#พี่เดฟศิลปะ {BNior}

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 1,765 Views

  • 27 Comments

  • 157 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    6

    Overall
    1,765

ตอนที่ 3 : ตอนที่ 2 คิดถึงเหมือนกันแหละ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 308
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    14 พ.ค. 60

ตอนที่ 2

คิดถึงเหมือนกันแหละ



(ขออนุญาติใช้ภาพค่ะ)


                    เสียงดังโหวกเหวกที่ดังกว่าปกติเพราะตอนนี้ทุกคนพร้อมใจกันมาจัดบูทเปิดบ้านที่ลานกิจกรรมของมหาลัยในส่วนของคณะสถาปัตย์และศิลปะที่ได้จัดด้วยกันก็จับฉลากได้ตรงมุมสงบของลานกิจกรรมมา

"จินยองพี่ฝากไปหยิบสีที่ตึกให้หน่อยน่ะ"พี่โรเซ่คนสวยที่กำลังนั่งทาสิอยู่ หันมาสั่งผมที่กำลังนั่งตัดไม้เพื่อเอามาประกอบซุ้ม ผมพยักหน้ารับก่อนจะเดินกลับไปที่ตึกคณะ

"เดี๋ยวไปช่วย"ไอฮันพูดพร้อมกับวิ่งดุ่มๆตามผมมา พวกผมตัดการเดินไปยกสีที่เหลือ2-3ถัง

"วันนี้พี่เดฟไปไหนว่ะไม่เห็นพี่เขาเลย"ไอฮันพูดขึ้นขณะที่พวกเรากำลัังยกสีกลับมาที่ลานกิจกรรม ผมส่ายหัวเบาๆ จะรู้ได้ไงวันนี้ทั้งวันผมก็ได้แต่หมกมุ่นกับการจัดบูทเมื่อเช้าพี่มันมาส่งเสร็จก็บอกว่าตอนเย็นคงไม่ได้รับคาดว่าน่าจะไปวาดรูปมั้งครับ ศิลป์เค้าก็โชว์ภาพวาดทุกปี แต่อย่าดูถูกเชียวครับ ปีที่แล้วศิลป์ได้คะแนนความสนใจจากน้องมากสุดแซงวิศวะด้วยซ้ำ แต่ปีนี้อาจยากหน่อยเพราะวิศวะมีไอมาร์คเรียกสาวๆอยู่

"เอาไว้ไหนพี่"ผมถามพี่โรเซ่ที่กำลังนั่งทาสีอยู่

"ตรงนี้เลยๆ เอ้อ ตอนเย็นพี่เดฟจะมารับใช่มั้ย พี่ฝากให้พี่เค้าวาดรูปสัญลักษณ์คณะเราให้ด้วยน่ะ"พูดจบพี่โรเซ่ก็หันไปทาสีต่อ ผมเลยได้แต่หันไปเกาหัวแกร่กๆกับไอฮัน คือกูคงต้องไปหาพี่มันแน่ๆแบบนี้

"ไปแดกข้าวกันมึงจะได้ไปหาพี่เดฟให้เสร็จ"ผมพยักหน้าเห็นด้วยกับมันก่อนจะเดินกอดคอกันไปโรงอาหารใกล้ลานกิจกรรม

"นั่งด้วยๆ"ไอแยคที่อยู่ก็วิ่งหน้าตั้งมาจากไหนไม่รู้ก็มานั่งหอบใกล้พวกผมจนโต๊ะทั้งโต๊ะสั่นสะเทือน ไอห่าข้าวกูเกือบหก

"เป็นห่าไรมึง"ไอฮันถามไอแบคที่ทำหน้าเหมือนหมาหอบแดด มันหันมามองพวกผมด้วยสีหน้าเศร้าๆ ก่อนจะตอบออกมา

"กูหิวข้าวไง ไอพี่แทคมันแม่งใช้กูทั้งวัน กูยังไม่ได้แดกไรเลย"มันพูดพร้อมกับยกแก้วน้ำไอฮันดื่มทีเดียวหมด ไอฮันมองแล้วคงคิดในใจ มึงคงหิวจริงๆ

"เออๆ ไปซื้อไป"ไอฮันไล่มันไปซื้อข้าวก่อนจะนั่งกินข้าวกันต่อ

พวกผมกินข้าวหมดก็รอไอแบคมันกินจนหมด จะให้มันนั่งคนเดียวก็สงสาร ยังไงพวกผมก็หมดงานแล้ว ไว้ค่อยไปหาพี่เดฟมัน ไม่ได้คิดถึงน่ะ พี่โรเซ่ใช้หรอกเลยไป

"หมดล่ะ ขอบใจที่นั่งรอเว้ย กูไปล้ะ"ไอแบคพูดจบ ก็เดินเอาจานไปไว้ชั้นล้างแล้วกึ่งวิ่งกึ่งเดินไปยังคณะมัน สงสารเพื่อนแปป 555555(?)

"เออมึงไปหาผัวมึงให้เสร็จดีกว่าจะได้กลับไปตีดะ... โอ้ย"ไม่ต้องรอให้มันพูดจบผมก็โบกหัวมันไปแรงๆหนึ่งที

"ผัวพ่อง"ผมด่ามันอย่างหัวเสีย แม่งได้เสียกันครั้งเดียวไม่นับเป็นผัวเว้ย

"เอ้า ถ้าไม่ใช้ผัวจะเรียกไร"

"ชื่อมันก็มีป่ะว่ะ"

"แต่พี่เค้าเป็นผัวมึงอ่ะ"

"เอาที่สบายใจไอสัส"ขี้เกียจจะเถียงแม่งล่ะ ผมพูดพร้อมกับเดินไปซื้อขนมกับน้ำไปให้มัน ไม่รู้ว่าแม่งได้กินอะไรบ้างยัง หายหัวทั้งวันแบบนี้

"แหม่มีซื้ิอขนมไปให้เป็นห่วงพี่เขาอ่ะดิ"นั่นๆ กูว่าละว่ามึงต้องมามุกนี้ มึงคิดมุกอื่นไม่เป็นออ

"กูแค่สงสารกลัวมันอดข้าวตายก็แค่นั้น"ผมตอบด้วยเสียงนิ่งๆ แต่หน้ากลับร้อนซะงั้น แล้วนี่กูจะเขินทำไมว่ะ

"อ้ะจ้ะๆพี่ฮันจะเชื่อ"มันยิ้มล้อผมจนบางทีแม้งก็อยากเอาตีนไปทาบหน้ามันสักทีสองที

 






"อ้าวจินยองมาหาไอเดฟหรอ"พอผมมาถึงคณะมันก็มีคนทักขึ้นเลยครับ นี่เขารู้กันทั้งมหาลัยแล้วจริงดิ กูไม่อยากยอมรับTT

"เอ่อครับ"ผมยิ้มแหยะๆส่งไปให้พี่มัน

"เดี๋ยวพี่ไปตามให้ ข้างในมันค่อนข้างรก"พี่มันพูดจบก็เดินเข้าตึกไป

"ไอเดฟเมียเกาหลีมึงมาหากูให้รอหน้าตึกเนี่ย"เอ่อพี่ถ้ามึงจะตะโกนขนาดนี้ไม่ต้องเดินเข้าไปเรียกหรอกมั้ง TT

"ไอเดฟมันล้างมือแปปเดี๋ยวมา"พี่มันพูดจบก็เดินออกไปเหลือไว้แค่เสียงหัวเราะของไอฮันและสายตาของคนทั้งคณะที่มองมาทางผม

"ว่าไงครับ"พี่มันเดินออกมาด้วยสภาพที่ค่อนข้างจะโคตรเซอร์แตกต่างจากเมื่อเช้าที่มาส่งผม ชุดนักศึกษาเปลี่ยนเป็นกางเกงยีนส์ขาดๆที่ดูแล้วน่าจะขาดเพราะความเก่ามากกว่าขาดเพราะเป็นแฟชั่น เสื้อยืดสบายๆแขนสั้นสีน้ำตาลกับรองเท้าผ้าใบเก่าๆที่เหมือนไม่เคยโดนน้ำ ทำไมมันใส่ละดูเท่ว่ะ

"พี่คณะฝากให้วาดตราให้ แล้วก็นี่"ผมยื่นถุงขนมไปให้มัน มันรับมาถือยิ้มๆ

"ขอบคุณน่ะครับ"พี่มันยิ้มกว้างจนตาหยี

"เออ อย่าลืมกินล่ะ กูไปล่ะ"ผมที่ทำกำลังจะเดินกลับโดนมันดึงมือไว้

"พี่คิดถึงจินยองน่ะ"

ฟอดดด~

พูดจบพี่มันก็หอมแก้มผมมาทีหนึ่งก่อนจะเดินจากไป

"ไอเหี้ยแม่ง"ผมตะโกนด่ามันก่อนจะรีบเดินไปจากบริเวณนั้นโดยมีไอฮันเดินตามมาล้อติด แม่งหน้ากูร้อนหมดละเนี่ย ไอ้สาสสสสสส

 

 






หาว~

ผมนั่งหาวไม่หยุดเพราะวันนี้มีกิจกรรมเปิดบ้านของมหาลัยพวกผมก็เลยตื่นกันแต่เช้ามาช่วยพี่ๆเขาเตรียมกิจกรรมให้น้องๆเข้าร่วมในวันนี้

"จินยองพี่ฝากเฝ้าซุ้มหน่อยน่ะ"พี่โรเซ่คนเดิมเพิ่มเติมคือใช้ผมอีกแล้ว เดินมาบอกผมยิ้มๆก่อนจะเดินจากไป นี่ถ้าพี่เขาไม่สวยน่ะอย่าหวังว่าจินยองจะยอมมายืนเฝ้าซุ้มแบบนี้

"สวัสดีครับพี่ ผมขอดูหน่อยน่ะ"

"ตามสบายน้องมีไรถามได้"ผมตอบเด็กนักเรียนมอปลายสามสี่คนที่เดินวนเวียนดูผลงานในคณะผม ผมมองไปทางซุ้มศิลปะที่ดูเหมือนคนจะเยอะพอสมควร แหงล่ะรูปสวยดึงดูดขนาดนั้น

"กรี๊ดดด~!"เสียงกรี๊ดกร๊าดตรงคณะวิศวกรรมศาสตร์เรียกความสนใจจากผู้คนได้ดี พอเพ่งมองไปผมก็พบสาเหตุที่สาวๆเขากรี๊ดกร๊าด จะอะไรละครับก็ไอหล่อแต่สถุน มาร์คต้วนไง แค่มันเดินออกมาคนก็กรี๊ดละ เออมันหล่ออะเนอะต้องให้เขาแหละ

"มึงดูมันทำหน้าดิ"ไอฮันชี้ให้ผมดูหน้าไอมาร์คก็อดจะขำไม่ได้ หน้าแสดงถึงความรำคาญแบบขีดสุด แต่สาวๆก็ยังกรี๊ดกันไม่หยุด ไม่รู้จะสงสารหรืออะไรดี แต่ในใจก็แอบสมน้ำหน้าแหละ(?)

"สงสารมันน่ะแต่ทำไงได้เกิดมาเบ้าหน้าดีเกินคนก็แบบนี้แหละ"พูดจบพวกผมก็หัวเราะกันดังลั่นจนคนบริเวณนั้นหันมามองแต่บอกเลยจินยองบ่แคร์

ผมกับไอฮันเดินไปเดินมากันสักพักพี่โรเซ่ก็กลับมาผมเลยได้โอกาสเอ้อระเหยไปโน่นนี่สักที และแน่นอนที่แรกที่ผมจะไปก็คงไม่พ้น...ตลาด

"มึงเขาบอกว่าวิทยาศาสตร์ขายข้าวเหนียวมะม่วงป่ะไปแดก"ไอฮันเสนอขึ้นเมื่อพวกเรามาถึงตลาด ผมก็พยักหน้าเห็นด้วยเพราะหิวเหมือนกัน

"ว่าแต่ผัวมึงไปไหนว่ะ ไม่เห็นเลย"ผมหันไปมองแรงใส่ไอฮันก่อนจะตอบ

"กูไม่รู้ไม่ได้สนใจ โอเค้"ผมบอกหน้านิ่งก่อนจะตักข้าวเหนียวมะม่วงเข้าปาก

"มึงกูนั่งด้วย"เสียงคุ้นเคยของไอมาร์คดังขึ้นพร้อมกับหน้านิ่งๆของมัน

"เป็นไงเห็นคนรุมตอมเหมือนขี้้เลยน่ะมึง"

"ขี้พ่อง"ไอมาร์คถลึงตาใส่ไอฮันก่อนจะแย่งข้าวเหนียวมะม่วงของไอฮันมากิน

พอกินเสร็จพวกเราก็พากันเดินไปดูซุ้มต่างๆและแน่นอนคณะที่จะต้องไปเยี่ยมเยียนให้ได้ต้องเป็นคณะนี้เท่านั้นครับคณะที่มีแต่นางฟ้าแสนสวยอยู่เต็มไปหมด พยาบาลไงจะใครล่ะ

"ไงดาฮยอน"ไอมาร์คทักดาฮยอนทันทีที่เดินเข้าซุ้ม

"แหม มาร์ควันนี้ก็เรียกเสียงกรี๊ดเหมือนเดิมเลยน่ะ"ดาฮยอนหันมาพูดแซวก่อนจะยื่นลูกอมให้พวกผมคนละเม็ด

"จินยองเป็นไงบ้างไม่ได้เจอกันนานเลย"

"หล่อเหมือนเดิม......"

"เพิ่มเติมคือมีผัว 5555555555"

ผมหันไปมองแทบไม่ทัน ไอห่ามาร์ค

"5555 ก็บอกแล้วอย่างจินยองไม่ควรเป็นสามีใคร"ดาฮยอนพูดอย่างอารมณ์ดี พวกเราเป็นเพื่อนกันสมัยมัธยมครับ ยัยนี่ก็พูดทุกวี่ทุกวันว่าผมควรมีผัว -___-

"เห็นมั้ยๆ ฟ้าเลยส่งพี่เดฟมาโปรดมึงไง"ไอมาร์คพูดเสริมกันทั้งคู่จะหัวเราะลั่น

"แต่จริงๆมาร์คก็ไม่น่ามีเมียหรอก หาผัวสักคนเถอะเพื่อน"พอดาฮยอนพูดจบไอมาร์คก็หุบยิ้มทันที กลายเป็นผมนี่แหละที่ยกยิ้มขึ้นมา

"แม่งไม่คุยกับเธอละยัยเด๋อ"ไอมาร์คพูดงอนๆก่อนจะเดินไปหาไอฮันที่กำลังยืนเต๊าะสาวๆคณะนี่อยู่

"งอนไปซะแล้ว งั้นเราทำงานต่อล่ะ จินยองก็ตามสบายเลยน่ะ"ผมพยักหน้าเข้าใจก่อนจะเดินแยกจากดาฮยอนไปหาพวกไอมาร์ค

พวกผมเดินดูโน่นนี่นั่นเสร็จเราก็ต้องแยกกันกลับคณะของตัวเองเพราะงานเสร็จแล้วไปช่วยพี่เขาเก็บของสักหน่อย

 

"ขอบคุณน้องๆทุกคนที่มาช่วยงานพี่ๆน่ะวันนี้ไปพักกันได้ เดี๋ยวพวกพี่เก็บของเอง"

พี่ซีวอนหัวหน้าภาคปีสี่พูดขอบคุณหลังจบกิจกรรมเปิดบ้านที่ทำเอาพวกผมอดหลับอดนอนกันไปหลายวัน ก่อนจะไปช่วยเพื่อนๆเก็บของร่วมกับปี4

 

 






"ฝากดูแลมันด้วยน่ะพี่"ไอฮันพูดขึ้นเมื่อเห็นพี่เดฟมันเดินตรงมาหาผม

"ไม่ต้องห่วงเมียพี่ทั้งคน"พี่มันพูดพร้อมกับดึงมือผมไปกุมไว้ เอาเถอะใครจะมองก็มองผมเองก็เริ่มจะชินแล้วแหละ

"วันนี้ไปกินส้มตำกันเนอะ"

"เอาดิ"ผมพยักหน้าเห็นด้วยก่อนจะเดินตามมันไป ไม่ต้องถามหาจักรยานมันน่ะ ยางรั่วครับเลยนอนแอ้งแม้งอยู่ร้านเฮียก้านั่นแหละ

"เมื่อยมั้ย นั่งก่อนๆ"มันชี้ไปที่ม้านั่งก่อนจะพาผมไปนั่ง

"ขอบคุณ"ผมรับน้ำดื่มจากมันมากิน จริงๆผมก็ไม่ได้เหนื่อยอะไรหรอก คอนโดผมเองก็ไม่ได้ว่าจะอยู่ไกลจากมหาลัยมากเดิน 10 นาทีก็ถึง นี่แหละเหตุผลที่พ่อแม่ผมไม่ให้เอารถมาใช้

นั่งกันสักพักเราก็พากันมาร้านส้มตำร้านโปรดพี่มันหน้ามอ

"เอาตำป่าแล้วก็ไข่เจียวร้อนๆสองครับป้า ออ น้ำแดงด้วยครับ"พี่มันตะโกนสั่งป้าอย่างเคยชิน เพราะผมกับพี่มันค่อนข้างจะมากินร้านนี้กันบ่อย

"เพิ่มน้ำเปล่าด้วยครับ"ผมตะโกนบอกป้าแกต่อ เพราะรู้สึกอยากกินน้ำเปล่าบ้าง

"เดี๋ยวตั้งแต่วันจันทร์พี่ต้องอยู่ช่วยงานอาจารย์น่ะ จินยองกลับเองได้ใช่มั้ย"

"เออดิ กูไม่ใช่เด็กน่ะ"

"แต่ก็เล็กกว่าของพี่อ่ะเนอะ"

"กวนตีน"พูดจบผมก็ฟาดมันไปทีหนึ่ง พี่มันก็ได้แค่หัวเราะหึหึกลับมา

"ได้แล้วจ้า"ป้าแชงยกถาดส้มตำกับไข่เจียวมาส่ง บอกเลยว่าโคตรหอมจนลำไส้ผมร้องเรียกให้ผมยัดมันเข้าไปไวๆ

"มากับแฟนทุกวันเลยน่ะเดฟ"ป้าแกถามแล้วยิ้มกรุ่มกริ่มมาให้ผม

"รักกันนานๆน่ะจ่ะคุณนายจะได้..."

"เอ่อป้าครับ เอาตำทะเลด้วยน่ะผมจะซื้อไปฝากป้านินน่ะครับ"ป้าแกพูดไม่ทันจบพี่มันก็พูดแทรกทันที

"จ้าๆ เดี๋ยวรอหน่อยน่ะลูกค้าเยอะ"พี่มันก็พยักหน้ารับยิ้มๆ ก่อนจะหันมากินบ้าง สงสัยพี่มันจะหิวจริงๆนั่นแหละ ผมเองก็ก้มหน้าก้มตากินจนไม่ได้สนใจพี่มันเหมือนกัน

"โคตรอิ่ม"ผมหยิบกระดาษทิชชู่มาเช็ดปากก่อนจะดื่มน้ำตาม พี่มันก็เหมือนจะอิ่มแล้วเหมือนกัน

"อยากกินอะไรอีกมั้ย"ผมยกมือขึ้นเป็นเชิงว่าพอแล้วจริงๆ ตำถาดขนาดสี่คนแต่กินสองคนเกลี้ยงนี่ไม่ใช่เล่นๆน่ะครับ ท้องจะแตกละเนี่ย

"งั้นพี่เก็บตังน่ะ"ผมก็พนักหน้ารับถ้าให้พูดคือผมต้องอ้วกแน่ๆ โคตรของโคตรอิ่ม

"250บาทถ้วนจ้า"พี่มันจ่ายเสร็จ เราก็นั่งรอตำทะเลที่พี่มันสั่งก่อนจะเดินมาส่งผมที่คอนโด

"พี่ต้องคิดถึงเรามากๆแน่ ฝันน่ะครับเมีย"พี่มันพูดยิ้มๆก่อนจะเอื้อมมือมายีหัวผมเบาๆ

"อืมไปล่ะ"พูดจบผมก็เดินหันหลังไปขึ้นห้องไป พี่มันพอเห็นผมขึ้นห้องแล้วก็เดินออกไป

คิดถึงเหมือนกันแหละสัส


TBC.

ดาฮยอน คณะพยาบาลศาสตร์ ปี 2 



โรเซ่ คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ ปี 3

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

2 ความคิดเห็น

  1. #16 ป้าข้างห้อง (@romeo_mb) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 กันยายน 2560 / 09:06
    พี่เดฟปลอมตัวมา? 5555555
    #16
    0
  2. #10 dark.tz (@tan_patt) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2560 / 11:30
    เราว่าพี่เดฟไม่ได้จนอ่ะ น่าจะแบบลูกเจ้าของมหา'ลัยปลอมตัวมา รึเปล่าวะ5555555
    #10
    0