ถูกอัญเชิญไปเป็นผู้กล้าที่ต่างโลก แล้วไหงผมถึงกลายเป็นดันเจี้ยนมาสเตอร์กันล่ะครับ

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 14,641 Views

  • 270 Comments

  • 605 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    2,801

    Overall
    14,641

ตอนที่ 50 : บทที่ 43 : ผลของทักษะปลุกให้ตื่น

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 543
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 67 ครั้ง
    15 เม.ย. 62



          ในห้วงแห่งความฝันของลูน่าที่ทุกสิ่งและทุกอย่างดำเนินไปตามที่เธอต้องการ ในตอนนี้ลูน่าและอาจารย์ของเธอเซรอนกำลังออกเดทกันอยู่ 

          ท่ามกลางบรรยากาศที่เงียสงบของสวนสาธารณะ ลูน่ากำลังนั่งบนเสื่อหลังพิงต้นไม้และเฝ้ามองใบหน้าของเซรอนที่หนุนตักอยู่ด้วยความรู้สึกอันหลากหลาย ดีมั่งและไม่ดีมั่งสลับกันไป 

          แต่ทว่างานเลี้ยงย่อมมีวันเลิกลา โลกแห่งความฝันของลูน่าก็เช่นเดียวกัน โดยที่เธอไม่ทันได้ตั้งตัวโลกแห่งนี้ก็เกิดเปลี่ยนไป 

          นภาได้เปลี่ยนสี ปฐพีได้สิ้นแสง 

          โลกที่เต็มไปด้วยสีสันของลูน่า เพียงแค่ชั่วพริบตาเดียวก็กลายเป็นโลกที่ดูหมองหม่น ทุกสิ่งทุกอย่างรอบตัวหยุดนิ่งราวกับว่าเวลาไม่เดิมต่อ 

          ในตอนนี้ ในโลกแห่งนี้มีเพียงแค่ลูน่าเท่านั้นที่มีสีสันและสามารถขยับได้ 

          ‘‘น่าสังเวชจังนะ’’ โดยที่ไม่รอให้ลูน่าหายตกใจก็มีเสียงหนึ่งดังไปทั่วโลก ดังก้องเข้าไปในโซนประสาทของลูน่า 

          ลูน่าพยายามที่จะหาต้นต่อของเสียง ต้นต่อของสิ่งที่ทำให้โลกของเธอเปลี่ยนไป 

          ‘‘นี่... ลูน่าเธอรักอาจารย์จริงเหรอ?’’ เสียงนั้นกล่าวถามลูน่าอย่างสงสัย 
          
          ลูน่าตอบกลับในขณะที่มองหาต้นต่อของเสียงอยู่ ‘‘ฉัน-’’ 

          แต่ก่อนที่จะได้กล่าวจบก็ถูกเสียงปริศนาขัดขึ้นซะก่อน 

          ‘‘พอเถอะลูน่า’’ 

          แม้จะมีเพียงแค่สามคำ แต่สำหรับลูน่านั้นเธอรู้สึกราวกับว่าโดนใบมีดเสียบแทงเข้าไปในจิตใจ 

          ‘‘ฉัน-’’ ลูน่าไม่ยอมแพ้ที่จะบอกว่ารักอาจารย์ของตน แต่คำกล่าวนั่นก็ติดอยู่ที่ปลายลิ้นไม่สามารถเอ่ยออกมาได้ 

          ‘‘เห็นไหมล่ะ’’ เสียงปริศนากล่าวขึ้นอย่างไม่แปลกใจเลยกับท่าทีของลูน่า เหมือนกับว่าตัวของเสียงปริศนานั้นจะรู้อยู่ก่อนแล้ว 

          ด้วยคำนี้เองก็ได้ทำให้ลูน่าหยุดชะงักไปในทันที 

          เสียงปริศนายังกล่าวต่ออย่างไม่ใยดีลูน่าเลยสักนิด ‘‘นั่นมันไม่ใช่ความรักหรอกนะลูน่า เธอน่ะแค่ต้องการอาจารย์เซรอนเท่านั้น’’ 

          ลูน่าได้แต่นิ่งเงียบต่อเสียงนั่น 

          ‘‘ตั้งแต่จำความได้ พ่อกับแม่ของเธอก็พูดเอาไว้เสมอว่าพวกท่านนั้นไม่สามารถที่จะอยู่กับเธอไปตลอดได้ พวกท่านสามารถจากไปได้ทุกเมื่อ ดังนั้นพวกท่านจึงสอนวิธีการใช้ชีวิตให้กับเธอ เพื่อให้เธอสามารถใช้ชีวิตได้อย่างปกติในตอนที่พวกท่านไม่อยู่’’ 

          ลูน่าตัวสั่นต่อคำกล่าวของเสียงปริศนา เธอหวาดกลัวว่าเสียงปริศนาจะพูดสิ่งนั้นออกมา 

          ‘‘ใช่แล้วลูน่า เธอน่ะแค่หวาดกลัวต่อความโดดเดี่ยวจึงหาบางสิ่งมาเพื่อทดแทนมัน เพราะแบบนั้นอาจารย์เซรอนที่ดูอบอุ่นและเอาใจใส่เธอคนนั้นจึงกลายเป็นตัวเลือกที่ดีใช่ไหมล่ะ’’ 

          ‘‘ไม่ใช่’’ ลูน่าตะโกนปฏิเสธทั้งน้ำตา 

          เสียงปริศนาถอนหายใจต่อคำแก้ตัวของลูน่า

          ‘‘คนแรกคือต้นเพื่อนสมัยเด็กที่ดูพึ่งพาได้ คนต่อมาคืออาจารย์เซรอนที่ดูอบอุ่นและชอบเอาใจใส่ แล้วคนต่อไปจะเป็นใครกันล่ะลูน่า’’ 

          ‘‘ฉัน ฉัน’’ 

          ‘‘เธอโกหกคนอื่นได้ แต่เธอไม่สามารถโกหกตัวเองได้หรอกนะ’’ 

          สิ้นคำกล่าวของเสียงปริศนา ที่ด้านหน้าของลูน่าตัวต้นเหตุของการเปลี่ยนแปลงและเรื่องราวทั้งหมดก็ปรากฎกายขึ้น 

          ใช่แล้วเสียงปริศนาก็คือลูน่าอีกคนนั่นเอง 

          ‘‘ทำไมตัวฉันถึงมีสองคน’’ 

          ‘‘คำตอบนั่นฉันเองก็ไม่รู้เหมือนกัน แต่ลูน่าถ้าเธอไม่รักอาจารย์เซรอนละก็ ช่วยเปลี่ยนมาเป็นฉันได้ไหม เพราะว่าฉันน่ะรักอาจารย์เซรอนด้วยความจริงใจ ไม่เหมือนกับเธอตัวฉันที่เห็นแก่ตัว’’ 

          ‘‘ฉันเองก็รักอาจารย์เซรอนด้วยความจริงใจเหมือนกันนะ’’ ลูน่าใช้ความพยายามอย่างมากในการกล่าวขึ้น

          เมื่อได้ยินลูน่าอีกคนก็หัวเราะลั่น เธอยิ้มอย่างดูหมิ่นและเหยียดหยาม

           ‘‘แล้วทำไมเธอถึงโจมตีอาจารย์ล่ะลูน่า’’ 

          ‘‘ก็-’’ 

          ‘‘ถ้าบอกว่าเพราะความแค้นละก็ อย่ามาพูดให้ขำไปหน่อยเลยลูน่า ฉันและเธอต่างก็เป็นคนเดียวกัน เธอแค่โกรธอาจารย์เพราะว่าเขาทอดทิ้งเธอไปให้อยู่อย่างโดดเดี่ยวใช่ไหมล่ะ’’ 

          ‘‘ฉัน-’’ 

          ‘‘ยัยคนเห็นแก่ตัว’’  

          ... 

คุโระซัง : ตอนนี้ถ้าไม้เว้นบรรทัดละก็ คนอ่านได้ตาลายแน่
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 67 ครั้ง

2 ความคิดเห็น

  1. #140 Sebastian8845 (@Sebastian8845) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 15 เมษายน 2562 / 07:02
    พอตื่นเป็นคนสองบุคลิกลืมตามาเห็นผู้กล้าคนอื่นๆไม่สนใจอะไรทั้งนั้นเดินออกไปเรื่อยๆพูดตามหาเเต่พระเอก บุคลิกนึงรักพระเอกอีกบุคลิกนึงอยากจะฆ่า
    #140
    0
  2. #139 SilverFox12 (@SilverFox12) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 15 เมษายน 2562 / 02:28
    ตื่นมาบ้าได้เลยนะแบบนี้
    #139
    1