[Fic] Lycanthrope [Minkyung X Yebin ft.Pristin]

ตอนที่ 10 : Chapter 8 : Rewind [25%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 169
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    19 เม.ย. 60

R E W I N D .

 

 

 

 



버려지지 않는 미움과 나를 괴롭히는 

ความเกลียดชังไม่จากไปไหน ฝันร้ายนี้มันทรมานฉันทั้งเป็น

 

 


 

 


ยัยตัวประหลาด!! พัค จองฮยอนเป็นตัวประหลาด!!”




อย่ามาใกล้ฉันนะ!! ไอ้ตัวประหลาด!!!”




เสียงเปียโนที่กำลังบรรเลงไปเรื่อยๆ และไม่สามารถบอกได้ว่าจะจบลงตอนไหน เหมือนเป็นแบ็คกราวน์ให้กับหนังชีวิตที่สุดแสนจะโสโครกเต็มทน ทำนองที่ได้ยลมันเมื่อไหร่ก็อยากให้จบลง กลิ่นความแค้นที่เป็นตัวชูโรง เคล้าเข้ากับความเดียวดาย  หนังม้วนสุดท้ายที่คาดว่าจะจบลงอีกไม่นาน และคงไม่มีต่อไปมากกว่านี้ ภาพของเด็กผู้หญิงที่โดนรุมด่าทอ โดนขว้างปาหินใส่ น้ำตาที่ไหลจนปนกับเลือดสีแดงสด เธอยืนอยู่ตัวคนเดียว ไม่มีแม้แต่อาวุธ มีแค่เสียงกรีดร้องโง่ๆ กับน้ำตา และรอยเลือดที่หยดบนทาง




'ฉันไปทำอะไรให้พวกเธอเหรอ... ทำไมถึงต้องเกลียดฉันขนาดนี้...

 


 

ถึงจะบอกให้ปล่อย... ฉันก็ยังไม่เข้าใจอยู่ดีนั่นแหละ...




พ่อคะ... ช่วยบอกหนูที... ทำไมหนูไม่เข้าใจ...


 

 

ทำไมพวกเขาต้องเกลียดเราด้วย...




นี่มันไม่ยุติธรรม... ไม่ยุติธรรมเลยสักนิด...







난해한, 저 불규칙 속에

ภายในความผิดปกติที่ยากจะเข้าใจ 







"จองฮยอน... ต่อไปนี้หนูได้ชื่อใหม่ว่า พัค ชียอนนะ..."



เสียงของหญิงวัยชราที่เดินเข้ามาลูบหัวเบาๆ โดยไม่ได้กลัวว่าเลือดจะเปรอะเปื้อนมือขาวซีดของเธอ แหวนโลหะที่นิ้วนางข้างซ้าย ผมสีดอกเลาที่พริ้วไหวไปตามแรงลม รอยยิ้มอบอุ่นที่เธอคิดถึง สัมผัสเบาบางตรงกระหม่อม เป็นความอบอุ่นหนึ่งเดียวท่ามกลางสงคราม และกลิ่นคาวของเลือด เธอเป็นเหมือนที่พักพิงในฤดูหนาว เป็นสายลมที่แสนสงบปราศจากพายุในฤดูร้อน ผู้หญิงที่ พัค ชียอน เรียกว่า 'คุณยาย' 



"คุณยายคะ... รีบหนีก่อนที่พวกทหารจะเข้ามากันเถอะค่ะ..."  



เสียงที่ตะโกนแข่งกับความวุ่นวายข้างนอกดังขึ้น แขนแข็งแรงที่เอื้อมมาคว้าตัวของเธอไว้ พร้อมกับฉุดหญิงวัยกลางคนที่กำลังยืนนิ่งมองพวกเธอทั้งสองคนอยู่ด้วยรอยยิ้มบ่นหน้าเหี่ยวย่นที่เต็มไปด้วยความสุขปนความทุกข์ น้ำตาที่ค่อยๆไหลอาบแก้มทั้งสองข้างของเธอ รอยเลือดของเด็กผู้หญิงที่ยังไม่จางหายไปจากมือของเจ้ารอยยิ้มนั้น ส่ายหน้าพร้อมกับค่อยๆคลายมือตัวเองออก



"พวกเธอไปเถอะ ฉันแก่แล้ว... ถึงรอดไปก็เป็นภาระของพวกเธออยู่ดี..." 



"แต่คุณยายคะ--//ไม่ต้องสนฉัน พวกเธอยังต้องไปกันต่อ... ส่วนฉันเป็นได้แค่หมาแก่ที่นอนรอวันตาย..." 



"คุณยาย!!! จองฮยอนจะกลับไปหาคุณยาย!! ปล่อยจองฮยอนนะ!!!!" 



หลังจากหลุดออกจากการเกาะกุมเด็กหญิงตัวเล็กก็รีบวิ่งเข้าไปกอดคนที่เธอเรียกว่า 'คุณยาย' ทันที หญิงชราไม่ได้พูดอะไรต่อ เธอทำเพียงแค่ค่อยๆผลักเด็กน้อยส่งไปให้กับอีกคนที่ยืนอยู่ข้างหลัง ก่อนที่สีตาของเธอจะค่อยๆแปรเปลี่ยนไปเป็นสีแดงสด ร่างกายที่ค่อยๆแปรเปลี่ยนไป ผิวหนังกลายเป็นขนสีขาวฟู หางที่สะบัดไปมา อากัปกิริยาที่แสดงถึงความน่าเกรงขาม  





"เมื่อไหร่ที่พระจันทร์เต็มดวง ให้หนูมองขึ้นไป... ยายจะรอหนูอยู่ที่ตรงนั้น..."





"คุณยายคะ..." 






เสียงเปียโนที่บรรเลงทำนองแห่งโศกเศร้าได้ผ่านไปแล้ว บางคนอาจจะหวังให้มันบรรเลงทำนองแห่งความสุข




แต่...




อาจจะไม่มีคำว่าความสุข สำหรับคนที่อ่อนแออยู่เลยก็ได้ 

 

 

 

 

"ต่อไปนี้อย่าเสียใจคนเดียวอีกเลยนะ... ชียอน..."





"พี่คยองวอน... ฉันคิดถึงพี่"





"ตอนนี้พี่อยู่ที่ไหน... รีบพาฉันออกไปจากนรกนี้ได้ไหม..." 







"같은  마치  부르는"

"เหมือนกับความฝัน" 







"กวอน... กวอน..." 





เสียงเรียกจากหน้าประตูห้องน้ำ ทำให้คนที่กำลังนั่งแช่ตัวอย่างใช้ความคิดต้องลุกขึ้น แต่ไม่ลืมที่จะใส่ชุดคลุมอาบน้ำออกมาด้วย เมื่อเปิดประตูออกก็พบกับมินคยองที่ทำท่าจะเปิดประตูห้องน้ำ ในมือมีสบู่และอุปกรณ์อาบน้ำ คยองวอนมองอีกคนอย่างใช้ความคิด ก่อนจะค่อยๆเปิดประตูให้กว้าง รับอีกคนเข้ามาในห้องน้ำ




"เข้ามาสิ..."




"รบกวนด้วยนะ..." 




"อ... อื้ม..."  




ก่อนที่อีกคนจะได้พูดอะไร คอยงวอนก็ชิงปิดม่านก่อนอย่างรวดเร็ว แต่แสงเพียงน้อยนิดแต่ก็ทำให้เห็นเรือนร่างของอีกคนผ่านผืนผ้าบางๆ ได้อย่างชัดเจน เธอแค่เบือนหน้าหนี พร้อมกับทำตัวให้จมลงไปใต้น้ำในอ่าง สบัดหัวไล่ความคิดแปลกๆที่วูบไหวอยู่ภายในจิตใจ ก่อนที่ร่างของอีกคนจะก้าวลงมาในพื้นทีเดียวกันกับเธอ ร่างกายที่ไร้อาภรณ์ใดๆปกปิดของทั้งคู่ที่กำลังบดเบียดกันอยู่ในพื้นที่แคบๆ 




"อื้อ..."




เผลอหลุดครางออกมาก่อนจะใช้มือปิดปากตัวเอง แล้วรีบลุกขึ้นอย่างรวดเร็ว แต่ไม่ทันระวังทำให้เธอลื่นจนเซไปหาอีกคนที่อยู่ข้างหลัง แขนแข็งแรงที่พยุงตัวเธอไว้ไม่ให้ล้ม ตอนนี้เธอกำลังสั่น ความรู้สึกแปลกๆตีรวนขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก พวกเธอต่างเปลือยเปล่ากันทั้งคู่ แต่อีกคนก็ไม่ใจร้ายพอให้มันอึดอัดไปมากกว่านี้ เลยทำได้แค่ค่อยๆพยุงอีกคน ก่อนจะคว้าผ้าเช็ดตัวและชุดคลุมมาสวม แล้วเดินออกไปทิ้งให้คยองวอนอยู่กับความคิดตัวเองอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ 





"ขอบใจนะ... ที่ให้ยืมห้องอาบน้ำ..." 





'นี่แกคิดถึงเด็กคนนั้นจนกลายเป็นแบบนี้แล้วเหรอเนี่ย'





"ฉันขอโทษนะมินคยอง... กับเรื่องเมื่อกี๊..." 





เอ่ยคำขอโทษไล่หลังเบาๆ แล้วจะพาตัวเองตรงไปที่ขวดไวน์บนโต๊ะ กระเดือกไวน์ทั้งหมดลงคออย่างไม่นึกเสียดาย หนังม้วนเก่าที่เหมือนจะเอากลับมาฉายใหม่อย่างไม่กลัวว่ามันจะพังไปก่อน ความรู้สึกผิดถาโถมเข้ามาในความรู้สึกของเธออย่างไม่มีปราณี และตัวเอกของหนังม้วนนั้น มีแค่พัค ชียอนและคัง คยองวอนเท่านั้น เรื่องราวที่เกิดขึ้นท้งหมด ไม่สามารถหายไปจากความทรงจำของเธอได้ ยิ่งแอลกอฮอล์ที่มีอยู่ในเลือดเธอมีมากขึ้นเท่าไหร่ มันยิ่งทำให้เธอฟุ้งซ่านมากขึ้นเท่านั้น





'ก๊อก... ก๊อก...'





"พัค ชียอน... ตอนนี้เธออยู่ที่ไหน..." 




   

"ฉันขอโทษ... ตอนนี้ฉันคิดถึงเธอ..."





"พัค ชียอน..."










To be continued...







---------------------------------------------------------------

- วันนี้มาลงให้หายคิดถึงค่ะ สั้นไปขออภัย เค้าคิดไม่ออกค่ะ5555555

- อาจจะผิดปกติตรงภาพเฮด เพราะเปลี่ยนเครื่องใหม่เลยยังไม่ได้ทำค่ะ5555

- เกือบสามีได้กินกันเองแล้วนะคะ กวอนคนโลเล กวอนคนขี้เมา5555555 

- เดี๋ยวจะมาต่อที่เหลือให้นะคะ ขอบคุณที่รอกันนะคะ

- คุยกับไรท์ได้นะคะ @Kumamhong

- Hashtag >> #ฟิคโอ้มายไลเคนท์ 



41 ความคิดเห็น

  1. #41 AI1029 (@AI1029) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2560 / 12:46
    รอ รอ ร๊อ รอคอย~~555. เมื่อไหร่จะมาอัพคะไรท์ ยังรออยู่นะคะ
    #41
    0
  2. #38 ::N_E_V:: (@twainidel) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 20 เมษายน 2560 / 02:51
    อ้าวววว เห้ยย เดี๊ยววววว โลกหมุนเร็วขึ้นทุกวัน ฉันว่าฉันฝัน เหมือนฉันอ่านผิดเรื่อง ไหงพี่เขากินกันเองและล่ะคะ ไม่นะไม่ 55555 อดีตตี้น่าสงสารอ่า รีบๆ ปลดทุกข์ได้ยากแล้วไปอยู่กับพี่กวอนนะลูกนา รอต่อนะคะถ สู้
    #38
    1
  3. #37 i_mmild (@i_mmild) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 19 เมษายน 2560 / 22:30
    ตกใจนึกว่าเค้าจะได้กันเอง...บ้า -///- ผักชีพี่เขาคิดถึงหนูนะลูก รอค่าาา
    #37
    1
  4. #36 nichanun5459 (@nichanun5459) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 17 เมษายน 2560 / 11:43
    สู้ๆคับ
    #36
    1
    • #36-1 Kumamhong (@Kumamhong) (จากตอนที่ 10)
      19 เมษายน 2560 / 17:34
      ขอบคุณค่ะะะะ : )
      #36-1