พรหมลิขิต (My Destiny)

ตอนที่ 11 : ขัดตา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 720
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 104 ครั้ง
    21 มิ.ย. 62

ณ โต๊ะอาหารเย็นของบ้านพีรนันท์

“คุณอาทิตย์ครับ ผมขาดเรียนหลายวันแล้วนะครับ”

“ผมก็ลืมเรื่องนี้ไปเลยครับคุณหนู เรายังเหลือเวลาอยู่อีกนิดหน่อยงั้นพรุ่งนี้คุณหนูไปเรียนก่อนก็ได้นะครับ”

“ขอบคุณครับ และผมมีอีกเรื่องที่อยากขอร้อง เลิกเรียกผมว่าคุณหนูเถอะครับผมจั๊กจี๋ เรียกผมแปลนเฉยๆก็ได้นะครับคุณอาทิตย์” อาทิตย์และอรหันไปยิ้มให้กัน

“งั้นคุณหนู เอ้ยแปลนก็ต้องเรียกเราสองคนว่าลุงกับป้าเหมือนกันนะ” แปลนยิ้มแป้นพร้อมกับพยักหน้า ส่วนตาก็เหล่ไปทางอีกคน

“อ้อเรียกมีนว่าพี่มีนก็ได้นะ จะได้ดูสนิทกัน” อรเสริมขึ้นอีกคน เธอดีใจที่จะได้ลูกชายเพิ่มอีกคน แปลนยิ้มแต่ไม่ตอบอะไร ส่วนอีกคนเหล่ตามองและไม่ตอบอะไรเช่นกัน  ทั้งหมดจึงกินอาหารแล้วแยกย้ายกันเข้าห้องพักเพื่อพักผ่อน

            ที่ห้องแปลนล้มตัวลงนอนอย่างเมื่อยล้า พอคล้อยหลังทุกคนดวงตาที่สดใสกลับเศร้าลงน้ำในตาคลอแต่เจ้าของดวงตาสวยพยายามอดกลั้นไว้

“ผมสัญญากับพ่อแม่ไว้แล้วว่าจะไม่ร้อง ผมก็จะไม่ร้อง” แปลนหลับตาลงเพื่อสกัดกั้นความรู้สึกทุกอย่าง ในมือที่กำล๊อกเก็ตนั้นสั่นเทา แล้วก็เผลอหลับไป

“ลุกๆไปอาบน้ำ นอนได้ไงสกปรก” แปลนลืมตาขึ้นมาเห็นมีนยืนอยู่ข้างๆเตียงนอน

“นี่ขนาดในฝันยังตามมาหลอกหลอน คุณชายสะอาดเอ้ย คนสะอาดจริงๆไม่จำเป็นต้องอาบน้ำหรอก มีแต่คนสกปรกแหละอาบน้ำบ่อยๆ” แปลนพูดทั้งที่หลับตาอยู่แบบนั้น

“ถ้าไม่ลุกไปอาบน้ำตอนนี้จะอุ้มไปอาบเอง”

“อือๆๆอยากทำอะไรก็เชิญ” เท่านั้นร่างของแปลนก็ถูกสองแขนแข็งแรงประครองขึ้น

“เฮ้ยๆๆๆๆปล่อยๆๆ” แปลนดิ้นสุดแรงแต่ด้วยสัญชาตญาณก็เอาแขนทั้งสองข้างกอดรอบคออีกคนไว้เพราะกลัวตก พอตั้งสติได้แปลนจึงเอาสองมือมาจับหน้ามีนไปมา

“นี่ไม่ได้ฝันนี่” แปลนดิ้นๆพร้อมกับไถลตัวลง

“เข้ามาได้ไง”

“ก็ประตูไม่ได้ล๊อก และมีเรื่องจะบอก”

“หือ”

“พรุ่งนี้ 7 โมงตรงเจอกันที่โต๊ะอาหารและจะไปส่งที่มหาลัยเอง” พูดเสร็จมีนก็เดินหันหลังไปแปลนทำท่าทางล้อเลียนคนเผด็จการ แต่จู่ๆมีนก็หันขวับกลับมาจนแปลนแทบจะดึงหน้าคืนไม่ทัน

“อย่าลืมอาบน้ำก่อนนอนด้วยละ สกปรก” แปลนเบะปากพร้อมกับทำแก้มป่องไม่พอใจที่อีกคน

“แค่นี้ก็บอกสกปรก ตรงไหนหอมจะตาย” แปลนยกแขนซ้ายแขนขวาตัวเองมาดมที่หน้าประตูห้องพร้อมกับบ่นๆ

จุฟ!!!

“ขอให้หลับฝันดี ตื่นขึ้นมามีแต่ความสุขนะ”

มีนไม่ลืมที่จะทำเหมือนที่แม่แปลนทำให้ทุกวันก่อนนอน แต่วันนี้มีบางอย่างเพิ่มเติม

“ฟอดดดด”

คนที่ขโมยหอมเดินเข้าห้องไปแล้วแต่แปลนยังยืนจังงังอยู่กับที่ พร้อมกับกลืนน้ำลายแบบฝืดคอที่สุด ยกมือขึ้นลูบแก้มตัวเองที่ยังเปียกชื้นปากของใครบางคนอยู่ แปลนขนลุกสะท้านไปทั้งตัวพร้อมกับปิดและล๊อกห้องไว้มือก็กุมไปที่หัวใจตัวเองอย่างบอกไม่ถูก

ตึก ตึก ตึก

 

=============

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 104 ครั้ง

154 ความคิดเห็น

  1. #34 pukpik03 (@pukpik03) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2562 / 20:21
    หวั่นไหวแล้ว
    #34
    0