พรหมลิขิต (My Destiny)

ตอนที่ 46 : ที่ยึด

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 575
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 54 ครั้ง
    29 มิ.ย. 62

รุ่งเช้าศศิตื่นขึ้นมาและไม่โวยวายเหมือนเมื่อคืน แต่ก็ไม่ช่างพูดเหมือนเมื่อก่อน เธออาบน้ำแต่งตัวใส่ชุดลำลองของแปลนแล้วเดินลงมากับอร

“ศศิจะกลับบ้านคะ พี่แปลนกลับกับศศินะคะ และทุกคนศศิขอร้องอย่าบอกเรื่องนี้กับใครนะคะศศิอาย”

“พี่ขอให้พี่มีนไปอยู่ด้วยได้มั้ย มีอะไรจะได้ช่วยกันไง” ศศิพยักหน้าและยิ้มน้อยๆ

เมื่อรถเลี้ยวเข้าบ้านบดินทร์ทรศจีที่รอรับลูกสาวก็เข้ามาจีบปากจีบคำพูดคุยกับแปลนเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

“กลับมาก็ดีแล้วจ้าแปลนป้าเหง้าเหงา” ศจีจับมือแปลนพร้อมฉีกยิ้มกว้าง

“ครับแต่ผมขออนุญาตให้พี่มีนมาอยู่ด้วยนะครับ” ศจีมองหน้าปกรณ์เล็กน้อยสามีเธอจึงพยักหน้าเป็นคำตอบ

“ได้สิจ๊ะเดี๋ยวให้คนเตรียมห้องให้นะคะคุณมีน” ศศิขอตัวขึ้นห้องด้วยอาการซึมเศร้า และสักพักขณะที่ทุกคนกำลังจะแยกย้ายกันเสียงศศิก็เอะอะโวยวายขึ้น

“กรี้ดดดดด” ศจีวิ่งขึ้นไปดูลูกสาวที่นั่งกุมหน้าอยู่ที่มุมห้อง แปลน มีน และปกรณ์ก็ตามขึ้นไป

“ศศิลูกเป็นอะไร” แต่พอศศิเงยหน้าขึ้นมาแทนที่จะวิ่งเข้าหาแม่ตัวเองกลับวิ่งไปกอดแปลนที่อยู่ด้านหลัง

“พี่แปลนศศิกลัว” แปลนลูบหลังศศิอย่างปลอบใจ ศจีมองดูลูกสาวอย่างครางแครงใจ พอศศิหลับไปแล้วทุกคนจึงแยกย้ายกันเข้าห้อง แปลนเดินไปส่งมีนที่ห้องและโดนมีนดึงเข้าห้องไปตามเคย

“พี่มีนระวังหน่อยสิที่นี่ไม่ใช่บ้านเรานะ”

“ก็อยู่ในห้องไม่เห็นเป็นไรเลย มาชื่นใจหน่อยน้า”

 

รุ่งเช้าศศิก็แต่งตัวไปมหาลัยเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น แต่มีแววตาที่เศร้าและเงียบลงอย่างผิดสังเกต โดยที่ศจีก็เห็นความผิดปกติเช่นกัน มีนรับหน้าที่ไปส่งแปลนและศศิที่มหาลัยในตอนเช้า

“ศศิตอนเช้ามีเรียนมั้ย”

“มีตอนสายๆคะ” คำตอบที่คนตอบไม่ได้มองหน้าแปลนแต่อย่างใดกลับมองออกไปนอกหน้าต่างรถอย่างเหม่อลอย

“งั้นพี่ขอแวะทำธุระแป๊บนึงนะ” ศศิพยักหน้าเป็นการตอบรับรถเลี้ยวเข้าโรงพยาบาลศศิตกใจนึกว่าแปลนพาเธอมาตรวจร่างกาย

“พี่แปลนมาที่นี่ทำไม จะพาศศิมาตรวจร่างกายใช่มั้ย ก็เห็นๆอยู่ว่าศศิโดนข่มขืน จะตรวจหาอะไรอีก” ศศิขยี้หัวตัวเองจนยุ่งเหยิงแปลนรีบเข้าไปนั่งประกบญาติผู้น้องที่เบาะหลัง

“ไม่ใช่แบบนั้นพี่จะมาเยี่ยมไอ้ต้นกล้ามัน”

“ศศิไม่อยากได้ยินชื่อนี้ ศศิเกลียด เกลียดมัน” แต่สุดท้ายศศิก็ยอมเชื่อฟังแปลนและเดินขึ้นไปเยี่ยมต้นกล้าที่วันนี้ดูดีขึ้นกว่าเมื่อวาน ศศิรอหน้าห้องกับมีนเพราะไม่อยากเจอหน้าต้นกล้า แต่ต้นกล้าพอรู้ว่าศศิมาด้วยจึงฝืนร่างกายออกมาหาศศิ

“ศศิฉันขอโทษ”

“เก็บคำขอโทษนายไว้เถอะ มันไม่เกี่ยวกับนายหรอก มันเป็นเวรกรรมของฉันเอง” ศศิเดินหนีไปโดยมีแปลนวิ่งตาม ต้นกล้ามองตามหลังนั้นจนลับตา

 

เวลาผ่านไป 3 เดือน ศศิยังคงเศร้าสร้อย เก็บตัว ไม่พูดจา จนทำให้ศจีและปกรณ์เป็นห่วงลูกสาว

“กินเยอะๆนะลูกข้าวต้มกุ้งที่ลูกชอบ แม่แบ่งกุ้งให้จ้า” ศจีตักกุ้งพร้อมกับกระเทียมเจียวให้ลูกสาว

“ไม่เอาคะศศิเหม็น อึกๆๆ” ศศิวิ่งออกไปเข้าห้องน้ำศจีตามไปด้วยความเป็นห่วง เห็นลูกสาวกับกำลังอาเจียนเอาทุกอย่างออกมา

“ศศินี่แก ……มากับฉันเดี๋ยวนี้” ศจีลากลูกสาวออกไปจากบ้านพร้อมกับขึ้นรถไป

 

 

=================

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 54 ครั้ง

154 ความคิดเห็น

  1. #133 pukpik03 (@pukpik03) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2562 / 22:00
    ท้องแน่นอน
    #133
    0