Justice League : GRAVITA

ตอนที่ 17 : EPISODE 3 : CHAPTER 16

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 155
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 23 ครั้ง
    15 ม.ค. 64

CHAPTER 16

 

เจดเดินอยู่ในคฤหาสน์เวย์น รอบตัวของเธอเงียบสงัด

 

“บรูซ?” เจดเรียกชื่อเจ้าของคฤหาสน์ คาดหวังให้มีใครสักคนอยู่ที่นี่ “เดเมี่ยน? พี่ดิ๊ก?”

 

ไม่มีเสียงตอบรับเลยแม้แต่น้อย...

 

เจดเริ่มรู้สึกแปลกๆ...

 

บรรยากาศแบบนี้มันคล้ายกับตอนนั้น...ที่ศูนย์การค้าเมโทรโปลิสนั่น

 

“เจด?”

 

เลียงหนึ่งดังขึ้นด้านหลังเธอ

 

“บรูซ” เด็กสาวร้องอย่างโล่งอก บรูซอยู่ในชุดสูทธรรมดาๆ เขายกยิ้มอ่อนโยนให้เธอ

 

เธอกำลังจะวิ่งไปหาเขา

 

แต่...

 

“วันนี้คุณไม่ไปลาดตระเวนเหรอคะ?”

 

เจดถามออกไป เธอหรี่ตามองเจ้าของคฤหาสน์อย่างสงสัย

 

“วันนี้ฉันให้เดเมี่ยนไปคนเดียวน่ะ” เขาตอบอย่างไม่ใส่ใจนัก “เขาทำได้อยู่แล้วนี่ ถูกไหม?”

 

“ไม่” เจดถอยหลังจากเขา “คุณไม่เคยอนุญาตให้เดเมี่ยนไปลาดตระเวนคนเดียว”

 

เจดตั้งท่าพร้อมสู้

 

“คุณไม่ใช่บรูซ คุณเป็นใครกันแน่!”

 

บางสิ่งในร่างบรูซยกยิ้ม

 

“ฉลาดสมกับเป็นเธอเลยนะ เจด”

 

เขาเอ่ยก่อนร่างเขาจะค่อยๆ เปลี่ยนไปเป็น...

 

ร่างของเธอเอง?

 

“แกเป็นใคร..” เจดพูดลอดไรฟัน

 

“ใจเย็น เจดที่รัก” ร่างของเธอเอ่ยกับเธอ ดวงตาสีเทาคู่นั้นดูเย็นชา และรอยยิ้มที่ยกขึ้นก็ดูไม่สมกับเป็นเธอเลยสักนิด

 

“ฉันก็คือเธอยังไงล่ะ”

 

เจดมองร่างเด็กสาวตรงหน้าอย่างสับสน ผมสีดำลอนพวกนั้นลอยขึ้นเล็กน้อยราวกับเธออยู่ในน้ำ ที่สำคัญคือเท้าของเธอไม่แตะพื้น

 

“กราวิต้างั้นเหรอ...” เด็กสาวเอ่ยออกไปอย่างไม่เชื่อนัก

 

“ฉลาดสมกับเป็นเธอจริงๆ” เด็กคนนั้นยืดอกอยากภาคภูมิ

 

ไม่จริงน่า..

 

“ฉันลบตัวตนของกราวิต้าไปแล้ว!” เจดแย้ง “เธอไม่ใช่กราวิต้า”

 

“งั้นเหรอ” เด็กสาวตรงหน้าเธอเอียงคอถาม “เธอแน่ใจได้ยังไงล่ะ”

 

เจดเซ

 

เธอลบกราวิต้าไปแล้ว! เป็นไปไม่ได้ที่เธอจะยืนอยู่ตรงนี้!

 

“ฉันบอกแล้วว่าฉันคือเธอ” เด็กสาวยิ้ม “ฉันคือเธอ เจด ไมเยอร์”

 

“ฉันไม่เชื่อ!” เจดพุ่งเข้าหาร่างข้างหน้าพร้อมด้วยหมัด แต่เด็กสาวคนนี้ก็หลบได้ทันที

 

“ฉันเฝ้าดูเธอมานานแล้ว...เจด” เด็กสาวที่อ้างว่าตัวเองเป็นกราวิต้าหลบลูกเตะอีกลูกของเธอ

 

“เธอช่างน่าประทับใจ..”

 

เจดกระโดดมายืนสองขาบนพื้น เธอมองเด็กสาวตรงหน้าอย่างไม่ไว้ใจ

 

“ถ้าเธอเป็นกราวิต้าจริงๆ อะไรกันล่ะที่ทำให้เธอรอดจากการแก้ไขเวลาของฉันล่ะ”

 

อีกร่างของเธอยกยิ้มเย็นก่อนค่อยๆ เคลื่อนเข้าหาเธอ

 

“ลองคิดดูสิ”

 

เจดเสยศอกของเธอขึ้น แต่เด็กคนนี้ก็หลบได้อีกครั้ง

 

“รุนแรงเหมือนกันนะเธอเนี่ย” เด็กคนนั้นหัวเราะ เป็นเสียงหัวเราะที่ฟังดูน่ากลัวประหลาด

 

“แต่ดูเหมือนเธอจะไม่ค่อยระวังตัวเท่าไหร่นะ”

 

“หมายความว่ายัง-”

 

แล้วเจดก็สัมผัสได้ว่ามีอะไรพุ่งมาจากด้านหลัง เธอกระโดดหลบมันได้อย่างเฉียดฉิว

 

บูมเมอแรงอันนั้นลอยไปหาอีกร่างของเธอ แต่แทนที่มันจะปักเข้าไปที่ตาของเด็กสาว มันกลับแตกออกเป็นชิ้นเล็กๆ

 

ละเอียดราวกับถูกเจียระไน

 

เจดเบิกตากว้าง

 

“เธอ...” คำพูดของเธอจุกอยู่ที่อก เธอไม่สามารถพูดมันออกมาได้

 

“ใช่แล้วเจด” เด็กสาวที่เหมือนเธอจาวกับแกะตอบคำถามในใจเธอ “ฉันคือคนที่ช่วยชีวิตเธอยังไงล่ะ”

 

เด็กสาวตรงหน้าเธอส่งยิ้มมาให้เจดที่ยืนตัวแข็ง เธอถอยหลังไปสองสามก้าวก่อนจู่ๆ ภาพคฤหาสน์รอบตัวของเจดจะสั่นสะเทือนเหมือนมีอะไรกำลังพังมันอยู่ใต้เท้าเธอ

 

“อะไรกัน!” เจดร้องอย่างตกใจ และเธอก็ต้องรู้สึกประหลาดใจยิ่งกว่าเมื่อเด็กสาวตรงหน้าเธอทรุดลงพร้อมกับยกมือขึ้นกุมอก

 

“เธอทำอะไร-”

 

“ดูเหมือนว่าเวลาสนุกของเราสองคนจะจบลงแค่นี้สินะ” เธอกล่าวขึ้นตัดบทด้วยรอยยิ้มที่ดูจะฝืนความเจ็บปวดจากอะไรบางอย่าง

 

“ไว้เจอกันนะ เจด”

 

และแล้วพื้นใต้เท้าของเจดก็ถล่มลง ส่งเด็กสาวเข้าสู่ความมืดมิดที่ไร้ขอบเขต

 

“เฮือก!”

 

เจดสะดุ้งขึ้นมาก่อนพบว่าตัวเองกำลังขยำผ้าห่มแน่น เหงื่อของเธอไหลเปียกชุดนอนจนชุ่ม

 

ฝันงั้นเหรอ...?

 

เป็นฝันที่เหมือนจริงจนน่ากลัว...

 

เจดลุกขึ้นจากเตียงและพบว่าตอนนี้เป็นเวลาตีห้าแล้ว

 

เธอเพิ่งพลาดการลาดตระเวนรอบดึกไป...แต่เจดไม่สนใจ เธอวิ่งออกจากห้องทั้งๆ ชุดนอน และตรงไปยังถ้ำค้างคาวทันที

 

 

 

“โอ้!” ดิ๊กเป็นคนแรกที่เห็นเธอ ก่อนเขาจะเลิกคิ้วด้วยความสงสัย “เบบี้เจ-”

 

เจดกระโดดเข้าสวมกอดพี่ชายคนโตของบ้านทันที สร้างความสับสนงุนงงให้คนถูกกอดและคนที่เห็นเหตุการณ์อย่างมาก

 

“เป็นอะไรน่ะเบบี้เจ” ดิ๊กถามเธอด้วยน้ำเสียงเป็นห่วง

 

“หนูฝันร้าย” เธอผละออกอยากรวดเร็ว “ไม่รู้เรียกว่าฝันได้ไหม แต่-”

 

“เจด”

 

บรูซที่ถอดหมวกค้างคาวออกไปแล้วเดินมาหาเธอ

 

“ทำใจให้เย็นๆ แล้วค่อยๆ เล่าให้พวกเราฟังได้ไหม”

 

บรูซมองเธอด้วยสายตาอบอุ่น

 

เจดพยักหน้า เธอหายใจเข้าลึกๆ ก่อนค่อยๆ เริ่มเล่าเรื่องราวให้พวกเขาฟัง...ตั้งแต่ความผิดปกติที่เมโทรโปลิสจนความฝันของเธอ

 

 

 

“ฟังดูเหมือนมีใครกำลังพยายามปั่นหัวเธออยู่นะ”

 

ทิมเป็นคนแรกที่พูดออกมาหลังจากเธอเล่าจบ เขานั่งโอบไหล่เด็กสาวที่กำลังจิบโกโก้ร้อนอยู่บนเตียงพยาบาล

 

เจดไม่ปฏิเสธความคิดของเรดโรบิน

 

ถ้าใครพยายามปั่นหัวเธออยู่จริง คนคนนั้นก็ทำได้ดีมากๆ

 

แต่ถ้าไม่ใช่แค่ปั่นหัวล่ะ...

 

ถ้าคนคนนั้นคือกราวิต้าจริงๆ...

 

เจดบีบแก้วโกโก้ในมือแน่น ทิมที่นั่งอยู่ข้างๆ ทำได้เพียงลูบหลังของเธอเป็นการปลอบประโลม

 

“เราลองถามคอนสแตนตินดูดีไหมบรูซ” ดิ๊กหันไปพูดกับพ่อของเขา

 

“เป็นความคิดที่น่าสนใจ” บรูซว่า “แต่ตอนนี้เขากับทีมจัสติสลีกดาร์กติดธุระอยู่ในมิติไหนสักแห่งน่ะสิ”

 

ดิ๊กขมวดคิ้ว

 

“ท่านพ่อ ถ้าคนที่อยู่ในฝันของไมเยอร์มีตัวตนจริงๆ เขาคือผู้ต้องสงสัยอันดับหนึ่งที่ทำให้อาชญากรหลบหนีออกจากอาร์คแฮมถึงสามครั้งนะครับ”

 

เดเมี่ยนพูดข้อสันนิษฐานของเขาออกมา

 

“และอาจจะเป็นที่เบลล์เรฟด้วย” ทิมเสริม

 

เอ๊ะ...เบลเรฟฟ์?

 

หนายความว่ายยังไงกันน่ะ!

 

“ที่เบลเรฟฟ์งั้นเหรอคะ!” เจดหันไปหาทิม ทำเอาเด็กหนุ่มสะดุ้งอย่างตกใจ

 

“มีเหตุการณ์แบบนี้เกิดขึ้นที่เบลเรฟฟ์เหรอคะ!!”

 

“อ่า...ใช่” ทิมตอบเธอก่อนหันไปขอความช่วยเหลือจากบรูซ

 

ชายในชุดค้างคาวพยักเพยิดให้ดิ๊กเดินไปที่แบทคอมพิวเตอร์ พี่ชายคนโตเดินไปสั่งข้อมูลเล็กน้อยก่อนภาพเหตุการณ์จะปรากฏขึ้นบนจอใหญ่

 

“นี่เป็นภาพเหตุการณ์ที่ตำรวจเพิ่งกู้คืนมาได้จากเหตุการณ์แหกคุกเบลเรฟฟ์เมื่อแปดเดือนก่อน” บรูซอธิบายก่อนเว้นวรรคเล็กน้อย

 

“มันตรงกับวันที่เธอมาที่นี่”

 

เจดขมวดคิ้วมุ่น เธอมองภาพของประตูห้องขังที่แตกออกเหมือนแก้ว ก่อนกล้องวงจรปิดจะถูกตัดไป

 

สมองของเด็กสาวกำลังประเมินสิ่งที่เกิดขึ้นตรงหน้า

 

“ก่อนที่หนูจะมาที่นี่ พวกคุณในอนาคตก็พูดเหมือนกันว่าวันที่เจด ไมเยอร์ของโลกนี้ถูกฆ่า ตอนนั้นเกิดเหตุการณ์แหกคุกที่เบลเรฟฟ์เหมือนกัน”

 

“มันไม่ดูบังเอิญไปหน่อยรึไง” เจสันท้วงขึ้น “เธอคนก่อนถูกฆ่าเกิดตรงกับเหตุการณ์แหกคุกเนี่ยนะ??”

 

“บางทีอาจมีคนจงใจทำให้มันเกิด” ดิ๊กเอ่ยสนับสนุนความคิดของเจสัน

 

“อาจจะมีคนไม่ต้องการให้ฮีโร่มาช่วยเธอคนก่อนได้ทันในคืนที่เธอถูกฆ่า” ทิมยกมือขึ้นวางบนศีรษะของเจดด้วสายตาเศร้าสร้อย เธอเอนตัวพิงเขา

 

ทั้งถ้ำค้างคาวเงียบลง ทุกคนต่างตกไปอยู่ในภวังค์ความคิด

 

“ขอโทษที่ต้องขัดนะครับ” อัลเฟรดทักขึ้นมา “แต่ผมเกรงว่าคงต้องให้คุณหนูเจดไปเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อน ให้เธออยูในชุดชุ่มเหงื่อคงไม่ดีต่อสุขภาพน่ะครับ”

 

“อ่า...ดีเลย อัลเฟรด” บรูซหันไปบอกพ่อบ้าน

 

“ฝากเตรียมเสื้อผ้าให้เธอด้วยนะ”

 

เจดมองเขาอย่างสงสัย เช่นเดียวกับคนอื่นๆ ที่มองมายังบรูซ

 

“ไปฮอลล์ออฟจัสติส” บรูซพูด “เราต้องเอาเรื่องนี้ไปคุยกับลีกด้วย”

 

 

 

“นั่นฟังดูเป็นเรื่องที่ซับซ้อนมากๆ เลยแฮะ”

 

ชาแซมหรือพ่อหนุ่มบิลลี่ แบทสันเอ่ยขึ้นท่ามกลางความสงัดของห้องประชุมเม่ือบรูซเล่าเรื่องทุกอย่างให้กับคนในทีมฟัง

 

เจดมองเขา เด็กหนุ่มในร่างเวทย์ทำเพียงแสดงสีหน้าครุ่นคิดอย่างสับสน

 

“น่าปวดหัวชะมัด” ฮาลส่ายหัว ให้กับความซับซ้อนไม่รู้จบ

 

เจดก้มหน้าคิด

 

ถ้าหากว่า...เด็กคนนั้น คนที่เธอเห็นเป็นกราวิต้าจริงๆ... เธอก็ต้องมีวิธีไหนสักทางที่รอดออกจากการลบล้างตัวตนของเธอสิ

 

เท่าที่เจดเห็นในความทรงจำของกราวิต้า คนคนเดียวที่จะสามารถกลายเป็นกราวิตี้ได้คือเจด ไมเยอร์ของโลกนี้ เธอจะถูกฆาตกรรมในคืนที่อาชญากรแหกคุกเบลเรฟฟ์เท่านั้น...

 

…นอกเสียจากว่าความทรงจำของกราวิต้าจะผิด

 

เจดลูบคางอย่างครุ่นคิด...

 

เป็นไปได้ไหมว่ามีบางอย่างที่ผิดปกติในความทรงจำของกราวิต้า?

 

ถ้าเป็นแบบนั้น...หมายความว่าทุกอย่างที่เธอทำมา...

 

อาจไม่ใช่ทางแก้ไขของเรื่องทั้งหมดน่ะสิ...

 

เจดรู้สึกชาวาบไปทั้งตัว

 

ไม่!

 

ต้องไม่ใช่สิ!

 

เด็กสาวจมสู่ห้วงความคิดที่ลึกกว่าเดิม

 

ถึงความทรงจำของกราวิต้าจะผิด แต่การประเมินของเธอไม่มีทางพลาด ถึงแม้สมองของกราวิต้าอาจจะเก็บข้อมูลได้ไม่ครบถ้วน แต่เจด ไมเยอร์ในโลกนี้คือตัวตนของกราวิต้าจริงๆ ไม่อย่างนั้นเธอจะเข้ามาอยู่ในร่างนี้ได้ยังไงกันล่ะ!

 

การช่วยเจดวัยสิบเอ็ดปีไว้จากเหตุฆาตรกรรมนั้นทำให้ดาร์กไซด์ไม่สามารถควบคุมเธอได้จริง เจดจำได้ว่าเธอเห็นความเปลี่ยนแปลงในความทรงจำของร่างนี้หลังจากเธอช่วยสองแม่ลูกนั้นได้

 

ฉะนั้นเธอลบตัวตนของกราวิต้าไปแล้วจริงๆ

 

ไม่สิ...

 

ถ้าสมมติว่ากราวิต้ากับเจดไม่ได้เป็นคนเดียวกันตั้งแต่แลกล่ะ?

 

ถ้าสมมติว่ากราวิต้าอาศัยร่างของเจดในโลกใบนี้ในการรับใช้ดาร์กไซด์มาตลอดล่ะ?

 

ดังนั้นการช่วยเจดในโลกใบนี้จากการถูกฆาตกรรมอาจเป็นเพียงการทำให้เธอไม่กลายเป็น ‘ร่างอาศัย’ ให้กับกราวิต้า

 

แต่ไม่ได้หมายความว่าจะทำให้กราวิต้า ‘หายไป’ ด้วยนี่นา...
 

โอ้พระเจ้า...

 

“โถ่เอ๊ย!”

 

เจดร้องออกมาดังลั่นพลางยีหัวของตัวเองอย่างอารมณ์เสีย

 

เธอพลาดจุดนี้ไปได้ยังไงกัน!!!

 

“มีอะไรงั้นเหรอเจด” ไดอาน่าถามเธอด้วยความเป็นห่วง

 

“หนูเข้าใจผิดมาตลอดเลย!” เจดร้องอย่างตระหนก “เจดกับกราวิต้าไม่ใช่คนเดียวกันตั้งแต่แรกค่ะ!!!”

 

“หมายความว่ายังไงกัน” ไซบอร์กเอ่ยถาม

 

“ตอนแรกที่หนูย้อนเวลากลับมาที่นี่ หนูคิดว่าการช่วยเหลือเจดในช่วงเวลานี้จะช่วยป้องกันไม่ให้ดาร์กไซด์สามารเปลี่ยนเธอให้กลายเป็นกราวิต้าได้” เจดอธิบาย “หนูเคยคิดว่าเขาชุบชีวิตเธอและ ‘สร้าง’ ตัวตนใหม่ให้เธอค่ะ”

 

“แต่ถ้าเจดกับกราวิต้าไม่เคยเป็นคนเดียวกันตั้งแต่แรก...” แบร์รี่เอ่ยพร้อมกับเบิกตากว้าง

 

“หมายความว่ากราวิต้าก็มีตัวตนอยู่ตั้งแต่แรกแล้ว แค่อาจจะต้องการร่างอาศัยเพื่อจะได้เข้ามาอยู่ในโลกนี้ได้” บรูซพูดสิ่งที่อยู่ในความคิดของเจดออกมา

 

“และการช่วยเจดในโลกนี้ไว้อาจเป็นเพียงการทำให้กราวิต้าหาร่างอาศัยได้ช้าลง แต่ไม่ได้เป็นการลบการมีอยู่ของเธอในจักรวาลนี้”

 

สิ้นสุดเสียงพูดของบุรุษรัตติกาล เจดก็พบว่าห้องประชุมแห่งนี้มีบรรยากาศกดดันมากขึ้นกว่าเดิม

 

“เราต้องหาตัวกราวิต้าให้เจอ” คลาร์กเอ่ยเสียงเรียบ

 

“ตอนนี้เธอคือศัตรูที่อันตรายที่สุดในตอนนี้แล้ว”

 

เจดเห็นด้วยกับบุรุษเหล็กที่สุด...

 

เธอต้องหากราวิต้าให้เจอ

 

เด็กสาวกัดริมฝีปาก พยายมข่มความรู้สึกสังหรณ์ไม่ดีลงไป

 

มันต้องไม่มีอะไรผิดพลาด...

 

เธอจะต้องไม่พลาดอีกแล้ว

 

 

✢ ✢ ✢

เมื่อความจริงถูกเปิดเผย…

คำอธิบายเพิ่มเติมสำหรับคนที่งงนะครับ

ในตอนแรกทั้งน้องเจดและทุกคนต่างคิดว่าเพราะการที่น้องเจดของจักรวาลนี้โดนทำร้ายจิตใจอย่างหนักเลยทำให้ดาร์กไซด์เปลี่ยนเธอให้กลายเป็นกราวิต้า แต่ความจริงแล้วในตอนนี้ก็มาเฉลยแล้วว่าเจดกับกราวิต้าเป็นคนละคนกันนะครับ เจดก็คือเจด กราวิต้าก็คือกราวิต้า เพียงแต่กราวิต้ามาอาศัยร่างเจดบนโลกนี้อยู่เท่านั้น พอเข้าใจไหมครับ?

พวกเขาจะทำยังไงกันต่อ มาติดตามตอนต่อไปกันครับ!!

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 23 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

65 ความคิดเห็น

  1. #39 โซระ (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 16 มกราคม 2564 / 01:07
    โว๊ะ ก็คิดว่าจะไม่ลงซะแล้ว
    #39
    1
    • #39-1 KkAmT(จากตอนที่ 17)
      16 มกราคม 2564 / 09:30
      แหะๆ มาแล้วครับบบบ👉👈
      #39-1
  2. #38 INERZIA (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 16 มกราคม 2564 / 00:13

    วนกลับมาคำถามเดิม ทำไมต้องเป็นร่างเจดอ่ะ ถึงขนาดต้องสร้างสถานการณ์ให้ฮีโร่มาช่วยเธอไม่ได้เชียวนะ ดูเล่นใหญ่เวอร์

    #38
    2
    • #38-1 KkAmT(จากตอนที่ 17)
      16 มกราคม 2564 / 00:48
      ใช่ไหมครับ🤔
      #38-1
    • #38-2 Nura_Riku(จากตอนที่ 17)
      16 มกราคม 2564 / 06:29
      หรือว่าจะเป็นกรณีเดียวกับวีน่อมในหนัง ที่ต้องอาศัยร่างโฮสที่เข้ากันได้กันนะ ?
      #38-2