#พี่เดฟศิลปะ {BNior}

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 1,764 Views

  • 27 Comments

  • 157 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    5

    Overall
    1,764

ตอนที่ 2 : ตอนที่ 1 จุดเริ่มต้นความรัก นั้นล้วนมาจากใคร(?)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 378
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    9 พ.ค. 60


ตอนที่ 1 

จุดเริ่มต้นความรัก นั้นล้วนมาจากใคร(?)



(ขออนุญาติใช้ภาพน่ะค่ะ)


                    เมื่อหลายอาทิตย์ก่อนไอมาร์คมันชนะงานประกวดดาวเดือนผมก็เลยพามันไปฉลองที่ร้านเปิดใหม่หน้ามอ และแน่นอนว่าผมเมามาก ตื่นมาก็พบว่าตัวผมเองนั้นได้กลายเป็นชายเหนือชาย(ที่เสียตัวให้ชาย)เสียแล้ว แต่เออนั่นแหละมันไม่ใช่ปัญหาใหญ่หลวงอะไรหรอกก็แค่เสียตัว ไม่ได้ตาย ก็ถือว่าทำบุญทำทานไปจินยองเป็นคนใจดีอยู่แล้ว

แต่คือไม่คิดว่าจู่ๆไอบ้านั่นมันจะโผล่มาหาแบบนี้ แถมยังมีช่องทางติดต่อเขาทุกอย่างเสร็จสับ เอออันนี้ตอนเมาผมอาจจะเผลอบอกมัน แต่ไอรูปผมตอนเอ่อไงดี ตอนจุดจุดจุดกับมันอะครับ

มึงจะถ่ายเก็บไว้ว่าวหรอไอสัส

"พี่ขอคุยด้วยหน่อยสิ"ผมเงยหน้าขึ้นไปมองคนตรงหน้าที่ผมคิดว่าตอนนี้ไม่อยากเจอมันที่สุดในชีวิต

"ไม่มีอารมณ์"พี่มันขมวดคิ้วให้กับคำตอบผม ก่อนจะถือวิสาสะจับข้อมือผมลากไปตามพี่มัน คิดว่ากูเจ็บมั้ยสัส

"มีอะไรก็ว่ามา"ผมไม่ค่อยอยากจะอยู่กับพี่มันนานๆสักเท่าไร รู้สึกแปลกๆไงไม่รู้ อย่าถามว่าทำไมน่ะก็บอกแล้วว่าไม่รู้

"พี่ชื่อเดฟน่ะ จะมาฝากตัวเป็นสามีน้องจินยองครับ"ผมสตั้นไปสักพักก่อนจะสูดลมหายใจเข้าลึกๆแล้วเอ่ยปากตอบไปอย่างสุภาพ(?)

"ขอโทษน่ะ กูไม่เคยมีผัว โดนเอาครั้งเดียวกูไม่นับ จบน่ะ"สุภาพพอม่ะ==

"ออครับ ดีใจที่พี่หาจินยองเจอสักที แล้วเจอกันน่ะครับ พี่ต้องไปเรียนแล้ว"


จุ้บ~

ผมได้แต่อ้าปากค้างทำอะไรไม่ถูก อยู่ๆพี่มันก็มาจุ้บปากผมแล้วเดินจากไป ที่สำคัญมึงจะมาบังคับกูเป็นเมียมึงไปโดยปริยายไม่ได้น่ะเว้ยไอ้พี่เดฟ แต่ก็นั่นแหละ ผมก็ไม่กล้าพูดไง เดี๋ยวปากแตก TOT





"จินยองมีคนมาหา"ผมหันไปตามเสียงก็เจอไอบ้านั่นยืนยิ้มอยู่ ผมถอนหายใจอย่างเบื่อหน่ายก่อนจะเดินไปหามัน

"มาทำไม"

"มาหาเมีย"

"—_____—"

"ซื้อมาให้"

มันหัวเราะร่าก่อนยื่นถุงขนมมาให้

"กูไม่หิว"ผมพูดพร้อมกับดันถุงขนมกลับไปหามัน

"ซื้อมาให้ไงครับ"มันพูดยิ้มๆ ก่อนจะยื่นถุงขนมมาให้ผมอีกครั้ง

"บอกไม่....เออเอาก็ได้"ผมรีบหยิบมาถือเองทันที จะอะไรล่ะก็มันกระตุกยิ้มไง เออ ยอมรับว่าแอบกลัว เพราะไงมันก็อดีตเฮดว้ากของศิลปะเลยน่ะนั่น คณะนี้เขาก็ดิบเถื่อนกันไม่เบา

"ตอนเย็นพี่จะมารับน่ะครับ"มันพูดพร้อมกับยกมือมาลูบหัวผม ผมเบี่ยงหลบเล็กน้อย ก่อนจะตอบกลับไป

"มาช้ากูกลับก่อนจบน่ะ"พูดจบผมก็เดินเข้าห้องมาด้วยหน้าบึ้งๆ

"แหม่ๆ เพื่อนกูนี่ดี๊ดี ผัวมาหาถึงที่"นี่แหละเหตุผลที่ผมต้องหน้าบึ้ง

"ผัวพ่องสิ"พูดจบก็ปาถุงขนมใส่มัน มันรับมาถือ ก่อนจะแกะกิน สะกดคำว่ามารยาทบ้างเถอะไอสัส

"เออๆ มึงรู้เรื่องกิจกรรมเปิดบ้านของคณะเรายัง"ผมส่ายหัวส่งไปทันทีที่มันถาม จะรู้ได้ไงวันๆกูอยู่แต่กับไลน์เรนเจอร์

"เขาให้จัดกับศิลปะว่ะ ดีใจด้วยน่ะมึงจะได้จัดงานกับผัว พี่เดฟคงดีใจน่าดู คึคึ"พอมันพูดจบผมก็โบกหัวมันไปแรงๆสองที ไอฮันยกมือมาลูบหัวตัวเองก่อนจะเบะปากให้ผม

"สมน้ำหน้า"ผมพูดพร้อมกับยิ้มกวนๆไปให้มัน

"กูจะให้พี่เดฟจัดมึงหนักๆ"มันพูดยิ้มๆ

"กลัวตายแหละ :P"มันเบะปากใส่ผมอีกรอบ ก่อนที่เราต้องสงบปากสงบคำเพราะอาจารย์เข้ามาแล้ว

 

 


"จินยองทางนี้ๆ"ไอมาร์คที่มานั่งรอผมโบกมือให้เมื่อเห็นผมลงมาจากตึก

"นั่งๆ"ไอมาร์คพร้อมกับดึงโกโก้จากมือไอแจ็คมาให้ผมกิน

"ขอบใจน่ะมึง"ผมรับมาดูดยิ้มๆ โกโก้ปั่นนี่มันดีต่อใจจริงๆ

"เอ่อมึงกูมีเรื่องจะถาม"ไอแจ็คพูดกระซิบจนผมแทบไม่ได้ยิน กระซิบเพื่อ?

"มีไรก็ว่ามาเหอะ"ผมพูดพร้อมกับดูดโกโก้ไปด้วย อร่อยจังว่ะ ซื้อมาจากไหนเนี้ย

"จินยอง จริงดิที่มึงมีผัวอ่ะ"

"แค่กๆ"ผมสำลักน้ำทันทีที่พวกมันพูดจบ

"พวกมึงรู้ได้ไงว่ะ"ไอฮันที่นั่งข้างๆผมถามขึ้นทันที ดีมากกูก็สงสัยแต่กูสำลักอยู่ไง

"ก็เห็นพี่ๆในคณะเขาแซวกันตอนพี่เดฟแกเดินผ่าน ตอนแรกก็ไม่คิดว่าเป็นมึงหรอก แต่เด็กสถาปัตย์สัญชาติเกาหลีก็มีแค่มึงไง"ไอแบคพูดอธิบายมายาวเหยียด งี้แสดงว่าคนแม่งก็รู้ทั้งมหาลัยแล้วดิ ไม่ได้ๆต้องแก้ข่าว

"ผัวเผออะไร พี่เดฟมันเมียกู กูนี่รุกมาเองเลยครับ"ผมพูดพร้อมมกับยืดอกมั่นใจ

"ตอแหล"

"อย่ามาโกหก"

"ถ้าพี่เดฟรับกูให้มึงเอาขี้มาปาหน้ากูเลย"

โอเค ซึ้ง พวกมึงแม้งงงงงงงไม่เชื่อกูเล้ย #ร้องไห้หนักมาก

"คุยอะไรกัน"เสียงที่แทรกขึ้นมาทำเอาพวกผมหันขวับกันคอแทบหัก

"เปล่าครับ!!"พวกผมพร้อมใจกันพูดตอบเสียงดัง พี่มันก็มองมานิ่งๆก่อนจะหันมายิ้มให้ผม

"กลับกันครับ"พูดจบพี่มันก็ยื่นมือมาจับมือผม ผมหันไปมองเพื่อนๆก็เจอสายตาล้อๆจากพวกมัน อย่าให้พวกมึงมีแฟน(เป็นผู้ชาย)บ้างน่ะ กูล้อยันชาติหน้า ไม่ใช่แฟนดิ แค่รุ่นพี่เว้ย

"ไม่ต้องจับมือกูก็ได้มั้ง"ผมพูดพร้อมกับพยายามดึงมือออกเพราะสายตาของคนอื่นๆที่มองมาคือกูไม่ชินเว้ยยยย

"ปล่อยดิมึงคนอื่นมองเนี่ย"ยิ่งผมพูดมันก็ยิ่งจับแน่นไปอีก นี่มึงกวนตีนกูออ

"ไอพี่เดฟปล่อยกูดิ"ผมพูดพร้อมกับสะบัดแรงๆจนหลุด

"แล้วจะหยุดเดินทำไมเกือบชนเนี่ย"ผมบ่นหน้ามุ่ย ถ้าหน้าพี่จินยองพังใครจะรับผิดชอบละทีนี้

"อืม โทษที"พี่มันพูดแค่นั้นก่อนจะก้าวฉับๆนำหน้าผมไป อะไรของพี่มันเนี่ย

"..................."

อึดอัดโว้ยยยยยยย ผมอยากจะตะโกนดังลั่นเพราะไอพี่เดฟมันเอาแต่เงียบมาตลอดทาง ไม่พูดอะไรสักคำ

"นี่เป็นอะไรพูดดิมึง"ผมพูดพร้อมกับยกนิ้วไปจิ้มๆที่เอวมัน ไม่ต้องกลัวผมตายน่ะ ไอพี่เดฟมันไม่บ้าจี้

".............."มันก็ยังคงคอนเซ็ปเงียบเหมือนเดิมไม่มีการพูดใดๆ

"โว้ย จอดเลยๆ ถ้าไม่พูดกูก็ไม่กลับกับมึงล้ะ"ผมพูดพร้อมกับโดดลงจากจักรยาน เออ ไม่ผิดหรอกไอพี่เดฟมันปั่นจักรยานมารับส่งผมได้จะอาทิตย์ล่ะ ตั้งแต่วันที่มันมาหาผมวันนั้น ถามว่าตกใจมั้ย ก็ไม่อะครับมันคนดังของมหาลัย ไม่ว่าจะด้านความสามารถ หน้าตา และความจนของพี่มัน ผมเองก็พอรู้มาบ้าง

"............."มันจอดจักรยานแล้วยืนมองหน้าผมนิ่งๆ แหนะยังจะไม่พูดอีกหรอไอสัส— —

"เป็นเหี้ยไรจะตายรึไง"ผมยกมือผลักไหล่มันจนมันเซเล็กน้อย

"ไม่พอใจครับ"มันพูดเสียงนิ่ง

"พี่ไม่พอใจที่จินยองสะบัดมือพี่"พี่มันไม่พูดเปล่ายังมีการดึงมือผมไปกุมอีก

"พี่จนสิน่ะถึงไม่มีสิทธิ์จับมือจินยอง จินยองคงอายที่มีผัวจนๆแบบพี่"พูดจบพี่มันก็ปล่อยมือผม ก่อนจะเอาผ้าเช็ดหน้าลายคิดตี้สีฟ้าที่โคตรไม่เข้ากับมันมาเช็ดมือผม

"ทำบ้าอะไร"ผมสะบัดมือออกอีกครั้ง คือไม่ได้รังเกียจมันน่ะเว้ย แค่รู้สึกว่าทำไมพี่มันต้องทำแบบนี้

"ขอโทษที่แตะตัวจินยองน่ะครับ"พูดจบพี่เดฟมันก็เดินไปจับจักรยานตั้งขึ้นแล้วขึ้นคร่อม

"มึงแม่ง กูไม่ได้รังเกียจมึงหรอกน่ะ"ผมพูดพร้อมกับเดินไปนั่งซ้อนท้ายมัน

"กูแค่ไม่ชอบให้คนอื่นมอง กูไม่เคยมีผัวเข้าใจป่ะ"ผมก้มหน้าลงเพราะความร้อนที่มันพุ่งชนหน้าผมเต็มๆ เออ ก็เขินนั่นแหละ

"พี่ขอโทษครับ"

"อื้ม ไปล่ะ"ผมพูดก่อนจะโดดลงจากรถเพราะถึงคอนโดผมแล้ว พี่มันก็พยักหน้าให้ก่อนจะปั่นจักรยานไปหอพักมัน

เดฟศิลปะปี4หรือพี่เดฟนั่นแหละเป็นนักศึกษาทุนของคณะศิลปกรรมศาสตร์ แน่นอนทุกคนรู้จักพี่มันดีเพราะความหล่อ เท่ แต่จน เออผมก็รู้จักมันแหละเพราะภาพวาดพี่มันแต่ละภาพมักจะชนะการประกวดต่างๆไม่ว่าจะในมหาลัยหรือระดับประเทศพี่มันก็มักจะคว้ารางวัลพวกนั้นมาเสนอ ถ้าลงแข่ง

 



'ตรึ้ง'

(เสียงข้อความ)

'ทำอะไรอยู่ครับ'

ผมกดอ่านข้อความพี่มันทันที เดี๋ยวอ่านช้าแล้วมีดราม่าอีก กูเหนื่อย

'นอน มึงล่ะ'

'คิดถึงจินยองครับ'

ผมเบะปากใส่โทรศัพท์ก่อนจะตอบกลับ

'คิดถึงตีนกูก่อนเถอะ'

ผมจัดการส่งรูปตีนไปให้มัน พี่มันก็ส่งอิโมยิ้มมา

"กวนตีนชิบหาย"ผมบ่นขำๆก่อนจะเดินไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าเพื่อเข้านอน


TBC.

เพื่อนจินยองน่ะคะ

ฮัน หรือฮันบิน

คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ ปี 2


แบค หรือแบคพยอน

คณะวิศวกรรมศาสตร์ ปี 2



มาร์ค 

คณะวิศวกรรมศาสตร์ ปี 2



แจ็คหรือ แจ็คสัน

คณะวิศวกรรมศาสตร์ ปี 2


B
E
R
L
I
N
 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

3 ความคิดเห็น

  1. #18 โจอี (@jjoyjoys) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 กันยายน 2560 / 10:46
    พี่จินมีแต่เพื่อนวิดวะ
    #18
    0
  2. #15 ป้าข้างห้อง (@romeo_mb) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 กันยายน 2560 / 08:57
    น่อวว มีความง้อพี่เบาๆ สู้ๆนะไรท์
    #15
    0
  3. #8 dark.tz (@tan_patt) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2560 / 18:31
    พี่เดฟคนสุภาพกะน้องจินยองคนแมน5555555
    #8
    0