พรหมลิขิต (My Destiny)

ตอนที่ 14 : ขัดตา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 728
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 110 ครั้ง
    21 มิ.ย. 62

บนรถไม่มีการสนทนาใดๆจนกระทั่งถึงบ้าน มีนจอดรถที่โรงรถและไม่ยอมปลดล๊อกประตู

“เปิดประตูหน่อยดิ”  มีนยังนั่งหน้าตึงเหมือนเดิม

“เอ๊าก็บอกให้เปิดประตูรถไง”แปลนชักเริ่มเพิ่มเลเวลเสียง มีนยังคงนั่งหน้าตึงแปลนทนไม่ได้จึงโผไปทางฝั่งมีนเพื่อจะปลดล๊อกเอง ส่วนมีนได้ทีก็กอดร่างนั้นไว้

“เฮ้ยปล่อยน้า” แปลนดิ้นอยู่ในอ้อมกอดนั้น

อื้อออออ

และสิ่งที่ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้นมีนปิดปากแปลนด้วยการประกบปากเข้าไปจนอีกฝ่ายนั่งนิ่ง ตาเบิกโพลง มีนผละออกมาเล็กน้อยแปลนอ้าปากจะพูดอะไรสักอย่าง มีนใช้จังหวะนั้นประกบเข้าไปใหม่พร้อมกับส่งลิ้นเข้าไปอีก

“อื้อๆๆๆ”

แปลนตีไปที่ไหล่มีนถี่ๆจนมีนจับมือข้างนั้นไว้พร้อมกับเลื่อนลงไปมือไปประสานกันไว้จนรู้สึกว่าแปลนก็บีบมือตอบรับเช่นกัน มีนถอนจูบออกไปแล้วแต่แปลนยังหลับตาพริ้มพร้อมกับปากที่เผยออยู่เช่นเดิม มีนยิ้มพร้อมจะประกบปากเข้าไปอีกรอบ

ก๊อกๆๆๆ

“เป็นอะไรหรือเปล่าลูกเห็นจอดอยู่นานแล้วทำไมไม่ลงรถ” เสียงอรเคาะกระจกฝั่งมีนนั่งจนมีนต้องลดกระจกลง

“เปล่าครับแม่กำลังจะลงครับ” อรพยักหน้ารับคำลูกชายและเดินเข้าบ้านไป ส่วนแปลนยังนั่งตัวแข็งทื่อเช่นเดิม

“วันนี้โดนลุงทำโทษแค่นี้ ถ้าวันหน้าหลานคนนี้ให้คนอื่นกอดอีกจะโดนยิ่งกว่านี้” มีนลงรถไปแล้วแต่แปลนยังก้าวขาไม่ออกได้แต่นั่งในท่าเดิมพร้อมกับกระพริบตาถี่ๆ

“จะลงมาดีๆหรือจะให้ลุงอุ้มลง”

แปลนหันมาและรีบคว้ากระเป๋าเป้กึ่งเดินกึ่งวิ่งเข้าบ้าน มีนมองตามร่างบางนั้นไปด้วยความรู้สึกที่พิเศษและยกมือลูบริมฝีปากอย่างพอใจ

“อ้าวแปลนมากินข้าวก่อนสิ” แปลนไม่ตอบแต่วิ่งขึ้นห้องนอนอย่างเร็ว พอถึงห้องก็ไม่ลืมจะล๊อกห้องนอนและกระโดดขึ้นเตียงพร้อมกับเอามือกุมปากไว้

“จูบทำไม จูบเราทำไม” ปากก็พูดวนถามตัวเองอยู่อย่างนั้น ภายในจิตใจก็วุ่ยวายตอบตัวเองไม่ได้เช่นกันจนกระทั่งอรมาเรียกไปกินข้าวอีกครั้งแปลนจึงเปิดประตูออกมา แล้วก็สะดุ้งเมื่อเห็นอีกคนยืนอยู่ด้านหลัง

“ลงไปกินอะไรหน่อยนะแปลนป้าเตรียมของชอบแปลนไว้ด้วย” แปลนกลืนน้ำลายแล้วเผยอมองอีกคน

“คือแปลนไม่ค่อยหิวนะครับคุณป้า” อรเห็นท่าทางของแปลนแล้วจึงไม่อยากเซ้าซี้และปล่อยให้แปลนอยู่คนเดียว แปลนหมุนตัวกลับไปนอนฟุบลงที่หมอนพร้อมกับคิดถึงเรื่องเมื่อครู่นี้

“ก๊อกๆๆๆ”

“ป้าอรครับแปลนไม่หิวหรอกครับไม่ต้องห่วง” แปลนพูดไปพร้อมกับเปิดประตู แต่ทว่าคนที่ยืนอยู่หน้าประตูนั้นกลับไม่ใช่อรแต่อย่างใด

 

===================

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 110 ครั้ง

154 ความคิดเห็น

  1. #37 pukpik03 (@pukpik03) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2562 / 21:14
    อร้ายๆมีนเนี้ยถึงเนือถึงตัวไวมาก
    #37
    0