ถูกอัญเชิญไปเป็นผู้กล้าที่ต่างโลก แล้วไหงผมถึงกลายเป็นดันเจี้ยนมาสเตอร์กันล่ะครับ (ฉบับเก่า)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 15,049 Views

  • 270 Comments

  • 597 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    294

    Overall
    15,049

ตอนที่ 10 : บทที่ 10 : เจ้าเมืองคนใหม่

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1708
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 181 ครั้ง
    20 มี.ค. 62



          ร่างแยกที่หนึ่ง ระหว่างเดินทางไปเมืองชายแดน 
          ขณะที่เดินตรวจสอบรอบบริเวณดันเจี้ยนในระยะห้าร้อยเมตร ผมก็พบกับกลุ่มนักผจญภัยเข้า 
          เป็นกลุ่มชายหญิงสี่คน ชายหนึ่งและหญิงสาม แถมยังดูเหมือนว่าพวกเขาทั้งสี่เป็นคนรักกัน 
          ผมร่วมเดินทางกับพวกเขามาได้ระยะหนึ่งหนึ่งแล้ว ตลอดทางผมก็คอยถามและสืบข้อมูลอย่างแนบเนียม 
          ผมได้รู้ข้อมูลสำคัญหลายอย่างเลยทีเดียว 
          ถึงจะเป็นโลกแห่งดาบและเวทมนตร์ แต่จอมเวทกลับเป็นสิ่งหายาก อัตตราเฉลี่ยคือในหนึ่งร้อยคนจะมีจอมเวทแค่เพียงหนึ่งคน 
          กระนั้นเหล่าผู้คนธรรมดาก็ใช้เวทได้เหมือนกัน มันถูกเรียกว่าเวทชีวิตประจำวัน 
          เป็นเวทที่กินพลังน้อยและไม่มีประโยชน์ในการต่อสู้ ส่วนมากมักจะใช้กันเพื่ออำนวยความสะดวก ขอแค่รู้คำร่ายและมีมานาเพียงพอแม้แต่เด็กหนึ่งขวบก็สามารถที่จะใช้ได้ 
          เวทมนตร์ในโลกนี้เป็นระบบการร่ายคำแบบคาถา พวกเวทระดับต่ำจะใช้ภาษาอะไรก็ได้ในการร่าย แต่เวทระดับกลางขึ้นไปจะต้องใช้ภาษาเดียวกับผู้ที่คิดค้นขึ้น 
          เพราะนั่นเป็นกฎของโลกใบนี้
          แต่ก็มีข้อยกเว้นอยู่เหมือนกันกับเวทต้นแบบที่คิดค้นขึ้นมาเอง ไม่จำเป็นต้องร่ายคำขอแค่คิดและมีมานาเพียงพอก็สามารถที่จะใช้ได้ 
          ว่ากันว่าเหล่าจอมเวทระดับตำนานมักจะใช้เวทที่ตัวเองคิดค้นขึ้นเอง ในการต่อสู้และการสู้รบ เพราะแค่เสี้ยววินาทีก็เป็นตัวตัดสิ้นผลแพ้ชนะได้ 
          ซึ่งในส่วนนั้นผมก็เห็นด้วย 
          การใช้เวทนั้นยากเย็นเลยไม่เป็นที่นิยม แต่ก็เป็นที่ต้องการของทุกขุมอำนาจ 
          กระนั้นก็ยังมีวิธีรัดอยู่ นั่นก็คือหนังสือทักษะ เป็นหนึ่งในสิ่งที่หายากและเป็นที่ต้องการอย่างล้นหลามซึ่งสามารถดรอปได้จากดันเจี้ยน 
          หนังสือแต่ละเล่มจะบรรจุทักษะและสามารถใช้ได้เพียงแค่ครั้งเดียว ขอแค่ได้รับมาและเรียนรู้มันก็สามารถใช้เวทได้ เพราะมันเป็นเหมือนกับทักษะเรียกใช้ในเกม 
          แต่ก็มีข้อเสียอยู่ตรงที่จะไม่สามารถดันแปลงและย่อคำร่ายได้ ถือเป็นข้อเสียร้ายแรงของทักษะจำพวกนี้ 
          ‘‘นี่โซลทำไมนายถึงได้ไปหลงป่าเข้าล่ะ’’ 
          เมื่อเห็นบรรยากาศเงียบและชวนอึดอัด ชายหนุ่มผู้มีเส้นผมสีดำและดวงตาสีดำ ที่ผมคิดว่าน่าจะเป็นคนญี่ปุ่น เพราะท่าทางและมารยาท  
          คุโรกิก็เริ่มต้นการสนทนากับผม
          ‘‘้ผมหนีออกจากเมืองมาน่ะครับ’’  
          ‘หลบหนี?’’
          คุโรกิทำหน้าประหลาดเพราะไม่เข้าใจที่ผมสื่อ ชิโรเนะเพื่อนสมัยเด็กของคุโรกิก็ถามขึ้นด้วยความสงสัย 
          ‘‘นายไปทำอะไรผิดมาเหรอ? แต่พ่อค้าอย่างนายก็ไม่น่าที่จะพลาดนะ’’ 
          พวกเขาถูกผมหลอก จึงเข้าใจว่าผมเป็นพ่อค้าจากแดนไกล 
          ผมเงยหน้ามองฟ้า ทำสายตาเหม่อลอยห้วนรำลึก 
          ‘‘ไม่ใช่หรอก’’ 
          ผมตอบกลับและทำท่าถอนหายใจ 
          คราวนี้คุโรกิเป็นคนถาม              
          ‘‘แล้วนายหนีออกมาทำไมล่ะ’’ 
          ผมตอบกลับในขณะที่อยู่ท่าเดิม เงยหน้ามองฟ้า
          ‘‘เมืองของผมน่ะเมือก่อนเป็นแหล่งท่องเที่ยวชื่อดัง แต่ตอนนี้มันได้เปลี่ยนไปเป็นเมืองแห่งการค้าตั้งแต่เจ้าเมืองคนใหม่มาปกครอง’’ 
          ‘‘นั่นน่าจะเป็นผลดีกับพ่อค้าอย่างนาย?’’ 
          เรน่าสาวผู้หยิ่งยโสและทะนงตน เกิดรู้สึกสนใจและมาร่วมวงด้วย 
          ผมถอนหายใจอีกครั้ง
          ‘‘มันไม่ใช่อย่างที่เธอคิดหรอก เมื่อเจ้าเมืองคนใหม่ขึ้นมาปกครองเพื่อนร่วมงานของผมก็ขายบ้านขายที่ดินและขายทุกอย่างที่มีเพื่อใช้หนี้เพราะกิจการขาดทุนย่อยยับ เมื่อเดือนก่อนเองเจ้านั่นก็เพิ่งไปขายอวัยวะ แต่ก็อยู่ได้ไม่นานก็พลันตัวไปขายบริการแทน’’ 
          ‘‘แล้วนายล่ะ ขายอะไรไปมั่ง’’ 
          คุโรกิถามด้วยใบหน้าหวาดกลัว 
          ชิโรเนะเงียบและตัวสั่น เรน่าไม่แสดงอะไรเพราะไม่ใช่เรื่องของตัวเอง ส่วนคุนะสาวยันที่หลงรักคุโรกิก็สถบด่า 
          ‘‘เป็นเจ้าเมืองที่ห่วยแตกมากค่ะ’’ 
          ผมยิ้มแห้ง 
          ‘‘ผมไม่ได้ขายอะไร แต่หยุดทำกิจการทั้งหมด’’ 
          ‘‘ทำไมงั้นล่ะ?’’ 
          เรน่าถามขึ้น ส่วนพวกคุโรกิก็กำลังรอฟังอยู่อย่างสนใจ
          ‘‘ทุกสี่ปีจะมีเจ้าเมืองคนใหม่เข้ามาปกครองโดยผ่านระบบเลือกตั้งน่ะ ผมคิดว่ามันอาจจะมีปาฏิหาริย์อยู่ก็ได้ ได้เจ้าเมืองปกครองดีเขาอาจจะทำให้เมืองกลับมาเป็นแบบเดิมและดียิ่งกว่าเดิมได้ ถ้ามันเป็นจริงผมไม่อยากมานั่งเสียใจทีหลัง’’ 
          ‘‘สมแล้วที่เป็นพ่อค้า’’ 
          เรน่ากล่าวชื่นชม 
          ผมยิ้มและเกาแก้มแก้เขิน แน่นอนว่าทั้งหมดนั้นเป็นการแสดง
         
          
         
          
          
         
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 181 ครั้ง

11 ความคิดเห็น

  1. #220 Kuroshio (@mooky-1234) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 29 เมษายน 2562 / 00:33
    ........อืม ....4 ปี
    #220
    0
  2. #204 YukiKiyu (@YukiKiyu) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 27 เมษายน 2562 / 14:56
    เจ้าเมืองคนนี้ใช่ที่ซื้อเรือดำน้ำ กับค้มครองหมารึปล่าว?
    #204
    0
  3. #74 Fikusa (@famedragonoy) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 8 เมษายน 2562 / 09:00
    ไม่หรอก เจ้าเมืองคนนั้นจะอยู่ไปตลอดกาล!!!!!
    #74
    0
  4. #28 champ0012 (@Champ001) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 29 มีนาคม 2562 / 06:08
    ไม่ใช่!!เจ้าเมืองคนใหม่จะอยู่ไปตลอดกาลลลลล
    #28
    0
  5. #20 kun010 (@kun010) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 25 มีนาคม 2562 / 12:34
    ฮึมมมมม......เลือกตั้ง4ปี...ฮึมมมมมมม...
    #20
    0
  6. #11 0946153616 (@0946153616) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 21 มีนาคม 2562 / 11:29
    เจ้าเมือง(สส)(นายก)เปลี่ยนทุกทุก4ปีมันคุ้นคุ้นเหมือนเคยได้ยิน5555
    #11
    0
  7. #10 Sebastian8845 (@Sebastian8845) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 20 มีนาคม 2562 / 21:31
    Level up อาชีพนักเเสดงละคร
    Level up อาชีพนักต้มตุน
    #10
    9
    • #10-1 คุโระซัง (@Kiritoname2017) (จากตอนที่ 10)
      20 มีนาคม 2562 / 21:37
      ก็นักฆ่านี่เนอะ
      #10-1
  8. #9 Belief in black (@0toomtoom0) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 20 มีนาคม 2562 / 20:29
    ชอบๆๆ555
    #9
    0
  9. #8 Alan_Walker (@Alan_Walker) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 20 มีนาคม 2562 / 20:08
    เดี๋ยวสิ! เดี๋ยว-เมืองที่ว่ามันเป็นส่วนไหนของโลกแห่งนั้นกันแน่!!
    #8
    5
    • #8-1 คุโระซัง (@Kiritoname2017) (จากตอนที่ 10)
      20 มีนาคม 2562 / 20:09
      มันเป็นเรื่องแต่งที่โซลสร้างขึ้นครับ
      #8-1
    • #8-5 คุโระซัง (@Kiritoname2017) (จากตอนที่ 10)
      20 มีนาคม 2562 / 20:13
      เนอะ~~~
      #8-5
  10. #7 dyhdyrydyydr (@dyhdyrydyydr) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 20 มีนาคม 2562 / 20:07

    การปกครองแบบนี้ เอ้มันยังไงกันนะ เหมือนเคยเห็นที่ไหน https://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/bb-12.png

    #7
    1
  11. #6 LoveAnd_Devil_02 (@LoveAnd_Devil_02) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 20 มีนาคม 2562 / 19:24
    ทำไมการปกครองมันคุ้นๆนะ!!
    #6
    3
    • #6-2 phet034 (@phet034) (จากตอนที่ 10)
      20 มีนาคม 2562 / 19:36

      คุกๆๆๆๆๆๆๆประยุ-----
      #6-2
    • #6-3 คุโระซัง (@Kiritoname2017) (จากตอนที่ 10)
      20 มีนาคม 2562 / 19:38
      เค้าไม่รู้เรื่องน้า นิยายเป็นเรื่องแต่ง ทำให้จินตนาการกลายเป็นตัวหนังสือ
      #6-3