พรหมลิขิต (My Destiny)

ตอนที่ 40 : หวาน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 698
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 65 ครั้ง
    28 มิ.ย. 62

อาทิตย์และอรนั่งสบตากันไปมาสลับกับมองลูกชายตัวเองที่วันนี้ตักนั่นตักนี่ให้แปลนจนคนตัวเล็กแทบจะไม่ต้องขยับตัวเลย

“กินเยอะๆนะบำรุงหน่อยผอมลงไปเยอะเลย //เมื่อคืนนอนทับมีแต่กระดูก//” อรยื่นหน้าพร้อมกับเอียงหูฟังเพราะประโยคสุดท้ายลูกชายกระซิบเบามาก รู้แต่เพียงว่าแปลนหน้าแดงจนถึงใบหู

“คุยอะไรกันเด็กๆมุ้งมิ้งกุ้งกิ๊งเชียว” อรแซวเล่นๆแต่มีคนเขินจริงๆ

พอกินข้าวเสร็จทุกคนก็นั่งผ่อนคลายที่ห้องรับแขก อยู่ๆมีนก็พูดโพล่งขึ้น

“พ่อครับแม่ครับ ผมจะแต่งงานครับ”

หือ!!

อรและอาทิตย์หันหน้าไปทางลูกชายพร้อมกัน ส่วนแปลนที่กำลังนั่งเล่นเกมส์ก็ชะงักกึก ความเงียบปกคลุมห้องนั้นมีแต่เสียงโทรทัศน์เบาๆที่เปิดทิ้งไว้

“แต่งงาน” อาทิตย์ทวนคำอีกครั้ง มีนยิ้มและเดินไปนั่งใกล้ๆแปลนพร้อมกับจับมือนั้นมาแนบกับมือเขาที่หน้าขา

“พ่อกับแม่จะว่าอะไรมั้ยถ้าผมจะแต่งงานกับคนที่ผมรัก”

“พี่มีน” แปลนที่ยังไม่ทันตั้งตัวไม่รู้ว่ามีนจะโผงผางพูดออกมาแบบนี้ทำอะไรไม่ถูกจึงแกะมือมีนออกและรีบวิ่งขึ้นห้อง หลังจากที่แปลนไปแล้วอาทิตย์จึงถามลูกชายให้แน่ใจ

“มีนรู้ตัวมั้ยว่าพูดอะไรออกมา”

“ผมมีสติดีครับพ่อ ผมไม่แคร์ใครจะมองผมยังไง ผมรักแปลน เราสองคนรักกัน และที่สำคัญ” มีนเว้นวรรคไว้เล็กน้อย

“แต่แม่ว่าน้องยังเด็กอยู่นะ เรียนก็ยังไม่จบ และที่สำคัญเรื่องสำคัญของน้องก็ยังไม่เคลียร์ ตอนนี้เรื่องที่สำคัญที่สุดคือเราต้องดูแลน้องจนถึงอายุครบ 20   ปีซึ่งก็เหลืออีกไม่กี่เดือน น้องก็จะเป็นผู้ดูแลมรดกอย่างเต็มตัวและถูกต้องตามกฎหมาย เรื่องอื่นค่อยคุยกันดีกว่านะลูก”

“แต่ผมกับแปลนเรามีความสัมพันธ์กันแล้วนะครับ”

อาทิตย์กับอรอ้าปากค้างอีกครั้ง

“ปั๊ดโธ่ นึกแล้วเชียวดูแลกันลิ้นไม่ให้ไต่ไรไม่ให้ตอมขนาดนั้น แหมแม่อรก็เหมือนเราสมัยเอ๊าะๆแหละจำได้มั้ยตอนเราสะบะละฮึ่มกันครั้งแรก หัวใจมันพองโต ความสุขมันล้นอกขนาดไหน เอาเถอะๆเดี๋ยวพ่อจัดการเรื่องนี้ให้ แต่ว่าแกน่ะรีบตามเมียแกไปเถอะวิ่งหนีไปนั่นอายหรือตกใจก็ไม่รู้”  มีนยิ้มอย่างดีใจที่พ่อกับแม่เข้าใจจึงรีบวิ่งไปขึ้นห้องไปทันที

ก๊อกๆๆ

“แปลนเปิดประตูให้พี่หน่อย”

เงียบ…..

“แปลนถ้าไม่เปิดพี่มีลูกกุญแจนะ อย่าให้พี่เปิดเข้าไปเองเจอหนักแน่”

“วันนี้พี่มีนกลับไปนอนห้องเลย แปลนไม่อยากเจอพี่ตอนนี้”

“แล้วมันเรื่องอะไรละ เปิดประตูให้พี่เข้าไปหน่อยสิคุยกันดีๆก็ได้”

“ไม่บอกว่าไม่ก็ไม่”

“ก็ได้ต้องการแบบนั้นก็ได้”

พอเสียงเงียบไปสัก 10 นาที แปลนที่เอาหมอนปิดหัวตัวเองไว้ก็ค่อยๆยกหมอนออก

“อะไรกันแค่นี้ก็ไม่ง้อ นอนคนเดียวก็ได้วะ” คนที่เล่นตัวพยายามข่มตานอนได้แต่กระสับกระส่ายดิ้นไปดิ้นมา

“โอ้ยก็ได้วะ” แปลนมองนาฬิกาจะตีหนึ่งแล้วเขายังไม่สามารถข่มตาหลับได้จึงยอมเสียฟอร์มเดินตรงไปที่ห้องมีน

 

 

====================

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 65 ครั้ง

154 ความคิดเห็น

  1. #118 pukpik03 (@pukpik03) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2562 / 23:14
    55555555 แปลนใจง่าย
    #118
    0
  2. #114 0869760885 (@0869760885) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2562 / 20:56
    อยากให้พี่เขามาง้องี้หมวยเอ้ย...ตอนแรกทำเปนเล่นตัว😁😁
    #114
    0