Justice League : GRAVITA

ตอนที่ 4 : EPISODE 1 : CHAPTER 3

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 248
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 32 ครั้ง
    9 ต.ค. 63

CHAPTER 3

 

สมาชิกซุปเปอร์ฮีโร่ทั้งหมดเริ่มประชุมกันแล้ว แต่เจดไม่ได้รับอนุญาตให้เข้าร่วมประชุม เพราะสมาชิกหลักต่างกังวลว่าพวกเขาจะห้ามคนอื่นๆไม่ให้เข้ามาจัดการเธอได้ทัน ไม่เช่นนั้นความหวังเดียวของพวกเขาอาจจะเละเป็นโจ๊กไปเสียก่อนได้เริ่มทำอะไร

นั่นทำให้เจดถูกนำมาไว้อีกห้องหนึ่ง โดยมีโรบินและซุปเปอร์บอยเฝ้าอยู่

 

อ่า...ใช่ ซุปเปอร์บอย

ทำไมเธอยังนั่งอยู่ตรงนี้โดยไม่ถูกฮีทวิชั่นเผาได้น่ะเหรอ?

 

 

เหตุการณ์เริ่มขึ้นเมื่อไม่กี่นาทีที่แล้ว

 

“เราให้เธอเข้าไปด้วยไม่ได้”

อาเธอร์เอ่ยอย่างไม่สบอารมณ์นัก

“ข้าไม่ค่อยแน่ใจว่านางจะสามารถรอดพ้นจากพลังของฮีโร่คนอื่นๆ ได้ไหม หลังจากเรื่องทั้งหมดที่นาง...คนเก่า...ได้ทำลงไป”

 

“อันนี้ฉันเห็นด้วย” ฮาลเอ่ยสนับสนุน

 

“ให้เธออยู่ที่นี่ได้ไหม” จอห์นถาม “อย่างน้อยก็ต้องมีคนเฝ้าหน่อย”

 

“ผมก็ได้นะ” ชาแซมเสนอตัว

 

“ไม่ นายต้องไปเป็นพยานกับทั้งลีก” แบทแมนพูดก่อนยกมือขึ้นแตะเครื่องมือสื่อสารที่หู

“โรบิน ซุปเปอร์บอย”

 

“เดี๋ยวนะ นั่นคุณเพิ่งเรียก-”

 

ก่อนที่แฟลชจะได้พูดอะไรจบ ร่างหนึ่งก็เดินเข้าประตู....ไม่สิ ใช้คำว่า ‘ลอย’ ดีกว่า เขาสวมแจ๊กเก็ตสีน้ำเงินทับเสื้อที่มีสัญลักษณ์รูปตัว ’S’ บนอก ดวงตาของเขาแดงก่ำ ใบหน้าเต็มไปด้วยความเสียใจและอาฆาต

“แกฆ่าซุปเปอร์แมน!” เขาตะโกนลั่น

 

“ซุปเปอร์บอย เดี๋ยวก่อน!” ไดอาน่าตะโกน

 

จังหวะที่เธอคิดว่าตัวเองต้องถูกเผาแล้วแน่ๆ หลังของโรบินก็ปรากฏสู่สายตาเธอ

“ถอยไปซะเดเมี่ยน!” ซุปเปอร์บอย หรือโจนาธาน ซามูเอล เค้นท์ตวาดก้อง

 

“ไม่ จอน” เด็กหนุ่มในชุดโรบินตอบ

 

“มัน! ฆ่า! พ่อ! ของ! ฉัน!” จอนเอ่ยผ่านฟันที่ขบลงด้วยความโกรธ “ถอยไป!!”

 

“เธอไม่ได้ฆ่าซุปเปอร์แมน” โรบินยืนยันกับเพื่อนเขา “มีเหตุผลหน่อยโจนาธาน นายได้ยินที่พวกเขาคุยกันทั้งหมดแล้วไม่ใช่รึไง”

 

เจดรู้ว่าเดเมี่ยนพูดถึงอะไร...ซุปเปอร์เฮียริ่งสินะ จอนคงใช้ความสามารถนั่นแอบฟังสิ่งที่เหล่าผู้ก่อตั้งคุยกันในห้องไปหมดแล้ว

ดวงตาของจอนเปลี่ยนกลับเป็นสีปกติแล้ว แต่ใบหน้ายังเต็มไปด้วยความโกรธ

 

“นายเชื่อเธอรึไง” ซุปเปอร์บอยถามเพื่อนสนิทของเขา

“ไม่” เดเมี่ยนตอบ

 

“แต่ฉันเชื่อมั่นในการตัดสินใจของลีก...และของแบทแมน”

 

เป็นการจบบทสนทนาที่ฟังแล้วทำให้เจดรู้สึกอึดอัด ไม่ว่าด้วยความรู้สึกใดก็ตาม

 

เธอตั้งปณิธานแล้วว่าไม่ว่ายังไงเธอก็จะต้องเปลี่ยนอนาคตนี้ให้ได้...

 

…ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นก็ตาม พวกเขาต้องไม่ได้รับความทรมาณแบบนี้อีก...

 

…ตราบใดที่เธอยังหายใจ

 

 

กลับมายังปัจจุบัน
 

เจดนั่งอยู่กลางห้อง เธอยังคงสวมปลอกคอที่ใช้ระงับพลังอยู่เพื่อความสบายใจของสมาชิกคนอื่นในลีก โรบินยืนกอดอกเงียบๆอยู่ไม่ไกล ส่วนซุปเปอร์บอยยืนกอดอกอยู่มุมห้อง จ้องเธอไม่วางตา

เป็นบรรยากาศที่อึดอัดพอสมควร...

 

โรบินและซุปเปอร์บอย สองตัวละครที่เธอชอบมากพอๆ กับรุ่นพ่อของพวกเขา ความสัมพันธ์เพื่อนซี้ระหว่างสองหนุ่มบุตรแห่งค้างคาวและลูกครึ่งคริปตันออกจะให้ความรู้สึกแปลกๆ ที่ฟังดูอบอุ่น เป็นความสัมพันธ์ที่จะเรียกว่าคู่แข่งก็ไม่ใช่ เพื่อนรักก็ไม่เชิง เรียกได้ว่าแล้วแต่อารมณ์มากกว่า

แต่ที่เจดรู้แน่ๆคือพวกเขาควรจะร่าเริงกว่านี้...โอเค อาจจะไม่ขนาดนั้นกับเดเมี่ยน แต่จอน...เขาเป็นเด็กหนุ่มสดใสอารมณ์ดี แต่ตอนนี้เขาดูหดหู่เสียยิ่งกว่าอะไรดี

 

“เสียใจด้วยกับเรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้น”

เป็นครั้งแรกที่เจดรู้สึกว่าปากของเธอไปไวกว่าความคิด

 

นั่นเรียกสายตาสงสัยจากทั้งสองได้อย่างดี

“พวกนายไม่สมควรต้องเจออะไรแบบนี้” เจดกำหมัดแน่น “พวกนายทุกคน”

 

เด็กหนุ่มทั้งสองหันไปมองหน้ากันเงียบๆ ก่อนเดเมี่ยนจะหันมาพูดกับเธอ

“ไม่ใช่ความผิดเธอนี่” สีหน้าของเขาเรียบนิ่ง

“มันก็ไม่ใช่หรอก” เจดมองหน้าเขา “แต่...”

“ถ้ารู้สึกผิดจริงๆ เธอต้องพาเขากลับมาสิ” จอนพูดบ้าง น้ำเสียงแตกพร่า “พาซุปเปอร์แมนกลับมา”

เจดก้มหน้า เดเมี่ยนทำเพียงมองจอนเท่านั้น สำหรับหนุ่มค้างคาว เขาเองก็คงไม่รู้จะพูดอย่างไรดี

 

…เดี๋ยวนะ เมื่อกี๊เขาพูดเรื่องการพาซุปเปอร์แมนกลับมางั้นเหรอ...

 

“จอน” เธอหันไปหาเขา “ร่างของพ่อนายอยู่ที่ไหน”

เด็กหนุ่มครึ่งคริปตันขมวดคิ้ว เขาหันไปมองหน้าเพื่อนสนิทด้วยความสงสัย

“มีอะไร” เดเมี่ยนถามเสียงต่ำ “เธอมีวิธีพาซุปเปอร์แมนกลับมารึไง”

เจดครุ่นคิดกับตัวเอง เวลานี้สมองของเธอกำลังดึงความเป็นไปได้จากอนิเมชั่นที่เธอเคยดูมาเชื่อมโยงกัน

“อาจจะได้” เจดพูด ยอมรับว่าจู่ๆเธอก็รู้สึกถึงความหวังบางอย่าง

“ยังไง” จอนที่เริ่มสนใจบทสนทนาเธอพุ่งเข้ามาหาด้วยสปีดของเขา

“ฟังนะ ในตอนแรกฉันคิดว่าฉันจะกลับไปแก้ไขทามไลน์โดยการยังยั้งดาร์กไซด์ไม่ให้สร้างกราวิตี้ขึ้นมาได้ เพราะตัวตนของเธอคือต้นเหตุของเรื่องทั้งหมด” เจดเริ่มอธิบายให้สองคู่หูซุปเปอร์ซันส์ฟัง “การลบตัวตนของกราวิตี้ออกไปจะช่วยตัดกำลังและความเร็วในการบุกของดาร์กไซด์ไปได้มากโข”

“แต่ว่าถ้าดาร์กไซด์วางแผนที่จะสร้างกราวิตี้ได้ก่อนอยู่แล้ว มันคงไม่มีทางลงทุนจนหมดหน้าตักกับกราวิตี้ไว้ทางเดียวแน่นอน ดาร์กไซด์ต้องมีแผนสำรองแน่ๆ” เดเมี่ยนรับข้อมูลตามเธอได้อย่างรวดเร็ว

“ใช่” เจดพยักหน้า “ฉันต้องตามหาแผนสำรองของเขาให้ได้”

“ถ้าอย่างนั้นเธอต้องจัดการกับแผนสำรองของปีศาจนั่นให้หมด ให้เขาไม่มีโอกาสได้ทำอะไรโลกได้” จอนที่เริ่มตามทันพูดต่อ

“ถูกต้อง” เจจดยกยิ้มมุมปาก“แต่เราก็เสียเปรียบบางส่วน เพราะข้อเสียของการยืมพลังไปเปลี่ยนแปลงเรื่องราวในอดีตคือเราต้องรอให้พลังเสถียรก่อนถึงจะสามารถเปลี่ยนอนาคตได้ หมายความผลกระทบจากการเปลี่ยนอดีตของฉันจะไม่มีผลอย่างกระทันหันเท่าการเปลี่ยนแปลงทามไลน์ของแฟลช เราอาจจะต้องรอเป็นเดือน...หรือเป็นปีก่อน การเปลี่ยนแปลงอดีตของฉันจึงจะส่งผลต่ออนาคตได้”

“แสดงว่าไม่ช้าก็เร็ว ดาร์กไซด์ต้องหาทางบุกมาที่โลกได้อีกแน่ๆสินะ” เดเมี่ยนพูด

“นั่นก็ใช่” เจดหลุบตาลงต่ำ “ถึงฉันจะทำลายเครือข่ายสัญญาณของดาร์กไซด์และเครือข่ายการแสกนหาโลกของมาเธอร์บ็อกซ์ไปแล้วก็ตาม แต่ยังไงในอนาคต เขาก็ต้องกลับมาแน่ๆ ไม่ว่าด้วยแผนอะไรก็ตาม”

“งั้นก็ต้องขอบคุณที่เธอ..ไม่สิ กราวิตี้สร้างความมั่นใจให้ดาร์กไซด์ ทำให้เขาประมาทและยอมลงทุนกับกราวิตี้ไปมาก พอเธอเข้ามาอยู่ในร่างกราวิตี้แทน เขาก็กลับลำไม่ทันสินะ”

จอนมองเธอด้วยสายตาอ่านยาก แต่เจดจะขอรับไว้เป็นคำชมละกัน

“ถ้าดาร์กไซด์มีแผนสำรอง เราก้ต้องมีไว้ เผื่อการที่ฉันกลับไปทำภารกิจ...ไม่สำเร็จ”

เจดเอ่ยคำสุดท้ายออกมาเบาๆ พยายามบอกตัวเองว่าเธอทำได้

 

“แสดงว่าแผนสำรองนั่นก็คือ...” จอนยกยิ้มเล็กน้อย

“ใช่ เราจะพาซุปเปอร์แมนกลับมากัน” เจดยิ้ม

 

 

 

หลังจากที่ทราบว่าร่างของซุปเปอร์แมนยังคงอยู่ในหลุมฝังศพของคลาร์ก เค้นท์ ที่สมอลวิลล์ เจดก็ถามหาป้อมปราการของซุปเปอร์แมนกับจอน เด็กหนุ่มวัยสิบหกก็มองเธออย่างสงสัยเล็กน้อยว่าเธอรู้ได้อย่างไร

 

“ฉันมาจากโลกที่พวกนายคือตัวละครในหนังสือการ์ตูนนะ” เธอยิ้มแห้งๆ “ฉันรู้หลายอย่างเกี่ยวกับพวกนายเลยล่ะ”

เดเมี่ยนดูขัดใจนิดหน่อยกับเรื่องนี้ แต่เขาก็ไม่ได้พูดอะไรมากมาย

 

“ที่ป้อมปราการของซุปเปอร์แมน พวกเขาจะสามารถซ่อมแซมร่างกายของคริปโตเนี่ยนได้ อาจจะใช้เวลาหน่อย แต่ว่าเราพาเขากลับมาได้แน่ๆ ฉันเชื่อแบบนั้น”

เจดยืนยันความคิดตัวเอง

 

“อะไรทำให้เธอมั่นใจขนาดนั้นกันล่ะ” เดเมี่ยนถาม

“ในการ์ตูนที่ฉันดูก็มีเหตุการณ์คล้ายๆ กันกับแบบนี้น่ะ” เจดตอบ “แบบว่าซุปเปอร์แมนและลีกถูกดูมส์เดย์เล่นงาน สุดท้ายคลาร์กก็คือผู้สละชีวิต แต่ร่างกายเขาก็กลับมามีชีวิตโดยการกลับไปฟื้นฟูที่ป้อมปราการของเขา”

 

เดเมี่ยนเลือกที่จะไม่ถามอะไรต่อ เขาปล่อยให้จอนที่ยิ้มกว้างเข้าไปรายงานลีกด้วยตัวเอง

 

“ดีใจที่เขากลับมายิ้มได้นะ” เจดพูด

โรบินไม่ตอบอะไร เขาทำเพียงพยักหน้า

“เอ่อ....ฉันอยากจะถามต่อน่ะ” เจดเอ่ยช้าๆ “นอกจากซุปเปอร์แมนแล้ว มีใครที่...เอ่อ....กราวิต้า...ทำร้ายไปอีกบ้าง”

 

เจดเลือกใช้คำว่า ‘ทำร้าย’ แทนคำว่า ‘สังหาร’ เธอรู้สึกว่ามันฟังดูเบากว่ากันมาก ทำให้รู้สึกแย่น้อยกว่าด้วย

“ตำรวจ ทหาร และประชาชนอีกหลายล้านถูกฆ่าด้วยแผนของ...นังแม่มดนั่น” เดเมี่ยนกำหมัดแน่น “ถูกทำร้ายอีกนับไม่ถ้วนทั้งราชินีเมร่า ทั้งคนในลีก ทั้งเวสท์ กอร์ดอน...เดรก”

 

เจดตัวชา ถึงเธอจะไม่ใช่คนทำก็เถอะ แต่นี่ใจร้ายเกินไปแล้ว...

 

“พวกเขาเป็นยังไงบ้าง...” เจดถาม

 

“สำหรับเวสท์...เขาคงวิ่งไม่ได้อีกนาน คิดแฟลชที่วิ่งไม่ได้ น่าขันสินะ” เดเมี่ยนหัวเราะประชดเบาๆ “กอร์ดอน หมายถึงคนลูก...เสียครอบครัว ตอนนี้นอนโคม่าอยู่ ส่วนเดรก...”

เดเมี่ยนเว้นวรรคไปไม่กี่วินาที แต่กลับฟังดูเนิ่นนานเหลือเกิน

 

“เกิดอะไรขึ้นงั้นเหรอ” เจดถามด้วยความหวั่นใจ

 

“เขาอยู่ในอาร์คแฮม” เดเมี่ยนเอ่ยด้วยเสียงเบาหวิว “ท่านพ่อบอกว่าเขาไม่มีทางกลับมาเป็นคนจิตปกติเหมือนเดิมอีกแล้ว..”

 

หัวใจของเจดหล่นวูบ เธอก้มหน้ามองพื้น

 

นั่นเป็นสาเหตุที่เดเมี่ยนโกรธเธองั้นสินะ

 

ไม่แฟร์เลย พวกเขาแค่จะทำเพื่อผู้อื่นเท่านั้น...

 

...ทำไมต้องมาเจออะไรแบบนี้ด้วย

 

เจดเม้มริมฝีปากแน่น

 

เอาล่ะ...กราวิต้า ความทรงจำเธอมีอะไรดีๆให้ใช้บ้างไหม อย่างน้อยก็ช่วยบรรเทาความรู้สึกแย่ๆพวกนี้ที

 

 

 

เดเมี่ยนมองนักโทษ....ไม่สิ จะเรียกนักโทษไม่ได้ เอาเป็นว่าเด็กผู้หญิงคนหนึ่งที่อยู่ในร่างของอาชญากรระดับจักรวาล เธอดูเด็กกว่าเขาไม่กี่ปี ดวงตาสีเทานั่นไม่ได้มีความชั่วร้ายอยู่เลยแม้แต่น้อย มีแต่ความบริสุทธิ์ ความคิด และความรู้สึกผิดเต็มไปหมด เธอกำลังเหม่อลอยมองพื้นสกปรกในศูนย์บัญชาการใหญ่ของจัสติสลีกกลางกรุงวอชิงตันดีซีที่ตอนนี้เหลือความศิวิไลซ์อยู่ไม่มากแล้วหลังจากการโจมตีครั้งล่าสุด

อาจจะเป็นเรื่องดีที่ตอนนี้ดาร์กไซด์ยังคงจะไม่บุกมาที่โลกในเร็วๆนี้ แต่ถ้าตามที่เด็กคนนี้ทำนาย พวกเขาก็ต้องหาทางรับมือกับเรื่องนี้ให้ได้

น่าตลกเหมือนกันนะที่พวกเขาเชื่อคำพูดของเด็กผู้หญิงคนหนึ่งไปเสียหมด ถ้าเธอคิดจะบ่อนทำลายเราจากภายในแล้ว พวกเขาก็คงไม่รอด

แต่หลังจากที่ได้เห็นดวงตาสีเทาคู่นั้น...บางอย่างก็บอกเขาว่าเธอไม่ได้โกหก

 

และเดเมี่ยนก็หงุดหงิดนิดหน่อยที่ตัวเองคิดอะไรแบบนั้น

 

“ที่เราต้องทำคืออะไรบ้าง”

แบทแมน...พ่อของเขา คนที่เขาเคารพที่สุดในที่แห่งนี้กำลังสอบถามกับเด็กผู้หญิงที่นั่งบนเก้าอี้

 

“อ่า...ค่ะ” เด็กสาวเหมือนหลุดออกจากภวังค์

“แค่พาร่างของเขาไปที่ป้องปราการที่ขั้วโลกของเขา แล้วรอให้ร่างกายของเขาฟื้นฟูตัวเองเท่านั้นค่ะ”

เธอตอบอย่างมั่นใจ

 

แบทแมนหันมามองหน้าโรบิน  ดูเหมือนเขาจะมีอะไรที่หนักใจอยู่สินะ

 

“ผมขอคุยด้วยหน่อยสิ” โรบินตัดสินใจเอ่ยออกไป เขากับแบทแมนขยับมายืนที่มุมห้องแทน

เมื่อแน่ใจว่าเด็กคนนั้นจะไม่ได้ยินแล้ว เขาก็ถามออกมา

 

“มีอะไรงั้นเหรอท่านพ่อ” เด็กหนุ่มเอ่ยถาม

 

แบทแมนเงียบไปสักพัก

 

“ทางการน่ะ พวกเขาสงสัยเรื่องเด็กคนนั้น” แบทแมนตอบกลับ “ในสายตาพวกเขา เธอยังเป็นอาชญากรอยู่ เราแก้ไขเรื่องนี้ไม่ได้ พวกเขาโกรธแค้น”

เดเมี่ยนมองไปทางเด็กคนนั้นอีกที เธอทำเพียงมองตอบด้วยสายตาสงสัย

 

“ผมไม่เข้าใจ แล้วเราเชื่อเธอได้ยังไงกัน บางทีเธอก็ยังอาจจะหลอกเราอยู่ก็ได้”

เดเมี่ยนถามคำถามที่อึดอัดอยู่ในใจเขามานานออกไป

 

“ถ้าเธอตั้งใจทำแบบนั้น เธอคงทำไปนานแล้ว และเราก็คง...” บรูซเงียบไป

คงไม่รอดสินะ...เดเมี่ยนต่อประโยคนั้นในใจ

 

ก็สมเหตุสมผลอยู่

 

“ยังไงเราก็ยังต้องจับตาดูเธออยู่” แบทแมนพูด “พ่อจะให้ลูก จอน และบิลลี่ไปทำภารกิจนี้”

 

“ห้ะ” เด็กหนุ่มขมวดคิ้วลงอย่างสงสัย “ภารกิจไหนกัน”

 

“ภารกิจฟื้นคืนชีพซุปเปอร์แมน” แบทแมนพูด

 

“ท่านพ่อ..”

 

“ลูกคือคนที่พ่อไว้ใจที่สุด เดเมี่ยน” เขาเห็นรอยยิ้มจางๆหลังหน้ากากนั้น “พ่อกับลีกหลักจะไปหารือกับสหประชาชาติ ส่วนสมาชิกคนอื่นจะไปช่วยกันเก็บกวาดความเสียหายรอบโลก ทุกคนมีหน้าที่ต้องทำ”

 

เดเมี่ยนกัดริมฝีปาก

 

“ผมจะไม่ทำให้ท่านพ่อผิดหวัง”

 

“ลูกไม่เคยทำให้พ่อผิดหวัง เดเมี่ยน” แบทแมนลดกำแพงของเขาลง ถ้าหากเกิดเรื่องอะไรเลวร้ายขึ้น เขาหวังว่าเดเมี่ยนจะจดจำคำนี้ของเขาเอาไว้ตลอดไป

เพราะเขาเริ่มรู้สึกแล้วว่าชีวิตช่างไม่มีอะไรแน่นอนเสียจริง

โรบินยกยิ้มให้พ่อเขาเล็กน้อย

 

“พาเธอไปด้วย” แบทแมนกลับมาอยู่ในคราบบุรุษรัตติกาลอีกครั้ง “จับตาดูเธอไว้ เผื่อเธอให้ข้อมูลอะไรที่มีประโยชน์ได้”

เดเมี่ยนขมวดคิ้วเล็กน้อย แต่เขาก็ไม่ได้ปฏิเสธอะไร

 

“ครับ ท่านพ่อ”

 

เดเมี่ยนเดินแยกจากพ่อของเขาไปหาเด็กสาวที่สวมปลอกคอระงับพลังอยู่ ข้างเธอมีจอนที่ยืนอยู่ หมอนั่นคงถามเรื่องเกี่ยวกับซุปเปอร์แมนที่เธอรู้ล่ะมั้ง

 

“จอน ไปตามชาแซมมาที” โรบินออกคำสั่ง แล้วเด็กหนุ่มครึ่งคริปตอนก็หายไป ก่อนกลับมาพร้อมกับคนที่เขาเรียกหา

 

“เอาล่ะ เรามีภารกิจต้องไปทำ” เดเมี่ยนพูดกับทั้งสามคน เด็กสาวมีสีหน้าตื่นเต้น แต่อีกสองคนยังคงขมวดคิ้ว

 

“กับเธอน่ะนะ?” บิลลี่ถามอย่างสงสัย นี้โป้งของเขาหันไปหาเธอ

 

“ใช่” เดเมี่ยนพูด “ว่าแต่เราเรียกเธอว่าอะไรได้บ้าง?”

เดเมี่ยนหันมาถามเจด เด็กสาวหนึ่งเดียวฉีกยิ้มด้วยความตื่นเต้น

 

“เจด...เจด ไมเยอร์” เธอตอบกลับ “ส่วนพวกนาย ฉันรู้ข้อมูลหมดแล้ว ยินดีที่พวกนายยอมให้ไปด้วยนะ”

เจดไม่สามารถเก็บอาการตื่นเต้นของเธอไปได้อีกแล้ว

 

ภารกิจแรกกับโรบิน ซุปเปอร์บอย และชาแซม

 

จะกรี๊ดแล้วนะ!!!

 

“รายละเอียดไว้เล่าให้ฟังบนเครื่อง” เดเมี่ยนพูดต่อ  “ตอนนี้ไปเตรียมตัว อีกสิบนาทีเราจะออกเดินทาง”

 

“ไปไหน” จอนถาม

 

“ไปสมอลวิลล์” เดเมี่ยนยกยิ้มมุมปาก “เราจะไปปลุกซุปเปอร์แมนกัน”

 

 

 

✢ ✢ ✢

 

 หลังจากตอนนี้ก็จะเน้นหนักไปทางน้องเมี่ยน น้องจอน และน้องบิลลี่แล้วนะคับ พอดีว่าชอบสามคนนี้อยู่แล้วเป็นทุนเดิม-.,- //โดนรีดเดอร์ต่อย

 

ตอนนี้มีแอบใส่ความสัมพันธ์มาสองคู่แหละ

ที่เห็นแรกๆคือของจอน-เดเมี่ยน ไรท์มองว่าเดมี่ยนกับจอนอยู่ด้วยกันมานานแบบสนิทกันมากๆ แต่ก่อนเดมี่ยนอาจเรียกน้องจอนด้วยนามสกุล แต่พอหลังๆ ที่ไว้ใจกันเดเมี่ยนก็เปลี่ยนไปใช้จอน เหมือนที่เปลี่ยนการเรียกชื่อของพี่ดิ๊กจากเกรย์สันเป็นริชาร์ดฮับ ที่ไรท์คิดได้เพิ่มอีกก็คือพวกเขาน่าจะเชื่อใจกันและกันมาก ทำให้น้องจอนเรายังไม่เผาหนูเจดจนไหม้เพราะน้องเมี่ยนเข้าาห้ามได้ทันยังไงล่ะคับ55// โดนน้องเจดต่อย

อีกคู่คือความสัมพันธ์พ่อ-ลูกของบรูซกับเดเมี่ยนมา ไรท์มองว่าเพราะพวกเขาเพิ่งผ่านการสูญเสียมา ทำให้พวกเขามองว่าตอนนี้พวกเขาควรเลิกซึนอ่ะฮะ เผื่อเกิดอะไรขึ้นในอนาคต พวกเขาจะได้ไม่เสียดายว่ายังไม่ได้บอกอีกฝั่งว่ารู้สึกยังไง เพราะจริงๆ แล้วบรูซรักเดเมี่ยนมากและเดเมี่ยนเองก็รักพ่อของเขามากๆ เช่นกันคับ ซึ่งไรท์แอบชอบความสัมพันธ์ในส่วนนี้นะ ถ้ามีโอกาสก็อยากเขียนโมเม้นต์พ่อลูกของทั้งคู่บ่อยๆ

 

ละก็ตอนนี้พวกน้องๆ กำลังจะไปชุบชีวิตซุปเปอร์แมนกันแล้วนะฮะ มาลุ้นกันว่าจะเป็นยังไง

 

อย่าลืมกดติดตาม กดคอมเม้นต์ หรือกดหัวใจให้ด้วย เพื่อเป็นกำลังใจในการเขียนต่อไปนะคับบบ

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 32 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

65 ความคิดเห็น

  1. #63 NOIR FOX (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 14 มีนาคม 2564 / 15:32
    ชุบด้วยปราการซุปเปอร์เเมนสินะ เเบบ Reign of Superman ดีกว่าเเหกกาลเวลาหลายเท่า
    #63
    0
  2. #6 KookKaii_AmT (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2563 / 20:03
    มาลุ้นภารกิจไปกับน้องกันนะคับ!! ขอบคุณที่ชอบนะคับ ดีใจมากๆเลย จะตั้งใจเขียนต่อไปนะคับ ติดตามได้เลย!!!
    #6
    0
  3. #5 jutamams (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2563 / 19:30

    กริ๊ดดด!! ดีใจกับน้องงมากๆเลย ที่ได้ไปทำภารกิจกับตัวละครที่ชอบด้วยนะะ(ปล.เขียนได้สนุกมากๆเลยละคะ ชอบค่ะชอบ เรารอตอนต่อไปนะคะ!!
    #5
    1
    • #5-1 KookKaii_AmT(จากตอนที่ 4)
      2 ตุลาคม 2563 / 20:08
      มาลุ้นภารกิจกับน้องไปพร้อมๆกันนะคับ!!!
      ปล.ขอบคุณที่ชอบนิยายเรื่องนี้นะคับ จะตั้งใจเขียนต่อไป ติดตามรอได้เลยคับ!!!!!
      #5-1