ถูกอัญเชิญไปเป็นผู้กล้าที่ต่างโลก แล้วไหงผมถึงกลายเป็นดันเจี้ยนมาสเตอร์กันล่ะครับ

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 14,665 Views

  • 270 Comments

  • 604 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    2,825

    Overall
    14,665

ตอนที่ 55 : บทที่ 48 : การเลื่อนขั้นของมอนสเตอร์และโซล

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 543
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 67 ครั้ง
    17 เม.ย. 62



          ‘‘ในที่สุดก็เสร็จสักที’’ 
          ผมร่างแรกที่ถูกต้นแบบสร้างขึ้น ผมทำตามคำสั่งของต้นแบบอย่างเคร่งครัด ผมใช้ทักษะของผู้กล้าการเลื่อนขั้นกับทุกอย่างที่เห็น 
          แหวนเงินคุ้นภัยที่แลดูธรรมดา เมื่อถูกเลื่อนขั้นก็กลายเป็นอะไรที่ตระการตา 
          กับดักที่ชั้นหนึ่งเองก็ด้วย เมื่อถูกเลื่อนขั้นความอันตรายของมันก็ทำเอาผมเกือบที่ตายเหมือนกัน ผมจำได้เป็นอย่างดีเลยล่ะ ในตอนที่ทดสอบดูผลปรากฏว่าขาของผมที่ไปแตะมันถูกตัดขาด โชดยังดีที่ผมมีเวทรักษาไม่งั้นคงได้เสียเลือดตายแค่ 
          ชุดปีศาจของเบล ชุดคอสเพลย์ธรรมดาสามัญ เมื่อถูกเลื่อนขั้นมันก็กลายเป็นชุดป้องกันชั้นดีเลย แถมยังสามารถเก็บและส่วมใส่ได้ด้วยความนึกคิดของเจ้าของอีก อันนี้เหมาะที่จะเอาไปขายมาก ผมคิดว่าในโลกแห่งนี้เองก็น่าจะมีกลุ่มคนจำพวกนั้นอยู่ 
          ต่อมาเป็นพวกมอนสเตอร์ 
          สไลม์ที่ถูกเลื่อนขั้นจะกลายเป็นระดับกลางและสูงตามลำดับในการเลื่อนขั้นสองครั้ง ต่อมาหลังจากนั้นอีกสามครั้งผมก็ไม่รู้มันว่าเป็นตัวอะไร 
          เพราะในระบบร้านค้าไม่มีขาย ผมจึงไม่สามารถที่จะหาข้อมูลเกี่ยวกับมันได้เลย แต่มีสิ่หนึ่งที่ผมรู้ก็คือมันแข็งแกร่งและให้ค่าประสบการณ์สูงมาก 
          ในตอนที่ลองฆ่าดู ผมโจมตีไปหลายครั้งหลายคราแต่ก็ไม่อาจที่จะฆ่ามันได้หากไม่เอาจริง  
          อ้อ ลืมบอกไปเลย 
          สไลม์มันมีรูปร่างเป็นปลาหมึก ดังนั้นผมจึงมอบชื่อให้มันว่าสไลม์หมึก 
          แน่นอนว่าผมเลื่อนขั้นจุดเกิดไปเลย สไลม์ที่เกิดมาในครั้งต่อไปจะเป็นสไลม์หมึกทั้งหมด 
          ใช่แล้วตัวของผมยังหลั่งสารกระตุ้นอารมณ์ทางเพศด้วย นับว่าเป็นมอนสเอตร์ที่แข็งแกร่งและมีประโยชน์มาก สารที่มันหลั่งออกมาผมสามารถนำไปขายได้ ลองคิดดูแล้วก็น่าจะได้ราคาดีอยู่ แถมถ้าเลื่อนขั้นสารการตุ้นขึ้นไปอีก ผมไม่อยากที่จะคิดเลยว่าผู้ที่โดนเข้าไปมันจะมีสภาพเช่นไร 
          ก็อบลินที่ถูกเลื่อนขั้นจะกลายเป็นราชาก็อบลินในขั้นที่สาม ต่อมาอีกหนึ่งขั้นก็เป็นจักรพรรดิก็อบลินมอนเตอร์ระดับสูง แต่ถึงกระนั้นเมื่ออยู่ต่อหน้าของผู้กล้าก็เป็นได้เพียงเศษขยะเท่านั้น ในขั้นที่ห้าจักรพรรดิก็อบลินได้เปลี่ยนไปเป็นสิ่งที่ไม่มีบันทึกอยู่ในหนังเสือและไม่มีขายอยู่ในระบบร้านค้า 
          มันมีรูปร่างเหมือนกับมนุษย์เพศชาย แต่ทั้งตัวเป็นสีเขียว ใบหน้าอ่อนเยาว์น่ารัก ไม่ได้ดูน่าเกลียดเหมือนกับอีกสี่ขั้นที่ผ่านมา ด้วยรูปลักษณ์ผ่านนอกที่เป็นเช่นนี้ผมจึงตั้งชื่อให้มันว่าก็อบลินโชตะ เพราะความแข็งแกร่งและสติปัยญาของมันเลยถูกผมขัดออกจากการเป็นมอนสเตอร์โดยทันที เจ้านี่ผมจะให้พวกมันเป็นพนักงานขายของในร้านของผม 
          อ็อคเจ้านี่ก็ไม่ได้ต่างไปจากก็อบลินเลย ในขั้นที่ห้ามันกลายเป็นชายแก่ ใช่ฟังไม่ผิดหรอกอ็อคในขั้นที่ห้ามันเป็นชายแก่ เป็นชายแก่ที่มีเส่นห์และเต็มไปด้วยประสบการณ์เหมือนกับว่าได้ผ่านเรื่องราวมามากมาย  
          มาถึงตรงนี้แล้วก็เหนื่อยใจ มอนสเตอร์ดันเจี้ยนในของผมมันเป็นอะไรที่ดูไม่เหมือนกับมอนสเตอร์เลยสักนิดนอกจากสไลม์หมึก 
          ก็อบลินกลายเป็นโชตะหมีร้อง อ็อคกลายเป็นชายแก่ผู้มากประสบการณ์  นี่ยังไม่รวมโกเลมที่กลายเป็นชายหนุ่มและหญิสาวผู้เย็นชาเลยนะ 
          เจ้าพวกแมลงวันตอนแรกก็ด้วย มันทั้งหมดกลายเป็นอะไรก็ไม่รู้ รูปร่างเหมือนกับภูติเพราะตัวเล็กและมีปีกแมลงที่ด้านหลัง 
          ถึงจะเป็นแบบนั้นพวกมันก็อ่อนแออยู่ แต่ฟันของพวกมันที่คมจนตัดได้แม้กระทั่งเหล็กและการขยายพันธุ์ที่รวดเร็วกว่าเดิม จึงทำให้พวกมันกลายเป็นสิ่งมีชีวิตที่อันตราย แต่ถ้าโดนเวทธาตุไฟก็ตายหมดอยู่ดี 
          เพราะการเปลี่ยนแปลงเลยทำให้พวกแมลงวันถูกถอดจากหน่วยเฝ้ายาม ส่วนหน่วยขยายพันธุ์ภายในยังคงเดิมและหน่วยขยายพันธุ์ภายนอกนั้นได้ตายไปหมดแล้ว 
          เจ้าพวกแมลงวันที่ไร้ตำแหน่งเลยกลายมาเป็นลูกน้องของเนลไปโดยปริยาย เพราะเนลชอบความสามารถในการรับรู้ถึงอาหารและบ่งบอกว่าอันไหนอร่อยของพวกมัน 
          มากลับเข้าเรื่องอ็อคกันต่อ เพราะสติปัญญาและความแข็งแกร่งของมันจึงมีชะตากรรมเดียวกันกับก็อบลินคือถูกส่งไปเป็นพนักงานขายของ 
          เดิมทีมันก็เป็นอ็อคการที่จะมีความต้องการทางเพศอย่างรุนแรงก็ไม่ใช่เรื่องแปลกอะไร แต่อ็อคชายแก่มันไม่ใช้การลักพาตัวแบบอ็อคปกติ อ็อคชายแก่นั้นใช้วาจาในการล่อลวงหญิงสาวที่มันได้หมายปอง ด้วยความสามารถนี้แล้วจึงเหมาะสมกับการเป็นพนักงานขายที่สุด 
          ประมาณนี้แหละการเปลี่ยนแปลงของดันเจี้ยน เดิมทีเป็นดันเจี้ยนกระจอก แต่เพราะการเลื่อนขั้นจึงกลายเป็นดันเจี้ยนสุดโหดไปในพริบตา ด้วยความสามารถนี้เองการประลองในอีกหนึ่งอาทิตย์ข้างหน้าก็ไม่ใช่เรื่องยากอะไรเลยสำหรับผม 
          การขายของที่เลื่อนขั้นก้เหมือนกับที่ต้นแบบสันนิษฐาน ขายไม่ได้จึงต้องเปลี่ยนเป็นเหรียญก่อนแล้วนำมาขายกับระบบร้านค้า 
          แต่จะว่าไปพ้อยก็ลดไปเยอะแล้วนี่ เพราะต้นแบบเอาไปซื้อแก่นปลอมมาตั้งหลายอัน ผมไปรับภารกิจเพิ่มดีกว่า 
          แต่ในตอนที่กำลังจะใช้เวทเคลื่อนย้าย ร่างกายของผมก็เริ่มทำการสลายตัวเอง 
          นี่มันการกลับคืนสู่ร่างต้น ต้นแบบคิดจะทำอะไรกันนะ 


          มุมมองของต้นแบบ 
          ในหว่างที่เล่นสนุกกับคุโระอยู่ ผมก็เกิดนึกขึ้นมาได้ว่าถ้าหากเลื่อนขั้นตัวเองล่ะ ผลลัพธ์ที่ออกมามันจะเป็นแบบไหนกัน 
          ในทันทีที่ผมคิดออก ผมก็หยุดเล่นกับคุโระกลางคันและทำการใช้การกลับคืนสู่ร่างแยก 
          เมื่อทุกอย่างกลับคืนมาและทุกสิ่งของร่างแยกที่ถูกเพิ่มเข้ามา ผมก็ใช้การเลื่อนขั้นกับตัวเองในทันที ผมรู้สึกว่าความแข็งแกร่งทวีคูณเพิ่มขึ้นไปหลายเท่าตัว ร่างกายรู้สึกเบาสบายอย่างบอกไม่ถูก ความรู้สึกเหมือนกับว่าโซตร่วนที่พันธนาการผมไว้ถูกคลายออกและหายไป 
          ในตอนที่รู้สึกว่ากระบวนการทุกอย่างได้เสร็จสิ้น ผมก็รู้สึกว่าความสูงของผมได้ลดลง ผมเยาว์วัยขึ้นมาเดิม โลกที่ผมมองเห็นได้เปลี่ยนไปมันมีสีสันมากขึ้นกว่าเดิม 
          เหล่าภูติตัวน้อย ดวงวิญญาณที่ล่องลอยไปมา 
          ไม่ว่าจะเป็นอะไรที่ในตอนปกติผมมองไม่เห็น แต่ในตอนนี้ผมกลับเห็นพวกมันได้อย่างชัดเจน ไม่ใช่แค่นั้นจิตใจของผมมันสงบนิ่งอย่างบอกไม่ถูก  
          ‘‘โซล..’’ 
          ‘‘อะไรเหรอคุโระ’’ 
          เสียงของผมที่เปล่งออกมามันนุ่มนวลชวนหลงใหล มันเต็มไปด้วยความศักดิ์สิทธิ์และความสูงศักดิ์ อีกทั้งในตอนนี้ผมก็กำลังยิ้มอยู่ 
          มันเป็นรอยยิ้มที่ไม่ได้ผ่านการเสแสร้งแกล้งทำเลย มันแสดงออกมาอย่างเป็นธรรมชาติ มันราวกับว่าทุกอย่างของผมที่หายไปได้กลับคืนมาและถูกยกระดับให้อยู่เหนือขึ้นไปอีก 
          ‘‘เส้นผมและดวงตาของโซลเปลี่ยนไป’’ 
          ผมมองไปยังภาพสะท้อนของตัวผมที่กระจก เส้นผมทั่วทั้งหัวกลายเป็นสีขาวบริสุทธิ์ ดวงตาเปลี่ยนไปกลายเป็นสีทอง 
          ผมเยาว์วัยขึ้นกว่าเดิม แต่ความหล่อเหลานั้นไม่ได้ถูกลดลงเลย 
          ดวงตาที่มักจะทำให้รู้สึกถึงความว่างเปล่า แม้ว่าคนอื่นจะไม่รู้สึกถึงมันก็ตาม แต่ตัวผมและคนที่เป็นเหมือนกันจะสัมผัสถึงมันได้อย่างแน่นอน แต่ในตอนนี้ดวงตาที่ว่านั่นกำลังแพร่ออร่าแห่งความอ่อนโยนออกมา ผมไม่รู้สึกถึงความว่างเปล่าเลยสักนิดเดียว 
          อีกทั้งใบหน้าที่ว่างเปล่าไร้อารมณ์เช่นเดียวกันกับดวงตา ในตอนนี้มันก็เปลี่ยนไปกลายเป็นใบหน้าของคนที่อ่อนโยนและขี้เล่น 
          ผมแทบจะหยุดหายใจเมื่อเห็นภาพสะท้อนในกระจก นี่คือตัวผมที่ถูกเลื่อนขั้นงั้นเหรอ
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 67 ครั้ง

6 ความคิดเห็น

  1. #266 ไลน์แบ็คเมล (@sonicthander) (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2562 / 11:45
    กลายเป็นผู้สร้างไปแล้ว
    #266
    0
  2. #225 Kuroshio (@mooky-1234) (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 29 เมษายน 2562 / 22:46
    ผมสีขาวตาสีทอง? ผู้สร้าง?
    #225
    2
    • #225-1 คุโระซัง (@Kiritoname2017) (จากตอนที่ 55)
      29 เมษายน 2562 / 22:58
      ชิโรเนะก็ผมขาว ตาทองนะ ตอนเปิดผนึกผู้กล้า
      #225-1
  3. #215 -reader- (@-reader-) (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 28 เมษายน 2562 / 01:39
    สไลม์หมึก
    #215
    0
  4. #153 omy008 (@omy008) (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 17 เมษายน 2562 / 23:13
    playboy ของแท้มาแล้ว
    #153
    0
  5. #152 Sebastian8845 (@Sebastian8845) (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 17 เมษายน 2562 / 15:40
    ก็อปลิ้นกลายเป็นเเบดบอย อ็อคกลายเป็รอาเสี่ยพระเอกเราเอาเเบดบอยมาเป็นพนักงานส่วนอาเสี่ยมาโฆษณาชวนเชื่อสินะเป็นการล่อลวงผู้หญิงเเละเพศที่3ได้เป็นอย่างดีเลยทีเดียว
    #152
    4
    • #152-1 คุโระซัง (@Kiritoname2017) (จากตอนที่ 55)
      17 เมษายน 2562 / 15:43
      ก็อบลินกลายเป็นเด็กน้อยโชตะ อ็อคเป็นชายแก่ผู้ทรงเสห่น์
      #152-1
    • #152-3 คุโระซัง (@Kiritoname2017) (จากตอนที่ 55)
      17 เมษายน 2562 / 15:49
      ไม่ได้ก็ต้องได้ละนะ เพราะยังก็มีบัตรกิลด์อยู่
      #152-3
  6. #151 ThaipaKing (@ThaipaKing) (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 17 เมษายน 2562 / 15:28
    ตัวเอกไกล้จะกลายเป็นโชตะน้อยแล้ว!!
    #151
    2