พรหมลิขิต (My Destiny)

ตอนที่ 42 : สงสาร

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 632
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 59 ครั้ง
    28 มิ.ย. 62

“อ้าวๆคอยาวเป็นยีราฟแล้วเจ้ามีน นี่ถ้ามันจะขนาดนี้ก็เดินเข้าไปนั่งเฝ้าให้มันรู้แล้วรู้รอดเลยซี้”

อาทิตย์แกล้งกระเซ้าลูกชายที่ชะเง้อดูแปลนที่กำลังติวหนังสือกับต้นกล้าที่ศาลาหน้าบ้าน  ทำไมมีนจะไม่อยากไปแต่เมื่อคืนก็ทะเลาะกับเมียเรื่องนี้ไปแล้ว

*************************

“แปลนจะติวหนังสือกับต้นกล้านะพี่มีน อาทิตย์หน้าสอบแปลนเรียนไม่ทันเพื่อน”

“อือได้สิ”

“งั้นพรุ่งนี้แปลนค้างที่บ้านต้นกล้าเลยนะครับเพราะคงดึกแน่” มีนที่กอดแปลนอยู่ก็ผงะออกมองหน้าเมียอย่างเร็ว

“ไม่ได้จะค้างได้ยังไงพี่ไม่อนุญาต”

“อ้าวก็พี่มีนบอกว่าได้ พูดแล้วจะคืนคำได้ยังไง”

“พี่ก็นึกว่าแปลนจะให้เพื่อนมาติวที่บ้าน”

“ได้แต่พี่มีนห้ามเข้าไปตอนที่เพื่อนติวให้แปลนนะ”

*****************************

 เมื่อเจอกันคนละครึ่งทางมีนจึงได้แค่ชะเง้อมองแปลนไกลๆและไม่กล้าเข้าไป

“เสียหมดเลยไอ้ลูกชาย กลัวเมียตั้งแต่ยังไม่แต่ง” อาทิตย์ทิ้งระเบิดไว้แล้วก็เดินเข้าห้องทำงานไป ผ่านไปสองชั่วโมงแขกคนที่สองก็มาเยือนบ้านหลังนี้ “ศศิ”เดินเข้ามาทักทายเจ้าของบ้าน มีนรู้สึกสบายใจที่ศศิมาเพราะอย่างน้อยแปลนก็ไม่ต้องอยู่กับต้นกล้าเพียงลำพัง

 

“อ้าวศศิมานั่งก่อนสิ” แปลนเรียกญาติผู้น้องเข้ามานั่ง ส่วนต้นกล้ามองหน้าศศิแบบไม่ค่อยพอใจนัก

“แปลนถ้ามึงมีแขกวันหลังค่อยติวก็ได้นะ” ต้นกล้าทำท่าจะลุกที่แปลนดึงมือไว้

“ไม่เป็นไรศศิไม่ใช่คนอื่น ติวต่อสิมึง”

“กูไม่อยากมองหน้าคนที่มีพ่อแม่ใจร้ายทำให้มึงเจ็บปางตาย” ศศิน้ำตาคลอเบ้าเพราะเธอก็เสียใจไม่แพ้กัน

“ต้นกล้ามึงหุบปากเถอะ ถ้ามึงอารมณ์ไม่ดีก็กลับก่อนก็ได้นะ” แปลนปรามเพื่อนเพราะไม่อยากให้จงเกลียดจงชังศศิ

“ช่างเขาเถอะคะพี่แปลนปากพล่อยๆแบบนั้นศศิไม่สนใจหรอกคะ”

“สักวันเถอะพ่อกับแม่เธอต้องได้ไปกินข้าวแดงในคุกแน่ๆ”

“ต้นกล้าหยุดเถอะมึง” แปลนเห็นท่าว่าเรื่องจะบานปลายจึงห้ามเพื่อนไว้ ส่วนศศิตอนนี้ตัวสั่นไปทั้งตัวพร้อมกับน้ำตาคลอเบ้า

“นายไม่เข้าใจฉันหรอกว่าฉันเจ็บปวดขนาดไหนนายฟันจอบ นายไม่รู้หรอก” ศศิลุกขึ้นพร้อมกับวิ่งออกไป

แปลนจะวิ่งตามแต่ต้นกล้าดึงตัวไว้

“ต้นกล้ามึงพูดเกินไปแล้วนี่ฝนทำท่าจะตกด้วย ศศิให้คนขับรถกลับไปแล้วกว่าจะถึงหน้าปากซอยมันก็ไกลนะ ฉันจะตามน้องสาวฉันไป ส่วนนายจะอยู่เฉยตรงนี้ก็อยู่ไป” แปลนวิ่งออกตามหาศศิต้นกล้าอดไม่ได้เลยวิ่งตาม ส่วนมีนเห็นคนสองคนวิ่งออกนอกบ้านจึงรีบวิ่งตามไป ไม่ถึงห้านาทีฝนก็กระหน่ำลงมาอย่างหนักแปลนวิ่งตามหาศศิอย่างไม่ถอย ต้นกล้าที่เริ่มรู้สึกผิดก็ตามไปอย่างเงียบๆ ท่ามกลางสายฝนและความมืดทำให้มีนมองไม่เห็นว่าสองคนนั้นหายไปทางไหน เขาจึงตัดสินใจเลี้ยวขวาไปอีกซอย

 

===================

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 59 ครั้ง

154 ความคิดเห็น