《Fic Naruto》ลิขิตรักของยัยหน้าหวาน

ตอนที่ 2 : บทที่ ๑. การลิขิตใหม่ของโชคชะตา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 126
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 19 ครั้ง
    7 พ.ค. 62

แกร่ก! แกร่ก!

"กรี๊ด!!!!"

เสียงของบานประตูกระทบกับเสียงมือ เสียงของมีดทั้งสองกระทบเสียดสีกัน เสียงของการฆ่าฟันที่ไม่มีที่สิ้นสุด ความเกลียดชัง ความแค้น ความโกรธ

และ......เสียงกรีดร้องของผู้คนที่ไม่มีที่สิ้นสุด

ทั้งหมดนี้เกิดจาก

'โชคชะตา'
_________________________________________________________

"พี่อิทาจิ~ สอนหนูปาคุไนหน่อยสิ"เสียงของเด็กหนุ่ม《?》น้อยคนหนึ่งพูดกับผู้ที่มียศเป็นพี่ชายของตนเอง

"ยูเมะ พี่บอกกี่ครั้งแล้ว ว่าอย่าเพิ่งฝึก"ผู้ที่มียศเป็นพี่ชาย นาม อุจิวะ อิทาจิ ของเด็กชายร่างน้อยตอบ ก่อนที่จะหันไปฝึกการปาคุไนของตัวเองต่อแล้วพูดต่อว่า"รอให้โตก่อนสิ ค่อยฝึกก็ยังไม่สายไปหรอกนะ"

"ม่ายอาว~ หนูอยากปาเป็นไวๆนี่นา~"เด็กหนุ่มน้อยทำหน้าตาบ๊องแบ๊วน่าสงสาร และกอดเอวของพี่ชายเอาไว้แน่น เผื่อพี่ชายตรงหน้าจะให้ตัวเองฝึกด้วย

"ยูเมะพึ่งอายุ 6 ปี เองนะ จะฝึกอะไรตั้งแต่ตอนนี้หล่ะ ไปเล่นกับซาสึเกะก่อน ซาสึเกะเขายังไม่มาฝึกตอนนี้เลย"พี่ชายตรงหน้าไม่หลงกลเจ้าเด็กน้อยตัวแสบแล้วพูดตอบกลับไป ก็นะ เขาโดนมาทุกวันแล้วนี่นา

"ใครว่าล่ะครับ ซาสึเกะก็จะเดินมาฝึกตั้งนานแล้ว แต่ไม่กล้ามามากกว่า"จากเสียงสาวน้อย《?》กลายเป็นเสียงของผู้ชายทันทีที่ซาสึเกะเดินมา

"พี่ฮะ สอนผมปาคุไนหน่อยฮะ"เด็กหนุ่มเป็ดซึน《?》นาม อุจิวะ ซาสึเกะ พูดขึ้น พลางหันมามองเด็กหนุ่มอีกคนที่กำลังเกาะเอวพี่ชายของตน《ก็พี่ชายของยูเมะเหมือนกันป่ะ?》พร้อมส่งสายตาประมาณว่า'หยุดเกาะพี่ชายชั้นได้แล้ว'

และเหมือนว่าเด็กชายหน้าหวาน《?》จะเข้าใจที่เป็ดซึนสื่อ จึงกอดไว้แน่นกว่ากว่าเดิมพร้อมส่งยิ้มให้กับผู้เป็นพี่ ซาสึเกะหัวเสียนิดหน่อย《มั้ง》เดินมาจับคอปกเสื้อและดึง《กระชาก》ตัวของเด็กหนุ่มนาม อุจิวะ ยูเมโนะ ออกจากการเกาะพี่ชาย

"นายทำบ้าอะไรของนายน่ะ!!!"เด็กหนุ่มที่โดนซาสึเกะดึง《กระชาก》เสื้อก็โวยวาย

"ก็ดึงนายออกจากพี่อิทาจิไงล่ะ! จะเกาะเป็นปลิงรึไง?"ซาสึเกะตอบกลับอย่างไม่แยแสอะไร

จากนั้นสงครามขนาดย่อมก็เกิดขึ้นในบ้านอุจิวะ โดยผู้นำกองทับหน่วย 1 คือ อุจิวะ ซาสึเกะ และ ผู้นำกองทับหน่วย 2 คือ อุจิวะ ยูเมโนะ และผู้ห้ามศึกคือ อุจิวะ อิทาจิ

"พอๆ หยุดเล่นได้แล้ว ไปกินข้าวกัน"อิทาจิพูด พร้อมยื่นนิ้วมาจิ้มหน้าฝากของเราทั้งสอง

"ชิ!/เชอะ!"ทั้งสองคนสบัดหน้าใส่กันก่อนจะไปกอดเอวของอิทาจิกันคนข้าง ทิ้งความเหนื่อยใจให้อิทาจิ

"เฮ้อ~"อิทาจิถอนหายใจหน่อยก่อนที่จะพายูเมโนะและซาสึเกะไปทานข้าว


"อ้าว~ ยูเมโนะ ซาสึเกะ อาหารวันนี้ไม่อร่อยเหรอ ทำหน้าบึ้งกันเชียว"ผู้ที่มียศเป็นแม่'อุจิวะ มิโกโตะ'ถามขึ้นเพราะเห็นหน้าของทั้งสองทำหน้าบึ้ง ไม่พูดคุยกัน

"คงเป็นเพราะเรื่องเมื่อตอนกลางวันล่ะมั้ง"อุจิวะ ฟูกาคุ หรือผู้ที่มียศเป็นพ่อตอบแทนเด็กหนุ่มทั้งสองที่กำลังนั่งหน้าบึ้ง

"ก็ตาบ้าซาสึเกะมาดึง《กระชาก》ผมออกจากพี่อิทาจินี่ฮะ!!"เด็กหนุ่มหน้าหวานตอบ พลางหันสายตาไปจิกซาสึเกะ

"ก็นายไปเกาะพี่อิทาจิของชั้นก่อนทำไมล่ะ!!"ซาสึเกะเถียงกลับ

"ของนาย? พี่อิทาจิก็เป็นของผมด้วยสิ!! ก็พวกเราเป็น'พี่น้องแท้ๆ'กันนี่!!"ยูเมโนะหรือเด็กหนุ่มหน้าหวานเถียงกลับอย่างไม่ยอมแพ้ ทั้งสองคนเถียงกันไปกันมา โดยที่ไม่ได้สังเกตุสายตาของครอบครัวอีก 3 คน ที่กำลังทำหน้าทำตาหม่นหมอง


เมื่อทานข้าวเสร็จคุณแม่《มิโกโตะ》ก็พายูเมโนะไปอาบน้ำ และพาเข้านอนในที่สุด



โดยไม่รู้เลยว่า
.
.
.
.
.
ต่อไปนี้
.
.
.
.
.
จะมีเรื่องโหดร้ายเกิดขึ้น
.
.
.
.
.
เอาล่ะ! เข็มของโชคชะตาเริ่มเดินแล้ว
.
.
.
.
.
มาลิขิตโชคชะตาของคุณเองสิ
_____________________________________________________

จบไปแล้ว~ เฮ้อ! เหนื่อยค่ะ! กว่าจะวางพล็อตเรื่องได้ บอกเลยว่าเหนื่อยมากๆค่ะ! ยังไม่ได้ตรวจดูคำผิดนะคะ เดี๋ยวจะมาตรวจค่ะ! อย่าลืมเม้นท์ด้วยนะคะ《ขอความกรุณาค่ะ!》
B
E
R
L
I
N
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 19 ครั้ง

8 ความคิดเห็น

  1. #4 หมาป่า (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2562 / 21:53

    น่าสนุกง่าาาาา

    #4
    1