พรหมลิขิต (My Destiny)

ตอนที่ 52 : ดวงใจ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 716
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 64 ครั้ง
    30 มิ.ย. 62

แปลนวิ่งไปไม่ถึง 5 นาที มีนกับตำรวจก็มาถึงบ้านที่นักสืบปักหมุดให้แสงเพลิงกำลังลุกโชติช่วงตำรวจประสานงานกับดับเพลิงในพื้นที่ทันที มีนยืนตัวแข็งทื่อเพราะตำรวจกันที่เกิดเหตุไว้ไม่ให้ใครเข้าไปทั้งสิ้น จนกระทั่งเพลิงสงบมีนจะวิ่งเข้าไปแต่ตำรวจกันตัวไว้

“คุณครับอย่าเข้าไปขัดขวางการทำงานของเจ้าหน้าที่ครับ” มีนกำหมัดไว้แน่นมองเพลิงที่เป็นตอตะโกท่ามกลางความมืดที่มีแค่แสงไฟจากรถดับเพลิงส่องเข้าไป มีนโทรสั่งให้คนที่บริษัทเอาไฟฉุกเฉินมาด่วน สปอตไลท์ดวงใหญ่นับสิบๆดวงมาถึงภายใน 1 ช่วงโมงแสงสว่างจึงแผ่เป็นวงกว้างเห็นทุกอย่างชัดเหมือนตอนกลางวัน ทีมกู้ภัยเข้าไปค้นหาหลักฐานในกองเพลิง และวิ่งออกมารายงานตำรวจที่เป็นเจ้าของคดี มีนจ้องไปที่นายตำรวจนั้นที่มองมายังเขาอย่างอึดอัดใจ

“มีนคือเจ้าหน้าที่พบศพอยู่ในนั้น 1 ศพ สภาพไหม้เกรียมเหลือแต่เถ้ากระดูก แต่ว่าแกทำใจดีๆไว้นะมีนเราต้องส่งกองพิสูจน์หลักฐานก่อน”

“กว่าจะรู้ก็อีก 2 อาทิตย์ฉันรอไม่ได้หรอกภูมิ ตอนนี้ฉันก็แทบจะไม่ไหวแล้ว จะเป็นใครไปไม่ได้หรอกนอกจาก….” น้ำตาลูกผู้ชายไหลลงอย่างไม่ขาดสายมีนหันหลังกลับโดยไม่สนใจจะหาคำตอบต่อ จนกระทั่งถึงบ้านพีรนันท์มีนเข้าเก็บตัวในห้องโดยที่ไม่คุยกับใครแม้กระทั่งอรที่เคาะเรียกลูกชายอยู่หลายครั้ง

“ปล่อยลูกให้เขาอยู่คนเดียวก่อนอร” อาทิตย์ดึงแขนภรรยาให้กลับลงไปด้านล่างส่วนคนในห้องนั้นได้แต่นั่งเงียบซึมและหยิบรูปคู่ของเขาและแปลนออกมาดู

“ฮึกๆๆแปลน พี่ใจจะขาดอยู่แล้วทำไมต้องเป็นแบบนี้ด้วย แปลนรู้มั้ยพี่อยากตายตามแปลนไปจริงๆ แปลนคือดวงใจของพี่นะ ไม่มีแปลนแล้วพี่จะอยู่ยังไง”

 

อีกด้านหนึ่งแปลนวิ่งหนีออกมาล้มลุกคลุกคลานอยู่หลายรอบแต่ได้ไฟฉายที่จิ๋วเอามายัดให้ก่อนหน้านั้นเขาจึงพอคลำเห็นทาง

แฮ่กๆๆ

คนตัวเล็กตอนนี้หอบตัวโยนพร้อมกับนอนลงกับพื้นหายใจหอบๆเหมือนคนใจจะขาด ทันใดนั้นเจ้าตัวก็ต้องตกใจเมื่อมีลิ้นแฉะๆเลียมาที่หน้าผากของเขา

“เฮ้ย” พอดันตัวขึ้นนั่งได้แปลนก็เห็นเจ้าตูบสี่ขานั่งกระดิกหางอยู่ด้านบนหัวเขาเมื่อสักครู่นี้

“แกมาได้ไง งั้นบ้านแกก็ต้องอยู่แถวนี้สินะ พาฉันไปบ้านแกหน่อยสิไอ้ตูบ” เหมือนจะรู้งานไอ้ตูบสี่ขาพาแปลนเดินลัดเลาะไปจนกระทั่งเห็นแสงไฟริบหรี่อยู่ตรงหน้า แปลนวิ่งเข้าไปหาแสงไฟนั้นอย่างเร็วพร้อมกับดีใจสุดๆกระโดดกอดเจ้าตูบนั้นอย่างขอบคุณ

“อ้าวไอ้ด่างมึงพาใครมาอีกละ” แปลนก้มลงกราบหลวงพ่อที่เพิ่งเดินออกมาจากโบสถ์

“คือผมหลงทางมาน่ะครับ ขอพักที่นี่สักคืนนะครับหลวงพ่อ”

“ได้สิงั้นนอนที่ห้องโถงของโบสถ์นี่ละกัน กลัวผีมั้ยละ” แปลนมองไปรอบๆอย่างประหม่าหลวงพ่อจึงหัวเราะขึ้นเบาๆ

“เออๆๆงั้นเอ็งไปพักที่กุฎิหลวงพ่อก็ได้ เดี๋ยวให้ไอ้จ้อยมันกางมุ้งให้ด้านนอก” แปลนรีบพยักหน้ารับด้วยความดีใจ พอเข้ามุ้งนอนแปลนก็คิดถึงมีนทันทีป่านนี้คงตามหาตัวเขาให้วุ่นแล้ว แล้วยังจะมีพี่จิ๋วอีกที่ติดอยู่ในบ้านหลังนั้นต่อหน้าต่อตาแปลน และอีกอย่างเขาจะหลับได้ยังไงเมื่อยังไม่มีคนส่งเข้านอน

“แปลน” เสียงเรียกกระทบโสตเข้ามาแปลนรีบถลันออกนอกมุ้งพบมีนที่นั่งอยู่ด้านนอก ต่างคนต่างโผเข้าหากันด้วยความคิดถึง

“พี่มีนแปลนคิดถึงพี่มีนเหลือเกิน แปลนกลัว พี่มีนอย่าทิ้งแปลนไปนะ”

“ไม่ต้องกลัวพี่ไม่ทิ้งแปลนแน่นอน พี่มาส่งเข้านอนนะ นอนหลังฝันดีนะ ดวงใจของพี่”

แปลนที่หลับไปเองเพราะความเพลียก็นอนยิ้มอย่างเป็นสุข ส่วนมีนนั่งหลับที่โต๊ะทำงานในมือก็กำรูปนั้นไว้พร้อมกับฝันว่าได้ส่งแปลนเข้านอนเช่นทุกคืน  ถึงไม่ได้เจอในโลกของความเป็นจริงแต่ในความฝันเขาทั้งสองก็ยังมีดวงจิตผูกพันธ์กัน

 

=================

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 64 ครั้ง

154 ความคิดเห็น

  1. #135 pukpik03 (@pukpik03) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2562 / 22:19
    เขาฝันถึงกันเค้ารักกัน
    #135
    0
  2. #132 0869760885 (@0869760885) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2562 / 21:56
    ในฝันเขาก็ยังผูกพันกัน
    #132
    0