[นิยายแปล] บ้านสกุลหลินมีปฐมเทพหญิง (สนพ.กวีบุ๊ค)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 1,202,952 Views

  • 3,878 Comments

  • 8,260 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    1,808

    Overall
    1,202,952

ตอนที่ 13 : เล่มที่1 บทที่13 สามสิบล้านและสิบล้าน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 27537
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1506 ครั้ง
    26 ก.ย. 61

        เสี่ยซุยอยากได้แร่หยกก้อนนี้ แต่ภรรยาของเขาเปิดราคาไปก่อนเสียแล้ว แถมคนจากหลิ่วชื่อยังเข้ามาแทรกอีก โต้กันสองคนสามี-ภรรยานั้นได้อยู่ แต่หากมีคนอื่นด้วยคงไม่ดีนัก

        เมื่อนึกถึงคำสัญญาที่เคยพูดไว้ก่อนหน้า อีกทั้งรู้ดีว่ากิจการของสองสามี-ภรรยานั้นไม่ใช่กิจการของตระกูลเดียวกัน ไม่อย่างนั้นขายให้พี่สาวหวังก็คงได้เหมือนกัน

        เธอส่งรอยยิ้มอย่างรู้สึกผิดไปให้เจ้านายในอนาคตของเธอ “พ่อค้าซุย ก่อนหน้านี้ตกลงกันไว้แล้วว่าจะขายให้คุณ ยี่สิบห้าล้าน คุณว่ายังไงบ้างคะ?”

        ราคายี่สิบห้าล้าน คือราคาที่หวังเมี่ยวเอ๋อเป็นคนเปิดให้มา หลังจากนั้นหลิ่วเจิงก็เพิ่มราคาให้เป็นยี่สิบเจ็ดล้าน แต่หลินลั่วหรานก็ยังคงอยากจะขายเสี่ยซุยด้วยราคายี่สิบห้าล้านอยู่ดี แน่นอนว่ามันเป็นเพราะคำพูดที่เธอพูดไว้ก่อนหน้า

        ทุกคนต่างก็เป็นนักธุรกิจ และรู้ดีว่าต้องซื่อสัตย์ถึงจะอยู่ได้นาน จึงพากันพยักหน้าให้กับการกระทำของหลินลั่วหรานอยู่ในใจ แม้ว่าเงินสองล้านจะเป็นจำนวนเงินที่ไม่มากนัก แต่ก็ไม่ใช่ว่าทุกคนจะสามารถพูดว่าไม่ต้องการมันได้ในเวลาสั้นๆ หากแต่การทำแบบนั้น ถึงจะเป็นสิ่งที่เธอควรจะทำ

        ไอลี่กระตุกมุมปากขึ้น ผู้หญิงคนนี้ก็อยู่เป็นเหมือนกันนี่นา เงินแค่สองล้านแลกกับได้แลกใจคน

        มีเพียงลี่อันพิงเท่านั้น เมื่อคิดได้ว่าความจริงแล้วเงินนั้นควรเป็นของตัวเอง แต่หลินลั่วหรานกลับเอามาออกไปจากตัว จึงได้แต่ด่าเธออยู่ในใจ พอมีเงินก็ใช้อย่างฟุ่มเฟือย ไม่รู้อะไรเลยหรือไง

        แม้ภายนอกของเสี่ยซุยจะดูหยาบคาย และสวมสร้อยคอที่ทำเอาคนมองตาพร่ามัว ในใจของเขากลับเข้าใจทุกอย่างดี เมื่อหลินลั่วหรานทำแบบนี้แล้ว เขาก็คงจะมัวขี้เหนียวไม่ได้

        “เธอมองว่าเหล่าซุยเป็นคนยังไงกัน? เสียวหลิ่วก็ให้ราคามาถึงยี่สิบเจ็ดล้านแล้ว ถ้าวันนี้ฉันซื้อมันมาด้วยเงินยี่สิบห้าล้าน พรุ่งนี้เขาคงได้พูดกันทั่วว่าฉันรังแกสาวตัวน้อยๆ หลินลั่วหราน น้องหลิน สามสิบล้าน แล้วเราก็เป็นเพื่อนกันแล้วนะ!

        ทุกคนต่างพากันนิ่งไป มีเพียงหวังเมี่ยวเอ๋อเท่านั้นที่เข้าใจเสี่ยซุยดี เธอปรบมือ ก่อนจะพูดต่อ “นี่สิ ถึงจะเป็นลูกเขยตระกูลหวัง น้องหลิน ตกลงตามนี้แหละ”

        เสี่ยซุยเสริมขึ้นเบาๆ “นี่แหละ ภรรยาแห่งตระกูลซุย......”

        ได้พบกับคู่สามี-ภรรยาช่างใช้เงินแบบนี้ หลินลั่วหรานก็ไม่รู้จะพูดอะไร จึงจัดการเอาก้อนหยกขายให้สี่ยซุยในราคาสามสิบล้าน และจดจำความรู้สึกนี้เอาไว้ในใจ

        แม้หลินลั่วหรานจะผ่านความลำบากมา แต่ส่วนมากก็ได้แต่ใช้ชีวิตอยู่ในตัวเมือง บัญชีออนไลน์จึงเป็นของจำเป็นสำหรับเธอ เมื่อได้รับก้อนหยก เสี่ยซุยก็จัดการโอนเงินเข้าไปยังบัญชีของหลินลั่วหรานในทันที

        หลินลั่วหรานนับจำนวนตัวเลขบนหน้าจอโทรศัพท์ซ้ำๆ มีเลขสามอยู่ด้านหน้าและเลขศูนย์อีกเจ็ดตัวตามท้าย นี่คือการพยายามเพื่อชีวิตที่สุขสบายใช่ไหม? เรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้นในวันนี้ดูราวกับไม่ใช่เรื่องจริง หลินลั่วหรานยังคงมึนๆ งงๆ กับเรื่องที่เกิดขึ้น แต่เมื่อเห็นชื่อเจ้าของบัญชีเป็นชื่อของตัวเองก็ย้ำเตือนให้เธอได้รู้ นี่ล่ะ คือเรื่องจริง

        “เป่าเจีย เธอก็ตัดก้อนของเธอด้วยเลยสิ”  หากก้อนหินไร้ประโยชน์ถูกตัดออกมาเจอหยกติดกันทั้งสองก้อน คงเป็นเรื่องช็อคโลกเลยที่เดียว แต่ของทั้งสองคนนั้นไม่ใช่ของดีสะเทือนโลกอะไร และก็ไม่ได้กลัวใครจะมาแย่งชิง

        แต่ที่สำคัญ หลินลั่วหรานรู้ดีว่าทางที่ตัวเองเลือกเดินนั้น ไม่เหมือนกับเส้นทางของผู้คนทั่วไป และหลังจากนี้ เธอก็อาจจะเดินออกไปไกลขึ้นเรื่อยๆ ด้วย เธอกดเสียงลงต่ำ และไม่กลัวหากมีใครจะสนใจ

        เป่าเจียดีใจแทนหลินลั่วหรานมาก เมื่อได้ยินว่าจะผ่าหินสองก้อนที่เท้าของตน จึงยอมทำตามเธอไป

        พ่อค้าจางสูดควันบุหรี่ลงปอด ก่อนโบกมือจะเรียกให้ลูกน้องแถวนั้น “ไปช่วยดีไซเนอร์ฉินยกก้อนหินมาทีสิ วันนี้เหล่าจางเองก็ชอบใจดวงของคุณหลินเหมือนกัน จะลงมีดสักหน่อยคงไม่เสียหายอะไร”

        ก้อนหินของเป่าเจียถูกวางลงบนเครื่องตัด ก่อนที่พ่อค้าจางจะหันมาถามความเห็นของหลินลั่วหราน

        ที่ทำแบบนี้ นั่นเป็นเพราะว่า ในสายตาของพ่อค้าจางแล้ว วันนี้หลินลั่วหรานนั้นมือดีมาก ดูจากหินก้อนที่แล้ว ตัดลงไปเพียงครั้งเดียวก็ได้แล้ว ฝั่งหนึ่งคือหินสีขาวสะอาด ส่วนอีกข้างกลับเป็นสีเขียวสวยงามของหยก น่าจะห่างจากเส้นขีดของหลินลั่วหรานไม่เกินหนึ่งเซนติเมตร เป็นการตัดที่สวยงามมากจริงๆ

        หลินลั่วหรานรู้สถานการณ์ของหินก้อนนี้ดี แต่อย่างไรเจ้าของหินก้อนนี้ยังคงเป็นเป่าเจีย จึงหันไปถามความเห็นของเธอด้วย

        เป่าเจียไม่ได้หวังว่าหินก้อนนี้จะต้องเจอหยก เธอจึงบอกให้พ่อค้าจางผ่ากลางมันตรงๆ

        พ่อค้าจางได้ยินดังนั้น ก็จัดการตัดลงไปตรงกลางของก้อนหิน ทั้งฝั่งต่างก็เป็นสีขาวสนิท ไม่ปรากฏสีเขียวเลยแม้แต่น้อย ก่อนที่เขาจะตัดมันซ้ำอีกครั้งหนึ่ง จนก้อนหินขนาดเท่าลูกแตงโม ตอนนี้กลับเหลือขนาดเพียงลูกส้มเท่านั้น แต่ก็ยังคงเป็นสีขาวอยู่!

        เห็นได้ชัดเจนกว่า หินก้อนนี้คงไม่มีหวังแล้ว

        ไอลี่ถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งใจ ก่อนจะหันไปพูดกับลี่อันพิง “เหมือนว่าใครบางคนแถวนี้ จะคิดว่าตัวเองเป็นมือแห่งเทพจริงๆ เข้าแล้ว”

        ครั้งนี้หลินลั่วหรานหันไปมองเธอเล็กน้อย

        แววตาของหลินลั่วหรานเปล่งประกายสดใส แม้จะสวมเสื้อผ้าราคาถูก แต่ทั่วทั้งตัวกลับมีความงดงามเปล่งประกายราวกับพระจันทร์ ความรู้สึกด้อยกว่าเกิดขึ้นในใจของไอลี่ นี่ก็เป็นอีกหนึ่งสาเหตุของการกระทำในวันนี้ของไอลี่ เมื่อไม่กี่วันก่อน เธอไม่ได้สนใจจะมองหลินลั่วหรานเป็น “ศัตรูความรัก” ของเธอด้วยซ้ำ แต่เพียงพริบตาเดียว เธอก็เปลี่ยนไปขนาดนี้แล้ว!

        เป่าเจียก็ไม่ได้ใส่ใจอะไรนัก ไม่ว่าอย่างไรหลินลั่วหรานก็ได้เงินมากว่าสามสิบล้านแล้ว เธอดีใจยิ่งกว่าได้เองเสียอีก เธอจึงจัดการเอาหินอีกก้อนยกขึ้นไปยังเครื่องตัด เพราะอยากจะรีบๆ ตัดให้เสร็จแล้วก็รีบกลับ เธอยังต้องกลับไปปฉลองให้หลินลั่วหรานอีกนะ!

        ครั้งนี้หลินลั่วหรานบอกให้พ่อค้าจางตัดลงบริเวณด้านหนึ่งของก้อนหิน

        เมื่อเห็นว่าครั้งนี้ดูตั้งใจเป็นพิเศษ ทุกคนจึงรู้สึกประหลาดใจขึ้นมา หรือว่าหินก้อนนี้จะเจอหยก? ทุกคนจึงมองตามก้อนหินราคาสองพันห้าในมือของพ่อค้าจางอย่างช่วยไม่ได้

        อา จะเป็นไปได้ไง หินราคาสองพันห้าเปิดเจอหยกมูลค่าสามสิบล้านไปแล้ว ชายชาวกว่างโจวคิดในใจ

        เพื่อนคนนี้ของเป่าเจีย น่าสนใจอยู่เหมือนกันนะ......นี่คือความคิดของหลิ่วเจิง

        ต่างคนคิดกันไป ไม่ว่าอย่างไรพ่อค้าจางก็ยังคงลงมือตัดต่อไป

        “สุดยอด ......เจออีกแล้ว!” ชายชาวกว่างโจวร้องออกมาด้วยความตกใจ แม้แต่ภาษากลางยังเผลอลืมไป มีเพียงคำว่า “หยก” เพียงคำเดียวเท่านั้น ที่ออกเสียงออกมาอย่างชัดเจน

        “สองล้านห้า ขายไหม?” เมื่อเรียกสติกลับมาได้ ชายชาวกว่างโจวก็รีบเปิดราคาขึ้นทันที

        หลินลั่วหรานส่งยิ้มให้เป่าเจีย “ตัดออกมาให้หมดก่อนไหม?”

        เป่าเจียที่กำลังช็อค พยักหน้าตาม โดยที่ยังไม่ทันรู้สึกว่านั่นคือหินของเธอ

        สีหน้าของพ่อค้าจางเต็มไปด้วยความสับสน เป็นคุณก็ต้องรู้สึกแบบนี้ อย่างไรหินในโรงงานของตัวเองเจอหยกก็เป็นเรื่องดี ควรจะดีใจเอาไว้ดีกว่า หินที่ดีขนาดนี้แค่ขายออกไปในราคาแค่สองพันห้า......

        ลี่อันพิงแน่นิ่งไป ผู้หญิงที่อยู่ด้วยกันมาหลายปี ทำไมอยู่ๆ ก็เกิดเหตุการณ์ “ชี้หินเป็นหยก” ขึ้นมาได้นะ? หลินลั่วหราน เธอทำเอาฉันลำบากมากเลยนะในใจของเขาสับสนวุ่นวายไปหมด ก่อนที่สุดท้ายมันจะเปลี่ยนเป็นความโกรธเคือง

        แม้จะดู ไอลี่ยังไม่อยากจะดูต่อ ยิ่งอยู่ก็ยิ่งขายหน้า คิดไปดังนั้นเธอจึงลากให้ลี่อันพิงเดินออกมาโดยไม่แม้แต่หันกลับไปมอง

        แร่หยกของเป่าเจียเมื่อถูกตัดออกมาได้หมด ก็เห็นว่าไม่ได้มีขนาดใหญ่เท่าของหลินลั่วหราน แต่กลับมีทรงกลมขนาดราวๆ ลูกส้ม

        ชายชาวกว่างโจวเปิดราคามาด้วย ราคาที่สูงขึ้นถึง “เก้าล้านบาท” ทั้งเป่าเจียและหลินลั่วหรานต่างก็อยากจะขายให้เขา แต่หลิ่วเจิงกลับดันแว่นตาของตัวเอง ก่อนจะเพิ่มราคาให้สูงขึ้นเป็นสิบล้าน เพราะอยากจะรักษาของดีเอาไว้

        แต่ที่คึกคักกลับไม่ใช่ที่นี่ แต่เป็นเสี่ยซุยที่วิ่งไปยังกอง “แตงโมหิน” ที่ถูกกองเอาไว้ที่แห่งนี้มานานโดยไม่มีใครคิดจะสนใจ ก่อนจะเกิดการแย่งชิงขึ้น

        “ก้อนละสองพันห้า ฉันซื้อหมดนี่แหละ!” เสี่ยซุยขยับกางแขนที่เต็มไปด้วยไขมันออกราวกับนกอินทรีย์ที่กำลังปกติก้อนแร่เหล่านั้น

        “เสี่ยซุย อย่ามาเห็นแก่ตัวไปหน่อยเลย ฉันให้สามพัน!

        ท่าทางของพ่อค้าจางเปลี่ยนไปมา ก่อนจะจัดการเอาบุหรี่ในปากของตัวเองทิ้งลงพื้น

        “คิดว่าฉันเป็นคนโง่หรือไง?”

        หลินลั่วหรานและเป่าเจียต่างหันมาส่งยิ้มให้กัน ตอนนี้ราคาของหินไร้ประโยชน์ของพ่อจางกองนั้นมีราคาสูงขึ้นกว่าเท่าตัว และก็ยังไม่มั่นใจว่าเขาจะยอมขายมันหรือเปล่า

        หลินลั่วหรานมองลงไปยังก้อนหินที่เหลืออยู่ที่ข้างเท้าของเธอ รู้สึกดีใจที่ตัวเองยังไม่ได้ตัดมันออกมาทั้งหมด ไม่อย่างนั้นคงได้มีคนเป็นบ้าไปแน่

        หลังจากทำความรู้สึกกับผู้คนที่นั่นไปอีกรอบ จนในมือของหลินลั่วหรานเต็มไปด้วยนามบัตรมากมาย เธอกับเป่าเจียถึงได้ออกมาถึงหน้าประตูใหญ่ของโรงงาน ตอนนี้ใครๆ ต่างก็พากันเรียกเธอว่า “เทพแห่งความโชคดี” และพากันให้ช่องทางติดต่อเอาไว้ หากได้ของดีมาอีกเมื่อไรให้ติดต่อไปหาได้เลย

        หลินลั่วหรานจัดการเอาก้อนแร่ในมือของเธอวางลงที่กระโปรงหลังของรถ ถือเอาไว้แบบนี้ไปคงไม่ดี เอากลับไปก่อนแล้วค่อยว่ากันแล้วกัน

        หลิ่วเจิงเองก็จะกลับบ้านเช่นกัน เมื่อเห็นหญิงสาวที่กำลังดีใจทั้งสอง ก็พูดขึ้นด้วยความลังเล “ต่อไปคุณหลินจะหันไปพนันแร่เลยไหม?”

        “อะไรกันคะ มีงานเป็นหลักเป็นแหล่งสิ ถึงจะเป็นสิ่งที่ควร หรือว่าคุณหลิ่วรู้สึกผิดหวังแล้วกัน?” หลินลั่วหรานยิ้ม ก่อนจะพูดเล่นออกมา เหมือนว่าพลังของหยกจะมีประโยชน์กับไข่มุก ในระหว่างที่เธอยังไม่เข้าใจมันดีนัก ได้ทำงานด้านอัญมณี ก็น่าจะเป็นเรื่องดีนะ?

        หากหลินลั่วหรานจะไปจริงจังกับการพนันหยกจริง เงินสามสิบล้านของเธอคงทำอะไรไม่ได้มากนัก แค่คิดก้อนโตสักก้อนยังซื้อไม่ได้เลยด้วยซ้ำ หลิ่วเจิงเองก็กังวลว่าเพื่อนของเป่าเจียคนนี้จะสูญเสียหลักเหตุผลไป แต่เมื่อได้ยินดังนั้นก็ไม่ได้คิดอะไรแล้ว ก่อนจะยื่นมือออกไปหาเธอ :

        “ขอยินดีต้อนรับเทพสาวแห่งความโชคดีเข้าทำงานที่หลิ่วชื่อนะครับ!

        หลินลั่วหรานจับมือกับหลิ่วเจิงด้วยความอบอุ่นใจแทนคำสัญญา ก่อนจะพากันแยกย้าย

        เป่าเจียเงียบมาตลอดทาง เธอไม่เหมือนคนที่เพิ่งได้รับเงินกว่าสิบล้านมาเลยแม้แต่น้อย

        ในระหว่างที่หลินลั่วหรานกำลังคิดว่า เป่าเจียนั้นรู้จักโลกใบนี้มากกว่าเธอ ไม่เหมือนกับเธอ ที่แม้แต่ตอนนี้ใจก็ยังคงเต้นตุ้มๆ ต่อมๆ อยู่ แต่ใครจะรู้ว่า เมื่อรถถูกขับเข้ามาถึงตัวเมือง เป่าเจียก็ตบมือลงกับพวงมาลัย :

        “มีเงินสิบล้านแล้ว ใครจะยังขับรถของญี่ปุ่นอยู่กัน พรุ่งนี้พี่จะไปเปลี่ยนเป็น BMW! .......ลั่วหราน ฉันรักเธอจะตายอยู่แล้ว ฮ่าๆๆๆๆ!

        หลินลั่วหรานยิ้มออกมาอย่างช่วยไม่ได้ ยัยคนนี้ ไม่ว่าจะผ่านไปเท่าไร ก็ยังเหมือนเมื่อก่อนไม่มีผิด แม้เปลือกนอกจะดูเป็นคนน่านับถือและฉลาดหลักแหลมมากแค่ไหน แต่อย่างไรด้านในของเธอ ก็ยังคงเป็นแค่ยัยทอมบอยคนหนึ่งอยู่ดี!

-------------------------------


อัพเดตนิยาย บ้านสกุลหลินมีปฐมเทพหญิง


ก่อนใครได้ที่นี่เลยนะคะ ^_^





พิเศษ! หากมีผู้อ่านติดตามมากกว่า 2,000 คน

จะแจกฟรีวันละ 2 ตอน เป็นเวลา 3 วัน ให้อ่านกันอย่างจุใจไปเลยจ้า ^_^


อ่านเล่มที่ 6 เร็วกว่าใครและสนับสนุนผู้แปลได้ที่ลิงก์นี้

https://www.kawebook.com/story/view/469

120 บาท/เล่ม (หากนับตอนฟรีจะเฉลี่ยอยู่ที่ 90-100 บาท/เล่มค่ะ ^^)

*เมื่อเทียบกับนิยายแปลเป็นเล่ม 30 ตอน เท่ากับ 1 เล่ม 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.506K ครั้ง

36 ความคิดเห็น

  1. #3690 UnsTopaBle (@unstopable) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 2 มีนาคม 2562 / 21:56
    เป่าเจียน่าร้ากกกกก
    #3690
    0
  2. #3241 pommys (@pommys) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 22 มกราคม 2562 / 14:13
    ชอบบบบบ
    #3241
    0
  3. #3182 47011010510 (@47011010510) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 19 มกราคม 2562 / 21:37

    ชอบเป่าเจียเพื่อนนางเอกจริงๆ นี่แหล่ะเพื่อนแท้

    #3182
    0
  4. #3012 vooda (@vooda) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2561 / 22:44
    ตลก5555555555555566
    #3012
    0
  5. #2692 TaMeKabTaNa (@teukyteuky) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2561 / 14:45
    รักเป่าเจีย
    #2692
    0
  6. #2588 oโรวเนลo (@Ronall) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2561 / 18:57
    พระองพระเอกไม่ต้องมีมันแล้ว แค่มีเป่าเจียก็พอแล้วมั้ง5555555 น่ารักมาก
    #2588
    0
  7. วันที่ 8 พฤศจิกายน 2561 / 08:16
    ขำตอนท้าย5555 พระเอกยังจำเป็นอยู่ไหมเรื่องนี้
    #2368
    0
  8. #2064 chanchan123 (@minhochanyeol123) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2561 / 13:06
    ห๊ะ เป่าเจียเป็นทอมบอยหรอหรือแค่เปรียบเปรย ถ้าจริงเรื่องคงไม่มีพระเอกแล้วล่ะ 555+ เราเชียร์คุณหลิ่วน๊า
    #2064
    0
  9. #1823 BALTASA (@BALTASA) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2561 / 16:33
    อมยิ้มไปกับคู่ซี้นี้จริงๆครับ
    #1823
    0
  10. #1568 kimurakung (@kimurakung) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2561 / 20:25
    ถ้ามีเพื่อนแบบนี้ แค่คนเดียวก็พอ
    #1568
    0
  11. #1423 ณ.ภัทร (@beatle1960) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2561 / 08:35
    เป่าเจียน่าร๊ากกก
    #1423
    0
  12. #1190 ตีฟอง (@Puttinat_) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2561 / 17:25
    สายเปย์ไปอี้กกก
    #1190
    0
  13. #961 H-ray (@H-ray) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2561 / 23:31
    ชอบค่าา อ่านแล้วรู้สึกตื่นเต้นขึ้นเรื่อยๆ
    #961
    0
  14. #957 fairy (@game_) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2561 / 23:02
    ชอบบบบ
    #957
    0
  15. #690 ลุงพัน (@panraksa) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2561 / 09:16
    อ่านมาตั้งหลายตอนเพิ่งจะรู้ว่าสหายเป่าเป็นทอมบอย!!!!!@
    #690
    0
  16. #620 Rose37 (@082244rose) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2561 / 06:58
    จะมีอยู่บรรทัดนึงเดี๋ยว2ล้านเดี๋ยว25ล้านงงมั๊กก#หรืงงคนเดียว
    #620
    1
    • 8 ตุลาคม 2561 / 18:49
      เขามีคนประมูลกันตอนแรกให้สูงถึง 20 ล้าน แล้วก็มีคนประมูลต่อเพิ่มอีก 5 ล้านเป็น 25 ล้าน พี่นี้มีผู้หญิงอีกคนนึงให้เพิ่ม 2 ล้านเป็น 27 ล้าน

      แต่นางเอกสัญญาไว้ว่าจะขายให้กับเสี่ย และขายในราคา 25 ล้าน

      ไม่ขายในราคา 27 ล้าน

      2 ล้านที่หายไปเพื่อซื้อความเชื่อใจของคน สรุปเสี่ยก็ซื้อในราคา 30 ล้าน

      ที่เขียน 2 ล้านก็คือส่วนต่างระหว่าง 27 กับ 25 ล้าน หายงงยังคะ

      หรือเราอธิบายงงกว่าเดิม 55555
      #620-1
  17. #616 MonMoonlover (@MonMoonlover) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2561 / 04:05
    เรีดดดดด ฮ้าย555
    #616
    0
  18. #586 ยัยตัวเล็ก (@khwanmini) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2561 / 11:48
    ชอบเพื่อนนางเอกอะ เพื่อนดีๆแบบนี้หายากนะ อยสกเจอสักคน
    #586
    0
  19. #563 \\^o^// miNi_Mint \\^o^// (@ni_mint) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2561 / 03:27
    ดีๆๆ ชอบเพื่อนนางเอก ได้เงินมาสิบล้านก็ต้องใช้สิ 555
    #563
    0
  20. #549 RUNY 10VELY J. (@babyll) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2561 / 23:00
    จิ้นเป่าเจียกับลั่วหรานได้ม้ะ 5555555 น่ารักอ่ะ
    #549
    0
  21. #488 Nutthamon Ping (@nutty78) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2561 / 22:50
    อินมาก พนันฟยกรวยคู่กันเลยทีเดียว
    #488
    0
  22. #410 com23476 (@com23476) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2561 / 12:28

    จิ้นยูริอุๆๆ

    #410
    0
  23. #405 Nut'reeeee (@nutree) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2561 / 11:53
    5555555555 เป่าเจียตลกอะ โอ้ยยย นางเอกโคตรน่าอิจฉาที่ได้เพื่อนดี
    #405
    0
  24. #388 Stangwannakorn (@Stangwannakorn) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2561 / 22:15
    อยากมีเพื่อนที่ดีแบบเป่าเจียมั่งจังงงงงงงงงงงงงง
    #388
    0
  25. #357 jarafa (@fai7461) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2561 / 18:08
    เป่าเจียตลกอ่ะ 55555
    #357
    0