พรหมลิขิต (My Destiny)

ตอนที่ 56 : คิดถึง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 597
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 50 ครั้ง
    1 ก.ค. 62

“แม่คะศศิเจ็บ” ด้วยความที่ศศิทั้งเกร็งและเครียดจึงทำให้มีเลือดไหลออกมาที่หว่างขา แปลนตกใจจึงปรี่เข้าไป

“คุณป้าครับจับผมแทนศศิเถอะครับ เธอกำลังแย่ใครก็ได้เรียกพยาบาลที” ศจีตกใจที่เห็นศศิเป็นไปที่ตามแปลนบอก จึงผลักลูกสาวออกไปแต่ไม่ได้คว้าแปลนมาแทนแต่อย่างใด เธอกลับเล็งปืนมาตรงมาที่กลางหน้าผากของแปลนแทน

“ฉันอุตส่าวางแผนมาตั้งเกือบสิบปี แกก็รอดชีวิตมาได้ทุกที ครั้งนี้คงไม่พลาด”

“แม่คะอย่าคะ อย่าทำพี่แปลน”

“งั้นแกก็บอกมาสิว่าไอ้นี่เป็นพ่อของลูกแกแล้วฉันจะเมตตาไว้ชีวิตมัน”

“แม่คะ ได้โปรดปล่อยพี่แปลนเถอะคะ” ศศิทรุดตัวลงนั่งกับพื้นพร้อมก้มกราบแทบเท้าผู้เป็นแม่ ปกรณ์มองหน้าเมียที่ตัวเองไม่เคยเห็นในคราบของนางมารร้ายแบบนี้อย่างตกใจ

“ศศิไม่รู้ว่าใครคือพ่อเด็ก แต่ที่แน่ๆไม่ใช่พี่แปลนคะ พี่แปลนรับเป็นพ่อของลูกศศิเพราะความกรุณา แม่คะศศิถูกข่มขืนคะแม่ แม่ได้ยินมั้ยคะ” ศจีค่อยลดระดับปากกระบอกปืนลงช้าๆ อ้าปากเหวออย่างคนหมดอาลัยตายอยาก

“อะไรนะ แกถูกข่มขืนงั้นเหรอ” ศจีทวนคำพูดของศศิเหมือนคนสิ้นสติ ศศิค่อยๆคลานเข้ามาเกาะขาผู้เป็นแม่ไว้แล้วกราบลงแนบเท้าอีกครั้ง มีนค่อยๆดึงตัวแปลนออกมาและกอดไว้แนบอก

555555ศศิแกนี่มันช่างสร้างความอัปยศให้กับฉันจริงๆไม่เคยได้ดั่งใจเลยสักอย่าง ฉันทำทุกอย่างเพื่อแก แต่ดูสิ่งที่แกตอบแทนฉันมาสิ555” ศจีทั้งหัวเราะ ร้องไห้ อย่างคนสิ้นสติ ภูมิค่อยๆลอบเข้าไปด้านหลังเพื่อชาร์จแต่ทว่า

“เปรี้ยงงงงง”

สิ้นสุดเสียงนั้นเลือดสาดลงที่ใบหน้าขาวนวลของศศิพร้อมกับร่างที่ไร้วิญญาณของศจีล้มลงต่อหน้าต่อตาทุกคน

“แม่”

ศศิร้องกรี้ดขึ้นพร้อมกับสิ้นสติไปทันที แปลนซุกหน้าเข้ากับหน้าอกของมีนพร้อมกับตัวสั่นสะท้าน ส่วนปกรณ์รีบวิ่งไปประครองร่างลูกสาว รถพยาบาลมาพอดีศศิจึงถูกนำตัวส่งโรงพยาบาล มีนและแปลนฝากเรื่องศจีให้อาทิตย์กับทางตำรวจจัดการ และตามศศิไปที่โรงพยาบาลทันที

 

หน้าห้องฉุกเฉิน

ปกรณ์นั่งกุมหัวด้วยความเครียดแปลนค่อยๆเดินเข้าไปและย่อตัวนั่งลงตรงหน้าคนเป็นลุง

“คุณลุงครับแปลนขอโทษนะครับถ้าแปลนทำให้เรื่องทุกอย่างมันยุ่งยากละลงเอยแบบนี้”

“มันไม่เกี่ยวกับแปลนเลย มันเป็นความโลภมากของศจีที่ลุงเองก็ไม่ห้ามเขาเลยต่างหากมันจึงเกิดเรื่องนี้ขึ้น”ปกรณ์ร้องไห้ออกมาอย่างไม่อาย ประตูห้องฉุกเฉินเปิดออกพร้อมกับเตียงที่เข็นศศิออกมา

“คนไข้และเด็กในท้องปลอดภัยดีนะครับ” แปลนเข้าไปจับมือน้องสาวอย่างยินดีพร้อมกับตามไปจนถึงห้องพักฟื้น

“ศศิไม่เป็นไรแล้วพี่แปลนกลับไปพักผ่อนเถอะคะ”

“แต่พี่เป็นห่วงศศิ พี่อยากอยู่เฝ้า”

“พี่แปลนรีบกลับไปอาบน้ำเปลี่ยนชุดเถอะคะ ศศิเหม็น” ศศิทั้งพูดและยิ้มออกมาเพราะว่าเธอรู้ว่ามีนอยากอยู่กับแปลน แปลนขยี้หัวของศศิอย่างเอ็นดูพอเห็นว่าศศิยิ้มได้แล้วแปลนก็ขอตัวกลับเพราะปกรณ์บอกว่าจะอยู่ดูแลศศิเอง

 

===============

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 50 ครั้ง

154 ความคิดเห็น

  1. #143 pukpik03 (@pukpik03) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2562 / 09:26
    ความเศร้าผ่านไปแล้ว
    #143
    0
  2. #140 Pumpui1984 (@Pumpui1984) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2562 / 22:16
    ต้นกล้าไปไหนค่ะ มาดูแลศศิด้วย ปล่อยพี่แปลนกลับไปพี่มีนแล้ว
    #140
    0
  3. #138 0869760885 (@0869760885) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2562 / 21:11
    ฟ้าหลังฝนมักแจ่มใส่เสมอน่ะมีนแปลน
    #138
    0