[END] Fic BTS : HUNTER [kookv,MonV,GaV,minv,jinv,hopev]

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 52,466 Views

  • 1,326 Comments

  • 2,578 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    258

    Overall
    52,466

ตอนที่ 24 : HUNTER 21 : ศพที่หก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2440
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 46 ครั้ง
    25 ต.ค. 61


21

"วีหลุดจากการควบคุมแล้ว ไปรายงานผู้สร้างเร็ว!!"

"ครับ"

"ไม่จำเป็น"ผู้สร้างลำดับที่สี่ปรากฏกายอยู่ตรงหน้าก่อนที่คนได้รับคำสั่งจะทันวิ่งออกไป แดฮยอนหยักยิ้มมุมปากแลดูเจ้าเล่ห์เพื่อกลบเกลื่อนความตึงเครียดต่อผู้ถูกคุมขังอยู่ภายในห้องสีขาวเบื้องหน้า กระจกใสที่ฝังเป็นส่วนหนึ่งกับผนังของห้องทำให้แทฮยองแลดูคล้ายสัตว์เดรัจฉานที่ถูกกักขังเพื่อให้ผู้คนที่ผ่านไปผ่านมาได้เชยชมความสวยงามและความบ้าคลั่งของมัน

เด็กหนุ่มผมบลอนด์กำลังใช้เศษเหล็กตรงข้อมือของตัวเองกระหน่ำทุบตีกระจกเพื่อให้มันแตก เศษเหล็กที่ว่านั้นมันเคยเป็นโซ่ตรวนที่ผูกมัดเอาไว้อย่างแน่นหนา แต่มีหรือร่างมนุษย์ชีวะอิเล็กตรอนอย่างแทฮยองจะยอมสยบเพียงแค่โซ่เส้นเดียว แค่กระชากมันทีสองทีก็ขาดแล้ว ถึงแม้กระดูกข้อมือจะแตกร้าวก็เถอะ ในเมื่อไม่ได้รู้สึกเจ็บ บาดแผลก็ไร้ความหมาย

"ครบ 48 ชั่วโมงแล้ว ทำยังไงต่อดีครับผู้สร้าง"น้ำเสียงสั่นพร่าและกระสับกระส่ายของลูกกระจ๊อกบ่งบอกได้ดีว่าฮันเตอร์สีทอง ที่มียศกับอำนาจสูงสุดเทียบเท่าผู้สร้างตอนกำลังโทสะนั้นน่าขยาดเพียงใด ไม่มีใครควบคุมได้อีกต่อไป...แม้แต่ผู้สร้าง

"ปล่อยกระแสไฟฟ้าเคลือบผนังห้องไว้ซะ อย่าให้ทำเสียงโหวกเหวกอีก ฉันรำคาญ"

"ครับ"

สิ้นคำสั่ง แดฮยอนก็สะบัดหน้าหนีไปอีกทางด้วยท่าทีรำคาญสุดๆ ก่อนจะพาดมือไขว้หลังแล้วเดินออกไปจากที่ตรงนี้ ไม่แม้แต่จะชายตามองอดีตเลือดเนื้อเชื้อไขของตัวเองที่กำลังลอยกระเด็นไปอีกฟากของห้องเพราะโดนกระแสไฟฟ้าแรงสูงจากผนังช็อตเข้าอย่างจัง

ตึก

ตึก

กึก

สวบ สวบ

จังหวะฝีเท้าของผู้สร้างลำดับที่สี่เริ่มหนักและเร็วขึ้นเมื่อเดินพ้นจากสายตาเหล่าลูกน้อง หยดน้ำใสจากกระหมับและแพร่งพรายอยู่ทุกรูขุมขนของใบหน้าเกิดจากความตึงเครียดและวิตกกังวลอย่างยิ่งยวด แผนการของเขามันผิดรูปผิดร่างต่างจากที่วางเอาไว้เป็นอย่างมาก

ประการแรกเขาคิดว่าการผ่าตัดสร้างพิมพ์เขียวจะพร้อมทันทีที่เขากลับมาพร้อมแทฮยอง

ประการที่สองเขาไม่เคยได้รับสายตาที่โกรธเกรี้ยวและดุดันจากแทฮยองโดยตรงมาก่อน

ความรู้สึกที่ว่าทุกอย่างมันอาจจะพังทลายลงนั้นเร่งเร้าให้เขาต้องเพิ่มความเร็วของฝีเท้า หากไม่มีตำแหน่งยศถาสูงศักดิ์ในฐานทัพแห่งนี้ เขาคงจะถอดผ้าคลุมไหล่อันทรงเกียรติไว้ที่ไหนซักแห่งแล้ววิ่งไปที่ห้องแลป 758 ให้ไวที่สุดเท่าที่จะทำได้

ก๊อกๆๆ

"หมอปาร์ค เวลาของคุณหมดแล้ว"

ไม่รอให้เจ้าของห้องอนุญาต แดฮยอนเปิดประตูห้องแลปเข้าไปพร้อมกับเอ่ยด้วยน้ำเสียงเหี้ยมเกรียมอย่างมีเจตนาข่มขู่

"อ้าว ผู้สร้าง มาพอดีเลย ผมกำลังจะไปบอกข่าวดีแน่ะ"ปาร์ค ชานยอลยิ้มร่าให้แดฮยอนเมินเฉยต่อความไร้มารยาทของผู้สร้าง

"ข่าวดี?"

"พิมพ์เขียวพร้อมสร้างครับ"

"อย่างงั้นเหรอ ฮ่ะๆ"ท่าทีเปลี่ยนไปอย่างชัดเจนจนชานยอลสังเกตเห็น       แดฮยอนเอ่ยด้วยน้ำเสียงดีใจอย่างปิดไม่มิด ความโล่งอกและดีใจมันตีตื้นจนแทบจะเก็บอาการไว้ไม่อยู่

"แล้วนี่ท่านมาหาผมถึงห้องแลปมีอะไรสำคัญหรือเปล่าครับ"

"อ้อ เปล่า แค่จะมาดูว่าคุณทำงานไปถึงไหนแล้ว"

"ไม่ได้เกิดปัญหาอะไรกับร่างทดลองของเราใช่หรือเปล่าครับ"

"แน่น๊อน ถึงจะหลุดจากการควบคุมแต่ก็ยังอยู่ในห้องสังเกตการณ์ เป็นเรื่องธรรมดาที่แมวหนุ่มจะคุ้มคลั่งเมื่อถูกกักขัง แต่ก็ไม่ใช่ปัญหา ฉันจัดการได้สบายมาก"ผู้สร้างเอ่ยด้วยน้ำเสียงเย่อหยิ่งอย่างถึงที่สุด ลืมสิ้นซึ่งความกังวลและระแวดระวังต่อทุกอย่าง อีกไม่กี่ชั่วโมงงานวิจัยที่เขาทุ่มเททั้งกายและใจมาทั้งชีวิตก็จะพัฒนาไปอีกก้าว จมูกโด่งเป็นสันของเขากำลังได้กลิ่นความหอมหวานอ่อนๆของความสำเร็จ ไม่นานนักเขาคงจะได้ลิ้มชิมรสชาติของมัน

"ผู้สร้างยังไม่ลืมสัญญาที่ให้ไว้กับผมใช่ไหมครับ"

"จำได้สิ ผมจะปล่อยคุณให้เป็นอิสระ กลับไปหาครอบครัวพร้อมกับเงินจำนวนหนึ่งเป็นค่าตอบแทน ผมจำได้ไม่เคยลืมแล้วก็รอคอยที่จะตอบแทนให้คุณมาตลอด"

"อ่าครับ แหะๆ ผู้สร้างลำดับที่สี่ใจดีอย่างที่เขาว่าไว้จริงๆนั่นแหละ"

"หึ"

"ไหนๆก็ไหนๆแล้ว ขอโอกาสให้ผมได้รินไวน์ให้คุณดื่มซักแก้วได้ไหมครับ ก่อนที่เราจะไม่ได้เจอกันอีก"

"ได้สิ ไหนๆก็จะไม่ได้เจอกันแล้ว ไปสังสรรค์กันซักหน่อย"

"แล้วเรื่องพิมพ์เขียว?"

"บอกแล้วไงว่าผมไม่รีบ พรุ่งนี้ก็ยังไม่สาย"

"อ่าครับ"

"เวลาแบบนี้คงต้องใช้ห้องโถงใหญ่ซะแล้วสิ"

"แล้วแต่ท่านเลยครับ"ชานยอลฉีกยิ้มอย่างจริงใจ รอยยิ้มหวานเยิ้มดั่งน้ำผึ้งผสมยาพิษ ไม่มีใครรู้ว่ามันอันตรายจนกว่าจะมีคนลิ้มชิมรสอันหอมหวานของมัน

"ฉันได้รับเกียรติรินไวน์ให้ผู้สร้างลำดับที่สี่ พวกแกต้องจัดการที่เหลือให้เสร็จก่อนที่ฉันจะกลับมา อะไรที่ยังไม่เรียบร้อยก็จัดการให้เรียบร้อย เข้าใจไหม!"ชานยอลตะโกนกลับเข้าไปในห้องแลปก่อนบานประตูจะปิดลง

"ยังมีงานหลงเหลืออยู่อีกรึ"

"อ๋อ ไม่มีครับ เพียงแต่ในห้องมีขยะต้องเก็บกวาดผมเลยสั่งพวกลูกมือให้มันทำความสะอาดให้เรียบร้อย เพราะต้องใช้ห้องผ่าตัดต่อหน่ะครับ"

"งั้นรึ"

"ครับ"

แดฮยอนเอียงคอยักไหล่เชิงไม่แยแสสิ่งใดๆอีกต่อไป เวลานี้คงไม่มีใครสุขใจเท่าเขาได้อีกแล้ว ระเบียงทางเดินสีขาวสะอาดตาดูสวยน่ามองมากกว่าทุกครั้ง มันดูสะอาดบริสุทธิ์ตามที่เขาต้องการให้เป็นตั้งแต่ครั้งแรกที่ออกคำสั่งให้ใช้สีนี้กับทุกตารางพื้นที่ในตึก ถึงแม้มันจะสร้างความสับสนให้แก่เหล่าลูกน้องแต่มันก็ไม่ใช่เรื่องของผู้สร้างอย่างเขาที่จะต้องมาใส่ใจ

เพราะเขาคือผู้สร้าง หน้าที่ก็คือสร้างในสิ่งที่อยากสร้าง เพียงได้ผลลัพธ์ที่ต้องการมันก็เพียงพอ

เสียงฝีเท้าของหมอปาร์คและผู้สร้างลำดับที่สี่ค่อยๆจางหายห่างออกไปเรื่อยๆ จนกระทั่งทุกอย่างเงียบสงัด เซตอันเดอร์กราวน์ทั้งสี่คนจึงโผล่ห้องมาจากที่ซ่อนในห้องแลป 758

"พี่วาสโค่ออกไปรับแบคฮยอนที่ตีนเขาด้านหลังที ผมจะติดต่อคนอื่นๆให้เตรียมตัว พี่แบล็คนัทล่วงหน้าไปตามวีก่อนได้เลย ซีแจมไปกับฉัน"

"อืม"

"โอเค"

"รับทราบ"

ทั้งสามคนขานรับคำสั่งหัวหน้าก่อนจะเดินออกไปจากห้องพร้อมกันด้วยท่าทีปกติเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

......

"ฟู่ววววววววววว เชี่ยยยยย โคตรพ่อโคตรแม่หนาว"โฮซอกบ่นทั้งถูมือไปมา ปากก็เขียวคล้ำซ้ำยังสั่นกระทบกันจนดังกึกๆ สภาพคนอื่นๆก็ต่างจากโฮซอกซักเท่าไหร่ ทั้งมือและเท้าเย็นเยียบจนแทบจะชาไร้ความรู้สึก แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังหมอบราบกับพื้นด้วยความสงบนิ่ง รอคอยเวลาให้มีใครซักคนออกมารับเข้าไปในฐานทัพวอเรดซ์ พวกเขารู้ก่อนหน้านี้ไม่กี่ชั่วโมงว่าแทฮยองนั้นหลุดจากการควบคุมแล้ว เพราะทันทีที่ได้สติอีกฝ่ายก็หาทางส่งข่าวให้พวกเขาได้รับรู้ด้วยการใช้เลนส์ในดวงตาถ่ายภาพทุกสิ่งอย่างที่มองเห็น ทั้งโซ่ตรวนที่มัดมือและเท้า ทั้งห้องสีขาวมีกระจกกั้น ใบหน้าหวาดกลัวของลูกกระจ๊อกวอเรดซ์ ใบหน้าเย่อหยิ่งของผู้สร้างลำดับที่สี่ หรือแม้แต่ภาพกระแสไฟฟ้าที่ถูกปล่อยมาฉาบผนังเพื่อหยุดเสียงดังครึกโครมของแทฮยอง

ยิ่งเห็นภาพเหล่านั้น ทุกคนก็ยิ่งร้อนรน แม้แต่สมาชิกหน่วยฟอกส์ที่ไม่เคยแม้แต่จะสนิทชิดเชื้อกับแทฮยองก็ยังรู้สึกกระวนกระวายกับความโหดร้ายทารุณที่เกิดขึ้นกับเด็กหนุ่ม

แกรบ

เสียงเหยียบย่ำหิมะเพียงแผ่วเบาของใครบางคนทำให้สมาชิกหน่วยลับทั้งสองหน่วยต่างหันขวับไปทางเดียว

"ชู่วววว"

วาสโค่ยกนิ้วชี้จรดริมฝีปากเมื่อเหล่าผู้มาเยือนต่างหันปากกระบอกมาปืนมาทางเขา และก็เป็นนัมจุนที่ทำสัญญาณมือให้ลูกน้องลดอาวุธลง รอยยิ้มหล่อร้ายประดับขึ้นบนใบหน้าคมคายที่มากไปด้วยประสบการณ์จากสมรภูมิรบ ชายหนุ่มจากเซตอันเดอร์กราวน์ก้มหัวให้กับนัมจุนเล็กน้อยเป็นการขอบคุณที่อีกฝ่ายให้เกียรติเขา ต่างจากคราวก่อนที่เคยเจอกันอย่างสิ้นเชิง

"ยินดีที่ได้ร่วมงานกันอีกครั้งนะครับผู้บัญชาการ คราวก่อนกระผมล่วงเกินคุณและหน่วยมากไปหน่อย ขออภัยด้วย"

"ครับ ผมรู้ว่ามันเป็นหน้าที่ของคุณ"

"วีโชคดีจริงๆนะครับ ที่มีโอกาสได้ใช้ชีวิตร่วมกับพวกคุณ"เมื่อชื่อของบุคคลผู้เป็นหัวใจสำคัญของงานนี้ หลายคนถึงกับหูผึ่งหางตั้ง

"วีอยู่ไหนพี่วาส"แบคฮยอนเอ่ยถาม

"ห้องสังเกตการณ์แดนฮอโลแกรม"

"อะไรนะ!?"

"ทำไมพี่ มันคือห้องอะไร"ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าเป็นเสียงของจองกุก

"แดนฮอโลแกรม คือแดนที่ผนังถูกฉาบไปด้วยแสงทำให้เกิดภาพและมุมมองเสมือนเพื่อให้ทุกซอกตารางนิ้วมีลักษณะเหมือนกันหมด"แบคฮยอนอธิบาย

"ซึ่งเป็นแดนที่อันตรายที่สุดในฐานทัพ"วาสโค่พูดเสริม

"ก็แค่ภาพฮอโลแกรมเองไม่ใช่เหรอครับ มันไม่น่าจะอันตรายตรงไหน"

"เดี๋ยวจะอธิบายระหว่างทางก็แล้วกัน เดี๋ยวอีกหน่อยก็มีผู้คุมมาเดินตรวจยามแล้ว อันตรายเกินไปที่จะอยู่ตรงนี้นานๆ"วาสโค่ว่าพร้อมกับหันปลายเท้าออกนำทาง มันไม่ง่ายเลยที่จะลักลอบพาคนนอกกลุ่มใหญ่ๆนับสิบเข้าไปในฐานทัพของวอเรดซ์ ถ้าไม่ใช่เพราะมีหนอนบ่อนไส้อีกหลายสิบตัวคอยให้ความช่วยเหลือกันและกันอย่างหลบซ่อนอยู่ข้างใน หากมีใครในห้องควบคุมสังเกตซักนิดก็จะรู้ตัวว่ากล้องวงจรปิดหลายตัวถูกติดตั้งด้วยกล้องฉายภาพเสมือนเพื่อปกปิดภาพจริง

"อย่างที่พวกคุณคิด แดนฮอโลแกรมก็แค่แดนที่เกิดจากภาพเสมือนไม่เห็นจะมีอะไรอันตรายตรงไหน แต่อย่าลืมว่าวอเรดซ์มักจะทำอะไรเหนือความคาดหมายอยู่เสมอ"วาสโค่อธิบายขณะเดินตัวปลิวเข้ามายังในตัวฐานทัพ

"..."

"ผนังที่ถูกฉาบด้วยแสงจะแฝงประจุไฟฟ้าอยู่ทั่วผนัง ผู้ที่บุกรุกเข้าไปจะได้รับผลกระทบเบาสุดคือโดนตรวจพบเพราะกระแสไฟฟ้าที่ไหลเวียนอยู่ในร่างกายถูกตรวจจับ แล้วก็ร้ายแรงสุดคือทะเล่อทะล่าไปแตะผนังแล้วไฟช็อตตาย"

"..."

"ความเสี่ยงที่จะล้มเหลวในการค้นหาตัววีที่แดนฮอโลแกรมมีสูง เพราะเราจะไม่สามารถรู้ได้เลยว่าห้องไหนเป็นห้องไหน เดินไปทางไหนก็เหมือนๆกันหมดราวกับอยู่ในเขาวงกต เสี่ยงต่อการถูกตรวจจับ แล้วที่สำคัญ...เสี่ยงต่อตัววี"

"เสี่ยงมากแค่ไหนครับ"จีมินถาม

"ถ้าออกมานอกห้องสังเกตการณ์ อาการเริ่มแรกอาจจะแค่อ่อนแรง กล้ามเนื้อไม่ทำงานหรืออัมพาต แต่หากปล่อยไว้นานๆอาจถึงชีวิต"

"..."

"ร่างทดลองที่สมบูรณ์ที่สุด แต่ก็อ่อนแอที่สุดเมื่อเจอไฟฟ้า เพราะร่างกายถูกกระตุ้นให้ทุกอย่างขึ้นไปยังจุดสูงสุด เพราะฉะนั้นการตอบสนองต่อสิ่งเร้าก็จะสูงตามไปด้วย"

"..."

"พูดยากๆอาจจะไม่เข้าใจ แต่จะเปรียบเทียบง่ายๆคือ หากมีไฟฟ้า 5 มิลลิแอมป์ เมื่อพวกคุณโดนมันช็อตคุณก็จะได้รับผลกระทบแค่ 5 มิลลิแอมป์ แต่วีจะได้รับผลกระทบถึง 15 หรือ 20 วัตต์"

"บ้าเอ้ย แล้วไม่มีทางออกเหรอครับ? ไม่มีทางที่เราจะช่วยแทฮยองออกมาได้เลยเหรอ?"

"ถ้าพวกคุณมาที่นี่เพื่อช่วยวี พวกคุณก็จะมีทางออกสำหรับมัน เอาละ แบ่งกลุ่มกันตรงนี้แหละ ผมทราบแผนการที่พวกคุณเตรียมมาแล้ว และจะช่วยเหลือทุกอย่างอย่างเต็มที่ เท่าที่จะสามารถช่วยได้"

"ขอบคุณครับ"

"กลุ่มค้นหาก้าวออกมาข้างหน้า กลุ่มทำลายถอยไปอยู่ข้างหลัง แล้วก็เด็กอีกสองคนที่จะคอยดูแลวิทยุสื่อสารให้ทีมแยกตัวไปทางขวา"วูล์ฟและฟอกส์ต่างก็เคลื่อนตัวตามคำสั่งของวาสโค่อย่างไม่อิดออด พวกเขากำลังยืนชุมนุมกันอยู่ที่ตรอกมืดๆแห่งหนึ่งในฐานทัพของวอเรดซ์ ทุกวินาทีมีความเสี่ยงเพราะงั้นพวกเขาถึงต้องขยับตัวด้วยความว่องไวและระแวดระวัง

"สิ่งแรกที่สำคัญที่สุดคือคนดูแลเครื่องมือสื่อสาร พวกคุณสองคนรับชิพนี่ไปและเสียบไว้กับอุปกรณ์ส่งสัญญาณที่เป็นเครื่องแม่ มันจะปรับคลื่นความถี่ให้อัตโนมัตินะไม่ต้องตกใจ เป็นตัวที่เอาไว้ป้องกันไม่ให้วอเรดซ์ตรวจพบคลื่นที่พวกคุณจะใช้สื่อสารกัน อ้อ แล้วทีมของผมก็จะได้ยินที่พวกคุณสื่อสารกันด้วย"ชางกยุนหรี่ตาด้วยความแคลงใจทันทีเมื่อได้ยินประโยคสุดท้าย

"..."

"ถ้าไม่ไว้ใจก็ไม่เป็นไรนะ ไม่ต้องใช้ก็ได้ ชิพพวกนี้ก็แค่ของเหลือๆที่วีพัฒนาขึ้นมา เราก็เลยเอามาใช้ต่อ ค่อนข้างใช้งานได้ดีแหละ เลยอยากเอามาแบ่งให้ใช้"

"ครับ เดี๋ยวผมจะใช้อย่างดีเลย"จีมินตอบปากรับพร้อมกับส่งยิ้มจริงใจให้วาสโค่ ขึ้นชื่อว่าเป็นของประดิษฐ์ของแทฮยองเขาก็เทความไว้ใจไปให้ตั้ง 99.99% แล้ว

"งั้นกลุ่มค้นหา ผมมั่นใจว่าพวกคุณน่าจะมีสกิลการแฝงตัวได้อย่างแนบเนียนพอสมควร ผมจะให้แบคฮยอนนำทางพวกคุณไปที่เขตสิบด้วยตัวเอง นี่แผนที่ซีแจมมาร์คเส้นทางไว้ให้แล้ว ระวังพวกผ้าคลุมแถบแดงกับอาร์มน้ำเงินไว้ให้ดีเจอพวกนี้ให้รีบหลบอย่าคิดสู้ พวกมันไม่เคยถูกฝึกให้ปราณีศัตรู"

"..."

"จีอาร์กับซีแจมจะรอรับพวกคุณอยู่ที่นั่น หากต้องการความช่วยเหลือ ใช้วิทยุสื่อสารหรือไม่ก็มองหาคนที่ใส่ชุดคลุมมีอาร์มวอเรดซ์สีแดง พวกเขาคือกลุ่มกบฏและอยู่ฝ่ายเดียวกับเรา"

"ครับ"ชยอนูขานรับแผนที่มาไว้ในมือก่อนจะหันมาสบตากับนัมจุน

"แล้วเจอกันนะพี่"

"โชคดีไอ้หนู ดูแลลูกน้องดีๆ"หัวหน้าหน่วยฟอกส์ตบไหล่นัมจุนสองครั้งด้วยความหนักแน่นและแทนความเชื่อมั่นในตัวอีกคนอย่างเต็มเปี่ยม ก่อนจะส่งสัญญาณให้ลูกน้องใต้บังคับบัญชาออกเดินทาง 

กลุ่มชายชุดดำกลุ่มใหญ่ค่อยๆห่างออกไปเรื่อยๆ เหลือเพียงหน่วยวูล์ฟ อี้เอิ้น และแจ็คสัน

"เอาล่ะ ที่เหลือคือกลุ่มทำลายสินะ ผมเพิ่งสังเกตนะว่าพวกคุณมีม้ามืดมาด้วยถึงสองตัว"วาสโค่ว่าพร้อมกับเปรยตามองอี้เอิ้นและแจ็คสัน

"อดีตพ่อค้าอาวุธตลาดมืดที่มีชื่อเสียงกระฉ่อนที่สุดในทวีปกับบอดี้การ์ดมือฉมัง ไม่เคยคิดมาก่อนว่าจะได้เจอตัวเป็นๆในสถานการณ์แบบนี้"

"หุบปากแล้วจะทำอะไรกับรีบๆทำเหอะน่า มาฆ่าคน ไม่ได้มางานเลี้ยงรุ่น รำลึกความหลังอยู่นั่นแหละ"ประโยคขวานผ่าซากคงจะหลุดจากปากใครไม่ได้นอกจากต้วน อี้เอิ้นผู้โหดเหี้ยม วาสโค่ได้ยินแบบนั้นก็ได้แต่เบ้ปากแล้วยักไหล่อย่างไม่ใส่ใจ

"งั้นมาดูแผนที่ ผมจะอธิบายคร่าวๆ กับแผนสำรองที่นายท่านของเราคิดเผื่อไว้รองรับแผนของพวกคุณ อันดับแรกฐานทัพวอเรดซ์มีทั้งหมด 10 เขต แต่ก็ยังไม่ใช่ทั้งหมดของวอเรดซ์ ยังมีเขตยิบย่อยอื่นๆอีกมากมายในฐานทัพนี้ และผมก็ไม่ขอพูดถึงให้เสียเวลา"

"..."

"ตั้งแต่เขตสี่ถึงเขตเก้าคือสถานที่เราสามารถเข้าไปทำลายได้ก่อนที่พวกมันจะรู้ตัว เพราะมีเวรยามหละหลวมและเป็นพื้นที่เฉพาะส่วนจึงไม่ค่อยมีคนอยู่ เขต 1 คือเขตสุดท้ายที่ผมจะไม่มีวันพาพวกคุณเข้าไปหากไม่มีความจำเป็นเพราะมันคือศูนย์รวมของผู้คุมระดับสูงรวมไปถึงผู้สร้างบางคน"

"..."

"และเขต2กับ3 จะเป็นแผนสำรองเมื่อหน่วยค้นหาถูกจับได้หรือพบตัว เราจะบุกไปที่นั่นเพื่อดึงความสนใจเพราะมันเป็นเขตที่ผู้คนชุกชุม และถ้าไม่จำเป็น สองเขตนั้นก็ไม่ใช่ที่ที่เราควรไปเช่นกัน"

"..."

"เอ่อ ขออนุญาตครับ ผมอยากทราบว่าตอนนี้เราอยู่เขตไหน?"โฮซอกยกมือขึ้นถามเหมือนกับกำลังฟังเลคเชอร์จากอาจารย์แล้วไม่เกิดความเข้าใจแต่อย่างใด

"ชายแดนระหว่างเขตเก้าและเขตแปด แต่เขตที่ใกล้ที่สุดคือเขตหกและเรากำลังจะไปที่นั่น"

"ห้ะ!?" ซอกจินเผลอหลุดคำที่สามารถอธิบายสีหน้าของทุกคนในเวลานี้ได้เป็นอย่างดี

"วอเรดซ์มันซับซ้อนกว่าที่พวกคุณคิด ถ้าไม่อยู่ที่นี่มาอย่างต่ำสองปีคุณไม่มีทางเข้าใจมันแน่นอน ผมอธิบายได้เท่านี้แหละ ไปกันเถอะ จุดนี้มีรังสีตรวจจับทุกๆหนึ่งชั่วโมง"เมื่อธิบายให้งงงวยไปตามๆกันพอเป็นกระสัย วาสโค่ก็ชักปืนออกมาจากข้างเอวแล้วเดินนำทางออกไปจากตรอก หน่วยวูล์ฟมองหน้ากันเล็กน้อยก่อนจะตัดสินใจย่องเดินตามวาสโค่ออกไป พวกเขาจัดรูปขบวนเหมือนทุกครั้ง เพียงแต่ครั้งนี้มีกำลังเสริมแทรกมาจากทุกทาง ทั้งด้านหน้าที่มีวาสโค่ และด้านหลังที่มีอี้เอิ้นกับแจ็คสันคอยประกบคุ้มกันให้ชางกยุนกับจีมิน เสียงคลื่นแทรกดังซ่าๆแววผ่านอินเอียร์เข้ามาเป็นระยะทำให้ทั้งจีมินและชางกยุนต่างก็เงี่ยหูเพราะเป็นหน่วยย่อยที่แยกตัวไปอีกฝั่ง แต่ดูเหมือนว่าทุกอย่างจะราบลื่นดีและยังไม่มีใครได้รับบาดเจ็บ

......

"ถึงเขตสิบแล้ว ทุกคนปลอดภัยดี"

เหมือนเป็นเสียงจากฟากฟ้าฟากสวรรค์ นัมจุนถึงกับถอนหายใจอย่างโล่งอกขณะที่กำลังปีนขึ้นไปตัดสายไฟของสัญญาณนิรภัยในห้องทดลองเขตหก หน่วยฟอกส์ไปถึงที่หมายอย่างปลอดภัยก็ถือว่าทำให้เขาสบายใจได้เปราะหนึ่ง 




T A L K

เค้าติดนิยายเดเมียนอ่าาาาาาาาาาาาาาาาา พาร์ทที่เหลือเลยยังไม่ได้แต่ง งึ น้องแตยองโดนกระทำโหหดร้ายทารุณอีกแล้ว ไม่ได้ใจร้ายใช่มั๊ย อยากให้รีดเดอร์ที่รักรู้ว่าในความโหดร้ายของชีวิตที่เราเจอมักจะมีเรื่องดีๆเกิดขึ้นในนั้นเสมอนะ ถึงแตยองจะโดนรังแกแค่ไหนก็ยังมีวูล์ฟกับฟอกส์พยายามช่วยเหลืออยู่ /อินนิยายจัด 555555555555555555555555 


see u <3


ขอบคุณที่ยังติดตามกันนะ ขอบคุณทุกคอมเม้นเลย > <


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 46 ครั้ง

32 ความคิดเห็น

  1. #1273 Chinago (@campernrena) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2561 / 23:32
    ยิ่งอ่านยิ่งลุ้น
    #1273
    0
  2. #1217 `specialguys13 (@myyesungkh) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2560 / 23:37
    คราวนี้ได้คนในองค์กรช่วยด้วย หวังว่าจะสำเร็จนะ 
    จริงๆนี่มันซับซ้อนมากกว่าที่คิดอีก แล้วห้องนั่น..
    แทฮยองกำลังไม่ไหวสินะให้ตายเถอะ ขอให้ทุกคนปลอดภัย
    ถึงจะเจ็บก็อย่ามาก ห้ามตายนะ ฮื่ออออ T_T 
    #1217
    0
  3. #1153 Bee-Phinixo (@Bee-Phinixo) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2560 / 22:22
    กุกใช้ไหมมกุถามจริมฟ
    #1153
    0
  4. #1152 Bee-Phinixo (@Bee-Phinixo) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2560 / 22:22
    เอินลูก มาฆ่าคนไม่ได้มางานเลี้ยงรุ้นน คิดมาได้5555
    #1152
    0
  5. #1138 MARKTUAN190 (@MARKTUAN190) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2560 / 13:46
    ยิ่งอ่านยิ่งกลัวมีคนตายย
    #1138
    0
  6. #922 Kornpreya (@Kornpreya) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2559 / 21:32
    เรื่องนี้ สุดยอดมากก สนุกๆๆ
    #922
    0
  7. #921 BuaZii12 (@BuaZii12) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2559 / 11:30
    หู้ยยย ลุ้นมากๆตื่นเต้นๆ แทแทต้องปลอดภัย ไรท์ที่รักรีดที่น่ารักเฝ้ารออยู่นะ สู้ๆ(^O^)
    #921
    0
  8. #919 lvbaek (@natha2001) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2559 / 15:38
    ขอให้ช่วยได้สำเร็จเถอะ ฮือออออ รอออไรท์ที่ท่าน้ำทุกวันนะคะ รักส์
    #919
    0
  9. #917 kingploypk (@kingploypk) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2559 / 17:39
    รอค่าาา ยันแทจะเป็นไรมั้ย กุกรีบไปช่วยแทๆนะ
    #917
    0
  10. #916 kingploypk (@kingploypk) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2559 / 17:35
    รอค่าาา ยันแทจะเป็นไรมั้ย กุกรีบไปช่วยแทๆนะ
    #916
    0
  11. #901 m_mark2 (@M_MARK) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2559 / 05:22
    คลั่งใคร่ในฟิคอย่างสมบูรณ์แบบ...
    #901
    0
  12. #894 karnll518 (@karnll518) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 30 กันยายน 2559 / 00:51
    รอ รอนะค่าาา จองกุกรีบไปช่วยยัยแทเร็วๆน้าา
    #894
    0
  13. วันที่ 29 กันยายน 2559 / 17:21
    สนุกมากค่ะไรท์ รอนะคะ ต่อเร็วนะคร้าบบบบบ
    #890
    0
  14. #889 mild (@satita2545) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 28 กันยายน 2559 / 10:07
    โอ้ยย รอค่ะรอ คือแบบ ติดมาก น้องแตยองโดนทำร้ายละเศร้า;-; จองกุกกี้ต้องไปช่วยแทยองนะรู้มั้ย แต่เอาจริงๆคือไม่เครียดเพราะอีเอิ้น นางมาเหนือ ยอมศิโรราบจริงๆ5555 รีบๆต่อนะคะ~
    #889
    0
  15. #888 YoNgヨンヨン (@winfinite) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 27 กันยายน 2559 / 07:17
    รอนะคะ รอให้น้องแตได้ออกมาไปเที่ยวกับกุกและพี่กิเร็วๆ5555555555 ทำไมเราต้องตลกเวลานึกหน้าแด้กับพี่บังด้วย เขาตลกให้เราดูจนไม่เหล่อสภาพความเท่บาดใจแล้วอ่ะ55555555555 นี่ดีใจด้วยที่เมนยังไม่ตายจริง มาทำงานลับๆอยู่ตรงนี้นี่เอง ติดต่อกับแบคด้วย ตู้หู้วววววว จะมีมม.ชานแบคอีกไหมคะ5555555555555555
    #888
    0
  16. #884 songsonglove2 (@songsonglove2) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 26 กันยายน 2559 / 00:06
    ยิ่งอ่านยิ่งอิน555เหมือนอยุ่ในเหตุการจิงเลย 55 ชอบบบ รอนะคะะะ แทโดนทารุณอีกแว้วงื้ออออออ
    #884
    0
  17. #883 punch98line (@punch98line) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 25 กันยายน 2559 / 22:17
    ทำไมชั้นต้องเครียดประหนึ่งเป็นหนึ่งในหน่วยรบอย่างงี้ด้วย?!!! โอ้ยคืออินหนักมาก เเบบกำลังจินตนาการตัวเองเดินตามหลังพี่ต้วนเลยอ่ะ55555 รอก่อนนะเเทฮยอง ทางนี้กำลังจะไปช่วยเเล้ว
    #883
    0
  18. #882 ดาวประกายฟ้า (@meamoddnoy) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 25 กันยายน 2559 / 20:36
    รวมนะซื้อชัวร์
    #882
    0
  19. #881 Jung Tien-In (@tienin) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 25 กันยายน 2559 / 20:24
    คิดถึงงงงงง มาต่อแล้ว
    ทุกคนกำลังไปช่วยแทแล้วสู้ๆนะทุกคน
    ตอนจินห้ะ นี่ก็ห้ะตามคืออยู่ชายแดนแปดกะเก้าแต่ใกล้เขตหกที่สุด คือห้ะ. กลับไปอ่านใหม่ 5555. รออ่านต่อน้า
    #881
    0
  20. #880 P' NUT (@nut-love-2442000) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 25 กันยายน 2559 / 18:05
    ไรท์รู่มัยเรารอไรท์มาต่อตลอดเลย เราจะรอนร้าาา
    #880
    0
  21. #879 atym (@kchr-pm) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 25 กันยายน 2559 / 17:43
    คิดถึงฟิคเรื่องนี้อ่ะฮือออออออ ความซับซ้อนนี้ กลัวแทเป็นอะไรมากอ่ะ ขอให้ไปช่วยให้ทันนะ ;_;
    #879
    0
  22. #878 Cream_WRR (@Cream_WRR) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 25 กันยายน 2559 / 17:36
    ไรท์...รวมเล่มนะๆๆๆๆ เราซื้อแน่นอน55555//สู้ๆงับ
    #878
    0
  23. #877 friendtkm (@friendtkm) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 25 กันยายน 2559 / 17:13
    แทอย่าเป็นอะไรไปอีกเลยนะ T^T ผู้สร้างน่ะตายๆไปเลย!!!!!!
    #877
    0
  24. #875 PpsdMin (@seameaw) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 16 กันยายน 2559 / 15:51
    เครียดอ่ะฮือออออ นี่ลุ้นทุกครั้งทุกตอนที่อ่านเลยTT แทบไม่ได้พักหายใจฮิออออออออ
    #875
    0
  25. #868 napawan_ploy (@napawan_ploy) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 12 กันยายน 2559 / 16:06
    รีบมาต่อด่วน ติดหนักมาก อ่านทั้งวันทั้งคืนเลย5555
    #868
    0