[END] Fic BTS : HUNTER [kookv,MonV,GaV,minv,jinv,hopev]

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 52,473 Views

  • 1,326 Comments

  • 2,578 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    265

    Overall
    52,473

ตอนที่ 8 : HUNTER 6 : กำลังปรับตัว

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3849
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 84 ครั้ง
    25 ต.ค. 61



6


แทฮยองเดินหาวหวอดเข้ามาในห้องครัวตอนเช้าของอีกวัน เขาถูกบังคับให้เข้านอนในตอนกลางคืนและตื่นขึ้นมาตอนเช้าเพื่อจะได้ทำกิจวัตรเหมือนคนทั่วไป ซึ่งทำให้แทฮยองไม่ค่อยจะคุ้นชินเท่าไหร่ แสงแดดข้างนอกในตอนกลางวันมันทำร้ายม่านตาเขาเด็กหนุ่มจึงหลีกเลี่ยงที่จะออกไปเผชิญกับมัน มือผอมลูบท้องตัวเองป้อยๆด้วยความหิว คิดถึงรสชาติซุปสาหร่ายแสนอร่อยเมื่อคืนแล้วอยากกินอีก ขายาวเดินไปเปิดตู้เย็นหยิบขวดน้ำออกมา

อ้ะ จริงสิ!

เมื่อคืนนี้เขาซดน้ำซุปจากในถ้วยเล็กๆหนิ

พอคิดได้แบบนั้นก็วางขวดน้ำไว้บนโต๊ะกลางครัว ควานหาถ้วยใส่ซุปแบบเมื่อคืนในชั้นเก็บจานจนเจอ จัดการเทน้ำดื่มจากขวดใส่ลงในถ้วยซุป ใช้สองมือประคองก้นถ้วยเหมือนมันร้อนนักหนาแล้วยกซด

ซู้ดดดด~~

"อ่า....ชื่นใจ"

แทฮยองพูดกับน้ำเย็นๆในถ้วยซุป ยกน้ำเปล่าขึ้นซดอีกหลายๆอึกอย่างเพลิดเพลิน

"โอ้ะ แทฮยองกินไรอะ"จีมินเดินเข้ามาในครัวทำตาโตเพราะคิดว่าแทฮยองแอบกินอะไรซักอย่าง

"กินน้ำฮะ"

"น้ำบ้าอะไรในถ้วยซุป อย่ามาโกหก แอบกินกับข้าวเล่นใช่ไหม"

"เปล่าฮะ แทกินน้ำเปล่าจริงๆ นี่ไง"ว่าแล้วก็เทน้ำใสให้ดูเป็นหลักฐาน ของเหลวไหลออกมาจากถ้วยซุปหกราดลงบนโต๊ะจนเจิ่งนองไปหมด

เออ เอากับมันสิ 

"เออๆ เชื่อแล้วว่าน้ำเปล่า แล้วเอาไปใส่ถ้วยซุปทำไม"

"เมื่อคืนซุปสาหร่ายอร่อยมากเลยฮะ"

"แล้วเกี่ยวอะไรกับการที่นายเอาน้ำเปล่ามาใส่ถ้วยซุปเนี่ย"

"ก็ซุปอร่อยอะ อยากกินอีก"

"ก็เลยเอาน้ำเปล่ามาใส่ถ้วยซุปเนี่ยนะ"

"อื้อ อื้อ"แทฮยองพยักหน้า อีกคนตบหน้าตัวเองดังแปะ

ตรรกะอะไรของมันวะเนี่ย จะบ้าตาย

เชื่อเถอะว่าถ้าหน้าตาไม่ดีนะ ป่านนี้โดนเฉดหัวออกจากบ้านไปนานแล้ว       นี่เห็นว่าน่ารักน่าเอ็นดูนะ ถึงเลี้ยงดูมาถึงขนาดนี้ จีมินทำปากขมุบขมิบ แทฮยองน่ารักน่าเอ็นดูก็จริง แต่บางครั้งบางทีก็กวนโอ้ยเสียจนอยากจับมาตีก้นเสียให้เข็ด

"อรุณสวัสดิ์เด็กๆ"นัมจุนเดินเข้ามาในครัวด้วยใบหน้ายิ้มแย้มเช่นเคย

"อรุณสวัสดิ์ฮะพี่นัมจุน"จีมินทักทายกลับ นัมจุนยิ้มให้ลูบหัวและหยิกแก้มเด็กหนุ่มเบาๆด้วยความเอ็นดู อันที่จริงเขาเอ็นดูจีมินมากกว่าจองกุกด้วยซ้ำอยากได้อะไรก็หามาให้หมดไม่มีข้อยกเว้น แต่ด้วยความที่จีมินอยู่ในความดูแลของซอกจิน เขาเลยโดนกันท่าจากการสปอยจีมินตลอด ด้วยเหตุผลที่ว่า 'กลัวจีมินจะเคยตัว แล้วเป็นเด็กเอาแต่ใจแบบจองกุก'

"วันนี้อากาศดีจริงๆ ไปนั่งกินข้าวในสวนกันดีไหมเรา"นัมจุนเสนอ พลางยกจาน เปิดหม้อหุงข้าวเตรียมทานข้าวเช้า

เป๊าะ!!

เสียงอะไรบางอย่างแตก จีมินที่กำลังเช็ดน้ำบนโต๊ะอยู่หันไปมองก็พบว่าฝาหม้อหุงข้าวไฟฟ้าที่ทำจากพลาสติกอย่างดีหักติดมือนัมจุนออกมา เด็กหนุ่มกุมขมับผิดกับนัมจุนที่อ้าปากค้างมองเศษฝาหม้อในมือตัวเอง

"นี่มันใบที่สามแล้วนะครับ"จีมินพูดเสียงอ่อย หนักใจกับสกิลการทำลายข้าวของในบ้านของนัมจุน อะไรที่ไม่ควรพังมันก็พังเพียงเพราะนัมจุนไปแตะต้องมัน

"ฉันแค่แตะมันนิดเดียวเอง"นัมจุนว่า ทิ้งอดีตฝาหม้อลงถังขยะแล้วตักข้าวใส่จานตัวเองมานั่งลงที่โต๊ะอย่างไม่สำนึกใดๆ จีมินไม่พูดอะไรต่อเพียงแต่ทำหน้าที่ตักกับข้าวที่ซอกจินทำไว้ให้ก่อนจะออกไปโรงพยาบาลมาวางบนโต๊ะ ขืนปล่อยให้    นัมจุนทำพวกเขาอาจจะได้กินข้าวเช้ากับน้ำปลาแน่ๆ

"อ้าว ไม่นั่งกินด้วยกันเหรอ?"คนอายุมากเอ่ยถามเมื่อเห็นจีมินตักข้าวแล้วก็กับอีกสองสามอย่างใส่จานและเดินออกไป

"ผมมีงานวิจัยต้องอ่านนิดหน่อยฮะ"เด็กหนุ่มตอบ นัมจุนพยักหน้ารับและกินข้าวไปเงียบๆ สลับกับมองหน้าแทฮยองที่ยัดข้าวใส่ปากจนแก้มตุ๋ยแล้วค่อยเคี้ยวมันทีหลัง เป็นการกินข้าวที่ประหลาดมากสำหรับนัมจุนเพราะคนปกติเขากินคำนึงก็จะเคี้ยวให้หมดก่อนแล้วค่อยตักคำใหม่

"เอ้อ จริงสิ แทฮยองไม่ออกไปเล่นข้างนอกบ้างเหรอ พี่ไม่เคยเห็นเราออกไปไหนเลย"

"ไม่ฮะ แทฮยองไม่ชอบแดด"

'แวมไพร์'จู่ๆนัมจุนก็นึกถึงคำพูดของจีมิน แต่ก็สะบัดหัวไล่ความคิดนั้นออกเพราะคิดว่ามันเป็นอะไรที่เพ้อเจ้อเกินไป

"แด้ดดี้"เป็นเสียงของจองกุกที่ถลาตัวเข้ามาในครัว

"หืม?"

"โอ้ะ ตัดผมใหม่เหรอฮะ"

"อืม ให้พี่ซอกจินไถให้เมื่อคืน สบายหัวขึ้นเยอะเลย"นัมจุนว่า จับๆแตะๆตรงหัวที่เกรียนนิดหน่อยของตัวเอง จองกุกเดินไปซ้อนข้างหลัง แล้วยกมือขึ้นเล่นผมของคนเป็นพ่อ

"โอว ถ้าเซตแบบนี้แด้ดดี้หล่อมากเลยนะเนี่ย"

"หึหึ อยากได้อะไรอีกละถึงได้มาปากหวานแต่เช้าเนี่ย หืม?"

"เปล่าฮะ"

"ไปตักข้าวมาไป นั่งกินข้าวเป็นเพื่อนแทฮยองหน่อย พ่อจะขึ้นไปทำงานต่อ"

"แด้ดดี้"

"หืม?"พอเห็นจองกุกเรียกนัมจุนแบบนั้นแทฮยองจึงเรียกบ้าง เจ้าของชื่อขานรับพร้อมเลิกคิ้ว

"ฮี่ๆ แด้ดดี้คืออะไรฮะ?"

"แด้ดดี้คือพ่อไง พี่นัมจุนคือพ่อบุญธรรมของเรา แล้วพ่อของแทฮยองละ"จองกุกตอบคำถามแทน ลากเก้าอี้มานั่งข้างแทฮยองหลังจากตักข้าวมาเสียจนพูนจาน

"แล้วพ่อคืออะไรฮะ?"

"พ่อก็คือผู้ชายที่ให้กำเนิดเรา รักเราแล้วก็ดูแลเรามาตั้งแต่เด็กๆ"

"แทฮยองไม่รู้จักพ่ออะ"

จองกุกชะงัก ใบหน้าแทฮยองไม่ได้รู้สึกเจ็บปวดอะไรกับการที่บอกว่าตัวเองไม่มีพ่อ นั่นทำให้จองกุกรู้สึกเศร้าและเจ็บปวดแทนเป็นอย่างมาก แม้เขาจะมีนัมจุนเป็นพ่อบุญธรรมแต่ก็เคยมีช่วงเวลาในวัยเด็กที่ได้ใช้ชีวิตกับพ่อแท้ๆของตัวเอง ต่างกับแทฮยองที่ไม่แม้แต่จะรู้จักคำว่าพ่อ 

"แต่แทฮยองมีคนที่ดูแลแทฮยองมาตั้งแต่เด็กๆนะ"

"ใครเหรอ?"จองกุกถามอย่างสนใจ อย่างน้อยแทฮยองก็ได้รับความรักความอบอุ่นจากใครบางคนนั้นละนะ

"ผู้สร้างไง ผู้สร้างลำดับที่ 4 ดูแลแทฮยองมาตั้งแต่ตัวเล็กๆเลย"แทฮยองบอก จองกุกกับนัมจุนมองหน้ากัน คนเป็นพ่อบุญธรรมพยักหน้าเป็นเชิงให้จองกุกชวนคุยต่อเพราะแทฮยองกำลังค่อยๆเผยตัวตนและที่มาของตัวเองทีละนิดอย่างไม่รู้ตัว

"จริงเหรอ เขาใจดีมากๆเลยสิ"

"ไม่ใจดีซักหน่อย ใจร้ายมากๆเลยต่างหาก เขาชอบตีแทฮยอง แล้วก็พาแทฮยองไปหาคุณหมอใจร้ายบ่อยๆ"

"ทำไมเขาถึงทำแบบนั้นละ เขาไม่รักแทฮยองเหรอ?"

"ไม่รู้สิ เขาชอบพูดว่าแทฮยองคือผลงานชิ้นเอกของเขา แทฮยองต้องทำให้เขาภูมิใจมากๆ ไม่อย่างงั้นเขาจะไม่ให้ลูกอม"

"แย่จังเลยนะ เพราะอย่างงี้แทฮยองเลยไม่อยากอยู่กับเขาใช่ไหม?"

"เปล่า เขาให้แทฮยองนั่งเครื่องบินมาอยู่กับผู้สร้างลำดับที่ 18 แทน แทฮยองไม่ได้เจอเขานานมากแล้ว"แทฮยองว่า อ้าปากงับข้าวคำโตใส่ปาก โดยไม่รู้ตัวซักนิดว่ากำลังโดนหลอกให้พูดเรื่องตัวเองอยู่

"แทฮยอง?"

"หือ?"

"จองกุกถามอะไรซักอย่างได้หรือเปล่า?"

"อือ"

"ผู้สร้างนี่ คือใครเหรอ?"

"แทฮยองบอกไม่ได้หรอก ถ้าพูดแล้วหัวแทฮยองจะระเบิด"

"ทำไมถึงเป็นอย่างนั้น"

"ไม่รู้สิ ผู้สร้างบอกมา ถ้าพูดเรื่องพวกเขาหัวแทฮยองจะระเบิดแล้วก็ตาย"จองกุกกับนัมจุนเงียบไม่พูดอะไรต่อ ขณะที่แทฮยองยังสนใจข้าวตรงหน้าไม่ได้เอะใจอะไร ทั้งสามคนนั่งเงียบไม่มีบทสนทนาใดๆเพราะต่างคนต่างก็จมอยู่ในความคิดของตัวเอง

นัมจุนกำลังคิดวิเคราะห์ว่าผู้สร้างที่แทฮยองพูดถึงนั่นคือใครกันแน่ แล้วพ่อที่แท้จริงของแทฮยองเป็นใคร เขาคิดว่าแทฮยองอาจจะเป็นเด็กกำพร้าและได้รับการเลี้ยงดูโดยคนอื่นตั้งแต่เด็ก แต่คนประเภทไหนกันที่เลี้ยงดูแทฮยองให้รู้จักศิลปะการต่อสู้ การใช้อาวุธ และการฆ่าคนอื่นอย่างเลือดเย็นแบบนี้

ขณะที่จองกุกกำลังคิดถึงตัวเอง เขาคิดว่าถ้าตัวเองไม่มีนัมจุนคอยเลี้ยงดู วิถีชีวิตเขาจะเป็นอย่างไร จะลำบากตรากตรำอยู่ที่ไหน ต้องใช้ชีวิตแร้นแค้นเท่าไหร่ บางทีเขาอาจจะตายไปตั้งแต่ยังไม่ทันได้สิบขวบเลยด้วยซ้ำละมั้ง ไม่โดนระเบิดก็คงโดนกระสุนปืนใครซักคนยิงตาย 

แต่แทฮยองกำลังคิดว่ามันจะเป็นยังไงนะ ถ้าเขาเอาถ้วยซุปใส่น้ำเปล่าและเอาเทียนมาปักเหมือนเค้กเมื่อคืนนี้ บางทีมันอาจจะรสชาติอร่อยเหมือนซุป หวานเหมือนเค้ก และยังอธิษฐานได้อีกครั้งก็เป็นได้

"เย็นนี้มีธุระอะไรหรือเปล่าจองกุก"หลังจากเงียบกันไปนานจนกินข้าวหมดจานแล้วนัมจุนจึงถามลูกชายหัวแก้วหัวแหวน

"เปล่าฮะ"จองกุกทำตาโต ส่ายหน้าตอบ ในใจลิงโลดขึ้นมาในทันที มันต้องมีอะไรดีๆเกิดขึ้นแน่ๆ เขามั่นใจ

"อืม ดี เย็นนี้จะพาไปกินอาหารจีนที่ร้านเฮีย ฝากบอกจีมินกับชางกยุนด้วยละ"

"จริงเหรอฮะ"พอพูดถึงเรื่องของกินแล้ว จองกุกยิ่งตาลุกวาวเข้าไปใหญ่

"อืม พ่อไปทำงานต่อละ"นัมจุนว่า ลุกขึ้นแล้วทำท่าจะยกจานไปล้าง แต่จองกุกก็รั้งจานลงที่เดิมอย่างร้อนรน

"หืม? นี่จะเอาใจที่พาไปกินอาหารจีนหรือไง"ว่าแซวลูกตัวเองอย่างขำๆ

"เปล่าฮะ ผมแค่กลัวแด้ดดี้จะทำแตก วางไว้ตรงนี้แหละฮะ เดี๋ยวผมล้างให้เอง ขี้เกียจมาเก็บเศษจานทีหลัง เอาไปล้างให้แด้ดง่ายกว่าเยอะ"จองกุกพูดตามตรง คนเป็นพ่อจึงตีหน้าขรึมใส่แล้วดีดหน้าผากเบาๆไปหนึ่งทีกับความปากร้ายของลูกตัวเอง 

เอาอะไรมาพูดคิม นัมจุนไม่ใช่นักทำลายล้างอะไรขนาดนั้นซักหน่อย

เคร้ง!!

จองกุกกับแทฮยองพร้อมใจกันสะดุ้ง เมื่อได้ยินเสียงอะไรบางอย่างหล่นกระแทกพื้น หันตามเสียงก็พบกับกระป๋องถั่วดองที่แช่เอาไว้ในตู้หล่นกระจัดกระจายอยู่บนพื้น เป็นเพราะนัมจุนกระชากประตูตู้เย็นแรงไปหน่อยของข้างในก็เลยร่วงลงมา นัมจุนยิ้มหวาน ค่อยๆเก็บกระป๋องถั่วกลับที่เดิม ตรวจสอบอย่างถี่ถ้วนแล้วไม่มีกระป๋องไหนแตก

เห็นไหม บอกแล้วว่านัมจุนไม่ใช่นักทำลายล้าง ก็แค่ใช้แรงเยอะไปหน่อยแค่นั้นเอง

ตกบ่าย

แทฮยองเผลอหลับไปหลังจากนั่งดูโฮซอก ชางกยุน และจองกุกเล่นเกมแข่งกันในห้องนั่งเล่น ตื่นมาอีกทีก็พบว่าตัวเองกำลังนอนเหยียดตัวยาวอยู่บนโฟซาพร้อมกับผ้าห่ม คงจะมีใครซักคนอุ้มเขาขึ้นมาและห่มผ้าให้แน่ๆ เป็นเพราะแทฮยองตื่นและทำอะไรในตอนกลางคืนแล้วก็เข้านอนในตอนกลางวัน พอต้องมาตื่นตอนกลางวันและนอนในตอนกลางคืนแบบนี้ร่างกายกับสมองเขาเลยปรับตัวไม่ทันทำให้เผลอหลับไปโดยไม่รู้ตัว มือบางยกขึ้นขยี้ตาตัวเองเบาๆอย่างสลึมสลือ หาวออกมาอีกครั้งก่อนจะลุกนั่งและมองหาคนอื่นๆ 

บ้านสองชั้นหลังโบสถ์เงียบสงบ เสียงนกน้อยนกใหญ่ที่แวะเวียนมาเยี่ยมชมสวนสวยหลังบ้านช่วยทำให้บรรยากาศในบ้านไม่เงียบเหงามากนัก แทฮยองเดินหาคนอื่นๆไปทั่วบ้าน เขาโผล่หน้าเข้าไปในห้องทุกห้องแต่ก็ไม่พบใครอยู่เลย จนเหลือห้องสุดท้ายที่อยู่ขวาสุดของบันได

แอด~

"ชางกยุน"แทฮยองโผล่หัวเข้าไปและร้องเรียกหาชางกยุน แต่ก็เจอกับเจ้าของห้องที่ชะโงกหน้างัวเงียออกมาจากหลังหน้าจอคอมพิวเตอร์

"ยุนกิ เห็นชางกยุนไหม?"แทฮยองถาม

"ไม่เห็น เด็กนั่นมันอยู่ติดบ้านที่ไหนละ"ยุนกิว่า น้ำเสียงเมาๆ ไม่แม้แต่จะมองแทฮยองที่เดินเข้ามาในห้องอย่างถือวิสาสะ

"ยุนกิทำอะไรฮะ"เด็กหนุ่มถามอย่างใคร่รู้ คอมพิวเตอร์เป็นอีกหนึ่งอย่างที่  แทฮยองชอบขลุกอยู่กับมัน เขาชอบถอด แงะมันออกมา และประกอบมันเข้าไปใหม่ นอกจากนี้เขายังเคยดัดแปลงส่วนประกอบบางส่วนของคอมพิวเตอร์พวกนี้อีกด้วย

"เปล่า แค่กำลังอ่านบทความเรื่องเกี่ยวกับ AI "ยุนกิยักไหล่ ตาจ้องตัวหนังสือในคอม

"แทฮยองรู้จัก AI"

"เหรอ ยุคนี้ใครๆก็รู้จักนั่นแหละ"

"ยุนกิๆ ยุนกิสร้างพวกนี้ได้ไหม?"

"สร้างได้ฉันก็คงไม่มานั่งแหงกอยู่นี่หรอก"

"เอ๋? ทำไม่ได้เหรอ ยุนกิใช้คอมพิวเตอร์เก่งไม่ใช่เหรอ?"

"มันไม่ได้สร้างง่ายขนาดนั้นซักหน่อย"

"แต่ ยุนกิๆ..."

"โว้ย พูดมากจังวะ เอานี่ไปเคี้ยวปะ"สุดท้ายยุนกิก็ฟิวส์ขาดเพราะความช่างจ้อของแทฮยอง กระชากลิ้นชักแล้วหยิบหมากฝรั่งหันมายัดใส่มืออีกคนอย่างหงุดหงิดเพราะเขาไม่มีสมาธิจะอ่านบทความ

"นี่อะไรเหรอฮะ?"แทฮยองชูซองหมากฝรั่งขึ้นเหนือหัว พลิกหน้าพลิกหลังดู 

"หมากฝรั่งไง ไม่รู้จักเหรอ อะ เอาเข้าปากแล้วเคี้ยวไว้ ปากจะได้ไม่ว่าง จะได้ไม่ต้องพูดมาก"ยุนกิเอาซองหมากฝรั่งคืนมาจากมือแทฮยอง ฉีกถุงแล้วยัดหมากฝรั่งที่เคี้ยวได้ใส่อีกคน เจ้าตัวอ้าปากรับโดยไม่มีการปฏิเสธ อะไรที่ยุนกิให้ แทฮยองรับหมดแหละ

"อื้ม แทฮยองเคยกินอันนี้ฮะ เหมือนลูกอมเลย"ทำตาโต แล้วเคี้ยวหยับๆอย่างออกรส

"เคยกินแต่ไม่รู้จักนี่นะ?"ยุนกิล้มเลิกความตั้งใจที่จะอ่านบทความต่อ และหันหน้ามาคุยกับแทฮยองอย่างเป็นจริงเป็นจัง

"ก็ นานๆทีจะได้กินนี่ฮะ แทฮยองได้กินแต่ลูกอมตลอดเลย"

"ก็ชอบกินลูกอมไม่ใช่เหรอ"

"แต่หมากฝรั่งอร่อยกว่า ยุนกิ ขออีกสิ"แทฮยองแบนปาก แบมือขอหมากฝรั่งจากยุนกิ คนตัวขาวฟาดมือลงบนฝ่ามือแทฮยองแทนที่จะให้หมากฝรั่ง

"ไม่ต้องเลย ให้อันเดียวพอ อีกอย่างนะฉันเป็นพี่นาย ทำไมถึงไม่เรียกฉันว่าพี่ ห้ะ?"

"งือ เป็นพี่ก็ต้องตัวโตกว่าแทฮยองสิ แต่ยุนกิตัวเล็กนิดเดียวเอง"แทฮยองว่าแล้วจับตัวยุนกิโยกไปมา คนตัวเล็กชักสีหน้าแต่มุมปากก็หยักยิ้มเบาๆเพราะความทะเล้นของแทฮยองที่เขาไม่เคยเห็นมาก่อน

"ยุนกิ แทฮยองอยากได้หมากฝรั่ง"

"ไม่มี หมดแล้ว"ยุนกิโกหก เขายังมีหมากฝรั่งในสต็อกอีกหลายแพ็ค เพราะซอกจินกลับมาอยู่บ้านเขาเลยจำเป็นต้องสูบบุหรี่ให้น้อยลงกว่าปกติตามที่อีกคนสั่งไว้ หมากฝรั่งเลยทำให้ปากเขาไม่ว่างและลดความอยากบุหรี่ลงได้อยู่บ้าง

"ง่า ไม่เชื่อหรอก ยุนกิโกหก"

"หมดแล้วจริงๆ ไม่เชื่อก็ลองหาดู"ยุนกิกางแขนยักไหล่ แทฮยองอมลมในแก้มแล้วหันหลังให้ยุนกิ ตั้งท่าค้นหาหมากฝรั่งแบบที่อีกคนว่าจริงๆ คนตัวขาวจึงหันหน้าเข้าหาจอคอมอีกครั้ง ปล่อยให้แทฮยองรื้อค้นห้องตัวเองอย่างไม่ใส่ใจ คิดว่าทำแบบนี้แล้วแทฮยองคงจะไม่มายุ่งวุ่นวายกับเขาอีกสักพักใหญ่นั้นแหละ 

แต่ยุนกิคิดผิด!

"นี่ไงเจอแล้ว ยุนกิโกหกจริงๆด้วย"ไม่ทันถึงห้านาทีแทฮยองก็ตะโกนลั่นห้อง ยุนกิสะดุ้งโหยงตกใจกับสิ่งที่อยู่ในมือแทฮยอง เขามั่นใจล้านเปอร์เซ็นว่าสิ่งนั้นไม่ใช่หมากฝรั่ง เพราะเขาเก็บมันไว้ในลิ้นชักโต๊ะคอม ส่วนสิ่งที่แทฮยองกำลังแกว่งมันไปมาอยู่บนอากาศนั้น

"ไอ้เด็กบ้า! นั่นมันถุงยาง ไม่ใช่หมากฝรั่ง"ยุนกิผวาเข้าไปคว้าถุงยางอนามัยคืนจากแทฮยองทันทีก่อนที่อีกคนจะฉีกมัน

"โว้ย!! วุ่นวายจังวะแทฮยอง หือ!!"ยุนกิว่า จับตัวแทฮยองเขย่าอย่างหมั่นเขี้ยว เด็กหนุ่มยิ้มร่า ดวงตาทะเล้นและดูสนุกกับการโดนยุนกิดุ

"มานี่เลยมา ฉันจะเปิดอะไรให้ดู"พี่ชายตัวขาวเก็บถุงยางใส่กระเป๋า ลากแขนแห้งๆของแทฮยองกลับมาหน้าโต๊ะคอม

"ดูอะไรฮะ"

"หนัง"

"หนัง?"

"เออ ไอ้นี่มันคล้ายๆนายเลยจะเปิดให้ดู"ยุนกิเสิร์จชื่อหนังที่ว่าแล้วเปิดมันขึ้นมา แทฮยองดูตื่นเต้นแม้หนังจะเพิ่งเริ่มได้แค่ห้านาที ดูก็รู้ว่าเด็กคนนี้คงไม่เคยเจออะไรแบบนี้มาก่อน สองตากลมหลุกหลิกมองตามตัวละครในจอที่เคลื่อนไหวตามบทบาท แทฮยองขยับเข้าใกล้จอมากขึ้นเรื่อยๆ จากทีแรกแค่ยืนเกาะเก้าอี้ ก็เริ่มยื่นหน้าเข้าใกล้จอจนยุนกิได้กลิ่นสบู่ปนลูกกวาดออกมาจากลมหายใจแทฮยอง

"นี่นายยังกินลูกอมอีกเหรอ พี่ซอกจินสั่งว่าให้หยุดไม่ใช่หรือไง"ยุนกิท้วง เพราะซอกจินสั่งทุกคนในบ้านไว้ว่าห้ามให้แทฮยองกินลูกอมพร่ำเพรื่อเพราะมันไม่ดีต่อสุขภาพแต่ให้แทฮยองกินวันละสามเม็ดหลังมื้ออาหารเท่านั้น

"เปล่านะ แทฮยองไม่ได้กิน"คนติดลูกอมส่ายหน้าจนผมหน้าม้าพลิ้วปลิว

"โกหก"

"แทฮยองไม่ได้กินจริงๆนะ"ว่าแล้วทำตาโต ปากสี่เหลี่ยมเหวอออกมาจนมันดูตลกในสายตายุนกิ

"เออๆๆ ไม่กินก็ไม่กิน ดูหนังไป"ยุนกิตอบปัดเมื่อขี้เกียจจะเถียง

...

"ยุนกิ"

"อะไรอีก"พี่ชายตัวขาวตอบรับอย่างเหนื่อยหน่าย หลังจากแทฮยองดูหนังเงียบๆไปได้แค่แปบเดียว ไม่เข้าใจว่าจะเรียกอะไรนักหนา หน้าตาเขาเหมือนคนที่ชอบเสวนากับคนอื่นนักรึไง

"แทฮยองอยากนั่งตรงนี้"นิ้วเรียวชี้มาตรงเก้าอี้ของยุนกิ เจ้าของเก้าอี้ถอนหายใจและจะลุกให้แทฮยองนั่ง แต่อีกคนก็ยื้อเขาไว้

"ไม่ใช่ นั่งตรงนี้ แบบนี้ไง"ว่าแล้วก็ทิ้งตัวลงนั่งบนตักยุนกิ เจ้าของร่างได้แต่นั่งนิ่งทำอะไรไม่ถูก 

"ฮี่ๆ"ดูเหมือนแทฮยองจะชอบใจที่ได้นั่งตักของอีกฝ่าย ฉีกยิ้มกว้างออกมาอย่างถูกอกถูกใจแล้วเอนหลังผิงแผ่นอกแน่นๆของพี่ชายตัวเล็ก ยุนกิใจเต้นแรง ใบหูแดงไปหมดก่อนจะขยับตัวเล็กน้อยเพื่อให้ทั้งตัวเองและแทฮยองได้นั่งสบายขึ้น

"ฟู่ววว"ยุนกิลอบถอนหายใจ เพราะผมนุ่มนิ่มที่ซบอยู่ตรงอกเขานั้นทำให้เขาต้องลำบากกลั้นหายใจเป็นพักๆอย่างประหม่า ก็ไม่รู้หรอกว่าประหม่าอะไร รู้เพียงแต่ว่ากว่าหนังจะจบมิน ยุนกิคงไข้ขึ้นแน่ๆ

หลังจากผ่านไปซักพักใหญ่ๆยุนกิก็เริ่มชินกับร่างสูงแต่ผอมแห้งบนตัก ชายหนุ่มนั่งค้ำคางกับพนักแขนเก้าอี้ปล่อยตัวสบายๆอย่างไม่รู้สึกเกร็งหรือประหม่าเหมือนแรกๆ หนังกำลังเข้าสู่ช่วงไคล์แมกซ์เขาก็สังเกตเห็นความผิดปกติของคนบนตัก น้ำหนักตัวอีกคนกดทับลงมามากผิดปกติ แถมหัวยังเอียงกะเท่เร่ไม่เหมือนตอนแรกที่นั่งหน้าตั้งหลังตรงมองจออย่างขันแข็ง 

ยุนกิชะเง้อคอมองก็พบว่าแทฮยองหลับคาอกเขาไปเรียบร้อยแล้ว ปากบางๆยกยิ้มอย่างขำๆ เขาพอจะเข้าใจแทฮยองอยู่หรอกว่าการนอนผิดเวลามันเป็นยังไง เขาเองก็เป็นบ่อย ช่วงไหนที่หัวมันเกิดแล่น ไอเดียผุดพรายไปหมดเขาก็จะนั่งหน้าคอมตั้งแต่หัวค่ำยันเช้า พอตกกลางวันก็ง่วงงุนจนลืมตาแทบไม่ขึ้น

แขนขาวๆโอบรัดกระชับตัวแทฮยองเข้ามาใกล้เพราะกลัวอีกคนจะไถลตก แต่เก้าอี้เหมือนจะเล็กเกินไปสำหรับผู้ชายสองคน ยุนกิจึงตัดสินใจผละออก และอุ้ม   แทฮยองขึ้นมาเพื่อจะพาไปนอนดีๆที่เตียง เป็นอย่างที่คิด แทฮยองตัวเบามาก แค่มองตาเปล่าก็รู้ว่าแทฮยองเป็นเด็กขาดสารอาหารแค่ไหน เนื้อติดกระดูกเสียจนไหปลาร้าโบ๋ลึกและมองเห็นได้ชัดเจน คนตัวขาววางร่างน้องน้อยห้าขวบลงบนเตียงอย่างเบามือ สะบัดผ้าห่มสองสามทีแล้วคลุมลงบนร่างแห้ง

"ยุนกิ"

"หืม?"ยังไม่ทันเดินไปไหน แทฮยองก็เรียกชื่อยุนกิออกมา อีกคนขานรับสั้นๆตามประสา

"กอดแทฮยองหน่อย"

"ห้ะ!?"

"งื้อ นอนกอดแทฮยองหน่อย"แทฮยองทำเสียงออดอ้อน ขณะที่คนถูกขอให้กอดนั้นยืนเอ๋อรับประทานไปเรียบร้อยแล้ว

"เร็วๆ"แทฮยองเขย่าแขนยุนกิ อีกคนที่เอ๋อๆอยู่ก็เออออตามกันไป คลานขึ้นไปบนเตียงและเหยียดกายลงนอนข้างแทฮยอง ยังไม่ทันจะพลิกตัวเพื่อดึงร่างอีกฝ่ายเข้ามากอด แทฮยองก็ชิงเกยตัวขึ้นมาบนอกเขาเสียก่อน ร่างผอมนอนคว่ำตัว ใบหน้าซุกกับแผ่นอกยุนกิ สองแขนกอดร่างที่มีกล้ามนิดๆไว้หลวมๆและหลับไปในเวลาไม่นาน ปล่อยให้คนโดนทับนั้นทุกข์ทรมานกับจังหวะการเต้นหัวใจที่หนักหน่วงของตัวเอง

ถ้าให้อยู่กับแทฮยองอีกซักสิบวัน มิน ยุนกิคงอายุสั้นไปอีกสามสิบปี



ถ้าให้อยู่กับแทฮยองอีกซักสิบวัน มิน ยุนกิคงอายุสั้นไปอีกสามสิบปี ฮิ้วววววววววววววววววววววว


อะปัดจะเห้ยยยยยยยย ยุนกิมาวะ 5555555 แม่ยก #vga ขอเสียงหน่อยเร้ว~  บางฉากบางตอนยุนกิไม่ค่อยมีบทบาทเวลาอยู่รวมกับคนอื่นเพราะนางเป็นคนไม่ค่อยพูดตามประสา เราชอบมิน ยุนกิเวลานิ่งๆขรึมๆอะเลยจับมาใส่ฟิค จริงๆก็พยายามเอาเมจจากนิสัยจริงๆของทุกคนมาลงนะ แต่เราอาจจะบรรยายนิสัยพวกเขาไม่ค่อยชัดเจนเท่าไหร่ 5555555 ขอบคุณสำหรับคอมเม้นนะคะ ได้รับกำลังใจเต็มเปี่ยมเลย ทุกคนเอ็นดูน้องหนูแตยองเราก็ดีใจ แต่อย่าลืมว่าน้องหนูของเราเป็นนักฆ่านะ ลืมไม่ได้เด็ดขาด 


ท่องไว้ว่าฟิคเรามันดาร์ก (หราาาาาาา?)


พาร์ทนี้ตั้งใจพรีเซนความเป็นนักทำลายล้างของนัมจุนมาก ติดใจสุดๆกับคลิปของรายการนึงที่นางจะใส่แว่นดำแล้วมันหักคามือ โอโหพระเจ้า ทำได้เยี่ยงไร 5555555 รู้สึกขำมาก อะ สุดท้ายแล้ว คุยกับรีดเดอร์เยอะๆไม่ดีเดี๋ยวเผลอสปอย ฮิฮิ


ขอบคุณอีกครั้งสำหรับทุกคอมเม้น(เยอะมากๆสำหรับเรา)


ของคุณทุกคนที่กดติดตาม


ฟิคเรื่องนี้มีแท็กนะ #ficHtBtS ขี้เกียจเม้นก็ไปเล่นแท็กได้ ไม่ว่ากัน


สุดท้าย รักบังทันนานๆนะทุกคน <3


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 84 ครั้ง

59 ความคิดเห็น

  1. #1323 Riinny (@Riinny) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 15 เมษายน 2562 / 09:47

    น่าร้ากกกππ แทๆลูก~~~

    #1323
    0
  2. #1315 Feungfooo (@Feungfooo) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:06
    แอ๊ยยยน แม่ยก gav ค่าาา เลิฟเลยตอนนี้ &#10084;&#65039;&#10084;&#65039;&#10084;&#65039;&#10084;&#65039;
    #1315
    0
  3. #1291 SsB3 (@siprang_tong88) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2561 / 10:12
    พี่พิยุนกิ!!!!!!
    #1291
    0
  4. #1258 Chinago (@campernrena) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2561 / 22:36
    เรื่องนี้เป็นเรื่องที่อ่านแล้วเพลินมากอ่ะ
    #1258
    0
  5. #1237 chalillxx_ (@chalillxx_) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 21 เมษายน 2561 / 10:42
    อ่านไปยิ้มไปอะ น้องมันร้ายยยยยยย
    #1237
    0
  6. #1202 `specialguys13 (@myyesungkh) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2560 / 20:19
    หัวใจทำงานหนักเลยนะมินยุนกิ 55555555
    แทฮยองอ่าเป็นเด็กน้อยแต่ฝึกมาแต่ละอย่างน่ากลัวจริงๆ
    จองกุกเนี่ยก็โชคดีนะ มีพ่ออย่างนัมจุนถึงแม้จะสปอยไปบ้าง
    ใครคือพ่อของแทฮยองนะ
    #1202
    0
  7. #1186 Mr.Kimm (@mickey_minnie) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2560 / 10:28
    นั่งตักก็ว่ากร้าวใจแล้ว เจอนอนกอดนี่สูดยาดมแทบไม่ทัน ฮรุมมมมมมมมมมมมมม
    #1186
    0
  8. #1168 KOGA-V (@KOGA-V) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 30 กันยายน 2560 / 13:07
    ผู้สร้างง 0_0 นี่มันเรื่องอะไรกันแน่ แต่ ตัดเรื่องนั้นไป ตอนนี้ขอฟิน ก้าวี แป๊บนะ 555 แทแทเข้ากับเฮียก้าได้ดีกว่าคนอื่นอีกอ่ะ แหม~~ คิดไรอยู่จ๊ะน้องแท ฮี้ววววว
    #1168
    0
  9. #1108 KungSold (@Satomi261246) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 20 เมษายน 2560 / 17:16
    กร๊าวใจมากตะไมชั้ลพึ่งเจอ//กรีดร้องงงงง
    #1108
    0
  10. #1099 sungmin-pink boy (@sunghyunmin) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 13 มีนาคม 2560 / 16:06
    กรี๊ดดด ก้าวีก็มา????????????????
    #1099
    0
  11. #1084 Obscura (@Pattranit--) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2560 / 16:55
    กรี้ดดดด คู่นี้ %#&%'@");;?
    #1084
    0
  12. #1061 0012VVV (@Ratha20022000) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2559 / 20:31
    ฮือมันน่ารักมากค๊าาาาา //////
    #1061
    0
  13. #957 oBENTOo (@_jjaaaaaaa) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2559 / 08:48
    ยุนกิเธอทนได้ไงอะ ฮืออออออ ทนได้ไงงง
    #957
    0
  14. #908 grinningcat (@grinningcat) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2559 / 19:28
    ความก้าวี!!!! โอ้ยยย คุณคะ คุ๊ณณรณ
    มัน! ดี! กับ! ใจ!!!!
    จะร้องไห้ อะไรจะน่ารักขนาดนี้ รถอ้อยคว่ำเหรอคะแทแท มินยุนกิดูจะอายุสั้นลงไปสิบปีจริงๆ 5555 น้องเกาะแกะพี้คนนี้เป็นพิเศษ ถึงจะมาทำบ่น บอกรำๆ แต่น้องขออะไรก็ให้อะเธอออ ให้นั่งตักก็ให้นั่ง บอกให้กอดก็กอด ฮือออออ น่ารักกก
    เราชอบเรื่องนี้มากๆ ส่วนหนึ่งส่วนใหญ่ๆเลยคือเพราะรู้สึกว่าไรต์จับคาแรคเตอร์ตัวละครดี๊ดี คือนึกภาพออกเลย ทั้งความนุ่มนิ่มที่แฝงไปด้วยความร้ายกาจเบาๆของปาร์ค จีมิน (ชอบมำตัวเป็นก้อนแต่เอะอะมาถอดเสื้อโชว์แฟนๆ มาทำเลียปากเสยผม ร้ายกาจมากกกก) ความเอาแต่ใจเบาๆของจองกุก ความอันตรายของสกิลความทำลายล้างของพี่นัมจุน ตลอดไปถึงความน่ารักของแทแท ความขรึมๆแต่ซึนเดเระเบาของยุนกิ ชอบมากก มันใช่มากเลยค่ะ!
    ตอนนี้ดีกับใจมาก ฮือออ เป็นกำลังใจให้เสมอนะคะ ด้วยรัก
    #908
    0
  15. #899 dawalo52 (@dawruang-52) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 30 กันยายน 2559 / 01:14
    นี่มัน GaV ค่ะ ฟกด่สงง่ดก้าสยยเขินมากกกกกกก เขินสุดดด????????????
    #899
    0
  16. #811 enjmvsg (@dodimi) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2559 / 01:10
    ตายเป็นที่เรียบร้อยค่ะ ฟินตายมาก ฮืออออ
    #811
    0
  17. #773 newnew_ (@Eve_donoven) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2559 / 15:47
    ตายค่าาาาอีนี่ตายค่าาาาา
    #773
    0
  18. #496 วจ.ชป. (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2559 / 13:49
    อร้ายยยยยยยย วีก้า หวีดหนักมากกกกกกก ฟินนนนน
    #496
    0
  19. #469 Flint (@v-v-vee) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2559 / 16:18
    ออมม่า...
    #469
    0
  20. #440 bunyaporn08 (@bunyaporn13) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2559 / 12:51
    ยุนกิ. . ช้านนช๊อบบมั่กๆ เขิลจะตายแล้ว-////-
    #440
    0
  21. #437 Macchiato Girl (@chaninya28) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2559 / 04:43
    ถูกใจมากค่าาาาาาา น่าจะมีจุ๊บๆกันบ้าง /กามอีกละ
    แทแททำไมถึงติดพี่ก้าได้ล่ะเนี่ย เรื่องนี้ใครจะเป็นพระเอก เดายากง่าาา
    #437
    0
  22. #398 BTSisDOPE (@BTSisDOPE) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2559 / 19:38
    พฮรืออออออ ก้าวีค่ะแม่ขา!!!! จะไม่ทนกับความน่ารักนี้>< ชอบแทแทคนซึนมากเหมือนเด็กห้าขวบจริงๆ มันน่ารักกกก พี่กิคนสแวกนี่ถึงกับไปไม่ถูก ถถถถถถถ รู้สึกรักไรต์ชอบคาแรคเตอร์ของแต่ละคนมาก ชอบเวลาตะยองอ้อนพี่กิอ่ะ แบบมันละมุนนน ฮืออ ทำดีต่อไปค่ะไรต์ สู้ๆ
    #398
    0
  23. #365 boriborivvy (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2559 / 19:12
    แอร้ยยยยยเขินตาาาาาายเลย

    ก้าวีคือมาวิน มาเหนือมาาาาาก

    ชูป้ายไฟเท่าบ้านฮี่ๆ

    น้องแทก็อ้อยแบบไม่รู้ตัวเลยอิๆ

    ขอแบบนี้บ่อยๆน๊าตะยอง
    #365
    0
  24. #336 นาจา (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2559 / 19:06
    ชอบบบ-..-
    #336
    0
  25. #329 P_pang1997 (@P_pang1997) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2559 / 10:40
    #อ่อยอย่างไรไห้เนียนๆ อ่อยอย่างแตฮายองเน้งาย~5555555555555
    #329
    0