ถูกอัญเชิญไปเป็นผู้กล้าที่ต่างโลก แล้วไหงผมถึงกลายเป็นดันเจี้ยนมาสเตอร์กันล่ะครับ

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 14,653 Views

  • 270 Comments

  • 605 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    2,813

    Overall
    14,653

ตอนที่ 14 : บทที่ 13 : เกือบตาย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1482
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 163 ครั้ง
    23 มี.ค. 62



          ดันเจี้ยนชั้นที่สาม 
          ต้นแบบ 
          หลังจากที่สั่งให้ร่างแยกติดตามพวกนักผจญภัยไป ผมก็ได้รับรู้มาหลายเรื่องเลยล่ะ 
          เพราะร่างแยกของผมจะคอยส่งข้อมูลมาให้ตลอด
          ทั้งการอัญเชิญผู้กล้าของอาณาจักรบริทาเนีย ทั้งการมีอยู่ของเทพปีศาจทั้งห้าตนที่เคยปรากฎตัวขึ้นเมื่อในอดีต 
          แต่เทพปีศาจทั้งห้ามันดูคุ้นหูมาก เหมือนกับว่าผมจะเคยได้ยินที่ไหนมาก่อน 
          เรื่องราวเริ่มต้นโดยการปรากฎตัวของประตูมิติจากต่างโลกที่ใจกลางเมืองหลวงของอาณาจักรที่ล่มสลาย ประตูมิติได้ถูกเปิดออกพร้อมกับการมาถึงของเทพปีศาจทั้งห้า 
          เทพปีศาจจักรกลมรณะ เทพปีศาจสี่ตา เทพปีศาจแห่งเสียงเพลง เทพปีศาจแห่งความโอ้อวด เทพปีศาจแห่งการเพาะปลูก
          เทพปีศาจทั้งห้าได้ออกสร้างความวุ่นวายไปทั่วโลกก่อเกิดเป็นยุคสมัยแห่งความหวาดกลัว โดยเฉพาะเทพปีศาจจักรกลมรณะและเทพปีศาจแห่งเสียงเพลง 
          เทพปีศาจจักรกลมรณะได้เปลี่ยนทุกอย่างให้กลายเป็นแป้งทอดและกลืนกินเข้า ส่วนเทพปีศาจแห่งเสียงเพลงนั้นชอบร้องเพลงไปทั่ว ใครก็ตามที่ได้ยินเพลงของเขาก็จะกลายเป็นคนวิปลาส 
          เทพปีศาจสี่ตาได้ใช้ของวิเศษของเทพปีศาจจักรกลมรณะก่อความวุ่นวายไปทั่ว วีรกรรมที่เลวร้ายที่สุดคือการเปลี่ยนเผ่ามังกรที่สูงส่งและเต็มไปเปี่ยมได้ด้วยสติปัญญาให้กลายเป็นสัตว์ร้ายป่าเถื่อนที่ทำตามสัญชาตญาณ เป็นความอัปยศอดสูของเหล่ามังกรที่เหลือรอด 
          เทพปีศาจแห่งการเพาะปลูก ตัวของเธอนั้นชอบมันเผาเป็นที่สุด เธอจึงบังคับให้ทั้งโลกปลูกแต่มันจนทำให้หลายชีวิตต้องตกตายเพราะความเบื่อหน่าย ยิ่งกว่านั้นคือการสูญพันธุ์ของสัตว์และพืชจำนวนมากเพราะระบบนิเวศเสียหายเป็นวงกว้าง ว่ากันว่าในสมัยนั้นทุกหนแห่งจะเต็มไปด้วยมันราวกับเป็นพืชหญ้า 
          เทพปีศาจแห่งการโอ้อวด เป็นฝันร้ายของทุกชีวิตในยุคสมัยนั้น เล่ากันว่าใครที่พบเจอกับเทพปีศาจแห่งการโอ้อวดจะถูกจับเข้าห้วงแห่งการทรมานจนตาย          
          แต่เทพปีศาจทั้งห้าก็ถูกปราบลงและหายตัวไปอย่างไร้ร่องลอยด้วยฝีมือของราชันผู้กล้าแห่งรุ่งอรุณ เดคิสุงิ 
          ตำนานได้บอกว่าราชันผู้กล้าได้ตกตายไปพร้อมกับเหล่าเทพปีศาจทั้งห้า ในก่อนที่จะตายปีศาจจักรกลมรณะได้ระเบิดตัวเองเพื่อที่จะลากราชันผู้กล้าไปด้วย เพราะแรงระเบิดเลยทำให้ของวิเศษของเทพปีศาจจักรกลมรณะลอยกระจัดกระจายไปทั่วโลก 
          ซึ่งตรงนี้เป็นสิ่งที่ผมสนใจ 
          เรน่ายังเล่าต่ออีกว่า ผ้าคลุมศักดิ์สิทธิ์ที่มีความสามารถสะท้อนการโจมตีทุกอย่างได้ ที่โบสถ์ศักดิ์สิทธิ์ครอบครองอยู่ก็เป็นของวิเศษของเทพปีศาจจักรกลมรณะ 
          การะนั้นสิ่งที่ผมสนใจไม่ใช่อันนั้น 
          แต่เป็นตาลปัตร ของวิเศษที่เทพปีศาจสี่ตาใช้มันสร้างความอับยศให้กับเผ่ามังกร 
          ผมคิดว่าถ้าใช้มันกับเบลจะทำให้เธอกลายเป็นผู้เป็นคนขึ้น 
          ผมรู้สึกได้ถึงการเคลื่อนไหวบริเวณอก ตอนนี้เบลกำลังจะตื่นขึ้นซึ่งเป็นสัญญาณการเริ่มต้นภารกิจสร้างความปลอดภัยให้กับดันเจี้ยน 
          เพราะในคู่มือมันไม่ได้บอกว่าสามารถต่อเติมดันเจี้ยนได้เองโดยไม่ใช้ระบบร้านค้า แต่ตลอดสามวันมานี้ผมก็เริ่มทดสอบอะไรหลายอย่าง 
          ผมลองใช้ร่างแยกขุดดินซึ่งก็สามารถที่จะขุดได้ แต่ซักพักดันเจี้ยนก็เริ่มที่จะฟื้นฟูตัวเองโดนใช้ค่าDPไปเองอย่างอัตโนมัติ 
          ผมจึงต้องรอเบลให้ตื่นขึ้นและก็ถามว่าสามารถหยุดกระบวนการนี้ได้ไหม ถ้าได้ผมก็จะเริ่มสร้างกับดักโดนทันที 
          แต่ก่อนหน้านั้นผมก็ได้เตรียมการเอาไว้หมดแล้ว โดยการให้ร่างแยกไปตัดไม้มา 
          ซึ่งผมก็ค้นพบว่าการตัดไม้ก็ให้ค่าประสบการณ์เหมือนกัน ผมเลยสั่งให้ร่างแยกตัดไม้มาตลอดหลายวันเลยล่ะ ผมจึงแข็งแกร่งขึ้นอย่างเท่าทวีคูณ 
          ส่วนอาหารการกินเพราะผมเป็นมนุษย์ทดลองถึงจะไม่กินเป็นเดือนก็ไม่มีปัญหาอะไรอยู่แล้ว 
          ‘‘งืม..’’ 
          เบลลืมตาตื่นขึ้นอย่างงัวเงี่ยและทำท่าทีว่าจะหลับต่อ ผมที่เห็นเลยช่วยปลุกให้ตื่นโดยการดีดหน้าผาก 
          ‘‘โอ๊ย! ทำเค้าทำไมอ่ะ’’ 
          เบลกุมหน้าผากและกล่าวถามในขณะที่น้ำตาซึม  
          ‘‘มีเรื่องอยากถาม’’
          ‘‘จะถามอะไรเค้า? นายทำให้เค้าเกือบตายเลยนะรู้ไหม เค้าไม่บอกหรอก’’ 
          ‘‘เกือบตาย?’’ 
          ผมถามออกไปอย่างสงสัย ผมแค่ดีดหน้าผากไปเองนะ 
          ‘‘ใช่น่ะสิ ความทนทานของเค้าลดไปต่ำกว่าหนึ่งในสิบเลยนะรู้ไหมเมื่อกี้อ่ะ’’ 
          ‘‘ฮะ แค่ดีดหน้าผากเองเนี้ยนะ’’
          ‘‘เค้าน่ะเป็นส่วนที่เปราะบางของดันเจี้ยน โชคยังดีที่เค้าอัพเกตความทนทานให้เป็นระดับหนึ่ง ไม่งั้นการโจมตีเมื่อกี้คงทำเค้าตายไปแล้ว’’ 
          เบลกล่าวอย่างภูมิใจ 
          ‘‘ทำไมไม่บอกก่อนล่ะ’’ 
          ‘‘ก็นายไม่ถามเค้านิ’’  
          ‘‘ผมผิดเองแหละ’’ 
          ผมกล่าวพลางถอนหายใจ
          
          
          
         
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 163 ครั้ง

5 ความคิดเห็น

  1. #222 Kuroshio (@mooky-1234) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 29 เมษายน 2562 / 00:42
    โดเร---และผองเพื่อน....สินะ
    #222
    0
  2. #78 Fikusa (@famedragonoy) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 8 เมษายน 2562 / 09:11
    ทำไมเทพปีศาจมันคุ้นๆฟะ มันติดอยู่ที่ปลายลิ้นพูดไม่ออก
    #78
    0
  3. #25 masterpasu123 (@masterpasu123) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 27 มีนาคม 2562 / 16:13

    หนูตัวเดียวก็ชนะเทพจักกลละไม่เห็นน่ากลัวเลย5555


    #25
    2
    • #25-1 คุโระซัง (@Kiritoname2017) (จากตอนที่ 14)
      27 มีนาคม 2562 / 16:15
      คนละตัวกันแล้วครับ ตัวนี้ไม่กลัวหนู
      #25-1
    • #25-2 ไลน์แบ็คเมล (@sonicthander) (จากตอนที่ 14)
      6 พฤษภาคม 2562 / 09:29
      แต่ถ้าเป็นตัวเดียวกันผมว่ายิ่งน่ากลัวนะครับ ลองนึกดูนะครับถ้าไม่มีใครห้ามจะความชิบหายจะขนาดไหน
      #25-2
  4. #21 kun010 (@kun010) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 25 มีนาคม 2562 / 12:46
    ปวดหัวกับเทพปีศาจ มีผ้าคลุมสะท้อนกลับด้วย

    โอยยยยย
    #21
    0
  5. #15 phet034 (@phet034) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 22 มีนาคม 2562 / 19:59
    โดเรม่อน=จักรกล
    โนบิตะ=สี่ตา
    ไจแอน(เขียนถูกป่าววะ)=ร้องเพลง
    ซึเนโอะ=โอ้อวด(อวดรวย)
    ชิสูกะ=เพาะปลูก
    เดชิสุงิ=ผู้กล้า
    #15
    1