《Fic Naruto》ลิขิตรักของยัยหน้าหวาน

ตอนที่ 3 : บทที่ ๒. เริ่มต้น....เข้าโรงเรียนนินจา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 106
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 22 ครั้ง
    9 พ.ค. 62

ความเศร้า
.
.
.
.
.
.
ความแค้น
.
.
.
.
.
.
ความเกลียดชัง
.
.
.
.
.
.
ความรู้สึกที่ก่อตัวขึ้น
.
.
.
.
.
.
นำพาสงครามเข้ามา
.
.
.
.
.
.
ทั้งหมดนี้......เกิดจาก
.
.
.
.
.
.
'โชคชะตา'
_____________________________________________________________

"ไอ้ยูเมโนะ ได้เวลาไปโรงเรียนแล้ว!! เธอจะทำให้ชั้นไปสาย!"

"ม่ายอาว~ ขออีก 10 นาที"

ภายใต้แสงของดวงอาทิตย์สาดส่อง มีเด็กหนุ่ม《?》หน้าหวานผมสีเงินนอนอยู่ เมื่อแสงอาทิตย์สาดส่องมาโดนผมสีเงิน ราวกับการสร้างศิล์ที่สวยงาม หากไม่รู้ว่าตนเองจะเจอสิ่งที่เลวร้าย

ซาสึเกะเขย่าตัวของเด็กหนุ่มหน้าหวานอย่างแรง แต่ก็ไม่ทำให้ตื่นได้จึงหยุดทำไป เด็กหนุ่มหน้าหวานที่อยู่บนเตียงคิดว่า'ไอ้เจ้าเป็ดซึนคงไม่มารบกวนแล้ว'
แต่ถว่ามันไม่ใช่แบบนั้น

ซ่า!!

"ไอ้เป็ด! ทำบ้าอะไรของนายเนี่ย!!"หนุ่มน้อยพูด พลางมองจิกซาสึเกะ

"สาดน้ำไง?"ซาสึเกะตอบแบบกวนตี--- ซึ่งทำให้เด็กหนุ่มอีกคนโกรธเป็นอย่างมาก

"ไอ้!!"เด็กหนุ่มเตรียมตัวกำลังจะด่า แต่ก็มีคนพูดขัดซะได้

"ไปอาบน้ำได้แล้ว!"ซาสึเกะพูดด้วยสายตาดุๆ

"เออ! ไปก็ไป!"ถึงปากจะบอกว่าไปอาบน้ำ แต่ภายในหัวก็คิดเรื่องแผนแกล้งซาซึเกะ

"ถ้าออกจากห้องน้ำไป นายเจอดีแน่!"ยูเมโนะขู่แต่....ซาสึเกะวิ่งลงไปข้างล่างเรียบร้อยแล้ว
.
.
.

"แม่ฮะ~ ผมอยากตัดผมฮะ!"ยูเมโนะพูด พร้อมหันไปอ้อนแม่

"ไม่ได้จ่ะ"แม่มิโกโตะตอบกลับ พร้อมทำสายตาเหนื่อยใจ ก็ยูเมโนะมาขอให้ตัดผมตลอดทุกวันเลยน่ะสิ!!!

"ทำไมล่ะฮะ!! ผมเป็นผู้ชายนะฮะ!! จะให้ไว้ผมยาวเหมือนผู้หญิงเหรอฮะ!"ยูเมโนะเถียงต่ออย่างไม่ยอมแพ้ 

"ก็แหม~ ถ้าตัดผมไป..แม่ก็ไม่ได้เล่นผมของยูเมโนะนี่นา"แม่มิโกโตะตอบ ทำให้ยูเมโนะเคืองหน่อยๆ และแสดงความไม่พอใจโดยการทำแก้มให้ป่องขึ้น พร้อมพูดออกไป

"แล้วทำไมซาสึเกะถึงตัดผมล่ะฮะ!!"ยูเมโนะเถียงต่อ ก็นะเขาถูกให้ไว้ผมยาวตั้งแต่เด็กๆแล้วนี่นา ไม่เหมือนซาสึเกะที่ตัดผมเมื่อมันยาว

"ก็ซาสึเกะเขาเป็นผู้ชายหน้าหล่อนี่นา ตัดผมออกก็ยังหล่อเหมือนเดิมน่ะแหละ"พ่อฟุกาคุพูด《หลังจากที่ไม่มีบทมานาน》

"นี่พ่อจะบอกว่าผมหน้าสวยเหรอฮะ!"

"ใช่!"ทั้งสามคนตอบ 

"ห๊ะ!! พี่อิทาจิก็เห็นด้วยเหรอฮะ!"ยูเมโนะตกใจ เมื่อพี่ชายของเขาเห็นด้วย

"น่าๆ ยูเมะไว้ผมยาวก็ดูดีนะ"อิทาจิตอบกลับไป

"ถ้าพี่อิทาจิว่าอย่างนั้นก็ได้ฮะ ผมไม่ตัดผมละ"ยูเมโนะพูดพร้อมนั่งทานอาหารต่อ
.
.
.

"ไปก่อนนะครับ!"เด็กทั้งสองพูด

"จ้า~ เดินทางดีๆนะจ๊ะ อิทาจิดูแลน้องดีๆด้วยล่ะ ห้ามปล่อยมือเด็ดขาด เข้าใจนะ!"ก่อนที่พวกเราจะไปโรงเรียน แม่ก็บ่นว่าให้พี่อิทาจิดูแลพวกเราดีๆ

"คร๊าบ รู้แล้วคร๊าบ~ แม่ก็ห่วงเกินไปนะครับ"อิทาจิพูด

"จะไม่ให้ห่วงได้ไงล่ะ! อีกคนก็หล่อ อีกคนก็สวย แบบนี้จะไม่ให้ห่วงได้ไงล่ะจ๊ะ!"แม่มิโกโตะพูด พร้อมทำสายตาค้อนๆมองอิทาจิ ส่วนทางอิทาจิได้แต่ส่ายหน้าด้วยความห่วงลูกของแม่เกินไป

หลังจากที่อิทาจิพูดกับแม่เสร็จก็เดินออกมา ยูเมโนะและซาสึเกะจับมือคนละข้างของพี่อิทาจิไว้ พร้อมทั้งสองคนยังส่งสายตาขู่กัน เมื่อผู้เป็นพี่เห็นก็ถึงกับเหนื่อยใจเป็นอย่างมากเลยทีเดียว
.
.
.

"พี่มาส่งแค่นี้นะ ตั้งใจเรียนด้วยล่ะ ห้ามก่อเรื่องเด็ดขาด เข้าใจนะ"อิทาจิร่ายยาว 

"คร๊าบ"เราทั้งสองตอบรับพร้อมกัน เมื่ออิทาจิดังนั้นเห็นก็ยิ้มออกมา พร้อมเอานิ้วมาจิ้มหน้าผากของพวกเราทั้งสอง

เมื่ออิทาจิเดินไป ซาสึเกะก็เริ่มเข้าโหมดเก็กขรึมตามเดิม

"เข้าโรงเรียนได้ละ"ซาสึเกะพูด พร้อมเดินนำเข้าโรงเรียน

"ร..รอด้วยสิ!!"ยูเมโนะรีบวิ่งตามซาสึเกะไปทันที

เมื่อเข้ามาในโรงเรียน ยูเมโนะก็มองโรงเรียนตาเป็นประกาย และทุกสายตาก็จับจ้องมาทางเราทั้งสองคน 

'มองอะไรกันน่ะ'<-----นี่คือความคิดยูเมโนะที่ก้าวเข้ามาในโรงเรียน

"คิดอะไรของเธออยู่ รีบตามมาได้แล้ว"ยูเมโนะสะดุ้งนิดหน่อย พรัอมเขยิบไปจับเสื้อของซาสึเกะเพราะกลัวหลงทาง และ......กลัวสายตาของเจ้าพวกคนที่มอง ซาสึเกะก็ไม่ได้ว่าอะไร

เมื่อเดินผ่านไปเรื่อยๆ ก็มีเด็กสาวกรี๊ดซาสึเกะมากมาย บางคนถึงกับวิ่งมาหาซาสึเกะ......แต่ก็โดนเมิน หรือบางคนก็วิ่งมาจับมือซาสึเกะ....แต่ก็โดนซาสึเกะสะบัดออก ส่วนพวกผู้หญิงคนอื่นนะเหรอ?

'กรี๊ด!! ยัยนั่นเป็นใครกัน!! จับมือซาสึเกะด้วยอ่ะ!!'

'อิจฉา!!!'

'เอ่อ ทุกคนเห็นเราจับมือกับตาบ้านี่เหรอ?'<-----ความคิดของยูเมโนะ 

ถึงอยากจะพูดตามความคิด แต่ยูเมโนะก็พูดออกมาไม่ได้
.
.
.

พอเดินมาสักพักก็ถึงห้องเรียน 

'เอาล่ะ! ต้องหาเพื่อนให้ได้!'ยูเมโนะคิด

ครืดดดด

ซาสึเกะผลักประตูเข้าไปในห้อง แต่จู่ๆทั้งห้องก็เกิดความเงียบ ก่อนที่ผู้หญิงในห้องจะกรี๊ดกันใหญ่เพราะได้อยู่เดียวกันกับซาสึเกะ ส่วนน้องยูเมะน่ะเหรอ? เอามือปิดหูน่ะสิ! แต่ไม่ใช่แค่เธอนะ ผู้ชายในห้องก็ด้วย  ซาสึเกะก็ไม่ได้สนใจอะไรเดินเข้าห้องหน้าตาเฉย ก่อนที่จะเรียกยูเมโนะ

"นายน่ะ ก็รีบมานั่งได้แล้ว"หลังจากซาสึเกะพูดจบ ทุกคนก็หันไปทางประตูอีกครั้ง และเมื่อทุกคนเห็น ก็คงคิดได้เลยว่า'เป็นผู้ชายหรือผู้หญิงกันแน่'

"อ..อืม"ยูเมโนะพูด พร้อมเดินผ่านสายตาของทุกคนที่กำลังจับจ้องเธออยู่

'เฮ้ย! ชายหรือหญิงวะ!?'

'ไม่รู้ ไปถามดิ!'

'เธอรู้ปะ!'

'โอ้ย! ชั้นก็ไม่รู้เหมือนกันย่ะ!'

ทั้งชายและหญิงกำลังพูดถึงเด็กที่ชื่อยูเมโนะว่าเป็นชายหรือเป็นหญิง

'แหม พูดคุยดังซะขนาดนี้ ไม่ตะโกนเลยล่ะ!'ยูเมโนะคิด พร้อมถอนหายใจเฮือกใหญ่เพราะนักเรียนในห้องพูดคุยนินทาโดยเอาเรื่องของเธอเป็นประเด็น!

ระหว่างที่นินทากันอยู่ ก็เริ่มมีคนเข้าห้องมาเรื่อยๆ

"นายคิดว่าชิกามารุ ง่ำๆ"เด็กหนุ่มตัวอ้วนใหญ่ถามเด็กหนุ่มอีกคนที่ชื่อชิกามารุ

"น่ารำคาญ"เมื่อเขาพูดจบก็หลับไป

เมื่อเวลาผ่านไปซักพัก คุณครูก็เข้ามา เด็กนักเรียนก็เริ่มทยอยนั่งที่

"สวัสดีทุกเรียนทุกคน ครูชื่อ อุมิโนะ อิรุกะ ไหนๆพวกเธอก็มาเรียนกันแรก แนะนำตัวกันหน่อยสิ" เมื่อคุณครูอิรุกิพูดจบ ก็เริ่มมีคนแนะนำตัวที่หน้าชั้นเรียน ส่วนน้องยูเมโนะของเราน่ะเหรอ? ตอนนี้กำลังมองเด็กหนุ่มคนหนึ่งที่มีหนวด ผมสีทองตะวัน หน้าตาก็อยู่ในระดับดี แต่กลับไม่มีใครคุยด้วยนี่สิ!

"คนต่อไป"เสียงของครูอิรุกะทำให้ยูเมโนะได้สติ

'ตอนนี้ถึงตาของตาบ้าล่ะสินะ'ยูเมโยะคิด แต่ไม่กล้าพูด 《ใครจะพูดล่ะ ถ้ายังไม่อยากโดนแฟนคลับซาสึเกะกระทืบตาย》

"อุจิวะ ซาสึเกะ แค่นี้"พอพูดจบก็เดินกลับมา โดยที่มีเสียงของสาวๆกรี๊ดเต็ม ส่วนผู้ชายก็อิจฉาซาสึเกะ แต่ก็มีคนใจกล้าพูดขึ้น

"คิดว่าตัวเองเท่นักรึไงวะ!"แต่พอพูดจบเท่านั้นแหละ เตรียมไปเข้าเฝ้าพระเจ้าได้เลย

จากนั้นก็ถึงการแนะนำตัวของยูเมโนะ!! ยูเมโนะเดินไปอย่างกล้าๆกลัวๆ? เพราะระหว่างทางก็มีคนจับจ้องเธออยู่ตลอดเวลา เมื่อถึงที่ เธอถอนหายใจหน่อยๆก่อนที่จะพูดออกไป

"อุจิวะ ยูเมโนะ ครับ! ยินดีที่ได้รู้จักนะครับ!"ยูเมโนะพูดพร้อมแจกรอยยิ้มสดใสที่เคยทำเป็นประจำ โดยไม่รู้เลยว่ารอยยิ้มของเธอทำให้ผู้ชายและผู้หญิงหน้าแดงเป็นแถบ

"อะแฮ่ม! คนต่อไป"คุณครูอิรุกะกระแอมไอ ก่อนที่จะให้คนต่อไปมาแนะนำตัว

"ชื่อของชั้นคือ อุสึมากิ นารูโตะ ชายผู้ที่จะเป็นโฮคาเงะในอนาคต จำชื่อของชั้นไว้ซะ!!"พอนารูโตะพูดจบ ทั้งห้องตกอยู่ในความเงียบก่อนที่นักเรียน《เกือบ》ทั้งห้องจะหัวเราะออกมา  เพราะคิดว่ามันคงเป็นความฝันลมๆแล้งๆของนารูโตะที่ไม่มีวันเป็นจริง

นารูโตะเศร้าและเดินกลับมานั่งที่ จากนั้นคุณครูอิรุกะก็ได้เล่าถึงประวัติของโคโนฮะ แต่เหมือนยูเมโนะจะไม่ได้สนใจประวัติแม้แต่น้อย เพราะเธอมองไปทางนารูโตะตลอดจนหมดคาบเรียน


และในที่สุดก็ได้เวลาทานข้าวเที่ยง!! 

พวกผู้หญิงวิ่งกรูเข้าหาซาสึเกะเพื่อชวนไปทานข้าว ยูเมโนะใช้จังหวะนั้นในการวิ่งไปหานารูโตะที่นั่งท้องร้อง

"สวัสดีครับ นารูโตะ"ยูเมโนะทักทาย ดูเหมือนนารูโตะตกใจนิดหน่อย ก่อนที่จะตอบกลับไป

"อ...อืม...สวัสดี..จ๊อก~"ยูเมโนะขำน้อยผิดกับนารูโตะที่หน้าแดงเพราะความอาย

"ไปทานข้าวกับผมมั้น ผมนำอาหารมาเยอะ"เมื่อได้ยินดังนั้น นารูโตะก็แทบตอบตกลงทันที

จากนั้นนารูโตะและยูเมโนะก็ออกไปทานอาหารใต้ร่มไม้....
.
.
.

หลังจากทาอาหารเสร็จเรียบร้อย นักเรียนทั้งห้องก็เดินออกมาจากห้องเรียน คุณครูอิรุกะเคยพูดไว้ว่าจะมีการฝึกภาคปฎิบัติ เมื่อออกมาจากห้องเรียบร้อยแล้ว คุณครูก็ได้สาธิตวิธีการปาชูริเคนให้ดู และแยกกันไปฝึก แต่ยูเมโนะนั้นกลับไปนั่งหลับอยู่ใต้ต้นไม้ จนเวลาล่วงเลยผ่านไป

"เอาล่ะ! คงพอทำได้ใช่มั้ย เริ่มจากนายก่อนละกัน อุจิวะ ซาสึเกะ"

ซาสึเกะลุกขึ้นและไปทดสอบการฝึกปา โดยที่ปาชูริเคนเข้าเป้าทุกอัน เรียกเสียงกรี๊ดจากสาวๆในห้องได้เป็นอย่างดี

"คนต่อไป อุจิวะ ยูเมโนะ" 

'อะไรนะ!! เร็วขนาดนี้เลยเหรอ?'<------ยูเมโนะคิดพลางเดินไปปาชูริเคน โดยที่ปาเข้าเป้าทุกอันเหมือนซาสึเกะ

"สมแล้วที่เป็นตระกูลอุจิวะ เก่งทั้งสองคนเลย"คุณครูอิรุกะเอ่ยชม แต่ไม่ทันไร นารูโตะก็หยิบชูริเคนไปปาโดยที่ไม่เข้าเป้าสักอัน แถมเกือบโดนคุณครูอิรุกะต่างหาก ซึ่งเหตุการณ์นี้ทำให้เพื่อนในห้องหัวเราะเพราะนารูโตะอีกครั้ง

"นา--รู--โตะ"คุณครูอิรุกะพูดด้วยรอยยิ้มเย็น ยูเมโนะที่กำลังจะเข้าไปปลอบนารูโตะก็โดนซาสึเกะลากเข้าห้องไปก่อน......
.
.
.


นี่ก็เป็นเวลาเลิกเรียนแล้ว มีคนเริ่มทยอยออกไป ส่วนซาสึเกะก็กลายมาเป็นเด็กติดพี่ตามเดิม ไม่นานนักพี่อิทาจิก็มารับ ระหว่างทางก็คุยเรื่องทั่วไป เช่น เรื่องการเรียนต่างๆ จนไม่รู้เลยว่ากลับมาถึงบ้านตอนไหนกันแน่!


"กลับมาแล้วครับ!!"เสียงสามหนุ่มดังขึ้นเมื่อกลับถึงบ้าน

"ยินดีต้อนรับกลับนะจ๊ะ อิทาจิพาน้องไปอาบน้ำหน่อย!"แม่มิโกโตะพูด พลางทำอาหาร

"คร๊าบ~ ป่ะ! ยูเมโนะ ซาสึเกะ" จากนั้นอิทาจิก็พาไปอาบน้ำ

"พี่ครับ ยูเมโนะไม่อาบพร้อมกันเหรอครับ"ซาสึเกะถามเพราะตั้งแต่เข้าห้องน้ำก็ไม่เห็นยูเมโนะ

"อ..อื้อ! ใช่แล้วล่ะ"อิทาจิยิ้มแห้งๆเมื่อซาสึเกะถามถึงยูเมโนะ ซาสึเกะเห็นดังนั้นก็ไม่ถามต่อ ปล่อยให้พี่ชายอาบน้ำให้ตน


เมื่ออาบน้ำกันเสร็จก็ลงมาทานอาหารค่ำ ยูเมโนะกับซาสึเกะก็เล่าถึงโรงเรียนวันนี้ให้กับครอบครัวฟัง แต่......ซาสึเกะนี่สิอ้อนพี่ชายให้นอนกับตน โอ้ย!! แย่งอิทาจิจากยูเมโนะ!! แต่อิทาจิก็ปฏิเสธล่ะนะ!



"ราตรีสวัสดิ์ไอ้เป็ด!"ยูเมโนะพูดล้อ

"ราตรีสวัสดิ์ยูเมะ"ยูเมโนะหน้าแดงทันที คนที่เรียกยูเมะได้น่ะ! มีแต่พี่อิทาจิเท่านั้น! แต่จู่ๆเป็ดก็มาเรียกเนี่ยนะ! แต่ช่างเหอะ! 
.
.
.

"ฮ้าว~ ง่วงจัง"ยูเมโนะตื่นนอน ขยี้ตาสักสองสามที ก่อนที่จะไปอาบน้ำ และลงไปทานอาหาร


แต่เมื่อลงมาถึง'ไอ้เป็ด'มันได้ลงมาก่อนแล้ว《ตอนตื่นไม่ได้สังเกตุเหรอ》

"อ้าว! ยูเมโนะ อรุณสวัสดิ์จ่ะ!"คุณแม่มิโกโตะพูด

"อรุณสวัสดิ์ครับ"ยูเมโนะพูด พร้อมมองหาพี่อิทาจิ

"อิทาจิออกไปทำภารกิจทั้งแต่เช้าแล้ว เดี๋ยวก็คงกลับมาล่ะมั้ง"พ่อฟุกาคุตอบแทนผู้เป็นแม่ที่กำลังจัดเตรียมอาหาร

"อ๋อ! ครับ"ยูเมโนะพูดพร้อมกันอาหาร
.
.
.

ณ ห้องเรียน

คุณครูอิรุกะอธิบายร่ายยาว ซึ่งของคุณครูอิรุกะเหมือนกับเพลงกล่อมเด็ก เพราะว่าคนที่นั่งฟังบางคนก็ถึงกับนั่งหลับ จนได้เวลา คุณครูอิรุกะจึงพูดเกี่ยวกับการสอบภาคปฏิบัติในวันนี้

"ฟังให้ดี! วันนี้เราจะสอบภาคปฏิบัติ จะมีการจับคู่ประลองใต้ต้นไม้ใหญ่ เพราะฉะนั้นไปรวมตัวที่ต้นไม้กันนะ!"

"กรี๊ด!! สอบล่ะ!"

"ชั้นจะสอบได้มั้ยเนี่ย~"

"ในที่สุดก็จะได้แสดงพลังแล้ว"

"อยากสอบแล้วโว้ย!!"

"นายเจอชั้นแน่!!"

"แน่จริงก็อย่าแพ้ละกัน!"

และเสียงอื่นอีกมากมาย ทั้ง เศร้า ดีใจ เสียใจ และต่างคนต่างเริ่มเดินออกจากห้องเพื่อไปสอบภาคปฏิบัติ


"มากันครบแล้วใช่มั้ย"ครูอิรุกะพูดพลางมองไปรอบๆ

"งั้นเริ่มจาก อุจิวะ ซาสึเกะ กับ............"ไม่ทันที่ครูอิรุกะจะพูดจบ นารูโตะก็พูดขัดขึ้นมาซะก่อน

"ผม!! ผม!! ผม!! ผมจะสู้กับซาสึเกะ"นารูโตะพูด สาวๆที่เป็นแฟนคลับซาสึเกะต่างมองค้อน แต่นารูโตะกลับไม่รู้สึกรู้สาอะไร

"อืม....งั้นคู่แรกเป็น นารูโตะปะทะซาสึเกะ"นารูโตะทำหน้าดีใจที่ได้สู้กับซาสึเกะ ต่างจากครูอิรุกะตอนแรกที่ทำหน้าลังเล

'ซาสึเกะคุง~ อัดนารูโตะเลย!!!'

'อัดให้น่วมไปเลย!!'

'ซาสึเกะคุง สู้ๆ!'

'ซาสึเกะคุง!!!'

เสียงแฟนคลับซาสึเกะดังมาก《ก.ล้านตัว》แล้วดูเหมือนว่าผู้หญิงห้องอื่นก็เดินมาเชียร์ซาสึเกะเหมือน .......ส่วนพวกผู้ชายน่ะเหรอ?

'นารูโตะ!! ชนะหมอนั่นให้ได้นะ!!'

'นารูโตะนายเป็นความภาคภูมิใจของเรา!!!'

'นารูโตะอัดมันซะ!!!'

'นายคือความหวังของพวกเรา!!'

และเสียงผู้ชายคนอื่นอีกมากที่คอยเชียร์นารูโตะเพราะหมั่นไส้ซาสึเกะ พอดูไปดูมาเหมือนกับกองเชียร์ของนารูโตะกับซาสึเกะเลย

"ทั้งสองคน ทำสัญลักษณ์นินจา"ครูอิรุกะพูด ทั้งสองคนทำสัญสักษณ์นินจาและเริ่มสู้ โดยที่มีเสียงเชียร์ดังกระหึ่ม......และผู้ชนะก็ไม่ใช่ใครที่ไหน......นอกจาก

"ผู้ชนะ....อุจิวะ ซาสึเกะ"เมื่อพูดจบ เสียงกรี๊ดของสาวๆก็ดังมากกว่าเดิมส่วนผู้หนุ่มๆก็ทำหน้าตาบึ้งตึง จากนั้นการสอบก็เริ่มต้นอีกครั้ง จนถึง.......

"ยูเมโนะ นายไม่มีคู่นะ นายอยากจะได้สู้กับใครล่ะ"เสียงของนารูโตะดังขึ้นเมื่อยูเมโนะไม่มีคู่ที่จะประลอง

"อืม~ ไม่รู้สิครับ"ยูเมโนะตอบ

"คนต่อไป อุจิวะ ยูเมโนะ เลือกคู่ได้นะ เพราะไม่มีคู่อยู่คนเดียว"

"งั้น.....ผมเลือก....ซาสึเกะครับ!!"

'เอ๋!!'

ทุกคนตกใจเพราะจู่ๆพี่น้องต้องมาสู้กันเอง

"น่าสนุกดีหนิ!?"ซาสึเกะพูด พร้อมมองมาทางยูเมโนะ

"งั้น.....คู่สุดท้าย....อุจิวะ ยูเมโนะ ปะทะ อุจิวะ ซาสึเกะ"

พวกเราทั้งสองทำสัญลักษณ์นินจา ก่อนที่จะเริ่มประมือกัน

"เริ่มได้"สิ้นเสียงครูอิรุกะ พวกเราทั้งสองก็เริ่มโจมตีกันทันที ส่วนพวกกองเชียร์ก็นั่งดูอย่างตั้งอกตั้งใจ ก็นะ ตระกูลอุจิวะสู้กันทั้งที ไม่ดูก็พลาดแย่

ยูเมโนะเริ่มต้นจากใช้ชูริเคนปาไปทางซาสึเกะ แต่เขาก็หลบได้ ยูเมโนะกะจะเตะไปที่หน้าของซาสึเกะ แต่ว่าเขาก็ป้องกันไว้ได้

'หึ แรงเยอะหนิ'ซาสึเกะคิด

มันไม่ได้จบแค่นั้น ยูเมโนะปาคุไนไปหาซาสึเกะ แต่เขาก็ยังนำคุไนมาตั้งรับได้

เคร๊ง! เคร๊ง!

เสียงของคุไนทั้งสองโดนกันทำให้เกิดเสียงกังวาน แต่ระหว่างที่ซาสึเกะยกขาขึ้นเพื่อจะถีบ ยูเมโนะก็ได้ปาคุไนอีกอันทำให้โดนแก้มของซาสึเกะ ซาสึเกะก้มดูจับแผลเล็กน้อยก่อนที่จะเงยหน้าขึ้นมาต่อสู้ แต่ว่ากับไม่เห็นเงาของยูเมโนะแม้แต่น้อย และยูเมโนะได้ใช้จังหวะนั้นโจมตีใส่จุดตายของซาสึเกะ แต่ถว่า........ครูอิรุกะจับขาของยูเมโนะไว้ก่อน

"จบการแข่งแค่นี้! ผู้ชนะ อุจิวะ ยูเมโนะ"ครูอิรุกะพูด

"เย่! ชนะซาสึเกะแล้วล่ะครับ!!"ตอนที่ยูเมโนะดีใจสุดๆที่ชนะซาสึเกะ

แฟนคลับซาสึเกะรีบวิ่งไปหาซาสึเกะ แต่ก็โดนเมินหมด ส่วนฝั่งผู้ชายก็มาดูอาการของยูเมโนะ แต่ภายในใจของผู้ชายคงดีใจมากแน่ๆที่ยูเมโนะชนะซาสึเกะ
.
.
.

เมื่อกลับถึงบ้าน ซาสึเกะก็ขอตัวขึ้นห้องก่อน พ่อกับแม่ก็ยังสงสัยว่าทำไมวันนี้ไม่ร่าเริง


"ซาสึเกะ! นายเป็นอะไร"ยูเมโนะพูด แต่ซาสึเกะก็เงียบเหมือนเดิม




5 นาที......




10 นาที......





"ซาสึเกะ นาย!!!"ยูเมโนะทนไม่ไหว เดินไปหยิบกล่องอะไรซักอย่าง ก่อนที่จะเดินมาขึ้นคร่อมซาสึเกะ

"ฮ...เฮ้ย!! ทำบ้าอะไร!!"ซาสึเกะโวยวาย เพราะจู่ๆยูเมโนะก็มาขึ้นคร่อมเขา

"อยู่เฉยๆ"ยูเมโนะพูดเสียงต่ำ

"นาย!!!"ซาสึเกะจะเถียงแต่ก็กลัวกับน้ำเสียงเมื่อกี๊ ยูเมโนะยื่นหน้าเข้ามาใกล้ๆ

ตึกตัก! ตึกตัก!

แปะ!

"เรียบร้อยละครับ!"เสียงของยูเมโนะกลับมาร่าเริงเหมือนเดิม

"นาย!? ทำอะไร?"ซาสึเกะถาม

"แปะแผลแก้มนายไงล่ะ! เอาล่ะไปทานข้าวได้แล้ว!"จากนั้นยูเมโนะก็เดินลงไปทานอาหาร

"เมื่อกี๊มันเสียงอะไรกัน?"ซาสึเกะที่อยู่คนเดียวพูดขึ้น เพราะได้ยินเสียง ตึกตัก! เมื่อกี๊

"ช่างมัน!!!"จากนั้นซาสึเกะก็ลงไปทานข้าว


"พี่อิทาจิยังไม่กลับมาจากภารกิจเหรอครับ"ยูเมโนะถาม

"ยังเลยจ่ะ"คุณแม่มิโกโตะถาม พลางมองพลาสเตอร์ที่ติดบนแก้มของซาสึเกะ พร้อมหัวเราะหน่อยๆ

"เป็นอะไรฮะ!?"ซาสึเกะพูด

"ไม่มีอะไรจ้า~"คุณแม่มิโกโตะพูด จากนั้นพวกเราก็ทานอาหารต่อ


"ราตรีสวัสดิ์นะจ๊ะ!"แม่มิโกโตะพูด

"ครับ"เด็กทั้งสองพูดพร้อมกันก่อนจะเข้าสู่ห้วงนิทรา




จุดจบก็เหมือนดั่งจุดเริ่มต้น
.
.
.
.
.
.
นำพาสิ่งดีได้
.
.
.
.
.
.
ก็.....ต้องนำพาสิ่งเลวร้ายได้เช่นกัน
.
.
.
.
.
.
เพราะว่าเข็มของ'โชคชะตา'น่ะ
.
.
.
.
.
.
มันใกล้ที่จะมาบรรจบกันแล้ว☺
_______________________________________________________

เฮ้อ~ บอกเลยค่ะ! ว่าบทนี้แต่งนานมากๆ ฝากให้กำลังใจด้วยนะคะ ยังไม่ได้ตรวจดูคำผิดค่ะ! เดี๋ยวจะมาตรวจนะคะ! ขอบคุณมากๆค่ะ!
B
E
R
L
I
N
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 22 ครั้ง

8 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 16 พฤษภาคม 2562 / 05:55

    สนุกมากค่าาา

    #7
    0
  2. #5 จดหมายราตรี (@aisica1414) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2562 / 12:00
    สนุกมากกกกก
    #5
    0