คัดลอกลิงก์เเล้ว
[FINAL FANTASY XV Fic]: Picky Cat (Noctis*Prompto) | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
ฟิคเรื่องที่สองแล้วจ้า ยังอยู่กับคู่เดิมเพิ่มเติมคือแรงติ่ง อิ_อิ

เนื้อเรื่อง อัปเดต 18 มี.ค. 60 / 23:35

บันทึกเป็น Favorite


     เสียงโลหะกระทบไม้ดังก้องอยู่ภายในห้องครัว เด็กหนุ่มฮัมเพลงออกมาเบาๆ อย่างอารมณ์ดี พลางหยิบเนื้อปลาแซลม่อนสีส้มสวยหั่นเป็นชิ้นพอดีคำใส่ลงไปในชาม ตามด้วยแครอทและฟักทองต้มที่บดไว้แล้วแต่ใส่ลงไปเพียงเล็กน้อย ตบท้ายด้วยข้าวร้อนๆ ส่งกลิ่นหอมกรุ่นเพราะเพิ่งหุงเสร็จ มือเรียวบรรจงคนส่วนผสมทั้งหมดเข้าด้วยกัน จากนั้นเจ้าตัวจึงตั้งกระทะทอดไข่เจียวฟูนุ่มน่ากินออกมาโปะไว้บนข้าวเป็นอันเสร็จ "อ๊าา เสร็จแล้ววว" เด็กหนุ่มพูดอย่างตื่นเต้น พลางมองอาหารที่ตนทำขึ้นอย่างภาคภูมิใจ "น็อคโตะ~ ข้าวเสร็จแล้วล่ะะ มากินเร๊ว เมี๊ยวๆๆ~" จานข้าวถูกวางลงบนโต๊ะก่อนที่กลุ่มก้อนสีดำจะค่อยๆ เดินอืดอาดยืดยาดเข้ามาในห้อง เจ้าเหมียวตัวสีดำกระโดดขึ้นไปบนโต๊ะ สายตาทอดมองไปยังเจ้าของด้วยความรู้สึกเหนื่อยหน่าย "นี่ๆ น่ากินใช่มั้ยล่ะ น่ากินใช่มั้ยย ฉันทำสุดความสามารถเลยนะ เมนูวันนี้น่--- เดี๋ยวๆๆๆ จะรีบไปไหนน่ะ!" ร่างบางตะโกนเรียกหลังจากที่เจ้าขนดำตัวยุ่งดมอาหารฟุดฟิดสองสามทีก่อนจะหันหลังกลับกระโจนลงจากโต๊ะกินข้าวเดินหนีไป ไม่ใยดีอาหารที่เขาทำเลยสักนิด "ไม่เอาน่าน็อคทิส ครั้งนี้ฉันใส่ผักลงไปนิดเดียวเองน้าา นิ๊ดเดียวเองง" ร่างบางยังคงไม่ยอมแพ้ ถือชามข้าววิ่งเข้ามาหาที่โซฟาในห้องนั่งเล่นที่อยู่ติดกัน "แล้วนี่ก็ข้าวหน้าไข่ที่น็อคชอบไง ส่วนนี่ก็ปลาแซลม่อน ฉันต้องเอาเงินที่ได้จากงานพิเศษไปซื้อมาให้นายโดยเฉพาะเลยนะ" มือน้อยๆ คว้าเอาเจ้าแมวขึ้นมาวางบนตัก พลางใช้ตะเกียบคีบแซลม่อนป้อนให้ เจ้าเหมียวพอได้ฟังก็ใจอ่อนขึ้นมาบ้างยอมกินแต่โดยดี แต่ก็เพียงแซลม่อนและไข่เท่านั้น "ไม่ได้นะ กินข้าวด้วยสิ เดี๋ยวไม่มีแรงนะ" ก้อนสีดำช้อนสายตาขึ้นมองเป็นการบอกว่ายังไงมันก็ไม่ยอมกินแน่ แต่คนตัวเล็กก็ไม่ยอมแพ้ง่ายๆ เช่นกัน เขาใช้มือบีบปากเล็กๆ ของแมวตัวเองพลางคีบข้าวยัดเข้าไปในปากนั้น เจ้าแมวส่งเสียงฟ่อพลางดิ้นไปมา มือและขาปัดป่ายไปทั่วทิศทาง "นายหนีฉันไม่รอดหรอก ตัวเล็กอย่างนี้น่ะขัดขืนฉันไม่ได้หรอกนะ" เจ้าตัวพูดอย่างมีชัย ...ตัวเล็กงั้นเหรอ? หึ "..อ๊ะ หวาาา" พรอมโต้ร้องอย่างตกใจทันทีที่เจ้าแมวกลายร่างเป็นชายหนุ่มร่างสูงขึ้นมานั่งบนตักเขาแทน ปากเล็กมนกลับกลายเป็นริมฝีปากหยักสวยพร้อมกับใบหน้าคมคาย และนัยน์ตาสีรัตติกาลที่จดจ้องลงมายังตัวเขา "เอ่อ... น็อค เมื่อกี้นี้ฉัน..." คน 'ตัวเล็ก' รีบปล่อยมือที่บีบปากอีกฝ่ายออก ในหัวคิดหาเหตุผลร้อยแปดมาอธิบายให้ตัวเองหลุดพ้นจากความผิดที่ก่อไว้ เขาลืมไปได้ยังไงกัน ในเมื่อน็อคทิสกลายมาอยู่ในร่างคนแล้ว เขาก็คงทำอะไรอีกฝ่ายไม่ได้ มีแต่อีกฝ่ายนี่สิที่จะ 'ทำอะไร' กับเขาก็ได้! "เอ่อ..... ผ-ผักน่ะดีต่อสุขภาพนะ!!" คิดได้เพียงเท่านั้นจึงรีบพูดออกไปก่อนที่ใบหน้าของอีกฝ่ายจะขยับเข้ามาใกล้มากกว่านี้ "พรอมโต้" น้ำเสียงเย็นทำเอาคนตัวเล็กสะดุ้ง ใบหน้านั้นขยับเข้ามาหาก่อนจะคลอเคลียกับไรผมข้างกกหู พรอมโต้หลับตาปี๋ "บอกแล้วใช่มั้ย ว่าอย่าใส่ผักน่ะ" ลมหายใจอุ่นๆ กับน้ำเสียงเย้ายวนที่กระซิบข้างหูทำเอาความร้อนผ่าวแล่นไปทั่วร่างบางจนเผลอส่งเสียงครางออกมา ร่างสูงยกยิ้มมุมปากอย่างพอใจพลางจูบที่ใบหูนั้นก่อนจะฝังคมเขี้ยวลงไป สองมืออ่อนระทวยยกขึ้นดันหน้าอกอีกฝ่ายไว้โดยอัตโนมัติ "อือ... อ-อย่านะ น็อคทิส" "นี่น่ะความผิดนายนะ" "ต-แต่.." "ไม่มีแต่" "น็อค-- อื้อ!" ริมฝีปากนุ่มถูกจู่โจมอย่างไม่ทันตั้งตัว ร่างบางเกือบล้มลงไปกระแทกกับโซฟาถ้าไม่มีมือหนามารั้งท้ายทอยไว้พร้อมกับค่อยๆ ประคองลงไปจนแผ่นหลังสัมผัสกับพื้นเบาะอย่างปลอดภัย น็อคทิสบีบคางอีกฝ่ายไว้ไม่ให้หนีพลางมอบรสจูบหนักหน่วงให้ซ้ำแล้วซ้ำเล่า กระทั่งเสื้อที่ตัวเองใส่อยู่ถูกขยุ้มจนยับยู่เขาจึงผละออกมา ร่างเล็กเบื้องล่างหอบหายใจรับอากาศที่ขาดหายไปเมื่อชั่วครู่ เปลือกตาสีอ่อนปิดสนิทค่อยๆ ขยับลืมขึ้นมองพร้อมกับน้ำเสียงขุ่นเคือง "ไอ้... แมวบ้า" เขาบ่น น็อคทิสหัวเราะพลางก้มลงเอาหน้าตัวเองถูไถกับใบหน้าผู้เป็นเจ้าของราวกับแมวขี้อ้อน ก็เขาเป็นแมวจริงๆ นี่นะ "ไม่เอาน่า อย่าโกรธสิ" พรอมโต้พยายามปัดหน้าอีกฝ่ายออกแต่กลายเป็นว่าน็อคทิสมุดตัวเข้ามาแทรกอยู่ภายใต้อ้อมกอดของเขาแทน "ออกไปเลย มันหนัก" ร่างเล็กยังคงออกปากไล่ น็อคทิสไม่ได้ตอบอะไรเพียงแต่หย่อนตัวลงบนโซฟาข้างๆ พรอมโต้ ไม่ให้เจ้าตัวหนัก มือคว้าอีกคนเข้ามากอด กลายเป็นว่าตอนนี้พรอมโต้กอดตอบน็อคทิสไปซะงั้น ร่างเล็กก้มหน้าหนีไม่ยอมเงยมาสบตาอีกฝ่าย ไม่แม้แต่จะพูดอะไรอีก "...พรอมโต้" น็อคทิสเรียกเมื่อรับรู้ได้ถึงความผิดปกติ หูสีดำลู่ลงเล็กน้อย หางตกแหมะกับพื้นไม่ได้สะบัดส่ายไปมาแบบเมื่อกี้ หรือว่าเขาจะเล่นแรงเกินไปนะ? ปกติถึงพรอมโต้จะไม่ได้รังเกียจอะไรที่ถูกเขาจูบแต่ดูเจ้าตัวก็ไม่ค่อยชอบให้ทำเท่าไรนัก "ขอโทษนะ" เพราะไม่รู้ว่าควรจะทำยังไงต่อดีจึงเอ่ยขอโทษอีกฝ่ายไป แต่ยิ่งอีกฝ่ายเงียบความรู้สึกผิดกลับยิ่งมีเพิ่มมากขึ้นไปอีก ร่างสูงก้มหน้าลงไปหา พยายามจะมองหน้าคนตัวเล็กแต่ก็เปล่าประโยชน์ เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายยังคงนิ่งเฉย เจ้าแมวจึงกรายร่างกลับไปยังร่างเดิมแล้วมุดหัวเข้าไปหาใหม่ หมับ! "เสร็จฉันล่ะ!" มือบางคว้าหมับเจ้าแมวมาล็อคคอไว้พลางสะบัดสายปลอกคอพันรอบคออีกฝ่ายแล้วกดล็อคดังคลิ๊ก [คุณได้รับ "ปลอกคอลูซิส"] *ไอเทมนี้ทำให้สัตว์ทุกชนิดที่สวมอยู่กรายร่างเป็นคนไม่ได้ "แม๊ววววววววว" น็อคทิสร้องประท้วง มือตะกายปลอกคอที่ถูกสวมออก ก้อนสีดำถูกยกขึ้นให้มาอยู่ในระดับสายตาเดียวกับพรอมโต้ "โทษทีนะ ก็ไม่คิดจะใช้ไม้นี้หรอก แต่ถ้าไม่ทำน็อคก็ไม่ยอมกินผักแน่เลย" เจ้าแมวขู่ฟ่อใหญ่พลางฟาดหางใส่มือของอีกฝ่าย "งืออออ น็อคโตะอย่าโกรธสิ" พรอมโต้ร้อง "กินผักเถอะนะ นะะะ" เจ้าแมวจ้องเขาเขม็ง นี่ถ้ายังอยู่ในร่างคนล่ะก็ คิ้วคงขมวดเป็นปมยุ่งไปหมดแล้ว หนำซ้ำคงจับคนตรงหน้ากินแทนข้าวเย็นซะเลย! "อือ..." จุ๊บๆๆๆ พรอมโต้ระดมจุ๊บเบาๆ ที่ปากเล็กมนทำเอาน็อคทิสหน้าเหวอ หูสองข้างตั้งขึ้น หางฟูสะบัดส่ายไปมาเร็วๆ อย่างห้ามไม่อยู่ "...ทีนี้กินข้าวได้รึยัง" สีชมพูอมแดงขึ้นประปรายบนหน้าของคนตัวเล็กอย่างห้ามไม่ได้เช่นกัน พรอมโต้หลุบตาลงรู้สึกเขินเป็นบ้า ถึงเขากับน็อคทิสจะเคยจูบกันแล้วแต่ก็ยังรู้สึกเขินอยู่ดีนั่นแหละ ...ก็เพราะงี้ถึงไม่ชอบให้จูบไงเล่า ดวงตาสีฟ้าเหลือบขึ้นมอง เห็นเจ้าก้อนสีดำก็ก้มหน้างุดอยู่เช่นกันแต่ก็พยักหน้าให้เขา "อ-อื้ม! ดีเลย! งั้นฉ-ฉันป้อนให้นะ!" ร่างเล็กพูดตะกุกตะกักแต่ก็คงดีกว่าอยู่เฉยๆ ต่อไปล่ะนะ ไม่งั้นหน้าคงแดงยิ่งกว่าลูกมะเขือเทศแน่ๆ มือบางวางเจ้าแมวลงบนตักก่อนจะคีบก้อนข้าวพอดีปากป้อนให้ คราวนี้น็อคทิสยอมกินแต่โดยดี ปากเคี้ยวข้าวหมุบหมิบก่อนจะกลืนลงไป ไม่ส่งเสียงร้องสักแอะ "อร่อยมั้ย?" "...แมววว" ก็ไม่ค่อยแน่ใจว่าพูดอะไรแต่ก็คงหมายถึงพอกินได้ล่ะมั้ง "ฮ่ะๆๆ ดีใจจัง" พรอมโต้หัวเราะพลางยิ้มอย่างมีความสุข เจ้าแมวเหลือบตาขึ้นมองก่อนจะรีบหลุบลง อุ้งเท้าเล็กๆ ดันมืออีกฝ่ายเป็นเชิงให้ป้อนอีก "อ้ะ ได้สิๆ... นี่ อ้าาามมม~" บางที... การที่น็อคทิสอยู่ในร่างแมวก็ไม่เลวเหมือนกันนะ เพราะถ้าเขายังอยู่ในร่างคนตอนนี้ละก็ มีหวังอีกฝ่ายได้เห็นหน้าเขาแดงถึงหูแน่




TALK
จริงๆ แล้วฟิคเรื่องนี้แต่งเนื่องใน Neko no Hi หรือวันแมวของทางญี่ปุ่นค่ะ (22/02) แต่เพราะว่าเราตันฉากเลิฟๆ เลยค้างไว้ตั้งแต่วันนั้นจนเพิ่งมาแต่งเสร็จเมื่อไม่นานมานี้เอง เลทนิดหน่อยเอง(?) เนอะ ฮ่าๆๆ
แล้วก็ แบบว่าอีกหน่อยเราอาจจะย้ายไปลงที่ https://miumimuji.wordpress.com/ ของเวิร์ดเพรสแทนนะคะ ถึงตอนนี้จะยังใช้ไม่เป็นก็เหอะ 555
เผื่ออนาคตเราจะแต่งเปลี่ยนบรรยากาศบ้าง //__\\
ขอบคุณทุกคนที่ติดตามค่ะ!

ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ Miumimuji จากทั้งหมด 4 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

4 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 21 มีนาคม 2560 / 03:23
    น่ารักอ่าาาา  อยากได้แมวแบบนี้ 555 // หันไปมองแมวตัวเองที่นอนกลิ้งอยู่ 
    #4
    0
  2. วันที่ 19 มีนาคม 2560 / 15:27
    /////////น่ารักมากค่ะะะ 
    #3
    0
  3. #2 DevilSweet (@DevilSweet) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 19 มีนาคม 2560 / 12:14
    ฟินมากเลยค่ะ
    #2
    0
  4. #1 ลูกอม
    วันที่ 19 มีนาคม 2560 / 02:37
    โอ้ยยยยเขิน อ่านแล้วเขินมาก เเง ชอบจังค่ะะ
    #1
    0