมาทางนี้ แต่จิตสังหารที่รับรู้ได้ก็แรงพอตัว แต่ไม่ทันที่จะได้ระวังตัวมันก็เคลื่อนผ่านไปอย่างรวดเร็วเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น แต่พอหันหลังกลับไปเพื่อนจะดูว่ามันคืออะไร ก็ต้องตกใจเพราะลูกสมุนของตัวเองนั้นโดนเจ้าตัวปริศนานั่นเล่นเข้าแล้ว 

"คุณต้องตบรางวัลให้กับฉันแน่นอน... ที่ฉันอุส่าห์เคลียพื้นที่บริเวณปราสาทไว้ให้" เอ่ยเสียงเย็นพร้อมกับจิตสังหารที่น่ากลัวได้มากขนาดนี้ มันคือตัวอะไรกัน 

"ฉันรู้ว่าคุณกำลังถามอะไรฉันในใจ... ขอให้เก็บความสงสัยนั้นไว้... แล้วไปหาคำตอบอีกทีในนรกแล้วกันนะ..."
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.

กริ๊ง!!! 


เสียงสัญญาณเตือนที่เชื่อว่านักเรียนหลายคนไม่อยากได้ยินนั่นคือ สัญญาณหมดเวลาพัก นั่นเอง แต่สำหรับ คัง เยบิน แล้วเมื่อได้ยินสัญญาณนี้ทุกวันศุกร์นับเป็นเรื่องดี เพราะชั่วโมงต่อไปคือ วิชาประวัติศาสตร์ แต่วันนี้มาแปลกหน่อยเนื่องจากอาจารย์วิชาประวัติศาสตร์ได้ลาออกไปแล้ว จึงต้องยืมเอาอาจารย์วิชากรีกมาใช้สอนก่อน และอาจารย์มักจะชอบเล่าเรื่องสัตว์ในเทพนิยายให้ฟังมากกว่าสอนเสมอ ข้อสอบส่วนใหญ่ที่ครูคนนี้มักจะออกเรื่องเกี่ยวกับพวกสัตว์ในเทพนิยายหรือเทพเจ้ากรีกเสมอ


"แก วันนี้แกว่าอาจารย์เขาจะเอาสัตว์ตัวไหนมาเล่าให้ฟังอ่ะ"

"วันนี้อยากให้อาจารย์เล่าเกี่ยวกับพวกมนุษย์หมาป่าอ่ะ"


เสียงพูดคุยที่เหมือนกับเสียงนกกระจอกกำลังแตกรัง มีทั้งเสียงของนักเรียนชายและนักเรียนหญิง หัวข้อในบทสนทนาต่างๆก็คงหนีไม่พ้นเรื่องสัตว?ในเทพนิยาย แต่เยบินสะดุดกับบทสนทนาของนักเรียนชายสองคนที่พูดถึงเกี่ยวกับมนุษย์หมาป่า แต่ไม่ทันจะได้คิดหรือทำอะไร เสียงของอาจารย์ก็เปรียบเสมือนปุ่มปิดเสียงเสมอ


"เอาล่ะ ทุกคน เงียบๆกันหน่อยสิ!!!" จบประโยค นักเรียนในห้องที่มีทั้งหมด 31 คน พร้อมใจกันเงียบทันที

"ผมรู้ว่าพวกคุณต้องตั้งคำถามไว้ในใจ แล้วเตรียมฟังไว้ให้ดี วันนี้ผมจะพูดถึงเรื่องของ ไลเคนท์...'
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.

"ฉันรู้ว่าคุณกำลังถามอะไรฉันในใจ... ขอให้เก็บความสงสัยนั้นไว้... แล้วไปหาคำตอบอีกทีในนรกแล้วกันนะ..." ชายแก่ได้ยินดังนั้นจึงหัวเราะเบาๆ ทุ่มหัวเจ้าของกลุ่มผมนั่นลงกับพื้น และนั่นสร้างความความเจ็บปวดให้เขาได้ไม่น้อยเลย 

"เล่นกับแกไม่สนุกแล้ว... งั้นฉันขอเล่นกับเธอเลยแล้วกันนะ..." พูดจบก็พุ่งเข้าใส่เจ้าของประโยคเมื่อกี๊ทันที แต่ช้าไปมากเลยทีเดียว เพราะกว่าเขาจะไปถึง ก็คว้าได้แต่อากาศ 

"ไอ้บ้าเอ้ย... ทำไมมันเร็วอย่างนี้..." สบถกับตัวเองในใจพลางหันไปมองรอบๆ ก็ไม่เจอร่างนั้นแล้ว ร่างของซันซัสก็ไม่อยู่แล้ว ทิ้งหัวตัวเองพร้อมกับทรุดลงไป เนื่องจากอาการเจ็บที่แล่นขึ้นมาฉันพลันที่แขนข้างซ้าย ทำให้ไม้ค้ำยันร่วงลงไปด้วย

"ฝากไว้ก่อนเถอะ... เจ้าไลเคนท์งี่เง่า!!!!"
.
.
.
.
.

แควก... ฉวั๊ะ...


เสียงกรงเล็บที่กรีดผ่านเสื้อสูทลึกลงไปถึงเนื้อทำให้ชายแก่ร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด และสัมผัสได้ถึงแรงกดดันจากจิตสังหารที่ถูกส่งมาจากอีกคน ทำให้แผลที่คิดว่าเจ็บมากอยู่แล้ว เจ็บขึ้นอีกเป็นเท่าตัว 

"ฉันบอกแล้วไง... จะทำอะไร ให้ลงไปทำในนรก!!! แต่ถ้าจะฟื้นคืนชีพมาอีกละก็... จำไว้... ชื่อของฉัน มิน จูเนียร์ ไลเคนโทรป!!!!!" จบประโยคก็ฉีกร่างของชายแก่ออกเป็นสองท่อน พร้อมกับโยนลงพื้นอย่างไม่ใยดี

"อ๊ากกกกกกกกกกกกก!!!" 

คยอลคยองที่ตอนนี้พึ่งจะมาถึงร้สึกตกใจไม่น้อยกับเหตุการณ์ก่อนหน้า เพราะเขาไม่เคยเห็นมินคยอง โมโหขนาดนี้ และไม่เคยเห็นมินคยองให้จิตสังหารได้รุนแรงเท่านี้มาก่อน คยอลคยองชักจะสังหรณ์ใจแล้วว่ามินคยองกับชายคนนี้ต้องเคยรู้จักกันมาก่อน แต่ไม่ทันจะได้พูดอะไร ทั้งคู่ก็รีบไปดูร่างของซันซัสที่นอนพิงต้นไม้อยู่ทันที แต่ทั้งคู่มาช้าเกินกว่าจะเยียวยาแล้ว เพราะตอนนี้เหลือแค่ร่างไร้วิญญาณร่างกายอาบเลือดนอนอยู่แทนเจ้าของร่างเดิม
 

ปัง!!! ปัง!!! 


เสียงปืนที่ดังขึ้นจำนวนสองนัด ทำให้พวกทหารที่เป็นกำลังเสริมต้องชะงักฝีเท้าลง เพราะเห็นร่างของผู้เป็นนายที่ตอนนี้ได้สิ้นลมหายแล้ว นอนกองอยู่บนพื้น ข้างๆตัวมีปืนประจำของเจ้าตัวและดอกเยอบีร่าสีขาวที่มีเศษเลือดเปื้อนเป็นจุด วางเป็นระเบียบอยู่ข้างๆ 

"โอ้พระเจ้า!! ลอร์ดซันซัสเสียชีวิตแล้ว!!!" หนึ่งในทหารกำลังเสริมตะโกนขึ้นพร้อมกับปล่อยโฮ นับเป็นภาพที่ค่อนข้างสะเทือนใจกับมินคยองและคยอลคยองเป็นอย่างมาก แต่สองคนนั้นก็ได้แต่ยืนไว้อาลัยให้อย่างเงียบๆ 
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.

เสียงไวโอลินที่ดังออกมาจากห้องเช่าเก่าๆ ตรงถนนโอลด์มาร์เก็ต นั่นไม่ได้เรียกความสนใจจากประชาชนแถวนั้นได้เลย แม้ว่าจะออกมาเล่นตรงระเบียงก็ตาม

"ให้ตายสิ... เสียงไวโอลินของฉันไม่น่าพิศมัยกว่าเสียงของเครื่องยนต์รึไง..." พลางจิบไวน์ราคาแพงที่คยอลคยองอุส่าห์ขนออกมาจากงานไว้อาลัยลอร์ดซันซัสเมื่อคืน นั่นก็เป็นอีกสาเหตุที่ คิม มินคยอง หรือ มิน จูเนียร์ ไลเคนโทรป ออกมานั่งเล่นไวโอลินเรียกความสนใจจากคนอื่นแบบนี้ เพราะคยอลคยองจะมาหาเขาที่ห้องพักนั่นเอง


ก๊อก... ก๊อก...


"รอนานไหม... พอดีว่าฉันมีธุระด่วนที่นอร์ทเทิร์นเกทน่ะ" พูดพร้อมกับนั่งลงตรงที่นั่งข้างๆกับมินคยองที่ตอนนี้กำลังประชดด้วยท่านั่งดูนาฬิกาอยู่ 

"ไม่นานเลย แค่ 30 นาทีเอง... แกรู้ไหมว่าแกกำลังจะทำให้ฉันเกือบเสียนัดงานเบิร์ดเดย์ดินเนอร์ของมิสเตอร์โจนส์นะ" พูดพร้อมกับทำหน้าเจ้าเล่ห์ใส่คยอลคยองเต็มที่ อีกฝ่ายได้ยินดังนั้นก็หัวเราะในลำคอเบาๆทันที สร้างความประหลาดให้มินคยอง เพราะปกติถ้าพูดถึงงานอะไรก็ตามที่มิสเตอร์โจนส์จัด อีกฝ่ายต้องรีบพาไปซื้อไวน์ราคาแพงทันที 

"ฉันมีของดีกว่างานเบิร์ดเดย์ดินเนอร์นั่นอีก..." ล้วงกระเป๋าเสื้อโค้ทเอานามบัตรออกมาให้ดู หลังอ่านจบมินคยองก็เบิกตาโพลงพร้อมกับรีบส่งโทรเลขไปลางานของมิสเตอร์โจนส์ทันที เพราะในนามบัตรนั่นคือ งานปาร์ตี้ไวน์ คงไม่ต้องให้บอกว่าคนชอบกินไวน์อย่างมินคยองจะไม่พลาดงานนี้แน่นอน แต่ก็อดถามอีกฝ่ายไม่ได้ว่าอดีตคนรักของเธอจะไปหรือไม่

"เอ่อ... แกรู้มั้ยว่า... ไอรีนไปด้วยหรือเปล่า..." มินคยองถามเสียงอ่อน ทำให้คยอลคยองต้องส่ายหัวเบาๆ เพราะตั้งแต่วันที่เลิกกันมินคยองก็เอาแต่หลบหน้าผู้หญิงคนนั้นตลอด ไม่ว่าจะเจอกันที่งานไหนก็ตามแต่ พอถามถึงสาเหตุเจ้าตัวก็มักจะตอบว่า 'รู้สึกผิด' บ้างล่ะ 'เธอไม่อยากเห็นฉัน' บ้างล่ะ จนคยอลคยองจนปัญญาที่จะอธิบายเหมือนกัน อย่างนี้เรียกว่า 'หมาหงอย' ของแท้เลยล่ะ

"ไหนสัญญากับฉันแล้วไง... ว่าแก... จะไม่หลบหน้าเธออีก..." พูดพลางถอนหายใจเบาๆ 

"ก็มัน--//รู้สึกผิดล่ะสิ... ฟังฉันนะมินคยอง แกไม่ใช่มินคยองคนเดิมอีกต่อไปแล้ว คนที่มานั่งเสียใจกับอะไรง่ายๆน่ะ มันตายไปตั้งแต่ที่แกโดนปลดผนึกวันนั้นแล้ว มิน จูเนียร์ ไลเคนโทรป คือแกในตอนนี้ แต่ฉันรู้จักแกในนามของคิมมินคยองก็ไม่ว่ากันนะ แต่แกควรจะเลิกรู้สึกผิดซะ ไอรีนไม่ได้โกรธหรือเคืองแกเลยหมาหนุ่ม เลิกคิดถึง แล้วไปสนุกกับงานเหมือนที่แกเคยเป็นดีกว่า" พูดจบก็เอามือตบบ่ามินคยองเบาๆ จนคนที่นั่งหงอยอยู่ยิ้มออก

"โอเค... ถ้าเลิกหงอยแล้วก็ไปเตรียมตัวเราจะเดินทางด้วยรถของฉัน อย่าลืมล่ะ It's time for our journey..."
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.

ปฏิเสธไม่ได้เลยว่าตอนนี้ คัง เยบิน กำลังตกที่นั่งลำบากจากพิษงานกลุ่ม และเรื่องของเรื่องคือ เพื่อนทุกคนในกลุ่มต่างให้เธอไปหาข้อมูลเกี่ยวกับไลเคนท์ภายใน 1 เดือน ซึ่งเยบินคิดว่ามันน้อยไปด้วยซ้ำ ตอนนี้คงไม่ต้องถามว่าเธออยู่ไหน ตอบง่ายๆเลยว่าห้องสมุดของโรงเรียนนั่นเอง หลังจากที่ไล่ดูหนังสืออะไรต่างๆ ได้หนังสือที่ต้องการยืมแล้ว ก็ตรงกลับบ้านทันที
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
2 B Con...

====================================
 

Write Talk

 

ค่ะ... สำหรับวันนี้ก็จบไปแล้วกับตอนแรกที่ชื่อตอนไม่ค่อยจะสอดคล้องกันเท่าไหร่555

 

ก็อีกนิดนึงพระนางจะได้เจอกันแล้วเย่555 ถ้าดูแบบนี้มันเหมือนไม่น่ามาเจอกันได้นะคะ มันมีความพีคอยู่ค่ะ

 

ก็ขอบคุณที่เข้ามาอ่านนะคะ ไรท์ว่าจะลองแต่งสเปเชียลวันช็อตเจี๋ยหมวย เพื่อเป็นการขอบคุณรีดเดอร์ทุกคนด้วยค่ะ55


มาพูดถึงเรื่องชื่อค่ะ จริงๆแล้วพระเอกของเรามีสองชื่อนะคะคือ คิม มินคยอง กับ มิน จูเนียร์ ไลเคนโทรป ค่ะ5555  


เอาเป็นว่าขอบคุณนะคะที่เข้ามาอ่านกันนะคะ อะไรที่ไม่ค่อยดี อยากแลกเปลี่ยนความคิด คันปากอยากบ่น(ด่า)ไรท์เรื่องมาม่า

 

\/

 

 

\/

 

 

\/

 

 

\/

 

 

\/

 

 

#ฟิคโอ้มายไลเคนท์  

 

 

 

 

 

                           

 


    



 
  CR.SQW
 

41 ความคิดเห็น

  1. #11 ::N_E_V:: (@twainidel) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2559 / 11:31
    นั่นไง้ เจ้าบิ้นเป็นคนธรรมดา เย่ะะ รู้สึกเหมือนดูทไวไลท์อยู่เลยค่ะ555555 เปลี่ยนเอ็ดเวิร์ดเป็นมินกยอง ไม่แม้แต่พี่กยอง เจ้าเจ๊ก มันก็เท่ เรื่องนี้ดูเป็นผู้เป็นคนมากกค่ะ55555 ปกติไร้สติก่งก๊งกันตลอด เค้ายังไม่เจอกันนะคะ พระนาง เราก็รอร้อรอ รอตอนต่อไปค่ะ สนับสนุนสเปเจี๋ยหมวย แด่สาวกผู้เหือดแห้งนชด้วยเถอะนะคะ
    #11
    1
    • #11-1 Kumamhong (@Kumamhong) (จากตอนที่ 2)
      15 กรกฎาคม 2559 / 06:08
      ขอบคุณค่ะ พยายามทำให้สองคนนี้มีประโยชน์คะ ส่วนสเปเจี๋ยหมวยไม่ช้าก็เร็วๆนี้แหละค่ะ555555
      #11-1
  2. #10 filter001 (@filter0927) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2559 / 03:41
    กยองกับเจี๋ยนี่ดูหลัวมากค่ะ อมก
    ดูถ้าเรื่องนี้จะมีความหลังกันเยอะชียวล่ะ
    น้องบิ้นจูดี้นี่ค่าตัวแพงใช่มั้ยคะไรท์ ออกน้อยมั่ก 5555555555
    กยองไม่ต้องรู้สึกผิดค่ะ ป้าเบกับเค้ามีความสุขดีค่ะ /โดนตบ 55555555
    กยองกะบิ้นนี่เหมือนอยู่กันคนละที่ คนละมิติคนละสมัยอะไรเทือกนี้เลยอ่ะค่ะ
    จะเจอยังไงติดตามค่ะ
    รักไรท์ค่ะ มีเพิ่มเจี๋ยหมวยด้วยอิอิ
    สู้ๆนะคะไรท์เป็นกำลังใจให้~
    #10
    1
    • #10-1 Kumamhong (@Kumamhong) (จากตอนที่ 2)
      13 กรกฎาคม 2559 / 07:57
      ค่ะ ช่วงนี้น้องก้อนเราค่าตัวแพงค่ะ555555 ขอบคุณมากนะคะ
      #10-1
  3. #9 199511N (@199511N) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2559 / 01:01
    ไม่ค่อยได้อ่านแนวแฟนตาซีแบบนี้เลยยฮือชอบมากก
    กยองเท่จังเลย มินจูเนียร์ ดิบๆเถื่อนๆแบบนี้ 555555555
    บิ้นเป็นคนธรรมดาสินะคะ(?) รอๆให้ทั้งสองคนมาเจอกันน
    #9
    1
    • #9-1 Kumamhong (@Kumamhong) (จากตอนที่ 2)
      13 กรกฎาคม 2559 / 07:56
      ไปๆมาๆมันเหมือนทวิภพเลยค่ะ ขอบคุณมากนะคะ55555
      #9-1