ถูกอัญเชิญไปเป็นผู้กล้าที่ต่างโลก แล้วไหงผมถึงกลายเป็นดันเจี้ยนมาสเตอร์กันล่ะครับ

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 14,640 Views

  • 270 Comments

  • 605 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    2,800

    Overall
    14,640

ตอนที่ 15 : ตอนที่ 14 : เริ่มต้นการปรับปรุงดันเจี้ยน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1394
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 159 ครั้ง
    23 มี.ค. 62



          ‘‘เข้าใจแล้ว’’  
          ‘‘เฮ้อ..’’ 
          ผมถอนหายใจเฮือกใหญ่ กว่าจะเข้าเรื่องได้ก็เล่นไปครึ่งค่อนวัน
          เบลชอบไม่ฟังที่ผมพูดและชอบออกนอกเรื่องอยู่ตลอดเวลา ผมเองก็ไม่รู้ว่าทำไมถึงชอบตามเบลไปทุกครั้ง 
          นี่เป็นการกระทำที่ผมไม่เคยแสดงออกเลยตั้งแต่ถูกองค์กรทดลองและดัดแปลง 
          ผมเลยคิดว่าสาเหตุมาจากชีวิตที่สองนี้ 
          ผมที่ได้ตายไปและคืนชีพขึ้นมาที่ต่างโลก พวกอารมณ์และความรู้สึกที่เคยถูกลบไปมันกำลังจะกลับคืนมาด้วย 
          แต่เรื่องนั้นก็เป็นทั้งข่าวดีและไม่ดีสำหรับผม 
          ข่าวดีคือผมจะกลับไปเป็นแบบเดิมในอดีตอีกครั้ง เป็นเด็กชายผู้ที่มีอารมณ์และความรู้สึกอยู่ครบถ้วน 
          ส่วนข่าวร้ายมันจะทำให้ผมอ่อนแอลง ซึ่งเกิดจากการที่ผมมีหัวใจ 
          เพราะตลอดมาผมนั้นว่างเปล่า จะลงมือกระทำโดยไม่สนวิธีการและสิ่งที่ต้องแลกไป ถ้าเกิดว่าความเด็ดขาดนั่นหายไป เวลาที่ลงมือผมจะต้องคำนึงถึงอะไรหลายจนประสิทธิภาพการทำงานลดลง 
          แต่ก็ยังโชดดีอยู่ ที่อารมณ์และความรู้สึกจะค่อยๆ กลับมาที่ละนิด  
          เมื่อพวกมันกลับมาเติมเต็มความว่างเปล่าของผมจนครบดั่งเดิม ในตอนนั้นผมคิดว่าผมจะผ่านพ้นสถานการณ์ในตอนนี้ไปได้แล้ว 
          แต่เรื่องนั้นก็เป็นเรื่องราวในอนาคตที่ยังไม่มาถึง ตอนนี้ผมควรจะใส่ใจให้กับปัจจุบันและพยายามทำให้อนาคตดำเนินไปในรูปแบบที่ต้องการ 
          ดังนั้นผมจึงต้องรีบสร้างความปลอดภัยให้กับตัวเองและเบลโดยด่วนที่สุด 
          ‘‘เบลช่วยหยุดการฟื้นฟูของดันเจี้ยนที’’ 
          ‘‘ทำไมเค้ามาอยู่ตรงนี้อ่ะ’’ 
          เบลไม่ฟังผมและพาออกนอกเรื่องอีกแล้ว 
          แต่ในคราวนี้ผมนั้นไม่สนใจเบลและเผลอตัวตามน้ำไปด้วย 
          ‘‘นี่เป็นคำสั่ง’’ 
          ผมจึงใช้คำสั่งเพราะนั่นเป็นหนทางเดียวที่ผมคิดว่าเร็วที่สุด 
          ดวงตาของเบลกลายเป็นว่างเปล่าและทำตามที่ผมบอก แต่ผมก็ไม่เห็นว่าจะมีอะไรที่เปลี่ยนแปลงเลย 
          ผมเลยตัดสิ้นที่จะทดสอบดูก่อน ผมสั่งให้ร่างแยกทั้งสามช่วยกันขุดหลุมโดยใช้พลั่วที่สร้างมาจากหินและไม้ ซึ่งมันถูกสร้างมาจากทักษะพิเศษการสร้าง ด้วยทักษะนี้ผมเลยไม่ต้องมาเสียเวลาเหลาไม้และเสียเวลาหาหินมาทำเป็นใบและคมพลั่ว 
          เพราะการสร้าง ขอแค่มีวัตถุดิบเพียงพอก็สามารถที่จะสร้างได้ทุกอย่างยกเว้นสิ่งมีชีวิต 
          สิ่งที่เอามาทำพลั่วคือไม้และหิน ไม้เอามาจากต้นไม้ ส่วนหินก็เก็บเอามาตามพื้น  
          แม้ว่าอยากจะได้พลั่วเหล็กมากกว่า แต่ผมก็ไม่สามารถที่จะหาเหล็กพบ 
          เพราะพลั่วหินมันเปราะบางเกินไป ในขณะนี้เองร่างแยกก็ต้องนำเอาเศษหินที่แตกออกมาสร้างใหม่ด้วยทักษะพิเศษการสร้าง เป็นครั้งคราว 
          ดูเหมือนว่าพวกร่างแยกขุดเสร็จแล้ว ผมลุกขึ้นและเดินไปเพื่อดูผล  
          แม้ว่าจะกล่าวถามกับร่างแยกได้ก็ตาม แต่ผมก็นั่งมานานหลายวันจนเมื่อยแล้ว ผมเลยอยากที่จะยื่ดเส้นยื่ดสายซักเล็กน้อย
          ส่วนเบลที่โดนคำสั่งและเพิ่งจะถูกผมพลักออกไป ก็เหมือนกับว่าเพิ่งจะตั้งสติได้ 
          ‘‘นายบังคับเค้าอีกแล้วนะ’’ 
          ‘‘แถมนายก็ยังมาลวนลามเค้าอีก’’ 
          ‘‘เค้าจะฟ้องท่านพ่อและท่านแม่’’ 
          เบลพูดออกมาไม่หยุดแถมยังมาจับชายเสื้อผมด้วย 
          ‘‘นี่หยุดเรียกว่านายได้แล้วผมมีชื่อว่าโซล แล้วเบลเธอน่ะเป็นคนขี้เกียจไม่ใช่หรอ?’’
          ผมเลยตอบกลับไปด้วยความรำคาญ 
          เบลสะดุ้งเหมือนกับครั้งที่แล้ว 
          ‘‘อะ จริงแล้วด้วย เค้าเข้าใจ-’’ 
          แต่เบลยังไม่ทันได้กล่าวจบ ผมก็ขัดเธอด้วยคำสั่ง เพราะผมน่ะเป็นนักฆ่าไม่ใช่ตลกค่าเฟ่ที่ต้องคอยมาตบมุขใคร 
          ‘‘หยุดพูดแล้วไปกระโดดตบตรงนั้นเลยและก็ห้ามหลับด้วยล่ะ เดี๋ยวถ้าเกิดปัญหามาจะได้ถามเลยไม่ต้องมานั่งคอยให้เสียเวลาชีวิตอีก’’ 
          ‘‘อุอี้อูอี้’’ 
          ว่าแล้วผมก็เดิมมาอยู่ที่หน้าหลุม ผลที่ออกมาคือมันไม่ฟื้นฟูแล้ว 
          เท่านี้ผมก็มีงานให้ทำเพื่อฆ่าเวลา
          ‘‘เอาล่ะ ร่างแยกทุกคนแบ่งการทำงานเป็นสามหน่วย หนึ่งหน่วยขุดหลุม สองหน่วยวัตถุดิบ สามหน่วยการสร้างและกับดัก ส่วนกำลังคนพวกนายก็แยกร่างกันเอาเอง งานนี้ไม่ต้องเร่งรีบเพราะถ้าเร่งมากงานมันจะออกมาไม่ดี เข้าใจที่ผมพูดไหม ’’ 
          ผมมอบหมายงานให้กับเหล่าร่างแยก 
          ‘‘อืม’’ 
          ‘‘รับทราบ’’ 
          ‘‘เข้าใจแล้ว’’ 
          เหล่าร่างแยกตอบกลับมาอย่างเย็นชาและแยกย้ายกันไปปฏิบัติงานตามที่ตนได้รับมอบหมาย 
          เมื่อเสร็จสิ้นทุกอย่างผมก็เปิดร้านค้าขึ้นมา แล้วก็พบว่าสะสมDPมาได้จำนวนหนึ่งแล้ว 
          ผมตั้งค่าให้ระบบร้านค้าแสดงแต่สิ่งที่ผมสามารถที่จะซื้อได้ ซึ่งในจำนวนเหล่านั้นมีสไลม์และก็อบลินแสดงอยู่ด้วย 
          สไลม์ราคา 10 DP ส่วนก็อบลินราคาอยู่ที่ 100 DP 
          ผมครุ่นคิด 
          ‘‘สไลม์งั้นเหรอซื้อมาตอนนี้ก็มีแต่จะเสียเปล่า แต่ก็อบลิน... จะสามารถแพร่พันธุ์แบบในนิยายได้ไหมนะ’’

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 159 ครั้ง

2 ความคิดเห็น

  1. #19 dyhdyrydyydr (@dyhdyrydyydr) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 23 มีนาคม 2562 / 17:26

    เริ่มเห็นลางว่าโซลจะใช้ร่างแยกไปจับคนมาให้ก็อบลินยังไงก้ไม่รู้หริอคิดไปเอง555

    #19
    0
  2. #18 Sebastian8845 (@Sebastian8845) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 23 มีนาคม 2562 / 16:24
    เริ่มมีดาร์คละๆเเต่ สไลม์ไม่ได้กากนะถ้าเอามาละลองให้มันหาทางเเพร่พันธุ์มันจะทำหน้าที่ตัวล่อดีมากละก็ทำให้คนรู้ว่าดันนี้มันง่ายๆพอปรับๆเรื่อยๆจนกลายเป็นดันที่โหดที่สุดโดยมีหน้าตาที่อ่อนเเอที่สุดได้นะ
    #18
    10
    • #18-1 คุโระซัง (@Kiritoname2017) (จากตอนที่ 15)
      23 มีนาคม 2562 / 16:30
      ตอนนี้โซลกำลังเน้นความปลอดภัยอยู่ ในตอนที่บอกว่าสไลม์ซื้อมาตอนนี้ก็มีแต่จะเสียเปล่า ก็เหมือนกับสิ่งของที่ซื้อมาแต่ยังไม่ได้ใช้ประโยชน์
      #18-1
    • #18-3 คุโระซัง (@Kiritoname2017) (จากตอนที่ 15)
      23 มีนาคม 2562 / 16:35
      แบบนั้นซื้อชุดและให้ร่างแยกปลอมตัวเป็นมอนสเตอร์มันจะมีประสิทธิภาพกว่า
      #18-3