#แป๊ะเจ๋ง [Mpreg]

ตอนที่ 16 : #13 NC 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,125
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 307 ครั้ง
    16 พ.ย. 62







       คิดอะไรกันอยู่...

       ถ้าคิดว่าเรื่องราวมันจะจบที่เตียงนุ่มๆในบ้านพักนะบอกเลยว่าคิดผิดมากๆ ระดับผมที่ความสามารถในการเอาตัวรอดสูงลิ่วเหมือนตึกในดูไบไม่มีทางโดนจับกินง่ายๆหรอก หมายถึงครั้งนี้นะที่ผ่านมาไม่นับ ไอ้เจ้าตัวเล็กที่บ้านก็ไม่นับด้วย

       “อ้าคคคค!! พี่แป๊ะอย่าไล่สิโว้ย”

       “จะหนีทำไมกูเหนื่อยนะโว้ย!”

       ความสามารถในการเอาตัวรอดที่ว่าคือการวิ่งหนีบนพื้นทรายซึ่งเป็นอะไรที่โคตรกินแรง ผมวิ่งแบบนี้มาสักพักแล้ว ประเด็นคือไม่ได้วิ่งไปไหนด้วยวิ่งวนๆอยู่ที่ชายหาดหน้ารีสอร์ทนี่แหละ

       และตอนนี้ผมโคตรจะเหนื่อยเลย

       “ไม่หนีก็โดนจับกินสิวะไอ้พี่บ้า”

       “มึงเห็นกูเป็นคนยังไงเนี่ย!”

       คาดว่าถ้าหากม๊าไม่ได้เช่าบ้านพักทุกหลังคงจะมีรองเท้าปาออกมาจูบหน้าผมจากบ้านสักหลังหนึ่งแน่ๆ ก็เราสองคนเล่นตะโกนกันไปมาลั่นชายหาดซะไม่เกรงใจปูปลาเจ้าถิ่นกันเลยน่ะสิ

       “เจ๋งหยุดวิ่งเดี๋ยวก็ล้ม”

       “หยุดก็โง่สิพะ-เหี้ย!”

       กึก ตุบ!

       “โอ้ย!”

       แล้วเหตุการณ์สุดจะอนาถก็เกิดขึ้นจนได้ เมื่อผมที่กำลังวิ่งหนีเกิดสะดุดทรายขึ้นมา คิดว่าไงต่อล่ะพระเอกขี่ม้าขาวถลาตัวมารับเหมือนหนังอินเดียเหรอ หนังตลกมากกว่าเพราะผมได้หน้าทิ่มก้มลงไปกินทรายเป็นมื้อดึกเรียบร้อย และพระเอกขี่ม้าขาวในอุดมคติของหลายๆคนก็กำลังขำจนจะสำลักตายอยู่แล้ว

       “กูบอกแล้วฮ่าๆๆ”

       แล้วผมจะทำอะไรได้นอกจากนั่งหน้าบึ้งบนพื้นทรายโดยที่ใบหน้านั้นมีแต่ทรายปกคลุมเต็มไปหมด

       “เห้อ มานี่ลุกเร็ว มีแผลไหมเนี่ยลุกไหวไหม”

       ผมพยักหน้าว่าไหวแล้วลุกขึ้นยืน มองสภาพฝ่ามือที่แดงแจ๋กับหัวเข่าที่ถลอกนิดๆแล้วจะร้องไห้ ไม่ใช่เพราะเจ็บ แต่เพราะผมโคตรอายเลยแม่ง ล้มหน้าทิ่มดินก้นชี้ฟ้าแบบนี้เหมือนเด็กหกล้มเลย

       พี่แป๊ะพยุงผมจนมาถึงที่พัก จับผมล้างตัวตรงก็อกน้ำด้านนอกแล้วพาเข้าบ้าน ไล่ให้ผมรีบไปอาบน้ำจะได้รีบออกมาทำแผล ซึ่งผมก็ทำตามแต่โดยดีสภาพตอนนี้แทบไม่ต่างจากตอนที่โดนพ่อดุเรื่องไปเล่นโคลนตอนเด็กๆ หงอยเป็นหมาเจ้าของไม่รักเลย

       “โอ้ยๆๆแสบ!”

       “ก็ต้องแสบสิ หนูเล่นล้มไถลไปแบบนั้นในทรายมีอะไรนักก็ไม่รู้ ขาเป็นแผลหมดแล้วเนี่ย”

       “ใครใช้ให้พี่-อื้อ!”

       “อย่าเถียง”

       “จุ๊บทำไมเนี่ย!”

       “ไม่อยากให้จูบก็หุบปากได้แล้วครับ”

       ปากที่กำลังจะเถียงไฟแลบถึงกับหุบแบบฉับพลัน ใบหน้าที่ตอนแรกมีอารมณ์หงุดหงิดกลับมีอารมณ์หมั่นไส้คนที่ก้มหน้าทำแผลให้อยู่ เอะอะๆก็จะจูบคิดว่าตัวเองเป็นเจ้าหญิงในการ์ตูนเรื่องเจ้าชายกบหรือไงเล่า ผมไม่ใช่เจ้าชายที่เป็นกบนะเว้ย

       “เสร็จแล้ว เดี๋ยวพี่ไปอาบน้ำก่อนหนูนอนก่อนก็ได้มันดึกแล้ว”

       “โอเคฝันดีนอนละ”

       ในเมื่อพี่แป๊ะมอบโอกาสให้ผมรอดจากการถูกจับกินได้ทำไมผมจะไม่รับมันไว้ล่ะ แทบจะเอาพานทองมารองรับไว้ด้วยซ้ำ รู้สึกว่าการที่วิ่งไปท่องบทสวดมนต์มั่วแหลกไปจะได้ผลแฮะ

       และผ่านไปไม่กี่นาทีเจ๋งก็หลับสนิทเพราะความเพลีย






       แกรก...

       อีกฝั่งของประตูมีร่างของผู้ชายที่ยังไม่ได้ปลดเสื้อผ้าบนร่างกายออกสักชิ้นยืนหันหลังพิงประตูอยู่ ในหัวคิดเรื่องแต่ความซึนของคนเด็กกว่าที่เขาเพิ่งไล่ให้นอนเมื่อสักครู่

       ถึงปากจะบอกให้น้องนอนแต่ตัวเขานั้นยังคงตื่นเต็มตาเพราะคำพูดน่ารักๆของน้องที่พูดออกมาตอนนั่งอยู่ริมชายหาด ไม่ยอมบอกรักเขาตรงๆแต่พูดอ้อมๆนี่มันไม่น่ารักเกินไปหน่อยเหรอ เขาแทบทนไม่ไหวจับน้องกดริมชายหาดไปแล้ว ดีนะที่น้องติดตลกพูดเรื่องจูบกลิ่นน้ำจิ้มซีฟู้ดขัดจังหวะเขาไว้

       ไม่งั้นตอนนี้คงได้เปิดประสบการณ์เอาท์ดอร์อยู่ริมหาดไปแล้ว เพียงแค่จินตนาการก็พาลทำเอาอะไรๆที่มันสงบแล้วผงาดขึ้นมาอีกครั้ง ดูเหมือนว่าเขาจะกลายเป็นคนเครื่องฟิตสตาร์ทติดง่ายกับเจ๋งซะแล้ว

       “หึ บ้าบอจริงๆ”

       ถ้าความคิดของเขายังคงเป็นแบบนี้มีหวังว่าอีกไม่นานคงจะตบะแตกเข้าสักวัน ยิ่งเดี๋ยวนี้น้องมักเปิดเผยความรู้สึกออกมาบ่อยๆด้วยสิ

       อันตรายแล้ว

       อันตรายต่อตัวและใจของเขาเกินไปแล้ว

       ยืนตบตีกับความคิดของตัวเองอยู่หลายนาทีจนในที่สุดไม่มีฝ่ายดีหรือฝ่ายร้ายชนะ เพระทั้งสองฝ่ายต่างจับมือกัน พร้อมมีความคิดที่ว่าจะค่อยๆต้อนน้องจนน้องยอมอย่างเต็มใจแล้วค่อยเผด็จศึกทีเดียวโผล่ออกมาแทนความคิดแรกที่จะจับกดเดี๋ยวนี้กับอีกความคิดคือรอจนกว่าน้องจะพร้อม

       ถ้าเลือกความคิดหลังเขาคงจะต้องรอจนถึงวันที่ไร้สมรรถภาพทางเพศกันทั้งคู่แน่ๆ แต่ความคิดแรกมันก็จะทำให้เขาโดนน้องตีหัวแตกตายแน่ๆเหมือนกัน แบบไหนก็ไม่ดีทั้งนั้นใช่ไหม ค่อยๆต้อนน่ะดีที่สุดแล้วล่ะ

       เมื่อได้คำตอบก็เดินอย่างอารมณ์ดีไปอาบน้ำอย่างที่ตั้งใจไว้ตั้งแต่แรก ถ้าอยากรู้ว่าอารมณ์ดีขนาดไหน ก็คงจะขนาดที่ว่าอาบน้ำเช็ดหัวเตรียมลงนอนแล้วแต่ยังคงยิ้มหน้าบานเป็นดอกไม้นี่แหละ

       หันไปเตรียมจะกอดน้องแล้วหลับเหมือนที่ทำประจำก็ต้องชะงักนิ่งเป็นหินทันที เขาไม่สามารถรับรู้ได้ว่าภาพตรงหน้าเขาคือศิลปะอันสวยงามน่าจับต้องหรืออาวุธร้ายที่พร้อมจะฆ่าเขาให้ตกตายทันทีที่แตะต้อง นั่นคือภาพของเจ๋งที่นอนหลับตาพริ้มใบหน้าสะท้อนกับแสงจันทร์อยู่

       ประเด็นไม่ใช่ตรงนั้น แต่เป็นเสื้อยืดตัวบางที่น้องชอบใส่มันเลิกขึ้นมาเกือบถึงหน้าอกบางชวนให้น่าค้นหา และกางเกงบอลยืดๆที่ร่นขึ้นมาจนเห็นขาอ่อนสะท้อนเป็นเงากับแสงจันทร์ที่เล็ดรอดเข้ามา

       ก็พอรู้นิสัยน้องอยู่ว่าเจ้าตัวนั้นนอนดิ้นและชอบถีบผ้าห่มจนติดเป็นนิสัยชนิดที่ว่าแก้ไม่หาย แต่นี่มันออกจะน่าแทะ-แค่ก น่ากิน-โอ้ยน่าอะไรก็ไม่รู้!

       “นะโมตัสสะภะคะวะโต...”

       รู้แค่ว่าตอนนี้ควรสวดมนต์สงบจิตสงบใจก่อน

       นั่งท่องนะโมวนเหมือนเปิดเพลงซ้ำกันหลายๆรอบจนรับรู้ได้ว่าจิตใจเริ่มสงบ น้องชายก็เริ่มสงบ ก็ลืมตาขึ้นมาหวังว่าการสวดมนต์จะได้ผลในทางที่ดี แต่ผลที่ออกมากลับเป็นอะไรที่โคตรจะบ้าเมื่อคนที่นอนอยู่ขยับตัว

       “อื้อ~ พึมพัมอะไรของพี่เนี่ย”

       ฉิบหายล่ะไอ้แป๊ะ สงบจิตสงบใจบ้าบออะไรวะเนี่ย หนูอย่าขยับสิ ให้ตายเถอะเอวนั่นมันน่าจับให้ช้ำเป็นรอยมือจริงๆ

       ไม่ๆๆ!

       เขาไม่ควรคิดอะไรแบบนี้สิ!

       อุส่านั่งสวดมนต์ตั้งนานนะเว้ย!

       รู้สึกว่านับวันเขาเริ่มใกล้จะเหมือนตาแก่หื่นกามเข้าไปทุกที

       “หนู...ยะ อย่าขยับเด็ดขาด”

       “อะไรของพี่เนี่ย”

       ทำไมเสียงงัวเงียเหมือนเด็กเพิ่งตื่นของไอ้เมียเด็กวันนี้มันดูเซ็กซี่แปลกๆเนี่ย สาบานว่าน้องมันไม่ได้ตั้งใจทำแบบนี้ เขาจะทนไม่ไหวแล้วนะ

       “ถ้าหนูขยับพี่จะขยาย”

       “มันเกี่ยวอะไร”

       “ถ้าขยายมันจะขยับ

       “ขยายขยับอะไร? พี่ช่วยพูดให้มันเคลียๆหน่อยได้ไหม”

       เกรงว่าถ้าพูดเคลียๆออกไปมันจะเคลียตั้งแต่ความหมายของคำยันเสื้อผ้าที่ใส่อยู่น่ะสิ เขาได้แต่กลืนน้ำลายลงคออย่างฝืดๆ จิตสำนึกในหัวบอกแค่ว่าให้พูดออกไปแล้วจับกดเดี๋ยวนี้

       เขาคล้ายคนหน้ามืดตาลายอยากจะบ้าตายคาอกเมีย

       พระเจ้าสร้างเจ๋งขึ้นมาเพื่อฆ่าแป๊ะชัดๆเลย ไม่ว่าจะคืนนั้นที่พลาดหรือคืนนี้ที่กำลังเป็นอยู่

       “พี่อยากขยับในตัวหนู...เคลียพอหรือยังครับ”

       เขาก้มลงไปพูดใกล้ๆกับใบหน้าของน้องที่ตอนแรกง่วงงุนแต่ตอนนี้กลับตื่นตะลึงจนน่าขำ เสียดายที่ตอนนี้มันขำไม่ออกเพราะกามอารมณ์มันบังตาจนเห็นเมียเป็นเนื้อเกรดเอวางอยู่บนจานรอเขาละเมียดละไมชิมแบบตระกะตระกามจนไม่เหลือแม้แต่เศษเนื้อติดอยู่บนภาชนะแม้แต่น้อย

       ฟึบ!

       “พี่ให้โอกาสหนูห้ามพี่”

       จากท่าทางนั่งมองอยู่ข้างๆตอนนี้ตัวเขาได้ขยับขึ้นมาทาบทับตัวของน้องและขยับใบหน้าไว้ตรงซอกคอพร้อมกระซิบถ้อยคำเปิดโอกาสให้น้องได้ปฏิเสธความต้องการของเขาในครั้งนี้

       แต่คำตอบที่ได้กลับทำเอาเส้นความอดทนขาดสะบั้น

       “ห้าม...คำๆนี้หนูไม่คิดจะพูดอีกแล้ว”

       ...

       “เข้ามาขยับในตัวหนูสิ”




[cut ตัดฉับบบบบ]





       “แฮกๆ”

       “พี่รักหนูนะ”

       “หนูก็รักเหมือนกัน

       คำบอกรักสั้นๆแต่สลักลึกลงไปภายในจิตใจของคนฟัง แป๊ะยิ้มอย่างมีความสุขมองหน้าคนรักที่นอนหอบหายใจอยู่ด้านล่างด้วยรอยยิ้มกว้างที่ไม่ค่อยมีใครจะได้เห็น

       “อย่ายิ้มแบบนี้ให้ใครเห็นนะ”

       “หวงเหรอ”

       “อื้อ หวง”

       “หนูอย่าน่ารักแบบนี้กับใครด้วย”

       “อ้ะ! พูดก็พอจะขยับอีกทำไม!”

       “อีกรอบนะ”

       “จะทำก็ทำไม่ต้องมาขอแล้ว! ถ้าหนูไม่เจ็บเข่าหนูขึ้นให้-อ๊า!”

       สุดท้ายแล้วก็ไม่จบที่รอบเดียว แถมดูเหมือนว่าคืนนี้คงอีกยาวไกลแน่ๆ เพราะคนน้องนั้นน่ารักเกินกว่าคนพี่จะรักเพียงแค่ครั้งเดียวน่ะสิ

       ก็คงต้องภาวนาไม่ให้ใครคนหนึ่งพิการช่วงล่างแล้วกัน 






Talk


ไรท์มาแย้วว ไปได้ไม่นานจริงๆคิดถึงใจจะขาดนี่ขนาดแค่หนึ่งอาทิตย์เองนะ5555


สำหรับคนที่เป็นกำลังใจให้ก็ขอบคุณมากๆเลยค่ะ ช่วยไรท์ได้เยอะเลย//กอดๆๆๆๆๆๆๆ


และรอบนี้กลับมาพร้อมกับฉากเข้าโคมไฟที่ทุกคนรอคอยให้เจ๋งนั้นโดนจับกิน-แอ่ก!//โดนเจ๋งตบ


สำหรับฉากโคมไฟตามในทวิตได้เลยงับบฮิๆ

ไรท์ปักหมุดไว้ให้จย้าา


Write:Aun

Twitter:Aun_kkcst

#แป๊ะเจ๋ง


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 307 ครั้ง

244 ความคิดเห็น

  1. #214 Taetaemnae (@0821101561) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2562 / 06:23
    ตั่ยแล้ววว
    #214
    0
  2. #169 vgavga (@vgavga) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2562 / 11:56
    น้องงงงงงง555
    #169
    0
  3. #167 tongtong16 (@Chantong) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2562 / 07:12
    กุมใจนะคะนะ
    #167
    0
  4. #166 Cutebaejin (@neonjuthamas) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2562 / 21:20
    ยัยน้องงงงยั่วเก่งมาก
    #166
    0
  5. #165 Miki_milky (@Miki_milky) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2562 / 09:13
    อิพี่เพลาๆๆหน่อย น้องก้ออย่ายั่ว
    #165
    0
  6. #163 IninNutCham (@IninNutCham) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2562 / 03:39
    ร้อนแรงดั่งไฟเยอร์ น้องแบบหนูทำไมยั่วเก่งขนาดนี้ๆๆๆๆๆๆๆ แต่ก็มีความสุขทั้งคู่ อิอิ

    รอตอนต่อไปนะคะไรท์><
    #163
    0
  7. #148 thongbai28 (@thongbai28) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2562 / 23:44

    รอนะค่ะ
    #148
    0
  8. #147 primmi10 (@primmi10) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2562 / 23:38

    มาอ่านก่อนนอน
    #147
    0
  9. #146 vviiwwyy (@vviiwwyy) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2562 / 23:31
    ฮรุกกกกก ไม่ไหวแล้ววว //ไรท์มาแล้วเย้ๆ
    #146
    1
    • #146-1 Haa~ (@Kobkaew_) (จากตอนที่ 16)
      16 พฤศจิกายน 2562 / 23:36
      ทิชชู่ไหม
      #146-1