พรหมลิขิต (My Destiny)

ตอนที่ 31 : คดีใหม่

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 786
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 101 ครั้ง
    25 มิ.ย. 62

“ไอ้ต้นกล้ามึงต้องช่วยกูโทษฐานที่ไม่ส่งซิกบอกกู” แปลนที่ดึงต้นกล้ามาเข้าห้องน้ำผู้ชาย พลางโผล่ไปดูศศิที่ยืนโบกไม้โบกมือรอที่หน้าห้องน้ำ

“แหมๆๆมึง ยังไงมึงก็ต้องไปอยู่ที่บ้านเดียวกับเขาไม่ใช่เหรอวะทำความรู้จักคุ้นเคยกันไว้น่ะดีแล้ว”

“ดีพ่องมึงสิไอ้ต้นกล้า ตามติดกว่ายิ่งกว่าเงา เดี๋ยวอีตาลุงมาเจอเข้ากูก็ซวยไปอีก”

“ฮั่นแน่ในที่สุดมึงก็เผยไต๋ออกมา ที่แท้ก็กลัวลุงมึงรู้ว่าสาวเจ้านอกจากจะอยู่บ้านเดียวกับมึงยังย้ายมาเรียนกับมึง ว่างั้น”

“เออๆมึงจะเข้าใจยังไงก็ได้ แต่วันนี้ช่วยกูหน่อยนะให้กูกลับบ้านแบบสบายๆหน่อยกูไม่อยากมีเรื่องกับลุงกูจริงๆ”

“อะๆๆนี่ถือว่ามึงขอร้องกูนะ เดี๋ยวกูจัดให้ถ้ากูส่งสัญญาณมึงรีบวิ่งนะ” แปลนแอบมองต้นกล้าที่เดินออกจากห้องน้ำพร้อมกับรอสัญญาณจากเพื่อน

“ไม่เข้าไปตามมันข้างในเลยละ” ต้นกล้าออกมาเห็นอีกคนชะเง้อหาแปลนจนคอยาว

“อย่ามายุ่งไอ้ฟันจอบ” ต้นกล้ายิ้มๆอยู่ก็หุบลงทันที

“มีคนบอกเธอมั้ยว่าคนที่พูดกับฉันแบบนี้เมื่อวานกลายเป็นศพไปแล้ว”

“อ๋อเหรอ กลัวมาก กลัวที่สุด” แม้ว่าศศิจะเถียงกับต้นกล้าฉอดๆแต่ก็ชะเง้อมองหาแปลน

“พูดงี้อยากเจอดีใช่มั้ยยัยตาตี่” แค่นั้นศศิก็ละสายตาจากหน้าห้องน้ำมาที่ต้นกล้าทันที พร้อมกับใช้นิ้วชี้และนิ้วกลางจิ้มเข้าไปที่สองตาต้นกล้า

“โอ้ย ยัย ยัยตาตี่ ตาฉันจะบอดมั้ยเนี่ย” ต้นกล้าก้มลงเอามือกุมตาด้วยความเจ็บปวด

“สมน้ำหน้าอยากพูดมากทำไมไอ้ฟันจอบ” ต้นกล้าแกล้งมองไม่เห็นเข้าคว้าเอวบางๆของอีกคน

“ว้ายไอ้บ้าปล่อยฉัน” ตอนนั้นเองต้นกล้าก็กวักมือให้สัญญาณแปลนให้วิ่งหนีออกไป แต่ก็ไม่เร็วพอศศิเห็นหลังแปลนไวๆก็พยายามแกะมือต้นกล้าออกจากเอว

“พี่แปลนรอศศิด้วย ไอ้ฟันจอบปล่อยฉันไอ้บ้าๆๆๆๆ” มือบางแต่หนักทุบเข้าที่หลังต้นกล้าจนอีกคนแทบกระอักเลือด พอต้นกล้าเห็นว่าแปลนไปพ้นแล้วจึงยอมปล่อยเอวนั้นอย่าง (เสียดาย)

“ไอ้บ้าๆๆๆ” ศศิทั้งเดินไปทั้งบ่นให้ต้นกล้า แต่อีกคนดึงมือตัวเองขึ้นมาสูดเหมือนจะเอากลิ่นที่ติดมือของอีกคนเข้าไปในจมูกให้หมด

“นี่กูโรคจิตป่าววะ เออช่างแม่งคนอะไรตัวหอมชิบหาย”

 

ส่วนแปลนวิ่งกระหืดกระหอบมาหน้าตึกเจอมีนรออยู่ที่รถพอดี

“ปะๆๆเร็ว” แปลนกระโดดขึ้นรถแต่มีนเดินอ้อมมาขึ้นรถอย่างใจเย็นเหมือนที่เคยทำ

“ออกรถๆๆเร็วๆๆสิ” ยิ่งแปลนลุกลี้ลุกลนมีนยิ่งช้า

“ทำไมมีอะไร”

“เปล๊า” แปลนปฏิเสธพัลวัน

“มีใครบอกนายหรือเปล่าว่านายโกหกไม่เก่งมีอะไรบอกมา”

“พี่แปลนอยู่ไหน”

ขนาดอยู่ในรถเสียงศศิก็ดังเข้ามาอย่างชัดเจน แปลนผลุบตัวลงด้านล่างไม่ให้ศศิเห็น ส่วนมีนพอจะเดาอะไรออกจึงออกรถกลับบ้านทันที

 

==================

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 101 ครั้ง

154 ความคิดเห็น

  1. #80 pukpik03 (@pukpik03) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2562 / 04:56
    5555555 ไปต่อที่บ้านละกัน
    #80
    0