#พี่เดฟศิลปะ {BNior}

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 1,763 Views

  • 27 Comments

  • 157 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    4

    Overall
    1,763

ตอนที่ 7 : ตอนที่ 5 ท้าไปแล้วทำไงได้

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 279
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    3 มิ.ย. 60

ตอนที่ 5 ท้าไปแล้วทำไงได้




"กินอะไรมายังครับ"ผมส่ายหัวแทบจะทันทีพอเรียนเสร็จผมก็ดิ่งมาห้องแทบจะทันที ไม่ได้ว่าคิดถึงมันน่ะ ผมหนีงานสาขามาต่างหาก อย่าไปบอกพี่สาขาผมล่ะ

"เอาผัดมาม่ากับไข่เจียวพอน่ะ"ผมหันไปสั่งพี่มันที่กำลังเดินเข้าครัวไปส่วนตัวผมเองก็มานั่งแหมะที่พื้นแล้วจัดการลำเลียงวัสดุต่างๆเพื่อมาต่อโมเดลส่งอาจารย์ พี่เดฟมันก็กำลังฝึกงานกับแกลลอรี่ของพี่ชายมันเอง เรียกได้ว่านอนอยู่บ้านเฉยๆพี่มันก็ผ่าน แต่จะดูถูกพี่มันก็ไม่ได้น่ะครับพี่เดฟมันก็เก่งมากจริงๆ ไม่มีรางวัลไหนที่พี่มันลงแข่งแล้วจะพลาดเลยสักอย่าง คนอะไรว่ะโคตรเพอร์เฟค

"เสร็จแล้วครับ"เพราะความง่ายของเมนูเลยทำให้ผมไม่ต้องรอนานเท่าไร ผมเดินไปกินอาหารที่พี่มันทำเงียบๆคนเดียวส่วนพี่มันก็เดินไปนั่งประจำที่ แล้วลงมือวาดภาพต่อ ผมมองพี่มันวาดภาพอย่างเพลิดเพลินก่อนจะต้องรีบลุกเอาจานไปล้างแล้วมาต่อโมเดลต่อ ผมกางแปลนงานที่เพิ่งเขียนเสร็จลงแล้วจัดการตัดวัสดุในรูปแบบต่างๆเพื่อนำมาประกอบเป็นชิ้นงาน พี่มันที่เพิ่งวาดภาพเสร็จหันมามองผมเล็กน้อย ก่อนที่คิ้วหนาของพี่มันจะขมวดมุ้น

"จินยองต่อผิดรึเปล่ารู้สึกบ้านไร้สมดุลแปลกๆ"ผมมองหน้าพี่มันงงๆ ผมคิดว่าผมก็ประกอบตามแปลนทุกอย่าง

"ผิดอะไร อาจารย์บอกแปลนกูผ่านน่ะ"ผมยกแปลนบ้านโชว์ที่มุมด้านล่างมีลายเซ็นชัดเจนว่าแปลนที่ผมเขียนนี้ผ่าน

"บางทีบ้านก็ไม่ได้ต้องการแค่ความแข็งแรงเสมอไป ใส่เสาเยอะขนาดนี้จะสร้างตึก 12 ชั้นรึไง"ผมเบ้ปากใส่พี่มันอย่างหมั้นไส้ ปากก็ขมุบขมิบล้อคำพูดที่อีกคนพูด บ้านมันก็ต้องแข็งแรงดิ ผมเรียนมาน่ะครับ

"เห้ยพี่มึงจะรื้อทำไม"ผมรีบห้ามอีกคนทันที นี่คือต่อมาหลายชั่วโมงน่ะเว้ยจะรื้อง่ายๆเลยรึไง แล้วเด็กศิลป์จะรู้ดีกว่าเด็กสถาปัตย์แบบผมได้ไง

"เอาน่าจะต่อให้ดู ถ้าอาจารย์ไม่ให้ผ่านพี่จะยอมเรียกจินยองว่าผัวทั้งวันเลย"ผมที่ฟังแบบนั้นก็อดจะลังเลไม่ได้ คะแนนvsได้แกล้งพี่เดฟ แน่นอนว่าคนอย่างปาร์คจินยองน่ะ ต้องเลือกอย่างหลังอยู่แล้ว เรื่องคะแนนขอแก้ก็จบแต่เรื่องแกล้งไอพี่เดฟนี่ทำได้ยากมากมีโอกาสก็คว้าไว้ครับ

"เตรียมเรียกพี่ว่าผัวได้เลยจะน้อง"ผมยิ้มกวนส่งไปให้มัน พี่มันก็ได้แต่หัวเราะหึหึกลับมา ผมนั่งมองอีกคนที่กำลังตัดวัสดุแล้วนำมาประกอบอย่างขมักเขม้น บ้านที่พี่มันทำมีความเป็นโมเดิร์นแต่ก็ยังมีความเป็นไทยผสมอยู่โดยการแกะสลักลายไทยในบริเวณขอบประตู ตามหลักสถาปัตย์แล้วบ้านที่พี่มันประกอบนั้นถิอว่าสามารถนำไปสร้างเองได้จริงๆเลยครับ

"พี่ขอท้าอะไรอีกข้อน่ะ"ผมเลิกคิ้วขึ้นเป็นเชิงถามว่ามันจะทำอะไร

"ถ้างานมันผ่านจินยองต้องพูดเพราะๆกับพี่"

"ไม่เอา"ผมรีบค้านแทบจะทันที เรื่องอะไรจะรับคำท้า

"ก็ไม่ต้องพูดหวานอะไรแค่ไม่พูดกูมึงก็พอ"ผมหรี่ตามองมันอย่างชั่งใจ

"เออ ก็ได้แต่ถ้างานมันไม่ผ่านมึงต้องเรียกกูว่าผัวต่อหน้าคนในมหาลัยน่ะเว้ย หนึ่งอาทิตย์ไปเลย"พี่เดฟหัวเราหึหึก่อนจะยอมตอบตกลง

"ระดับพี่ไม่เคยไม่ผ่าน"พี่มันพูดอย่างมั่นใจหมั่นไส้แม่งว่ะ

"ถ้ามึงผ่านกูยอมให้เอาเลยครับ"พี่มันเงยหน้าขึ้นมายิ้มจนตาปิด

"แล้วพี่จะรอน่ะครับ คึคึ"พี่มันพูดอย่างอารมณ์ดี ก่อนจะหันไปทำงานต่อ

บางที่ผมเองก็คิดตัวเองแม่งปากดีเกินไปล้ะ ซวยแน่ไอจินยอง TOT

ขณะนี้เวลาตี 2 23 นาที ผมที่ตอนนี้ง่วงเต็มทีแล้วเลยไปฝากร่างกายไว้ที่โซฟา ส่วนพี่มันตอนนี้ก็กำลังวาดแปลนประกอบให้ผมใหม่หรืิอจะพูดว่าเป็นบ้านที่พี่มันออกแบบเองก็ได้

"ง่วงก็นอนไป เดี๋ยวพรุ่งนี้พี่ปลุกเอง"ผมมองหน้าพี่มันที่พูดบอกผมแต่เจ้าตัวเองก็มัวแต่ก้มหน้าก้มตาวาดแปลนบ้าน พอมองพี่มันในโหมดนี้แล้วทำไมรู้สึกว่าพี่มันดูหล่อจังว่ะ ไม่ได้ดิๆ แบบพี่มันนี่เบๆคนหล่อต้องแบบจินยองนี่เลย

 




 

"อ้ะ"ผมสะดุ้งตื่นขึ้นมาบนที่นอนซึ่งคาดว่าคงจะเป็นพี่มันอุ้มมา

"กี่โมงละเนี่ย"ผมมองไปที่นาฬิกาที่บอกเวลาว่าตอนนี้เป็นเวลา 3 โมงกว่าแล้ว ผมบิดขี้เกียจเพื่อไล่ความเมื่อยก่อนจะลุกขึ้นไปอาบน้ำแต่งตัวเพื่อเตรียมเอางานไปส่ง

"ตื่นแล้วหรอพี่กำลังจะตามมากินข้าวเลย"พี่มันเดินเข้ามาตอนที่ผมกำลังทาครีมอยู่พอดี

"นอนบ้างยังเนี่ยมึง"พี่มันส่ายหัวแทนเป็นคำตอบก่อนจะเดินเข้ามากอดผม

"วันนี้พี่ไม่มีงานแล้ว เดี๋ยวค่อยนอนก็ได้"พูดจบมันก็ฟัดลงมาที่แก้มผมเบาๆ

"ส้นตีน"ผมพูดพร้อมตีพี่มันไปทีนึงก่อนจะลุกไปกินข้าวแล้วยัดงานลงกระเป๋า

"ไม่ต้องไปส่งน่ะวันนี้กูจะไปกับไอฮัน มึงไปนอนได้ล่ะ"พี่มันก็พยักหน้าหงึกๆเข้าใจก่อนจะเดินเข้าไปในห้อง พี่มันคงเพลียจริงๆอดหลับอดนอนแบบนี้

ผมถือโมเดลกับแปลนบ้านลงมาที่ตึกด้านล่างก็เจอไอฮันที่จอดรออยู่แล้ว

"โหไอจินยองมึงกะเอาที่ 1 เลยช่ะ"มันพูดพร้อมกับวิ่งมาดูโมเดลของผม

"ห่า กูเชียร์ให้ไม่ผ่านอยู่เนี่ย"

"เต็มแน่ๆมึงเชื่อดิ โคตรสวยขนาดนี้"ผมเบะปากใส่โมเดลอย่างหมั่นไส้ ก่อนจะเร่งรัดให้ไอฮันไปส่งเพราะใกล้เวลาแล้ว

"นายปาร์ค จินยอง"ผมรีบลุกขึ้นทันทีที่อาจารย์เรียกชื่อ ก่อนจะเดินดุ่มๆเข้าไปหาท่าน

"ว่าไงครับ"อาจารย์มองหน้าผมนิดๆก่อนตอบ

"เอางานเธอไปไว้ตรงโต๊ะนั้น มันไม่มีลายเซ็นบนแปลน ผมลืมไปเลยว่าแปลนนี้เป็นแปลนที่พี่มันเขียนให้ใหม่ ผมยกแปลนกับโมเดลไปไว้ที่โต๊ะที่ค่อนข้างรกมากๆเพราะมีโมเดลของแปลนที่ไม่มีลายเซ็นค่อนข้างเยอะมากๆ

พอส่งงานกันเสร็จอาจารย์ก็ไล่พวกเราทุกคนออกมาพร้อมตรวจงาน การทำงานครั้งนี้เรียกได้ว่าเป็นงานคะแนนกลางภาคก็ว่าได้ถ้าใครไมาผ่านก็แก้ได้แต่จะได้คะแนนแค่ครึ่งเดียว

"มาละเว้ย"ไอมาร์คที่พึ่งเรียนเสร็จเดินลงมาจากตึกเรียนก่อนจะทักพวกผมขึ้น ส่วนไอแจ็คกับไอแบคที่เรียนคนละสาขากับไอมาร์คตอนนี้ก็ยังติดเรียนอยู่

"ป่ะๆแดกข้าว"พวกผมพากันเดินไปที่โรงอาหารตึกคณะวิศวะ ที่นี่ค่อนข้างใหญ่กว่าคณะผมเยอะส่วนหนึ่งก็เพราะจำนวนคนของคณะมันด้วยที่เยอะโคตรๆ ถึงมหาลัยผมจะเป็นมหาลัยอินเตอร์ที่ค่าเทอมโคตรแพงก็เถอะ

"เป็นไรมึงหน้ามุ้ยเชียว"ผมถามไอมาร์คหลังจากเราแยกย้ายกันไปซื้อข้าวและแน่นอนว่าไม่ว่ามันจะทำอะไรคนก็มักจะมองหรือสนใจเสมอ มันคนดังของมหาลัยครับ

"แม่งร้านข้าวมันไก่ไม่เปิด"เอาเป็นว่ารู้กันว่ามาร์คคนหล่อแห่งมหาลัยนั้นหลงรักข้าวมันไก่สุดชีวิต

"เออน่ามึงมีอะไรก็แดกๆไปก่อนเหอะ"ผมพยักหน้าเห็นด้วยกับไอฮันเพราะมันไม่มีให้กิน จะไปหาที่ไหนให้มันกิน

"ไม่กูจะกินให้ได้"ไอมาร์คพูดพร้อมกับยกโทรศัพท์มากดโทรหาใครสักคน

"มึงเรียนเสร็จแล้วใช่มั้ย......ไปซื้อข้าวมันไก่ให้หน่อยดิ.....ที่นี่มันปิด กูหิว ไปซื้อมาเลย.....เออกูจะรอกิน"แล้วมันก็วางโทรศัพท์ลงให้ทายน่ะคนที่โดนมันใช้ก็คงไม่พ้นไอแจ็คแน่ๆ

"บางทีกูก็คิดว่ามึงควรจับไอแจ็คทำผัว"

"นั่นดิตามใจมึงขนาดนี้"พูดจบผมกับไอฮันก็หันไปจับมือกันไอมาร์คเบะปากใส่พวกผมก่อนจะยกแก้วน้ำขึ้นไปดูด

"แดกข้าวไปดิพวกห่า"มันเหวี่ยงใส่พวกผมเสร็จก็เล่นโทรศัพท์ต่อ ผมกับไอฮันหันมามองหน้ากันก่อนจะตักข้าวเข้าปาก เออ ไม่แซวก็ได้ว่ะ

รอไม่นานไอแจ็คกับไอแบคก็มาพร้อมกับข้าวมันไก่ของไอมาร์คที่ไอแจ็คถ่อไปซื้อให้ถึงโรงอาหารคณะบริหาร แต่กินข้าวได้ไม่เท่าไรไอแบคมันก็ต้องโวยวายเพราะน้ำที่มันซื้อมาโดนลมพัดหกหมด นี่ก็ลำบากไอแจ็คขี่มอไซไปซื้อมาให้อีก ดูแลดีขนาดนี้แนะนำให้พวกมันถวายตัวเป็นเมียไอแจ็คมันเถอ

"คะแนนอัพโหลดแล้วมึง"ไอฮันที่เล่นโทรศัพท์พูดขึ้น ผมเลยหยิบขึ้นมาบ้าง

"ถ้าคะแนนงานโมผ่านกูเลี้ยงเหล้าพวกมึงฟรีเลย"จบคำพูดไอฮันพวกผมก็ตบมือเฮกันใหญ่ เออดีเลยผมก็ไม่ได้กินมานานแล้วเหมือนกัน ร่างกายมันอยากโดนมากเลยครับ

"เปิดดูเลยๆ"พวกมันพยักเพยิดให้ไอฮันรีบเปิดดู

"ผ่านป่ะมึงๆ"แหม่พอจะได้ของฟรีนี่เชียร์กันใหญ่เลยน่ะ

"เชรดดดด ผ่านเว้ย"ไอฮันกระโดดโลดเต้นจนคนในโรงอาหารหันมามองกันเป็นแถบ

"มึงๆนี่มันชื่อไอจินยองนี่หว่า"ผมชะโงกหน้าไปดูตามที่ไอแบคเรียก ก่อนจะร้องโหวกเหวกบ้าง

"ติดท็อปทรีครับไอสาส"ผมตะโกนเสียงดังจนคนในโรงอาหารหันมามองอีกรอบ

"ซุ่มว่ะไอห่า"ผมยักคิ้วใส่พวกมันไปทีก่อนจะนั่งลง เหมือนผมจะลืมอะไรไปรึเปล่าว่ะ ผมนิ่งคิดไปสักครู่ก่อนจะกลืนน้ำลายอึกใหญ่ นี่กูท้าไอพี่เดฟไว้นี่หว่า TOT

"เป็นไรมึงคะแนนติดท็อปสามเลยน่ะเว้ย"

"ไม่อาววว กูไม่อยากผ่าน กูอยากสอบตกก"พวกมันสี่ตัวได้แต่มองผมงงๆแถมพร้อมใจยกมือขึ้นมาเกาหัวตัวเองอีก พวกมึงไม่เป็นกูพวกมึงไม่รู้หรอก ฮื่อออ

"กูไม่รู้ว่ามึงเป็นไรหรอกน่ะ แต่เราไปแดกเหล้ากันเถอะ อิ้อิ้"ไอแจ็คพูดอย่างอารมณ์ดีแล้วพวกมันก็ลากผมที่ตอนนี้เป็นโรคจิตใจอ่อนแอชั่วขณะมาด้วย

 




"ดีใจด้วยน่ะฮันผ่านวิชาก็สบายล่ะเทอมนี้ อีกอาทิตย์สอบมิดเทอมก็สู้ๆล่ะ"พี่โรเซ่พูดยิ้มๆก่อนจะเดินไปหากลุ่มเพื่อน

"ร้ายว่ะสัสไปจีบตอนไหนว่ะ"ไอแบคหันไปถามไอฮันทันทีที่พี่โรเซ่เดินไป

"ก็ได้พี่บอบบี้เขาช่วยอีกแรงว่ะ"ผมหันไปมองทางกลุ่มนางฟ้าของมหาลัยก็เห็นคนที่ถูกกล่าวถึงกำลังนั่งอยู่กับแฟนสาวตัวเองอยู่พี่ลลิสคณะบัญชีของผมไม่น่ามาแพ้ใจไอพี่บอบบี้เลย อยากให้พี่อยู่โสดๆให้ผมได้เพ้อถึงนานๆ

"จินยองละมึงโทรบอกผัวยัง"ผมส่ายหัวทันที โทรอะไรล่ะ ถ้าพี่มันถามเรื่องคะแนนผมก็ซวยดิ

"เอ้าพี่เค้าเป็นห่วงแย่น่ะมึง"

"ไม่เป็นไรหรอกมันไม่กล้าด่ากูหรอก"พูดจบผมก็กระดกเหล้าเข้าปากรวดเดียวหมด

ไม่รู้ว่าพวกผมกินไปเยอะแค่ไหนแต่ตอนนี้ไอแบคก็สลบเหมือดไปแล้วส่วนไอมาร์คกับแจ็คก็กำลังเต้นอย่างเมามันส์อยู่ที่ฟลอ ไอฮันก็นั่งกระหนุงกระหนิงกับพี่โรเซ่ ผมหยิบทิชชูมาเช็ดหน้าเช็ดตาก่อนจะลุกไปเข้าห้องน้ำ

ครืด! ครืด!

(เสียงโทรศัพท์สั่น)

"อืม ว่าไง"ผมกดรับโดยยังไม่ได้ดูว่าใครโทรมา

("อยู่ไหนครับ")

"ร้านเหล้าหน้ามอ เดี๋ยวกลับดึกๆ"

("เดี๋ยวพี่ไปหาน่ะ")

"เห้ย..ไม่ต้องมะ.."ผมพูดยังไม่ทันจบประโยคพี่มันก็วางไปซะก่อน คือกูยังไม่พร้อมเสียตัวไงไอ้สาส จะบ้าตาย

TBC.
B
E
R
L
I
N
 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

4 ความคิดเห็น

  1. #20 ป้าข้างห้อง (@romeo_mb) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 18 กันยายน 2560 / 11:15
    คิคิ โดนแน่ๆ
    #20
    0
  2. #6 คิมมีมี (@kimmimi1103) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2560 / 05:43
    ลุ้นนนน อยากเห็นคนตกเป็นเมีย5555555555
    #6
    0
  3. #5 Jaokhaz (@jaokhaz) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2560 / 12:12
    โอ๊ยยยยพลาดแล้วละนังหนู555556
    #5
    0
  4. #4 เดร (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2560 / 06:18
    5555 จินยองเอ๊ยยย!! ปากดีจริงๆ

    คืนนี้เจอกันนะจ๊ะเมีย 55555
    #4
    0