พรหมลิขิต (My Destiny)

ตอนที่ 2 : เรียบง่าย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 976
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 127 ครั้ง
    18 มิ.ย. 62

ณ ร้านเบเกอรี่เล็กๆร้านหนึ่ง

เด็กหนุ่มคนหนึ่งกำลังประดิษฐ์ประดอยคีโต แพนเค้ก ด้วยใบหน้าที่ยิ้มแย้ม มือเรียวนั้นจับส่วนผสมได้อย่างคล่องแคล่ว

“ซูดดดดด หอมที่สุด”

แปลนยกจานคีโต แพนเค้กที่ตกแต่งอย่างน่ารักขึ้นมาดอมดม และทำหน้าตาภูมิใจในฝีมือตัวเอง

“ออเดอร์โต๊ะ 4 เรียบร้อยเสริฟได้” พอครั้งพอมองดูเวลาเขาก็รีบรนเพราะใกล้เวลาเรียนแล้ว

“แม่ครับแปลนไปก่อนนะครับ มีออเดอร์ค้างอยู่ 2 โต๊ะเขียนไว้แล้วนะครับ” แปลนพูดไปพร้อมกับถอดผ้ากันเปื้อน และสะพายกระเป๋าเป้ขึ้นหลังเดินออกจากร้านอย่างร้อนรน

“ตายๆๆๆจะทันมั้ยเนี่ย มั่วแต่ทำขนมเพลินจนลืมดูเวลา” สองเท้าเก้าอย่างเร็วเพื่อไปเรียกแท๊กซี่ที่หน้าปากซอย

เมื่อถึงมหาลัยเด็กหนุ่มก็กึ่งวิ่งกึ่งเดินขึ้นห้องให้ทันสอบในวิชาเรียนแรก

 “เฮ้ยไอ้ต้นกล้ากูนั่งก่อนมึงไปนั่งที่อื่น” ต้นกล้ายิ้มแบบกวนๆเพราะตอนนี้นั่งอยู่บนตักของแปลน จนเพื่อนๆพากันยิ้มน้อยยิ้มใหญ่

“อ้าวก็กูอยากนั่งตรงนี้นี่หว่ากูว่ามันนิ่มดี” แปลนตบเข้าที่หัวทุยๆนั้นทีหนึ่งแล้วก็เป็นฝ่ายลุกหนีไปเอง

“แปลนสอบเสร็จไปดูหนังกัน” ต้นกล้าเอ่ยชวนเพื่อนขณะที่กินข้าวเที่ยงที่โรงอาหาร

“ไม่อะกูต้องรีบกลับไปทำขนมช่วยแม่ ช่วงนี้ขายดีลูกค้าทั้งหน้าร้านหลังร้าน แม่ทำกับพี่จิ๋วไม่ไหว”

“โหแม่บ้านแม่เรือนถ้าใครได้มึงเป็นแฟนเนี่ยสบายไปถึงชาติหน้าเลยเนาะ”

“มีเวลาหาแฟนที่ไหนละมึงก็เห็นขนาดมึงอยากไปหากูยังต้องไปหาที่ร้านเลย”

เด็กหนุ่มที่ใช้ชีวิตอยู่กับแม่เพียงสองคนเพราะพ่อประสบอุบัติเหตุเสียชีวิตเมื่อ 2   ปีก่อน แปลนจึงแบ่งเบาภาระแม่ด้วยการช่วยทำขนมซึ่งเป็นพรสวรรค์ที่เขาได้มาแบบครูพักลักจำเวลาที่แม่ทำ ทำให้แปลนไม่ค่อยมีเวลาว่างเหมือนเพื่อนคนอื่นๆ ฝีมือของแปลนไม่เป็นสองรองใครลูกค้าเข้าร้านเพราะมีพ่อค้าหน้าตาน่ารักและอัธยาศัยดี  เขาชีวิตที่เรียบง่ายและมีความสุขตามประสาแม่ลูก จนกระทั่ง

ณ ร้านเบเกอรี่บ้านสวน

แปลนรีบกลับมาที่ร้านเพื่อช่วยแม่ทำขนมเหมือนเดิม แต่ก่อนที่จะก้าวเข้าร้านดูเหมือนว่าวันนี้ร้านจะเงียบผิดปกติ จึงมาเห็นป้ายที่หน้าประตู “Close” แปลนไม่เคยเห็นแม่ปิดร้านก่อนเวลาด้วยความเป็นห่วงแปลนจึงรีบวิ่งเข้าไปในร้าน

“แม่ครับแม่”  

ชายใส่สูทรูปร่างสันทัดนั่งอยู่โซฟากับแม่ของแปลน ส่วนคนติดตามอีก3   คน ยืนอยู่รอบๆ พอแปลนเข้ามาทุกคนก็ยืนขึ้นและโค้งคำนับมาที่แปลน ต้นกล้าที่เดินตามมาติดๆก็อดตกใจไม่ได้เช่นกัน

“งั้นพวกผมลาก่อนนะครับคุณพิลาไลย ยังไงก็ต้องเป็นไปตามที่ผมแจ้ง” ชายใส่ชุดสูทนั้นพูดขึ้นพร้อมกับหันมามองที่แปลน ยิ้มให้เล็กน้อยก่อนโค้งคำนับแล้วเดินออกจากร้านไป

 

===================

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 127 ครั้ง

154 ความคิดเห็น

  1. #9 MYGoodseed (@MYGoodseed) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2562 / 20:00
    ลูกน้องคุณมีนป่ะ?
    #9
    0
  2. #5 0648395984 (@0648395984) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2562 / 07:22

    รออ่านนะคะ
    #5
    0
  3. #4 A0321n (@A0321n) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2562 / 07:16
    เจ้าหนี้?
    ค่าเช่า?
    แปลนไม่ใช่ลูกพิลาไลย?
    แปลนเป็นลูกเศรษฐี?
    #4
    0
  4. #2 Pumpui1984 (@Pumpui1984) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2562 / 22:58
    มาเฟียมา หรือ แปลนเป็นลูกมหาเศรษฐีเนี่ย มโน
    #2
    0