[นิยายแปล] บ้านสกุลหลินมีปฐมเทพหญิง (สนพ.กวีบุ๊ค)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 1,203,039 Views

  • 3,878 Comments

  • 8,257 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    1,895

    Overall
    1,203,039

ตอนที่ 12 : เล่มที่1 บทที่12 คุณค่าของเงินสองพันห้า

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 26681
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1439 ครั้ง
    26 ก.ย. 61

       ไอลี่รู้สึกว่าคำพูดของพ่อค้าจางดูไร้สาระสิ้นดี!

        ลี่อันพิงเลิกคิ้วขึ้น ก่อนจะพูดออกมา “พ่อค้าจาง ก็เห็นๆ กันอยู่ ว่ามันเป็นหินเปล่าชัดๆ ขาวไปทั้งก้อน มีตรงไหนที่เป็นสีเขียวกัน”

        เป่าเจียเองก็ไม่คิดว่าหินก้อนนี้จะพนันได้เช่นกัน ทั่วทั้งบริเวณมีเพียงเจ้าของก้อนหินก้อนนี้อย่างหลินลั่วหราน และเจ้าของเก่าอย่างพ่อค้าจางเท่านั้นที่มั่นใจว่าหินก้อนนี้มีหยกอยู่จริง!

        จากมุมมองและความรู้โดยทั่วไป ทำให้สายตาของทุกคนพุ่งตรงไปยังก้อนหินที่มีขนาดใหญ่กว่า เมื่อเห็นว่าทุกคนไม่เชื่อในคำพูดของเขา พ่อค้าจางจึงจัดการปัดฝุ่นออกจากส่วนที่เล็กกว่า ก่อนที่มันจะทำให้ลูกตาของทุกคนแทบจะหลุดออกมา

        “เจอ......หยกแล้ว?” คุณนายซุยเอ่ย ออกมาด้วยความรู้สึกไม่อยากจะเชื่อมากนัก

        “หยกสีแอปเปิ้ล เกือบจะอยู่ในระดับโปร่งแสงเลย” พ่อค้าจางพยักหน้า พร้อมกับพิจารณาออกมาคร่าวๆ

        มือของเขาสั่นไหวเล็กน้อย เนื่องจากความแม่นยำจากการตัด และความรู้เสียดาย หินพังๆ ก้อนนี้ถูกวางทิ้งไว้ในที่แห่งนี้มาไม่ต่ำกว่าห้าปี พระเจ้า ของดีขนาดนี้ แต่กลับถูกวางตากแดดตากลมมากว่าห้าปี โดยที่ตัวเองไม่ได้คิดจะผ่ามันออกเลยได้อย่างไร?

        พ่อค้าจางรดน้ำลงบนก้อนแร่ก้อนเล็ก ก่อนจะปรากฏสีเขียวงดงามออกมา

        หยกก้อนนี้แม้รูปร่างจะประหลาดไปหน่อย แต่ก็เป็นหยกทั้งก้อน และมีเส้นผ่าศูนย์กลางกว่าสิบห้าเซนติเมตร......แถมหินก้อนนี้ถูกฝนถูกลมกัดเซาะอยู่ที่นี่มานาน หากมีใครจับมาขัดถูดูสักหน่อย หยกที่อยู่ใกล้เปลือกนอกขนาดนี้ แค่ขัดก็ต้องเห็นได้แน่!

        เป่าเจียยิ้มออกมาด้วยความสุขใจ “ลั่วหราน เก็บได้ของดีมาแล้วล่ะ!

        ไอลี่ยังคงไม่ตายใจ เธอยิ้มเหยียด ก่อนจะพูดต่อ “ตัดตรงแค่ครั้งเดียว สิ่งส่วนก็ตัดทิ้งไปแล้ว จะมาดีใจตอนนี้เหมือนจะยังเร็วไปนะ”

        เสี่ยซุยมองไปยังหยกก้อนนั้น ระดับความโปร่งใสดูดีใช้ได้ ถ้าหนาสักนิด ตรงกลางจะต้องตัดเป็นกำไลออกมาได้แน่

        “ห้าล้าน คุณหลินจะขายให้ไหม?” เสี่ยซุยพูดออกมาอย่างอารมณ์ดี

        ทำธุรกิจก็แบบนี้ ต้องเสี่ยงถึงจะได้รับผล หากตัดออกมาแล้วเป็นเพียงแผ่นบางๆ เสี่ยซุยก็แค่เพียงต้องยอมรับว่าตัวเองซวยเองเท่านั้น

        เงินทุนสองพันห้า เพียงลงมีดไปแค่ครั้งเดียว คุณค่ากลับเพิ่มขึ้นกว่า 2000 เท่า!

        เป่าเจียรู้ถึงความเสี่ยงของการพนันหยกดี แค่การตัดครั้งเดียวก็ทำให้รวยหรือจนขึ้นมาได้ คำพูดนี้ต่างถูกส่งต่อกันมาในแวดวงนี้ และเธอก็รู้สถานการณ์ปัจจุบันของหลินลั่วหรานดี จึงคิดว่าห้าล้านเธอก็คงจะยอมขายแล้ว

        เมื่อเห็นสายตาที่ถูกส่งมาของเป่าเจีย หลินลั่วหรานจึงส่งสายตาบอกให้เป่าเจียวางใจกลับไป

        “พ่อค้าจาง คุณช่วยเอาก้อนแร่ออกมาทั้งก้อนให้ฉันหน่อยได้ไหมคะ?” หยกก้อนนี้ไม่ได้มีเพียงเท่าที่เห็น หลินลั่วหรานตัดสินใจจะตัดออกมาทั้งหมดก่อนแล้วจึงค่อยขาย

        “งั้นคงจะตัดต่อไม่ได้แล้ว คงต้องขัดแค่อย่างเดียว” พ่อค้าจางไม่ได้ให้คนอื่นมารับมือต่อ แต่ยังคงลงมือทำให้ด้วยตัวเอง การที่มาทำงานด้านนี้ ก็ต้องมีความหลงใหลเหล่าก้อนแร่ฝั่งอยู่ในกระดูกอยู่แล้ว มันไม่ใช่เรื่องที่คนภายนอกจะเข้าใจได้ เพราะแบบนั้นการที่นายใหญ่จะมาลงมือทำแร่เองก็เป็นเรื่องที่เห็นได้บ่อยๆ

        หลินลั่วหรานหันไปยิ้มอย่างนอบน้อมให้กับเสี่ยซุย “ถ้าตัดออกมาแล้ว พ่อค้าซุยยังอยากได้อยู่ ฉันจะขายให้คุณก่อนแน่ค่ะ”

        เสี่ยซุยปัดมือแสดงให้เห็นว่า เขาไม่ได้ใส่ใจอะไร แม้ว่าหากตัดออกมาหมดแล้วราคาอาจจะสูงขึ้นอีกมาก แต่นั่นก็ทำให้ความเสี่ยงหายไปด้วยเช่นกัน ของดีใครต่างก็อยากได้ทั้งนั้น

        การขัดแร่เป็นงานละเอียดอ่อน จึงใช้เวลามากกว่าการตัดอยู่มาก

        แต่ผู้คนที่อยู่ที่นี่ต่างทำงานด้านนี้กันทั้งนั้น ผู้คนส่วนมากต่างใช้เวลาหลายวันในการศึกษาด้านนี้ เพราะแบบนี้ระยะเวลาแค่นี้ถือเป็นเรื่องที่รอได้อยู่แล้ว

        เมื่อพ่อค้าจางขัดแร่ เสี่ยซุยและคุณนายซุยก็หันมาคุยกับพวกหลินลั่วหราน พวกคนอื่นก็ต่างพูดคุยแสดงความเห็นของตัวเองซึ่งส่วนมากก็เป็นเรื่องของก้อนหยกสีม่วงสวยงามราคาสูงเสียดฟ้ากว่าห้าร้อยล้าน ที่เหมืองแร่พม่า

        หลิ่วเจิงเองก็พูดขึ้น “ปีนี้เหมืองแร่พม่านักลงทุนมากมาย กลุ่มคนจากเวินโจวหรือพ่อค้าจากชานตงต่างพากันเหมาเครื่องบินไป จนเหมืองแร่ร้อนระอุ ทำเอาพวกเราที่ทำงานด้านอัญมณีทั้งอยากหัวเราะทั้งอยากร้องไห้เลย”

        หลินลั่วหรานไม่เข้าใจเรื่องพวกนี้เลยแม้แต่น้อย จึงได้แต่ยิ้มพร้อมกับรับฟังต่อไป

        เป่าเจียยังพอต่อได้อยู่บ้าง เมื่อคุณนายซุยเห็นว่าพวกเธอไม่รู้เรื่องพวกนี้นัก จึงเปลี่ยนหัวข้อสนทนาไปที่การดูแลผิวแทน

        “น้องสาว พอจะบอกได้ไหมว่าดูแลผิวยังไง?” คุณซุยเป็นคนผิวคล้ำ แถมยังต้องทำงานอยู่ในโรงงานแร่ ราวกับผู้ชาย เธอจึงรู้สึกอิจฉาผิวสวยฉ่ำน้ำของหลินลั่วหรานเป็นอย่างมาก

        เมื่อได้ยินคำถามหลินลั่วหรานก็ต้องเหงื่อตก จะให้บอกว่ากินผลไม้แปลกๆ เข้าไป แล้วก็เปลี่ยนเป็นแบบนี้เลยก็คงไม่ได้ใช่ไหมล่ะ?

        ไอลี่กับลี่อันพิงที่ยืนอยู่นอกวง ไม่มีผู้หญิงคนไหนไม่สนใจความสวยความงาม ที่จริงเธอเองก็อยากรู้ว่าหลินลั่วหรานไปทำอะไรมา นี่เพิ่งผ่านไปแค่ไม่กี่วัน ทำไมผิวพรรณทั่วทั้งร่างของเธอถึงเปลี่ยนไปได้ขนาดนี้?

        ในใจของลี่อันพิงได้แต่คิดถึงเรื่องที่พ่อค้าให้ราคาหินของหลินลั่วหรานกว่าห้าล้าน หากก่อนหน้านี้มีเงินห้าล้าน ก็สามารถซื้อห้องในเมือง R ได้แล้ว ถ้าตอนนั้นหลินลั่วหรานสวยเหมือนอย่างตอนนี้ เราจะตัดใจเลิกกับเธอได้ไหมนะ?

        ในระหว่างที่ไอลี่และลี่อันพิงต่างตกอยู่ในความคิดของตัวเอง เป่าเจียก็พูดช่วยแก้สถานการณ์ขึ้นมา :

        “คุณนายซุย ลั่วหรานน่ะ บอกกับฉันว่า ให้ทานผักมากๆ นอนหลับผักผ่อนให้เพียงพอ สภาพจิตใจดี แค่นั้นผิวพรรณก็ดีขึ้นมาได้แล้วล่ะ!

        คุณนายซุยถลึงตาออกมาเล็กน้อย “เรียกอะไรคุณนาย ฉันไม่ชอบฟังคำพูดสุภาพแบบนี้หรอกนะ เรียกพี่สาวก็พอแล้ว! ......ที่รัก กลับบ้านไปเราก็ไปหาซื้อผักจากชาวสวนโดยตรงกันบ้างนะ ถ้ามียาล่ะก็ จะได้เห็นดีกันแน่!

        คุณนาย ไม่สิ พี่สาวหวังไม่เพียงแต่กำหนดชื่อเรียกให้ แต่มอบงานใหญ่ให้กับเสี่ยซุยอีกด้วย เมื่อได้ยินคำสั่งของภรรยา เสี่ยซุยจึงทำได้เพียงพยักหน้าเข้าใจ จนทำให้หลินลั่วหรานกับเป่าเจียต้องหัวเราะออกมา

        เวลาเดินผ่านไปอย่างรวดเร็วในระหว่างที่ผู้คนพากันพูดคุยแลกเปลี่ยนเสียงหัวเราะ

        “นี่มันของดีเลย หินที่คุณหลินเลือกมาก้อนนี้ ไม่รู้จะพูดอะไรเลย!

        เจ้าของคำพูดด้านบน คือบุคคลที่เอาแต่ก้มหน้าตั้งใจขัดแร่อย่างพ่อค้าจาง ในระหว่างที่ผู้คนกำลังพักผ่อน พ่อค้าจางก็จัดการนำก้อนหยกออกได้ทั้งก้อนแล้ว

        เมื่อได้ยินว่า จัดการขัดออกมาแล้ว ก็ยังคงเป็นของดี ทุกคนจึงพากันหันไปมอง คนที่วิ่งไปหน้าสุดไม่ใช่หลินลั่วหรานหรือเป่าเจีย แต่กลับเป็นไอลี่และลี่อันพิง ทั้งสองคนต่างก็ไม่ยอมกัน

        สิ่งที่ปรากฏอยู่หน้าผู้คนคือ แร่หยกรูปร่างกลมด้านล่างและด้านบนเล็กๆ ด้านล่างมีขนาดกว่า 13-14 เซนติเมตร และมีความหนาราวๆ 7-8 เซนติเมตร

        มันมีขนาดกว่า 1 ใน ของก้อนหินเดิมเลยทีเดียวดูเหมือนว่า เพียงปอกเปลือกออก ด้านในล้วนแต่เป็นหยกทั้งนั้น

        หลังจากถูกล้างจนสะอาดก้อนหยกก็ถูกวางเอาไว้บนถาด เปล่งแสงเป็นประกายเรียกสายตาคนให้จับจ้องอยู่ภายใต้แสงอาทิตย์

        แม้จะเป็นหยกสีแอปเปิ้ล แต่ก็มีความโปร่งใสในระดับสูง ไม่มีรอยแตก ด้านในก็ไม่มีริ้วรอยที่เห็นได้ชัด เห็นได้ชัดว่าเป็นของดีอย่างแน่นอน!

        ผู้คนต่างพากันนึกถึงการนำหยกไปใช้กันในใจ ส่วนเล็กๆ ด้านบนไม่ใช่ปลายแหลมของทรงกรวย แต่เป็นเหมือนกับส่วนโค้งของวงกลมวงใหญ่ นี่มันใช้ทำกำไลได้กี่อันกัน? ส่วนที่เหลือก็ยังสามารถเอามาทำเป็นรูปทรงไข่ได้อีก แล้วยังมีเครื่องประดับแบบอื่นอีกนะ

        “ยี่สิบล้าน!” คนที่เริ่มเอ่ยราคาคือพ่อค้าสำเนียงกว่างโจว และไม่รู้ว่าเหตุใดเขาจึงเข้ามาหาของถึงเมือง R

        พี่สาวหวังยืนเท้าเอว ก่อนจะพูดถากถางออกมา “ตั้งใจจะรังแกสาวน้อยที่ไม่รู้เรื่องอย่างนั้นเหรอ? แค่ยี่สิบล้าน ยังกล้าพูดเปิดออกมาได้นะ ฉันให้ยี่สิบห้าล้าน!

        พ่อค้าชาวกว่างโจวที่โดนหักหน้า หันไปหาพี่สาวหวังที่เพียงเปิดปากของก็เพิ่มราคาขึ้นมากว่าห้าล้าน แล้วพูดออกมาด้วยภาษาจีนกลางที่ติดสำเนียงกว่างโจวว่า “เมี่ยวเอ๋อน้า ทำธุรกิจแท้ๆ ทำไมถึงเป็นแบบนี้กันนะ?”

        ชายจากกว่างโจวเรียกชื่อของพี่สาวหวังออกมาโดยไม่ทันระวัง เมื่อเห็นเสี่ยซุยยืนหักนิ้วอยู่ข้างๆ จึงได้แต่หลบออกไป นี่มันไม่เป็นการรังแกคนเหรอเนี่ย!

        ดูเหมือนว่าหลิ่วเจิงเองก็สนใจหยกก้อนนี้อยู่เช่นกัน เมื่อเห็นว่าพ่อค้าชาวกว่างโจวไม่สู้ราคาแล้ว ก็ให้ราคา ยี่สิบเจ็ดล้านออกมาบ้าง

        หากพูดว่าไม่ตื่นเต้นคงเป็นการหลอกหลวงคนอื่น เงินกว่ายี่สิบเจ็ดล้าน นอกจากถูกรางวัลแล้ว โอกาสคงมีไม่มากนัก หลินลั่วหรานเองจึงได้แต่ยิ้มออกมาด้วยความดีใจ

        เป่าเจียได้แต่บ่นพึมพำกับตัวเอง ในเวลานี้เธอได้ลืมไปแล้วด้วยซ้ำ ว่าหลินลั่วหรานยังช่วยเลือกเอาไว้ให้ตัวเองด้วยอีกสองก้อน ในใจของเธอมัวแต่ดีใจแทนเพื่อนรัก พร้อมทั้งรู้สึกว่าเวลาของความสุขของหลินลั่วหราน ในที่สุดมันก็มาถึงเสียที

        หากพูดถึงลี่อันพิงแล้ว ทุกๆ ครั้งที่ราคาเพิ่มสูงขึ้น ก็เหมือนกับเป็นมีดกรีดลงไปที่ตัวของเขา หลังจากที่มาอยู่กับไอลี่ มันก็เป็นเพียงความสวยงามฉากหน้าเท่านั้น แม้ไอลี่จะเอาเสื้อผ้าแบรนด์เนมมาให้อยู่บ่อยๆ แต่เขาเองก็ต้องให้ของขวัญตอบแทนกลับไปเช่นกัน เวลาครึ่งเดือนสั้นๆ นอกจากเสื้อผ้ากองโตที่ได้มากับบัตรเครดิตที่รูดจนติดลิมิตแล้วไม่กี่ใบ ตอนนี้ก็เป็นเพียง “ของด้อยคุณภาพ” เท่านั้น!

        เงินกี่สิบล้านนั่น......หากเขายังไม่เลิกกับหลินลั่วหราน นั่นต่างก็เป็นเงินของเขาทั้งนั้น ลี่อันพิงคิดขึ้นมาแบบนั้น ก่อนจะรู้สึกเจ็บปวดหัวใจจนชาไปหมด

      -------------------------------

อัพเดตนิยาย บ้านสกุลหลินมีปฐมเทพหญิง


ก่อนใครได้ที่นี่เลยนะคะ ^_^





พิเศษ! หากมีผู้อ่านติดตามมากกว่า 2,000 คน

จะแจกฟรีวันละ 2 ตอน เป็นเวลา 3 วัน ให้อ่านกันอย่างจุใจไปเลยจ้า ^_^


อ่านเล่มที่ 6 เร็วกว่าใครและสนับสนุนผู้แปลได้ที่ลิงก์นี้

https://www.kawebook.com/story/view/469

120 บาท/เล่ม (หากนับตอนฟรีจะเฉลี่ยอยู่ที่ 90-100 บาท/เล่มค่ะ ^^)

*เมื่อเทียบกับนิยายแปลเป็นเล่ม 30 ตอน เท่ากับ 1 เล่ม 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.439K ครั้ง

35 ความคิดเห็น

  1. #3240 pommys (@pommys) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 22 มกราคม 2562 / 14:09
    ผู้ชายเห็นแก่ได้
    #3240
    0
  2. #3181 47011010510 (@47011010510) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 19 มกราคม 2562 / 21:30

    สมน้ำหน้าแฟนเก่า...เห็นแก่เงินจริงๆ

    #3181
    0
  3. #2952 nuttanicha3 (@nuttanicha3) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2561 / 08:52
    แฟนเก่านี่เห็นแก่เงินมากอะดีแล้วที่เลิกกัน
    #2952
    0
  4. #2846 ana julia (@anajulianovela) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2561 / 19:33
    พี่สาวหวังกะพ่อค้าซุยน่ารักมากๆ
    #2846
    0
  5. #2522 Baby_Shark (@Baby_Shark) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2561 / 18:22
    เห็นแก่ตัวจังวะะ หลายแีมานี้แกสูบเงินเกาะผู้หญิงเขากินไปกี่ล้านแล้ววว
    #2522
    0
  6. #2126 IAMNANNY (@namanan) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2561 / 17:04
    ผู้ชายเฮงซวย แมงดาม้ากกกกก
    #โทษทีอินจัดค่ะ
    #2126
    0
  7. #2083 Hoshi_Akemi (@Vivian_N) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2561 / 21:47
    นางเอกเสียเวลากับผู้ชายเลว ๆ แบบนี้ไปตั้งหลายปี เสียดายมาก ๆ ให้ทั้งใจ โอกาส อนาคต เงิน ไม่รู้ว่าเสียตัวไปหรือยัง เฮ้ออออออ
    #2083
    0
  8. #2063 chanchan123 (@minhochanyeol123) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2561 / 12:44
    เสี่ยซุยกับเมียน่ารักมาก
    อันผิงนิสัย จะมาเสียดายลั่วหรานตอนนี้หรอ สายไปแล้ว 555+
    #2063
    0
  9. #2039 22CM (@22CM) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2561 / 14:53
    โหผู้ชายคนนี้นี่...หมดคำจะพูด ดีแล้วล่ะที่แยกกันไปได้! อย่ากลับมาหาลั่วหรานอีกเลยเถอะ!!
    #2039
    0
  10. #1952 ebony967 (@ebony967) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2561 / 00:57
    อีหน้าตัวผู้!!
    #1952
    0
  11. #1567 kimurakung (@kimurakung) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2561 / 20:19
    ปีกทองโครต ดีนะที่เลิกกันไป
    #1567
    0
  12. #1422 ณ.ภัทร (@beatle1960) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2561 / 08:26
    โถไอ่แมงดาา
    #1422
    0
  13. #1366 sumomoji (@sumomoji) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2561 / 01:50

    สมน้ำหน้า -ลี่ผิงอัน เป็นไงละ่เออแลกเลย

    #1366
    0
  14. #1117 ป้าน้องนนท์ (@lovechompu) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2561 / 20:20
    สมน้ำหน้า
    #1117
    0
  15. #956 fairy (@game_) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2561 / 22:56
    จะหน้าด้านอะไรขนาดนี้อ่ะ
    #956
    0
  16. #813 เมมฟิส (@tiks) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2561 / 22:38
    สะใจนิดๆ
    #813
    0
  17. #596 VKK42 (@VARANTHITA) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2561 / 15:26
    ผู้ชายหน้าด้าน
    #596
    0
  18. #562 \\^o^// miNi_Mint \\^o^// (@ni_mint) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2561 / 03:19
    อาา เงินที่เขาได้แต่กลับคิดว่าเป็นเงินของตัวเอง ที่ผ่านมาเขาก็ให้ตัวไปเท่าไหร่แล้ว สูบเลือดจนเคยตัวสินะ
    #562
    0
  19. #546 RUNY 10VELY J. (@babyll) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2561 / 22:53
    อห ผู้ชายคนนี้ ไม่มีคำบรรยายเรยจีงๆ อิเวน
    #546
    0
  20. #491 Honey-maker (@honeymaker) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2561 / 00:06
    ผู้ชายอะไรพรรณนี้!!! เลวจนอธิบายไม่ถูกเลย
    #491
    0
  21. #413 risuki666 (@risuki666) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2561 / 12:45
    โอ้มายก็อดนี่มันแมงดาชัดๆ
    #413
    0
  22. #319 Lukke (@rouge) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2561 / 13:26

    ความเมพเริ่มโผล่ อิผู้ตัวนี้นี่เป็นปลิงหรือไงชอบเห็นของๆคนอื่นเปฌนของตัวเแง ยังคิดจะดูดเงินอีกเหรอ
    #319
    0
  23. #273 t0840988874 (@t0840988874) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2561 / 16:05
    นางเอกอย่ากลับไปหาพวกแมงดานะ!!!
    #273
    0
  24. #232 YukiKiyu (@YukiKiyu) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2561 / 22:02
    หมาตัวผู้
    #232
    0
  25. #228 iampumpkin (@PiyanartMahapo) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2561 / 21:25
    ปีกสีทองเปล่งประกายเชียว-นี่
    #228
    0