พรหมลิขิต (My Destiny)

ตอนที่ 9 : เข้มแข็ง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 705
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 99 ครั้ง
    20 มิ.ย. 62

ณ เช้าตรู่

คนที่ตื่นไปเตรียมร้านตั้งแต่ตีห้าทุกเช้าก็เด้งตัวขึ้นจากที่นอน สลัดผ้าห่มลงจากเตียง แต่แปลนก็ต้องหยุดกึกเพราะนี่ไม่ใช่บ้าน และต้องเข่าทรุดลงนั่งที่เตียง และร้านก็ไม่มีอีกแล้ว แปลนคว้าล๊อกเก็ตนั้นขึ้นมาดู

“พ่อครับ แม่ครับ แปลนจะเข้มแข็งให้สมกับเป็นลูกพ่อกับแม่ครับ ไม่ว่าจะเจออะไรแปลนจะสู้ แปลนจะลากพวกที่มันทำกับเรามาลงโทษให้ได้ครับ” แปลนปิดล๊อกเก็ตนั้นเข้าพร้อมกับเอามาแนบที่หัวใจ หลับตาพร้อมกับสูดลมหายใจเข้าไปลึกๆ

“แปลนจะหยุดร้องไห้นับแต่บัดนี้เป็นต้นไปครับ”

แอ้ดดดด

เสียงเปิดประตูดังขึ้นแปลนจึงลืมตาและเงยหน้ามองตามคนที่เพิ่งก้าวเข้ามา

“ตื่นเร็วจริง” มีนเดินเข้ามาเก็บเอกสารที่วางเกลื่อนที่โต๊ะทำงานในห้องที่แปลนนอนอยู่ด้วยสีหน้าเฉยชาเช่นเดิมที่เคยเห็นตั้งแต่แรก แปลนยู่ปากเข้ามาที่จมูกพร้อมกับคิดถึงเรื่องเมื่อคืน

“ไหนมื่อคืนว่าจะไม่ทิ้งเรา พูดดี้ดีตอนนี้ทำหน้าเหมือนขี้ไม่ออก”  แปลนทำปากบ่นๆไปแบบไม่มีเสียงจนที่มีนจะเดินออกจากห้องอยู่แล้วต้องหยุดกึก แปลนตกใจจนสะดุ้งไม่คิดว่ามีนจะหยุดแบบกระทันหันแบบนี้

“ตื่นแล้วก็อาบน้ำแต่งตัวลงไปข้างล่างได้แล้วนะ เสื้อผ้าอยู่ในตู้ของนายทั้งหมด” เสื้อผ้าพอแปลนนึกคำนี้ได้ก็ก้มลงดูเสื้อผ้าที่ตัวเองใส่ตอนนี้ พร้อมกับอ้าปากค้างตาโต

“นี่นี่ใครเปลี่ยนเสื้อผ้าให้ฉัน” แปลนเอามือชี้มาที่เสื้อและอีกมือถึงขากางเกงขึ้นมา

“จะใครละ” มีนพูดพร้อมๆกับเบะปากมองแปลนตั้งแต่หัวจรดเท้า

“ไม่เห็นจะมีอะไรน่าดูนอกจากความขาว” เท่านั้นแปลนก็ตาโตพร้อมกับโวยวาย

“นาย นายนี่มัน มาถอดเสื้อผ้าคนอื่นโดยไม่ได้รับอนุญาตได้ยังไง ไอ้คนบ้า” มีนเปิดประตูแบบไม่ใส่ใจในคำพูดของแปลน พอประตูเปิดออกมีนกำลังเดินออกแปลนก็ขว้างหมอนออกมาตาม

ตุ๊บ!!!

แต่คนที่โดนหมอนใบนั้นกลับเป็น “อร” แม่ของมีนแทน แปลนที่ไม่เคยเห็นหน้าอรแต่พอจะเดาๆจากหน้าตาและการแต่งตัวว่าคงเป็นนายหญิงที่บ้านหลังนี้ก็ยกมือไหว้ขอโทษทันที

“เอ่อขอโทษครับ ผมไม่ได้ตั้งใจ”

อรเดินเข้ามาใกล้แปลนยิ้มให้อย่างเอ็นดู พร้อมกับมองแปลนตั้งแต่หัวจรดเท้าและพยักหน้าช้าๆ

“เหมือน เหมือนมาก เหมือนคนคนเดียวกันด้วยซ้ำ คุณหนูอาบน้ำเถอะคะเดี๋ยวก็ได้เวลาตั้งโต๊ะตอนเช้าแล้วคะ” แปลนอาบน้ำอย่างว่าง่ายแต่พอเปิดตู้เสื้อผ้าเท่านั้นเจ้าตัวถึงกับเบ้ปาก เสื้อผ้ามีแต่กางเกงสีดำแบบเรียบร้อยสุดๆ เสื้อเชิ๊ตแบบที่น่าจะเป็นรุ่นมีนใส่

“ไม่มีเสื้อยืดกางเกงยืนส์หรือไง” แปลนจึงหันไปหยิบเสื้อผ้าตัวเก่าจากตระกร้ามาใส่ ดมซ้ายดมขวามีแต่กลิ่นควันไฟ แต่ไม่สกปรกเท่าไหร่ใส่ได้ ความคิดของคนที่ได้พิถีพิถันในการแต่งตัวมากก็จับยัดๆเสื้อผ้าตัวเก่าแล้วลงไปข้างล่างทันที

 

=============

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 99 ครั้ง

154 ความคิดเห็น

  1. #32 pukpik03 (@pukpik03) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2562 / 16:33
    555555555
    #32
    0
  2. #22 luna1994 (@luna1994) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2562 / 21:56
    โอ๊ยย อยากอ่านต่อออ
    #22
    0
  3. #21 0990954586 (@0990954586) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2562 / 21:39
    รอepที่10ค่ะต่อค่ะต่อ😉😉😉
    #21
    0