[Fic Conan โคนัน] หน้ากากหมายเลขศูนย์ Kamen no Zero (ย้อนอดีตอามุโร่ Amuro Touru)

ตอนที่ 22 : สงครามรหัสลับ ภาคปัญหา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 138
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 12 ครั้ง
    1 พ.ค. 63

22 The code war part I


ดวงจันทร์ทอแสงโค้งต่ำลงฟากฟ้าดำมืดทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ ใบหน้าครึ่งเสี้ยวของมันดูยิ้มเยาะใครบางคน แสงอ่อน ทะลุผ่านกระจกสูงของบ้านไม้เบิร์ชเผยให้เห็นเงามืดเคลื่อนตัวอยู่บนบ้านชั้นบน 


ไม่มีทางเลือก คงต้องบุกเข้าไปแล้ว  


Amuroนอนหลับสนิทอยู่บนเตียงกว้าง6ฟุต เสื้อผ้าจากการปฏิบัติงานเมื่อคืนยังกองอยู่ปลายเตียง ผ้าม่านปิดหน้าต่างสูงจรดเพดาน แสงสีแดงบอกเวลา4.25จากนาฬิกาดิจิตอลโดนหนังสือกางบังเอาไว้อย่างลวก  


น้ำหนักยวบบนเตียงเป็นสิ่งแรกที่ทำให้เขารู้สึกตัว ประสาทสัมผัสที่ฝึกมาดีสั่งให้เขาล้วงเข้าไปใต้เตียงฉวยปืนพก แต่ช้าไปแล้ว 

เสี้ยววินาทีต่อมาที่ลืมตาขึ้นร่างของเขาโดนเขย่าไปมาอย่างแรง 


ตื่นค่ะ ด่วน เสียงตื่นตระหนกของ光るดังเข้าโสตประสาทการรับฟัง 


โอย...อะไรครับ” Amuroงัวเงียขณะแอบกดล็อกปืนซ่อนตามเดิมผมบอกแล้วไงว่าไม่ให้เข้ามาห้องผมตอนกลางคืนเขาไม่แน่ใจว่าวันนึงจะเผลอยิงหัวเพื่อนร่วมบ้านเข้าซักวันนึงหรือเปล่า 


ขอโทษค่ะ แต่เคาะแล้วคุณไม่ได้ยินนี่นา นาฬิกาปลุกฉันไม่ดังค่ะ เครื่องออกเจ็ดโมงเช้า光るระล่ำระลัก 


ชายหนุ่มลุกพรวด 


ไม่กี่อึดใจพวกเขาก็นั่งอยู่ใน Mazda RX7 光るคาดเข็มขัดความกังวลเขียนไว้เต็มหน้า 

เหลือเวลาอีกเท่าไหร่


สิบหกนาทีค่ะ


เหลือเฟือแหละ ไม่ต้องกังวลไปนะเขามองหน้าเธอเชิงให้กำลังใจขณะที่พุ่งรถออกไป


ที่เธอกังวลไม่ใช่แค่เรื่องเวลาอย่างเดียว แต่เป็นการขับรถของAmuroต่างหาก


จากการเก็บสถิติในอดีต เธอพอจะรู้แล้วว่าสปีดวันนี้อยู่ระดับเหนือธรรมดา ถ้าเป็นพัดลมหกสปีด นี่คงเป็นพัดลมสปีด20

ถ้าสักวันหนึ่งเขาจะขับรถแซงรถไฟด่วนได้ทันก็จะไม่แปลกใจเลย


รถควงสองรอบก่อนจะดริฟมาจอดในที่จอดรถ ล้อบดคอนกรีตส่งเสียงดังแหลมเล็กจางหายกลายเป็นความเงียบ เหลือแต่เสียงหัวใจเต้นทะลุอกของผู้โดยสาร

光るสูดหายใจเฮือกใหญ่ พยายามจัดผมให้กลับเข้าที่ขณะมองดูนาฬิกา ยังเหลือเวลาอีกสองสามนาที นี่นับเป็นสถิติใหม่ “ขะ...ขอบคุณค่ะ อ้อ...การบ้านที่คุณบอก...”


อ้อใช่ นี่ครับ” Amuroล้วงเข้าไปในกระเป๋ากางเกง หยิบของชิ้นหนึ่งให้รหัสที่คุณตั้งขึ้นทำได้ดีมากเลย คราวนี้ผมเลยจัดหนักขึ้นให้สมน้ำสมเนื้อกันหน่อย




 “ว้าวน่ารักจัง ว่าแต่...นี่เป็นคำใบ้ใช่ไหมคะ


เอ จะใช่หรือเปล่าน๊าชายหนุ่มหัวเราะหน้าเป็น


อามุโร่ซังโหดดดดหญิงสาวโอดครวญขณะพลิกชิ้นส่วนในมือดู


ก็คราวนี้บินไกล กลัวจะเบื่อแย่เลย” ชายหนุ่มหัวเราะ “ไขไม่ได้ก็ยอมแพ้มาแล้วกัน"


เรื่องไร ชั้นจะยอมแพ้” 光るนึกถึงบทลงโทษแล้วส่ายหน้ารัว ถ้าเธอไขรหัสลับไม่ได้จะต้องโดนลงโทษซึ่งก่อนนี้ก็เคยโดนไปทีนึงแล้ว  เธอสงสัยว่าเขาจะลงโทษอะไรคราวนี้ แต่คิดแล้วไม่รู้จะดีกว่า


แล้วก็...ฝาก


เข้าใจแล้วล่ะ แค่วันที่คันซากิไม่มาใช่ไหม” Amuroถอนหายใจเบา อย่างเหนื่อยหน่าย


วันนี้ด้วยนะคะ” 光るหัวเราะแหะ  


ช่วงสายของวัน Amuroต้องมายืนถือสายยางรดสวนผักให้เจ้าของที่ตอนนี้คงอยู่เหนือน่านฟ้าทะเลแปซิฟิกแล้ว แปลงผักของ光るตอนนี้เติบโตสะพรึงมาก รวงข้าวโพดยืนผงาดท้าแดด ลูกอ่อนแตงกวาเกี่ยวเกาะร้านไม้ไผ่อยู่ข้าง พุ่มมะเขือม่วง 光るปลูกแม้กระทั่งดอกทานตะวันที่เขาชอบ ตอนนี้ก้านต้นเริ่มสูงขึ้นเหนืออกเขาแล้ว อีกไม่นานก็คงจะออกดอก  

ชายหนุ่มหลับตาดมกลิ่นแดดจากดินที่ตนรดน้ำอยู่ด้วยความสดชื่น ถึงเขาเป็นคนชอบความสวยงามของธรรมชาติ แต่ไม่ได้หมายความว่าจะชอบมีส่วนร่วมอย่างใกล้ชิด


เพราะคำขอของ光る Amuroจึงเริ่มสอนหญิงสาวถึงประเภทของรหัสลับชนิดต่าง ไปมาก็กลายเป็นการท้าทายกัน โดยแต่ละรอบพวกเขาจะผลัดกันไขรหัสลับของอีกฝ่าย ถ้าหากไขของอีกฝ่ายสำเร็จและทำให้อีกฝ่ายถอดรหัสของตัวเองไม่ได้ก็จะเป็นผู้ชนะ มีสิทธิสั่งให้อีกฝ่ายทำอะไรก็ได้ ซึ่งAmuroเคยชนะอย่างนี้มาแล้วรอบนึง คราวนี้เขาตั้งใจให้ข้อสอบยากขึ้น คิดว่าถ้าแพ้จะได้บังคับให้เธอติดสปริงเกอร์รดต้นไม้ในสวนเสียที


光るนอนอยู่ในเคบินพักผ่อนท้ายเครื่องตาจับจ้องกระดาษพับเป็นรูปเป็ดที่ชูอยู่เหนือใบหน้าของตัวเอง ถึงอยากจะนอนพักก่อนจะต้องเปลี่ยนเวร แต่ในหัวครุ่นคิดแต่เรื่องโอริกามิตรงหน้าจนนอนไม่หลับ


จดหมายรักเหรอเพื่อนร่วมงานที่เพิ่งเข้ามากระซิบถามเล่น แต่แล้วก็เริ่มหัวเราะคิกคักเมื่อเห็น 光るแก้มแดงเรื่อ


ไม่ใช่หรอกค่ะ มีใครที่ไหนจะส่งจดหมายรักแบบนี้กันเธอคลี่กระดาษออกเผยข้อความให้เพื่อนร่วมงานที่ทำตาเยิ้มใส่ตรงหน้า  เนื้อหาส่วนบนของกระดาษข้างหน้าเธอมีแค่บาร์โค้ดเพียงอันเดียว ส่วนล่างเป็นตัวเลขเดี่ยวเรียงเป็นแถวหลายบรรทัดที่ดูจะไม่มีความหมาย 





ถึงจะบอกว่าไม่ใช่ แต่บางครั้ง光るก็อดสงสัยไม่ได้ว่าทำไมชายหนุ่มจะต้องทำอะไรเพื่อเธอขนาดนี้กัน แล้วถ้าหากเนื้อหาในรหัสลับซ้อนนี้เป็น... คิดแล้วหน้าเธอก็ร้อนวาบจนต้องดึงผ้าห่มขึ้นมาปิดเอาไว้


บาร์โค้ดเหรอ แปลกแฮะเพื่อนแอร์ตั้งคำถามก่อนจะปิดไฟเหนือศีรษะเพื่อเข้านอนว่าแต่วันพรุ่งนี้ฮิคารุไปช้อปปิ้งกันหน่อยนะ มีโปรแกรมหรือยัง” 


光るส่ายหน้าใต้ผ้าห่มก่อนจะเอื้อมมือไปปิดไฟ หัวยังครุ่นคริดกับรหัสตรงหน้า


Amuroบอกว่าจะต้องไขรหัสให้ได้ก่อนที่เธอจะออกจากเมลเบิร์น เมื่อพบกันจะต้องโชว์หลักฐานให้เขาดู 光るกลิ้งไปมาใต้ผ้าห่ม มีแต่การบ้าน การบ้าน เต็มไปหมดเลย อาจารย์อิเบโชกะ โนเตะที่เธอกำลังฝึกงานด้วยก็ให้การบ้านแปลงงานประพันธ์เป็นบทละครมาทำเหมือนกัน 


光るหลับตาเอามือจิ้มหัวทำท่าใช้สมองแบบอิ๊กคิวซัง


ต๊อก ต๊อก ต๊อก...


ได้ผล


光るหลับผล๋อยไปในที่สุด


…….


ขณะที่เดินอยู่ในห้างเดวิทโจนส์ในตัวเมืองเมลเบิร์นกับเพื่อนร่วมงาน 光るก็ยังไม่วายถือกระดาษแผ่นนั้นจ่อหน้า

เป็นไปได้ไหมว่ามันจะเป็นบาร์โค้ดของสินค้าอะไรบางอย่างน่ะเพื่อนสาวออกความเห็นขณะเลือกดูชุดชั้นในเซ็กซี่ร้านBras n Thingsที่กำลังลดราคาใหญ่


ไม่หรอก ลองเอาไปเช็คดูในร้านซูเปอร์ใหญ่ เครื่องยิงอ่านไม่ได้เลย” 光るตอบ 


บาร์โค้ดเป็นการใช้เส้นขาวดำแทนค่าตัวเลข เธอเช็คดูแล้ว บาร์โค้ดในโลกมีมาตรฐานสากลหลายแบบ เอาแค่UPC กับEANก็รวมกันได้เจ็ดรูปแบบแล้ว เมื่อวานเธอลองอ่านดูข้อมูลในอินเตอร์เน็ตจนมึน ไม่รู้สึกว่ามาถูกทางเลย...


光るเงยหน้าอีกทีก็ชนเข้ากับแผ่นหลังกว้างของใครบางคน


อูย... กระดาษ เธอรีบควานหากระดาษที่หลุดมือไปอยู่ที่พื้น เมื่อจะหยิบมันขึ้นมา มีมือหนึ่งฉวยมันไปดู


นี่มันอะไรเหรอชายในเสื้อโค้ตสีเทากับผ้าพันคอลายสับปะรสขยับแว่นกันแดดมองกระดาษตรงหน้ารหัสลับนี่นา 


คาจิซัง มาได้ยังไงคะเนี่ยเธอกวาดตามองชายตรงหน้าพลางหรี่ตาลงเล็กน้อยด้วยสายตาดูแคลนคุณนี่นะ...ลามกไม่เปลี่ยนเลย


คาจิมองตามสายตาสาว光るจึงเห็นว่ามันจ้องไปที่มืออีกข้างของเขาที่กำลังกำบราลูกไม้สีแดงเข้มอยู่ เขารีบแอบมันไว้ข้างหลัง  “นี่น่ะเหรอ ฮ่า ว่าจะซื้อไปฝากน้องสาวน่ะ” 


ว่าแต่คุณรู้ได้ยังไงว่ามันเป็นรหัสลับ แล้ว...” 光るกลั้นใจรู้ความหมายของมันไหนคะแล้วเธอก็ต้องตาโตเมื่อเขาพยักหน้าได้ไง ฉันคิดมาเกือบสองวันแล้ว


ฮร่าเร๊อะ ถ้ายังไงจะบอกให้ก็ได้ถ้าคืนนี้เธอไปหาชั้นที่ห้องชายเคราหรอมแหรมพูดขณะยกกระดาษขึ้นบังหน้าตาหลือบมองไปนอกร้าน ที่หญิงสาวไม่เห็นก็คือมิตสึกิที่ตอนนี้กำลังแอบอยู่หลังต้นเสาใหญ่นอกร้าน "ฮะ ฮะ ล้อเล่นหรอกนะ อย่าชกกันสิ ว่าแต่มันง่ายมากเลยถ้าจับหลักได้ นี่มันก็แค่...”


หยุดก่อนค่ะ” 光るร้องห้ามเสียงดังจนหลายคนหันมามอง 


ชายตรงหน้ารีบพา光るย่อตัวหลบหลังราวชุดคลุมอาบน้ำฮิคารุคุงเบา หน่อยได้ไหม ฉันไม่อยากจะทำตัวเป็นจุดเด่นคาจิกระซิบ


ขอโทษค่ะเธอเพิ่งจะถึงบางอ้อว่าการที่เขาแต่งตัวฉูดฉาดไร้รสนิยมอย่างนี้เสมอก็เพราะไม่อยากจะทำตัวเป็นจุดเด่นนั่นเอง 

แต่ว่าฉันขอลองไขรหัสลับด้วยตัวเองดูดีกว่า นี่เป็นการบ้าน ฉันไม่อยากจะขี้โกง แต่ว่า...” ตาหล่อนเป็นประกายขอคำใบ้หน่อยได้ไหมคะ


อู้ย เธอนี่มันเรื่องมากจริงเขาเกาหัว  

ที่จริงแล้วบาร์โค้ดสินค้ามันก็เป็นรหัสโค้ดอย่างหนึ่งน่ะแหละ จะถอดโค้ดลับได้ต้องมีตารางตีความใช่ไหม

เมื่อหญิงสาวรายงานว่าเครื่องแสกนอ่านโค้ดไม่ออกไม่เอาเครื่องสิ ถ้าทำแบบแมนนวล จะหาตัวตารางตีความได้ยังไง


ชั้นลองเข้าไปหาดูในคอมของโรงแรมแล้วค่ะ ถ่ายรูปเก็บไว้ด้วยเธอเปิดโทรศัพท์แบบพับโชว์รูปในมือถือให้ดู


คาจิชะโงกหน้ามองมือถือไปหาตารางอื่นดีกว่า แต่ในส่วนที่สอง...ถ้ายังนึกไม่ออกก็ให้เปิดมือถือดูบ่อย ก็แล้วกัน” 


แค่นี้เหรอคะ คำไบ้


แค่นั้นแหละ ไม่อยากขี้โกงไม่ใช่เหรอ"

เมื่อเห็นสีหน้าไม่พอใจของ光る 

อ่ะ อีกตัวนึง เรามาดูกายภาพของบาร์โค้ดกัน เห็นเส้นที่ยาวกว่าเส้นอื่นไหม光るมองตามนิ้วเห็นเส้นเริ่มต้น ตรงกลาง และตรงปลายที่ยื่นอยู่ด้านล่าง "ถ้าไม่ยื่นออกมาอย่างนี้เครื่องแสกนจะไม่รู้ว่าส่วนไหนด้านบนส่วนไหนด้านล่าง เครื่องจะอ่านแต่เส้นสั้นแปลงเป็นตัวเลข ไม่อ่านเส้นยาวเพราะบทบาทของเส้นยาวเป็นแค่กรอบกับตัวคั่น 

ในกรณีของเธอ ไม่ใช่อย่างนั้นนะ ดังนั้นต้องตีความเส้นยาวด้วย รู้ขนาดนี้ยังไงก็ไม่พ้นมือเธออยู่แล้ว ไปละ”  


คาจิพูดจบก็รีบเดินออกนอกร้านไป ก่อนจะรีบกลับมาแขวนบราลูกไม้สีแดงคืนตามเดิมเมื่อเสียงเครื่องตรวจจับสินค้าดังขึ้น


光るครุ่นคิดอยู่แต่คำพูดของมาแชลคาจิจนไม่ได้สนใจคนรู้จักสองคนที่ทำตัวลับ ล่อ นอกร้าน หรือแม้กระทั่งเพื่อนแอร์ที่ยัดชุดชั้นในพร้อมคอร์เซ็ทใส่มือให้เธอเข้าไปลอง เธอนั่งอยู่ในห้องเปลี่ยนเสื้ออยู่นานมือจ้องหน้าจอมือถือ


ต๊อก ต๊อก ต๊อก...


ปิ๊ง


…….




Amuroในเสื้อกล้ามกางเกงสามส่วนยกมือขึ้นบังหน้าขณะมองที่ทางเดินยาวปลายตัวอาคารเบื้องหน้า วันนี้แดดจ้ามาก ภาพของหญิงสาวในชุดเสื้อปกคอสูงเดินมาตามทางเดินใกล้เข้ามาเลื่อย กระเป๋าลากที่ตามหลังมาส่งเสียงครืดคราดสม่ำเสมอยามล้อบดกับพื้นคอนกรีตใต้หลังคาทรงโค้ง 


สวัสดีครับ น่าจะเปลี่ยนชุดก่อนออกมานะเนี่ย” เขาเดินไปหารู้สึกสงสารที่ต้องให้เธอเดินออกจากตึกปรับอากาศ อ้อมอย่างไกลมาที่จอดรถด้านหลังในอากาศร้อนอย่างนี้


แฮ่ ลืมไปค่ะ พอดีที่ออสเตรเลียเป็นหน้าหนาวนี่นะคะ光るที่เหงื่อโชกส่งกระเป๋าให้ก่อนจะล้วงเข้าไปในกระเป๋าสะพาย 

แล้วก็อยากจะรีบให้ไอ้นี่กับอามุโร่ซังด้วยค่ะเธอยื่นกล่องของขวัญมีโบว์ติดอยู่ให้กับเขาด้วยสีหน้าแสนจะภาคภูมิ 


Amuroรับมันมาสำรวจ สีหน้าประหลาดใจฉายออกมาพร้อมรอยยิ้ม 

ดูจากกระดาษห่อของร้านนี่... แสดงว่ารอบนี้เราเสมอสินะ ว่าแต่ข้างใน


ไปเปิดที่บ้านเถอะค่ะ อากาศร้อนอย่างนี้เดี๋ยวมันจะไม่อร่อยพอดี


 เขาใส่กระเป๋าเดินทางไว้ท้ายรถ ขณะประคองกล่องของขวัญขนาดเท่าพ็อคเก็ตบุ๊คเล่มหนาอย่างระมัดระวัง 

งั้นรีบกลับบ้านกันเหอะ


ไม่ต้องรีบมากก็ได้ค่ะหญิงสาวตอบขณะมองที่หน้าปัดรถอย่างหวาด  


เธอซับเหงื่อตามหน้าและไรผมที่ระหน้าผาก ขณะที่ลมเย็นจากหน้ารถให้ความชุ่มชื่นแก่เธอ ชายคนข้าง ผิวปากไปขับรถไปอย่างอารมณ์ดีเป็นพิเศษ


แหม ดีใจที่ได้ของฝากขนาดนั้นเลยเหรอคะ ถ้าอยากได้อย่างนั้น บอกกันตรง ไม่ดีกว่าเหรอคะ เผื่อฉันไขรหัสไม่ออกล่ะ


ฮิคารุซะอย่าง มีหรือจะทำไม่ได้ถึงจะผิดหวังนิด ที่เขาคงต้องรดต้นไม้ด้วยสายยางอีกนาน แต่ยังไงนี่ก็เป็นของขวัญชิ้นแรก


ว่าแต่ เดือนนี้...” 光るเกริ่น


อะไรครับ” 


ไม่มีอะไรค่ะเธอมองหน้าแช่มชื่นของเขาแล้วก็คิดในใจ 

ยังก่อนดีกว่า ขอเตรียมการให้ดีก่อน



---------------------------------


สนทนาท้ายบทกับAnatrina

ก่อนอื่น...

ขอโทษที่ห่างหายไปนานนะคร้าาา //คำนับหงก ๆ//

ต่อมาจะกลับมาโพสต์สม่ำเสมออย่างน้อยก็เดือนนะสองตอนค่ะ


อีกเรื่อง...

ขอท้าคนอ่านให้ลองไขรหัสในตอนนี้ดู (มีของรางวัล)


คำใบ้แรก ให้ลองทำตามคำแนะนำของโคจิสองข้อ โดยเริ่มที่ส่วนล่างของรหัสก่อน

คำใบ้ที่สอง โค้ดลับนี้ไม่เกี่ยวอะไรกับตารางรหัสบาร์โค้ดเลย แต่เป็นโค้ดสากลอีกประเภท

คำใบ้ที่สาม ลองใช้ไม้บรรทัดหรือการ์ดอะไรทาบดู 


DMคำตอบมาทางไรท์ (อย่าโพสต์บนบอร์ดนะ) สำหรับคนที่ตอบได้ถูกก่อน หรือ(ถ้าไม่มีใครตอบได้) ตอบได้ใกล้เคียงที่สุด จะมีแฟ้มพลาสติกลาย Amuro ของแท้จากญี่ปุ่นให้นะคะ

ส่งคำตอบมาก่อนคำเฉลยในบทหน้า วันศุกร์ที่ 1/5/2563 




ลายแฟ้มของรางวัล

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 12 ครั้ง

81 ความคิดเห็น

  1. #58 Fran Melody (@melody-fran) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 19 เมษายน 2563 / 18:39
    ขอกดกรี๊ดก่อนนนนน คุณไรท์อัพแล้ว!
    ปล ขอเรา dm ไปได้มั้ยคะ
    #58
    2