Werewolf (VKOOK)

ตอนที่ 22 : WereWolf : Only you

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 491
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 17 ครั้ง
    9 มี.ค. 61


จองกุกนั่งรอยูคยอมที่ชมรมบาส เขาแทบไม่ได้ทำอะไรในชมรมเขาเลยช่วงนี้สบายจนจองกุกมาเที่ยวที่ชมรมเพื่อนแทน

                                    

"มาหาฉันหรอ" แทที่เพิ่งเล่นบาสจบเกมส์ไปเมื่อกี๊พอเห็นจองกุกก็รีบตรงเข้ามาหา

 

"เปล่าฉันมาดูยูคบอมต่างหาก"

 

"เป็นไร" แทบีบจมูกจองกุก

 

"เปล่า" จองกุกทำหน้ามุ้ยใส่พร้อมจับมือแทออก

 

"แน่ใจ" แทถามจองกุกอีกครั้ง

 

"ทำไมต้องจูบ..." จองกุกหันไปจะต่อว่าแท แทยื่นหน้าเข้ามาใกล้ ใกล้จนจมูกของทั้งคู่ชนกัน

 

"ก็ฉันหวง นายคือของฉัน คนเดียวเท่านั้น" แทหอมแก้มจองกุกเบาๆ

 

"เดี๋ยวมาหานะ" แทลุกขึ้นเดินออกไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อมาหาจองกุก

 

'คนเดียวเท่านั้น'

 

"ย่าห์!ทำไมใจต้องเต้นแรงด้วย" จองกุกกุมใจตัวเองไว้ จองกุกชะเง้อมองหาแทเขากลับเห็นผู้หญิงคนนึงยืนจ้องเขาอยู่ดวงตาดุราวกับปีศาจ

 

'นั่นผู้หญิงคนนั้น' จองกุกนึกในใจ

 

"รอนานไหม" แทรีบเดินเข้ามาหาจองกุก จองกุกรีบส่ายหัวปฏิเสธแต่สายตายังมองไปที่ผู้หญิงคนนั้น

 

"คุยกับฉันมองหน้าด้วย" แทจับคางจองกุกให้จองกุกหันหน้ามามองแท แทจูบปากจองกุก

 

"อื้อ" จองกุกรีบดันแทออก แทยิ้มก่อนจะพาจองกุกเดินออกไป จองกุกมองหาผู้หญิงคนนั้นแต่ก็ไม่พบ

 

"มองอะไร" แทหันมาถามจองกุก

 

"เปล่า" จองกุกยิ้ม

 

'จองกุกไม่ใช่มนุษย์ธรรมดา เขามีเลือดที่หอมและเหล่าแวมไพร์ต้องการ' แทโอบไหล่จองกุก

 

'ฉันจะไม่ยอมให้ใครมาเเตะต้องนายเด็ดขาด' แทมองจองกุก แล้วพากันขึ้นรถออกมา

 

"นายอยากไปไหน" แทถามจองกุก

 

"ไปที่ที่มีนาย" จองกุกยิ้ม แทลูบหัวจองกุกก่อนจะหอมแก้มจองกุก

 

"งั้นไปคอนโดฉัน" แทยิ้มมุมปาก

 

"ไม่!" จองเบิกตากว้างเมื่อแทบอกไปที่คอนโดของแท ถ้าไปเขาต้องกลายเป็นเหยื่อที่โดนเสือขย่ำแน่ๆ

 

"ไหนบอกไปที่ที่มีฉัน"

 

"ก็..."

"ไปเที่ยวบ้านฉันไหม" แทยิ้มก่อนจะขับรถออกไป จองกุกมองด้วยความไม่เข้าใจ เส้นทางที่แทขับไปเริ่มเปลี่ยวและแสงเริ่ม

น้อยลงเรื่อยๆ จองกุกมองออกไปข้างนอกเลยมันช่างมืดและน่ากลัวยิ่งนัก แทหันมองจองกุก

 

"กลัวหรอ"

 

"เปล่า ฉันไม่เคยกลัวอะไร" จองกุกกอดอกแล้วมองไปข้างหน้าอย่างมั่นใจ จองกุกจะกลัวได้ยังไงในเมื่อมีแทอยู่ข้างๆ

 

"ครับ" แทยิ้มก่อนจะขับผ่านเส้นทางนั้นเข้าไปในซอยเล็กของป่า

 

"บ้าน..นะ..นายจะปลูกอยู่แต่ในป่าเลยรึไง" จองกุกรีบท้วงขึ้น ด้วยความตกใจ

 

"ไหนบอกไม่กลัว"

 

"ก็กลัวแต่ก็ต้องทำหล่อไว้ก่อนดิ" จองกุก แทขับเข้าไปเรื่อยๆก็เป็นเมืองๆนึงที่ไม่มีแสงสักเท้าไหร่

 

"ทไวไลท์" จองกุกอ่านป้ายทางเข้าเมือง แทหยุดรถหน้าประตูทางเข้า

 

"นายจะทำอะไร" จองกุกรีบแย้งเมื่อเห็นถอดเสื้อคลุมออก

 

"ฉันคงไม่ทำนายตรงนี้หรอก" แทยิ้มก่อนจะยื่นเสื้อใหจองกุก

 

"ใส่ของฉันไว้ อย่างน้อยก็กลบกลิ่นเลือดของนาย"

 

"เลือด?" จองกุกตกใจ

 

"ก็เลือด"

 

"นี่นายพาฉันมาเมืองที่มีแต่แวมไพร์หรอ" จองกุก

 

"ก็ฉันบอกว่าไง"

 

"บ้านนาย"

 

"โอ้ย ฉันจะรอดกลับไปไหม" จองกุก

 

"ฉันไม่มีวันให้ใครทำอะไรนายหรอก ถ้านายจะตายก็ต้องตายด้วยมือของฉัน" แทมองหน้าจองกุกก่อนจะหันไปทางอื่น จองกุกรีบใส่เสื้อคลุมของแท

 

'ฉันขอโทษ' แทได้แต่พูดในใจ จองกุกเงียบตลอดทางจนมาถึงบ้านของแท บ้านทรงยุโรปที่ตกแต่งไม่ต่างจากบ้านกลางป่าหลังหมู่บ้านของจองกุกแต่บ้านหลังนี้จะใหญ่กว่าและมีทุกอย่างครบกว่า

 

"เข้าบ้านกัน" แทเดินลงจากรถ จองกุกเดินลงตามไม่มีเสียงพูดของจองกุกเลยแม้แต่น้อย

 

'นายโกรธฉันหรอจองกุก' แทมองจองกุกที่ยืนเหม่ออยู่

 

"เข้าบ้านดีกว่า" แทจับมือจองกุกเดินเข้าบ้าน

 

"ที่นายพูดเมื่อกี๊" จองกุกแกะมือแทออก

 

"ฉันขอโทษ" แทดึงจองกุกเข้ากอด

"ฉันขอโทษ" แทเอาแต่พูดขอโทษ ขอโทษที่ทำให้จองกุกต้องกลายมาเป็นแบบนี้ ขอโทษที่จองกุกต้องเสียพ่อของเขาตั้งแต่ยังเด็ก ขอโทษที่จองกุกต้องตกอยู่ในอันตราย

 

"นายจะฆ่าฉันจริงๆหรอ" จองกุกเสียงสั่น แทกระชับกอดแน่น

 

"นายเคยบอกจะปกป้องฉันไม่ใช่หรอ" จองกุกน้ำตาคลอ

 

"ฉันจะปกป้องนายจองกุก ฉันจะปกป้องนาย"

 

"แล้วทำไมนายถึง..." แทผละกอดแล้วจูบริมฝีปากของจองกุกเบาๆก่อนจะผละออก

 

"ที่ฉันพูดแบบนั้นก็เพราะฉัน  ไม่มีวันทำยังไงล่ะ"

 

"แท" จองกุกโผลกอดแทแน่น

 

"หิวไหม" แทเช็ดน้ำตาจองกุกออก จองกุกพยักหน้ารับ

 

"เข้าบ้านก่อนนะเดี๋ยวฉันไปเอาของท้ายรถก่อน" แทยิ้มให้จองกุกก่อนจะเดินไปหยิบของท้ายรถ จองกุกเดินเข้าบ้านสำรวจ

ภายในบ้าน

 

"นายอยู่ที่นี่คนเดียวหรอ" จองกุกมองแทที่ถือถุงใหญ่มาสองถุง แทขอแวะซื้อของระหว่างทางคงไม่พ้นอาหารมื้อนี้ให้กับจองกุก

 

"อ่าฮะ" แทเดินตรงเข้าครัว จัดแจงวัตถุดิบเตรียมทำอาหาร จองกุกยิ้มก่อนจะเดินไปนั่งที่เก้าอี้มองแทที่ดูวุ่นกับการจัดแจงวัตถุดิบ

 

"จะกินไรอะไร"

 

"ทำเป็นหรอ" จองกุกยิ้ม แทหยักไหล่ก่อนจะเดินมาหาจองกุก

 

"ไม่อะ ทำเอานะพี่แทขอตัวไปอาบน้ำก่อน" แทจุ้บแก้มจองกุกก่อนเดินออกจากครัว ไปที่ห้องนอนของตน จองกุกจับแก้มตัวเองก่อนรอยยิ้มของจองกุกจะเผยขึ้น

จองกุกจัดการทำอาหารทันที

แพร่ง!!!

(50%)

 

 

"จองกุก" แทรีบลงมาชั้นล่างทันที จองกุกกำลังจะเก็บจานที่แตก

 

"เดี๋ยว!!" แทรีบท้วง จองกุกชะงักมือไว้

 

"เดี๋ยวฉันเก็บเอง" แทเดินมาหาจองกุก จองกุกมองแทที่มีเพียงผ้าพันรอบเอวปิดท่อนล่างเท่านั้น

 

"มีอะไร" แทมองจองกุก ใบหน้าของจองกุกแดงจนเห็นได้ชัด

 

"ปะ..เปล่า" จองกุกรีบกุ้มหน้าลง แทกระตุกยิ้มก่อนจะเดินเข้าใกล้จองกุก

 

"เขิลฉันหรอ ก็เห็นบ่อยนี่ เห็นทุกครั้งที่..." จองกุกรีบเอามือปิดปากแท

 

"ไม่ต้องพูด" จองกุกรีบเดินหนีใบหน้าร้อนผ่าว แทก้มเก็บจานที่แตกทันที

 

'ถ้าเลือดนายออกจะเป็นยังไง' แทมองจองกุกด้วยความเป็นห่วง

 

"ฉันไปแต่งตัวก่อนนะ" แทเดินขึ้นห้องไปทันที จองกุกนั่งทานข้าวคนเดียว

 

'ฝีมือใคร' จองกุกนั่งนึกจานที่แตกเมื่อกี๊เขาไม่ได้ทำหล่นและมันเป็นการปาจานให้เห็นต่อหน้าต่อตาจองกุกเลยด้วยซ้ำ

 

'ผีหรอ' จองกุกนั่งกินข้าวต่อด้วยความระแวงนิดๆ

ไม่นานนักแทก็เดินลงมา มองจองกุกที่นั่งกินข้าวอยู่คนเดียว แล้วก็นึกคำที่จีมินเคยบอกเขา

 

'จองกุกคือคนที่จะแก้คำสาปให้นายในตอนที่นายถูกสาปเป็นหมาป่า'

 

'แต่ตอนนี้คงไม่ได้แล้วสินะ' ตอนนี้แทไม่ใช่หมาป่าแล้วแต่เขากลับกลายเป็นเเวมไพร์ดังเดิมและเป็นชาติเกิดเเรกของแท และตอนนี้แทได้พบกับจองกุกความอยากที่จะเป็นมนุษย์มันหวนกลับมาอีกครั้ง จองกุกหันมายิ้มให้แทแล้วกวักมือเรียกแท

 

"กินข้าวไหม" แทเดินไปหาจองกุกทันที แทพยายามที่จะไม่ดื่มเลือดจองกุกเพราะมันจะทำให้อีกคนถูกเขาฆ่าก็ได้

 

"จะให้กินหรอ" แทเดินไปหาจองกุกจากด้านหลังก้มลงไซร้ซอกคอจองกุก

 

"ฉันกินข้าวอยู่นะแท" จองกุกผลักแทออก แทยิ้มแล้วนั่งลงเก้าอี้ข้างๆมองดูจองกุกกินข้าว

 

"อร่อยไหม"

 

"อร่อยสิ ฝีมือฉันอร่อยอยู่แล้ว" จองกุก

 

"อ้อทำไมนายทำอาหารไม่เป็นแล้วชงกาแฟเป็น"

 

"ฉันไม่ใช่คนสมบุรณ์แบบขนาดนั้นนะ" แทยิ้ม

 

"แล้วรู้ได้ไง" นั่นสิแล้วรู้ได้ไงว่าแทชงกาแฟ

 

"พี่ที่ร้านบอก" จองกุกยักคิ้ว

 

"กินข้าวอิ่มแล้วก็ไปอาบน้ำเลยครับเดี๋ยวล้างเอง" แทยักคิ้ว

 

"ครับคุณแท ไม่ทราบว่าห้องของฉันอยู่ที่ใด" จองกุก

 

"เดินขึ้นบันไดไปเลี้ยวขวาห้องสุดท้าย" แทพูดพรางหยิบจานไปล้าง บ้านหลังนี้มีสามห้อง แทไม่ได้อยู่คนเดียวหรอก มีโฮซอกจีมินอยู่ด้วย ที่แทบอกว่าอยู่คนเดียว ก็ตอนนี้จีมินกับโฮซอกไม่อยู่ไง จองกุกเดินเข้าห้องไปอาบน้ำทันที

 

'ข้าเรียกตั้งนานเจ้าไม่เคยจะมาแต่พอข้าพาคนรักของข้ามาเจ้ากลับมา' แทพูดในใจพร้อมหันหลังกลับไปมอง ชายชุดดำใส่ฮูคดำคลุมอยู่ เผยรอยยิ้มอันเจ้าเล่ห์ออกมาทันที

 

"ข้าไม่ชอบเห็นท่านมีความสุขไง" ชายชุดดำยิ้มกวน

 

"ถ้าเจ้าไม่มีประโยชน์กับข้า ข้าคงฆ่าเจ้าเสียตอนนี้" แทยิ้ม แทช่วยชีวิตชายคนนี้ไว้ในวันนั้นที่เขาถูกแวมไพร์ตนนึงจับมาทรมานและฆ่าทิ้ง แทชุบชีวิตให้เขาเกิดใหม่เป็นแวมไพร์ เขาจึงจงรักภักดีกับแท และยังมีนิสัยเจ้าเล่ห์ดังเช่นแทฮยองในตอนนี้

 

"ใจเย็นสิครับ ข้าแค่มาทักทายคนรักของท่าน ว่าเลือดนั้นหวานสมคำร่ำรือหรือไม่" หลังจากที่เขาพูดจบก็หายตัวไปทันที

 

"ไอ้ค้างคาวเจ้าเล่ห์" แทบ่นตามก่อนจะเดินขึ้นห้องไป

 

"จองกุกครับอาบน้ำเสร็จยัง" แทนั่งรอที่เตียง

 

"แทฉันขอยืมเสื้อใส่หน่อยดิ" จองกุกตะโกนบอกแท

 

"ได้ครับ" แทยิ้มก่อนจะหยิบเสื้อยืดสีขาวบางตัวใหญ่มาส่งให้จองกุกที่เเง้มประตูออกมาเล็กน้อย

 

"ไอ้แทให้ฉันใส่อะไรเนี่ย" จองกุกเดินออกมาฌวยวายใส่แท ปากบ่นแต่ก็ใส่

 

"จะได้ถอดง่ายไง" แทดึงจองกุกมานั่งตัก

 

"ไม่เบื่อหรอ" จองกุกลูบแก้มแทเบาๆ

 

"ไม่ครับ" แทปฏิเสธแล้วก้มซุกอกของกุก

 

"ไปเอากางเกงมาให้ฉันใส่เลย" จองกุกดึงหูแท

 

"อ้ากกกก ปะ.ปล่อย เจ็บๆๆ" แทยกมือขึ้นยอม

 

"ไปเอามาเลยนะ"

 

"ครับๆๆๆ"

 

"ครับอยู่นั่นแหละไปเอามา" จองกุกเม้มปากด้วยความหมั่นเขี้ยว

 

"จะ...ปะ...โอ้ย ไปเอาได้ไงน้องกุกนั่งตักพี่อยู่" จองกุกรีบดีดตัวลุกขึ้น

"พี่ไรอายุเท่ากันไหม"

 

"ครับ" แทลุกขึ้นทันทีเมื่อจองกุกปล่อยมือ แทเดินไปหยิบกางเกงขาสั้นมาให้จองกุกใส่

 

"ห้ามมอง" จองกุกใส่กางเกงแล้วสั่งแทให้หันไปทางอื่น แทยิ้มมุมปากก่อนจะขึ้นเตียงไปนอน

 

"เสร็จแล้วก็ขึ้นมานอนนะครับ" จองกุกเดินขึ้นเตียงนอนลงข้างแท แทรีบพลิกตัวขึ้นคร่อมตัวจองกุกทันที

 

"แท ออกไป" จองกุกดันอกแทออก

 

"นายรู้ตัวไหมยิ่งอยู่ใกล้เท่าไหร่นายก็ยิ่งน่ากันยิ่งนัก" แทก้มลงหอมแก้มจองกุกตามด้วยจูบริมฝีปากสวยของอีกคนอย่างช้าๆเนิบๆ จองกุกจูบตอบแทอย่างเชื่องช้า สองมือประสานกันที่คอของแท กดแทลงมาจูบ แทสอดลิ้นเข้าไปดื่มความหวานในปากของจองกุก แทผละจูบออกช้าๆก่อนจะกดจมูกลงบนแก้มใส

 

"ฝันดีครับ" แทเอนตัวนอนลงกอดจองกุกไว้ จองกุกถอนหายใจด้วยความโล่ง

 

"ฝันดี" จองกุกหลับตาลงช้าๆ

 

 

ชายชุดดำนั่งห้อยขาอยู่บนต้นไม้สูงใหญ่ มองลงมายังเมืองทไวไลท์

 

"เมืองนี้น่าอยู่แฮะ" เขายิ้มก่อนจะหายตัวไป

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

(100%)

 

 

ครบแล้ว ตอนสั้นอย่าว่ากันนะ ตอนนี้ก็จะหวานหน่อยๆ ให้แทกับจองกุกได้อยู่ด้วยกันบ้าง เอแล้วชายชุดดำนี่ใครกันหนอทำไมแทถึงเรียกเขามา

B
E
R
L
I
N
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 17 ครั้ง

124 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 10 มีนาคม 2561 / 12:52
    มีความยิ้มละอ่านไปด้วย 😍😍
    รองั้บบ
    #83
    0
  2. #82 งุมงุมงุม (@Baconnisarat) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 9 มีนาคม 2561 / 20:21
    ว่าไวๆเด้อออรอๆๆๆ ชอบเวลาสองคนนี้อยู่ด้วยกันฮืออออ สู้ๆนะไรท์ -///-
    #82
    0
  3. วันที่ 5 มีนาคม 2561 / 10:28
    กุกเป็นไรอ้าาาา ถ้ากุกเลือดออกนี่เรื่องใหญ่แน่ 😂😂😂
    สู้ๆ น้า รักไรททททท์ คิดถึงด้วยยย 😘😘😚
    #81
    0
  4. #80 SupansaAis (@SupansaAis) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 1 มีนาคม 2561 / 18:17
    รักๆๆๆๆๆๆๆ ต่อด่วนๆๆๆๆ
    #80
    0
  5. #79 BelleBellebb (@BelleBellebb) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 1 มีนาคม 2561 / 07:17
    มาต่อเร็วๆน้าาา
    #79
    0