[END] Fic BTS : HUNTER [kookv,MonV,GaV,minv,jinv,hopev]

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 52,618 Views

  • 1,326 Comments

  • 2,585 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    410

    Overall
    52,618

ตอนที่ 13 : HUNTER 10 :ศพกับสุสาน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3419
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 68 ครั้ง
    25 ต.ค. 61


10

ตึก ตึก

ฝีเท้าหนักๆย่ำลงบนพื้นท่ามกลางความมืดและสถานที่ที่ไม่คุ้นเคย เจ้าของร่างไม่รู้ว่าจุดหมายปลายทางคือที่ใดเพราะจองกุกสะกดรอยตามแทฮยองมาเงียบๆจนถึงที่นี่ เนื่องจากนัมจุนยังไม่กลับบ้านทั้งที่เลยเวลามานานมากแล้วจนมืดค่ำเขาจึงลงมานั่งรอเงียบๆตรงชิงช้าริมสวน ภายใต้ความมืดนั้นมีร่างหนึ่งกำลังเคลื่อนไหว           ผมสีบลอนด์สว่างสะท้อนกับแสงจันทร์สลัวทำให้เขารู้ว่าคือแทฮยอง ด้วยความอยากรู้บวกกับทำหน้าที่ภายใต้คำสั่งของหน่วยวูล์ฟเกี่ยวกับการจับตามองแทฮยองเด็กหนุ่มตัดสินใจแอบเดินตามอีกคนมาเงียบๆร่างสูงกำยำภายใต้ฮู้ดสีดำเคลื่อนไหวอย่างเงียบเชียบโดยที่คนถูกสะกดรอยไม่รู้สึกตัวแม้แต่นิดเดียว

ปัง 

ปัง

ปัง

เสียงปืนหลายสิบกระบอกดังขึ้นเรื่อยๆเมื่อเขากำลังเข้าใกล้สถานที่ที่คาดว่าจะเป็นที่มาของเสียง

แทฮยองมาที่แบบนี้อีกแล้ว

จองกุกหยุดเดินเมื่อคนที่เขากำลังตามหยุดเดินและนั่งซุ่มดูอะไรบางอย่างที่อยู่ตรงกลางลานกว้างของหอนาฬิกาเก่า เด็กหนุ่มพยายามอย่างยิ่งที่จะมองให้เห็นเหตุการณ์ด้านหน้า แต่มันมืดเกินไปที่จะมองให้เห็นว่าอะไรเป็นอะไรเขาจึงค่อยๆอ้อมไปอีกด้านเพื่อจะได้มองเห็นสิ่งที่แทฮยองกำลังซุ่มดู 

!!

เด็กหนุ่มตกตะลึงเมื่อมองเห็นสิ่งที่เกิดขึ้น กลุ่มคนสวมผ้าคลุมสีดำแถบสีทองสองคนกับอีกสองคนที่สวมชุดคลุมเหมือนกันแต่เป็นแถบสีเงินกำลังโลดแล่นอยู่ท่ามกลางคนนับสิบ ทั้งสี่คนมีอาวุธคนละชิ้น เคลื่อนไหวอย่างคล่องแคล่ว คร่าชีวิตแล้วชีวิตเล่าที่วิ่งเข้าไปหมายจะรุมทำร้าย ภายในเวลาไม่ถึงสิบนาทีร่างนับสิบก็นอนกองระเนระนาดอยู่บนพื้นที่เจิ่งนองไปด้วยเลือด ขณะเดียวกันเสียงปืนยังดังอยู่บริเวณรอบๆ...สถานที่แห่งนี้เต็มไปด้วยอันตรายหากมีอะไรผิดพลาดขึ้นมาบางทีเขาอาจจะโดนลูกหลงก็เป็นได้ เมื่อคิดได้แบบนั้นจองกุกก็ตัดสินใจที่จะแสดงตัวให้แทฮยองเห็นและพากลับบ้านไปด้วยกัน  แต่ไม่ทันได้ขยับตัวแทฮยองก็วิ่งออกไปจากที่ซุ่มหลังจากที่ชายชุดดำพวกนั้นมุ่งหน้าไปยังสถานที่ต่อไป ร่างแบบบางวิ่งวุ่นไปทั่วพื้นที่ที่เพิ่งมีการฆาตรกรรมหมู่เกิดขึ้น หยุดอยู่ตรงนั้นทีตรงนี้ทีเหมือนมองหาอะไรบางอย่าง จองกุกพะว้าพะวงเป็นห่วงแทฮยองขึ้นมาในทันที พื้นที่โล่งกว้างที่เสี่ยงต่อการมองเห็นได้ง่ายแบบนั้นมันอันตรายเกินไป แต่เขาก็ยังอยากรู้ว่าแทฮยองกำลังทำอะไรอยู่กันแน่ ร่างสูงจึงขยับตัวไปทางขวาหลายก้าวเพื่อหลบไม่ให้แทฮยองมองเห็นขณะที่เฝ้ามองบริเวณรอบๆคอยระวังให้อีกคนไปด้วย

แกร่ก

อุปส์

!!

จองกุกเจอใครบางคนกำลังซุ่มอยู่เหมือนกันกับเขา มือหนายกขึ้นปิดปากคนคนนั้นไม่ให้ส่งเสียง อีกฝ่ายก็ยกมือปิดปากเขาเช่นกัน  ต่างคนต่างปิดปากกันและกัน มองหน้ากันสักพักก่อนจะพยักหน้าให้เป็นสัญญาณว่าจะไม่แตกตื่นถึงได้ปล่อยมือออก

"มึงมาทำไรที่นี่จีมิน?"จองกุกกระซิบถามคนที่เขาบังเอิญเจอในที่ที่ไม่ควรเจอ

"มึงนั่นแหละมาทำอะไร?"จีมินกระซิบกลับ

"กูสะกดรอยตามแทฮยองมา"

"เออ กูก็เหมือนกัน"

"เชี่ย เมื่อกี้มันอะไรวะ"เมื่อต่างคนต่างรู้แล้วว่ามาทำอะไรจึงพูดถึงเรื่องที่ได้เห็นเมื่อซักครู่

"กูก็ไม่รู้วะ โคตรสยองเลย"จีมินยกแขนลูบตัวเอง

"เออดิ พวกปีศาจชัดๆ ว่าแต่แทฮยองมาที่นี่ทำไมวะ?"

"นั้นสิ หาอะไรอยู่วะนั่นนะ"คนผมสีส้มพยักพเยิดไปทางร่างบางที่เริ่มค้นตัวร่างไร้วิญญาณซึ่งนอนเกลื่อนกลาดอยู่บนพื้น

"เห้ย!!"

"แทฮยองระวัง!"

จองกุกกับจีมินวิ่งทะเล่อทะล่าออกไป ปากก็ตะโกนเสียดังลั่นเมื่อเห็นกลุ่มคนชุดดำที่เพิ่งจากไปเมื่อกี้วกกลับมาอีกครั้งและกำลังเล็งธนูมาที่แทฮยอง

ตุบ!!

ร่างบางถูกกระชากออกไปจากวิถีธนูแต่ไม่ใช่ด้วยมือจองกุกหรือจีมิน

"จองกุก จีมิน โฮซอก!"ยุนกิที่โผล่มาจากอีกทางเรียกชื่อคนในบ้านตัวเองอย่างตกใจ ในอ้อมกอดมีแทฮยองหน้าคะมำจูบหัวนมเขาอยู่ ด้วยความที่ตัวเล็กและซุ่มอยู่ใกล้กว่าทำให้ยุนกิวิ่งมาช่วยแทฮยองได้เร็วกว่า ขณะที่จองกุกพลาดท่าโดนหัวธนูเฉียดต้นแขนจนได้เลือด

"พี่ยุนกิมานี่ได้ไง"

"พี่โฮซอกมาทำอะไรที่นี่!"ต่างคนต่างถามกัน มองหน้ากันเลิ่กลั่ก

"เดี๋ยวค่อยถามพี่ มันมาแล้วหนีเร็ว"จีมินตัดปัญหา กระชากแขนโฮซอกให้ออกวิ่ง ทั้งห้าคนจึงพากันหนีตะเพิดเข้าไปในป่ามืดทึบ โดยมีลุ่มคนชุดดำวิ่งตามหลังไปติดๆ

ตึก ตึก ตึก

"โธ่เว้ย จะตามไปถึงไหนวะ!"ยุนกิตะโกนปนหอบเหนื่อย พวกเขาวิ่งเข้าไปในป่าโดยมีเสียงปืนที่ยังดังต่อเนื่องเป็นซาวด์ประกอบความระทึกในครั้งนี้ ทั้งที่ไม่มีใครรู้จักสถานที่แห่งนี้แต่พวกเขาก็ยังพากันวิ่งไปข้างหน้า โดยไม่รู้ทิศเหนือทิศใต้ ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าจะไปโผล่ที่ไหน โฮซอกกลายมาเป็นคนวิ่งนำเพราะเขาเคยเดินเลียบทางเส้นนี้ตอนที่สะกดรอยตามแทฮยองมาตั้งแต่แรก ชายทั้งห้าวิ่งบุกป่าฝ่าดงไปเรื่อยๆจนกระทั่งวนกลับมาที่ลานกว้างกลางหอนาฬิกาอีกครั้ง

กลับมาที่เดิม...

บัดซบ!!

"ผมว่าเราเลิกหนีแล้วสู้กับมันดีกว่า ยังไงก็ห้าต่อสี่ เราสู้ได้แน่"จองกุกเสนอ ท้าวสองแขนกับหัวเข่า หอบหายใจหนักหน่วง เลือดที่ต้นแขนยังไม่หยุดไหล และไม่มีท่าทีว่าจะหยุด

"ไม่สู้ก็ตายห่าสิวะ"ยุนกิว่าตั้งการ์ดขึ้นมาเตรียมต่อสู้ ตอนนี้พวกเขาโดนคนทั้งสี่ล้อมไว้รอบด้าน

"ไม่ได้นะ ยุนกิสู้อันเดอร์กราวด์ไม่ได้หรอก"แทฮยองที่เพิ่งจะมีโอกาสพูดหลังจากโดนกระชากและลากไปวิ่งเล่นในป่าโพล่งออกมา กายบางขยับออกไปยืนข้างหน้ายุนกิ กางสองแขนออกเพื่อกันไม่ให้ยุนกิพุ่งใส่คนพวกนั้น

"อันเดอร์กราวด์?...."

"วี?"

ยังไม่ทันที่ยุนกิจะได้ถามอะไร หนึ่งในพวกของศัตรูก็ดันตะโกนชื่อใครบางคนออกมา แทฮยองแยกเขี้ยวใส่อย่างเกรี้ยวกราดทันที มือบางหยิบลูกอมออกมาใส่ปากและกำมีดสั้นไว้ในมือ เตรียมพร้อมที่จะอาละวาดในทันที

"เจอตัววีแล้ว รายงานนายใหญ่เร็วเข้า!!"มันตะโกนออกมาเมื่อเห็นท่าทีของแทฮยอง

"ไสหัวออกไป!"แทฮยองหันมาตวาดใส่ทั้งสี่คนที่ยืนเอ๋อรับประทานอยู่ข้างหลัง พวกเขาไม่เข้าใจท่าทีที่เปลี่ยนไปอย่างหุนหันพลันแล่นทำเอาปรับอารมณ์ตามไม่ถูก

"บอกให้ออกไปไง อย่ามายืนเกะกะ!"เด็กหนุ่มตวาดอีกครั้งเมื่อไม่มีใครยอมขยับ ดวงตาที่เคยสดใส ซุกซน กลับฉายแววทะมึนทึบ ข้างในดวงตาเย็นชาและนิ่งสงบ จองกุกสะอึกเมื่อเผลอไปสบกับนัยต์ตาสีเขียวคู่นั้น เขาอ้าปากค้าง ใจสั่นอย่างรุนแรง รู้ตัวในทันทีว่าเขาแพ้สายตาแบบนี้ของแทฮยอง/มันใช่เวลาจะมาตกหลุมรักไหมกุก

"วางอาวุธแล้วกลับไปหานายท่านกับเราเถอะวี เราไม่อยากทำร้ายนายนะ"

"หุบปาก!!"

แทฮยองไม่พูดพร่ำทำเพลงพุ่งตัวไปอัดศอกใส่ลิ้นปี่คนที่ยืนอยู่ใกล้ที่สุดทางซ้ายมือ มันสำลักลมหายใจ ตัวงองุ้มและล้มลงไปนอนกับพื้น มือธนูรีบวิ่งเข้าชาร์จตัวแทฮยองทันที ลำคอสีแทนถูกคันธนูกดทับจนแทบหายใจไม่ออก แต่มือบางก็ปักมีดลงไปบนต้นขาอีกฝ่ายได้ก่อนที่ลมหายใจของเขาจะถูกขโมย มันสะดุ้งร้องลั่นและปล่อยตัวแทฮยองในทันที

"หึ ร่างไม่สมบูรณ์ น่าสนุกดีนี่"แทฮยองแลบลิ้นเลียริมฝีปากที่แห้งผากของตัวเองประจันหน้ากับชายชุดคลุมแถบสีทองที่คาดว่าจะเป็นหัวหน้า 

"ฉันจะพูดเป็นครั้งสุดท้ายวี กลับไปหานายท่านกับเรา เราพานายกลับไปได้โดยไม่ต้องผ่านผู้สร้างลำดับที่18"ร่างกำยำพยายามเจรจา

"ไม่"

"แต่นายต้องไป!!"พูดจบชายชุดคลุมก็กระโจนใส่แทฮยองในทันที ข้อมือ   แทฮยองถูกมันใช้สันมือกระแทกจนอ่อนแรง มีดสั้นร่วงหลุดจากมือลงพื้น แทฮยองตวัดขากลับหลังและฟาดใส่ร่างศัตรู อาศัยจังหวะที่มันตั้งรับกระโดดออกมาให้พ้นวิถีต่อสู้ แต่แทฮยองกระโดดไปผิดด้านเขาลืมไปว่าอีกฝั่งนั้นยังมีชุดคลุมแถบทองอีกคน

พลั่ก

แทฮยองโดนกระบองคู่ซึ่งเป็นอาวุธของมันฟาดหลังเข้าเต็มๆ แต่มีหรือคนอย่างแทฮยองจะรู้สึกเจ็บ เขาตอบโต้ทันทีด้วยการเหยียดขาออกสุดแรงถีบเข้ากลางท้องคนถือกระบองจนมันเซไปหลายก้าว ก่อนจะโยกตัวหลบเข่าอีกคนที่ลอยมาแต่ไกล มือผอมกำแน่นและฟาดลงที่สันคอมันเต็มๆ แต่มันก็ไม่สะทกสะท้านเช่นกันหันมาต่อยอัดท้องน้อยแทฮยองจนเซแท่ดๆถอยหลัง

"พวกฉันมีสีทองสองคน นายเป็นสีทองคนเดียวคิดว่าจะสู้เราได้หรือไงวี"

แทฮยองหอบหายใจ ดวงตาเขาไม่ได้มีแว่วสนุกสนานเหมือนทุกครั้งที่ได้ต่อสู้และฆ่า คราวนี้คู่ต่อสู้ของเขานั้นแตกต่างจากคำว่าสวะ หนึ่งในสามคนนั้นมีร่างกายที่เหมือนเขา ถึงไม่รู้ว่าเหมือนไปแล้วกี่เปอร์เซ็นแต่แทฮยองมั่นใจว่ามันคงมากพอผู้สร้างลำดับที่ 18 ถึงได้เรียกมาใช้งาน แต่แทฮยองไม่เวลาเหลือสำหรับการวิเคราะห์เรื่องพวกนี้ กำลังรบของศัตรูตรงหน้านี่ต่างหากที่เขาต้องคิดคำนวณ เขาอาศัยจังหวะที่กระโดดออกมาเมื่อกี้วิเคราะห์คู่ต่อสู้ และตอนนี้เขารู้แล้ว...ต้องหลีกเลี่ยงชุดคลุมแถบสีทองที่ไม่มีอาวุธเพราะคนคนนี้เก่งการต่อสู้มือเปล่า

คนที่กำจัดได้เป็นคนแรกคือชุมคลุมแถบเงินที่ถือธนู เพราะคนคนนั้นไม่ถนัดต่อสู้ระยะประชิด ถัดไปคือชุดคลุมแถบสีทองที่มีกระบองคู่ จุดแข็งคนคนนี้คือการป้องกันที่แข็งแกร่ง เขายังหาจุดอ่อนของชุดคลุมแถบทองทั้งสองคนไม่เจอดังนั้นต้องกำจัดคนที่จัดง่ายที่สุดก่อน

"หยุดเดี๋ยวนี้เลยนะ!!"เสียงตวาดกร้าวดังมาจากที่ไหนซักแห่ง ทำจองกุกที่กำลังจะกระโจนเข้าไปช่วยแทฮยองถึงกับหยุดชะงักหันมองตามเสียงก็พบกับ

"บอส! O_O"

คิม นัมจุนในชุดเครื่องแบบนายทหารเต็มยศพร้อมกับกองกำลังกว่าสิบนาย นัมจุนไม่พูดอะไรแต่เดินเข้ามาดึงแขนจองกุกให้ไปหลบอยู่ข้างหลัง จ้องหน้าคนของตัวเองด้วยแววตาเชือดเฉือนทีละคนจนหน้าเจื่อนกันไปเป็นแถบๆ

"มีปัญหาอะไรกันหรือเปล่า แล้วเด็กพวกนี้เป็นใครกัน?"ใครบางคนโผล่ออกมาจากด้านหลังของกองทหาร แทฮยองหันขวับเพราะน้ำเสียงที่คุ้นเคย รีบขยับตัวเข้าไปหลบหลังโฮซอกอัตโนมัติ

"เด็กพวกนี้เป็นคนในความปกครองของผมเองครับ คงจะบังเอิญมาวิ่งเล่นแถวนี้"นัมจุนแก้ตัวน้ำขุ่นๆ แต่ด้วยยศที่ยิ่งใหญ่จึงไม่ใครกล้าหืออืออะไรทั้งสิ้น

"ภารกิจเสร็จสิ้นแล้ว พวกคุณทำงานดีมาก หน่วยที่เหลือเข้าไปจัดการของกลางได้ ฝากรองหัวหน้าหน่วยจัดการต่อด้วย เสร็จแล้วทำรายงานให้เบื้องบนได้เลย ผมคงต้องพาเด็กๆไปเข้านอนก่อน"นันจุนพูดรวบรัดตัดบท กำแขนจองกุกแน่นและกระชากให้ออกเดิน

"เดี๋ยว!!"แทฮยองสะดุ้งเฮือก เมื่อคนที่เขากำลังหลบเรียกรั้งเอาไว้

"เด็กผมบลอนด์ตรงนั้นหน่ะ หน้าคุ้นๆนะ เราเคยเจอกันที่ไหนมาก่อนหรือเปล่า?"ชายคนนั้นทำท่าจะเดินเข้าไปหาแทฮยอง เด็กหนุ่มขยับเท้าหนี นัมจุนซึ่งสังเกตเห็นกิริยาดังกล่าวจึงขัดขึ้น

"เกรงว่าคุณจะไม่เคยเจอเขานะครับ คุณคิม ฮิมชาน เด็กคนนี้เพิ่งย้ายมาจากอิตาลีเมื่อวานนี้เอง ถ้าไม่มีอะไรแล้วผมขอตัวนะครับ ยินดีที่ได้ร่วมงาน"นัมจุนว่าแล้วดันร่างเด็กๆให้เดินออกไปจากตรงนั้นทันที

....

สวบ สวบ สวบ

หลายฝีเท้าย่ำลงบนทางเดินที่ปูด้วยหินสีขาว ทั้งหกคนกลับมาถึงบ้านอย่างปลอดภัยโดยที่พากันนั่งเหงื่อตกมาตลอดทาง นัมจุนในโหมดผู้บัญชาการเต็มยศเป็นอะไรที่น่าขยาดและไม่มีใครอยากเจอ แม้กระทั่งแทฮยองยังรู้สึกถึงรัศมีอำมหิตของนัมจุน

พลั่ก!

นัมจุนถอดเสื้อนอกและเหวี่ยงมันลงบนโซฟาอย่างหัวเสีย

"ไหนบอกเหตุผลดีๆมาซิว่าพวกแกไปทำบ้าอะไรกันที่นั่น"ร่างสูงตวาดลั่นจนโฮซอกสะดุ้ง

"พูด!"

"ฮือ ผมตามแทฮยองไปครับ"โฮซอกครางฮือตอบเสียงสั่น

"จีมิน จองกุก ยุนกิ?"

"เราก็ตามแทฮยองออกไปครับ"ยุนกิเป็นคนตอบความสุภาพอ่อนโยนแปรผันตามระดับความโกรธของนัมจุน คงไม่ต้องถามกันเองอีกแล้วเมื่อรู้ๆกันอยู่ว่าพากันไปที่นั่นและบังเอิญเจอกันได้ยังไง

"โอเค งั้นฉันจะจัดการพวกนายทีหลัง"นัมจุนว่าตัดบท เดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าแทฮยอง

"บอกฉันมาซิคิม แทฮยอง เธอไปที่นั่นได้ยังไง?"

"แทฮยอง...."

"ถ้าเธอไม่พูด ฉันก็ช่วยเหลืออะไรเธอไม่ได้นะถ้าคิม ฮิมชานต้องการตัวเธอ"นัมจุนยกคนที่คิดว่าแทฮยองกำลังหลบขึ้นมาขู่และมันก็ได้ผล เมื่อแทฮยองเงยหน้าขึ้นมาสบตาเขาด้วยแววตาหวาดกลัวและตื่นตระหนก

"ว่ายังไง?"ถามด้วยน้ำเสียงที่ดังขึ้นกว่าเก่า บอกได้เลยว่าตอนนี้เขาฟิวส์ขาดแบบสุดๆ ไม่อยากจะคิดว่าถ้าเข้าไปไม่ทันเด็กพวกนี้จะเป็นยังไง หน่วยสังหารพวกนั้นไม่ใช่คู่ต่อสู้ที่จะเอาชนะได้ง่ายๆ แถมถ้าพ่ายแพ้ก็ไม่มีทางมีชีวิตรอดกลับมาเด็ดขาด เพราะฮันเตอร์ฆ่าทุกคนที่เป็นศัตรู

"เสียงดังอะไรกันเนี่ย"คิม ซอกจินโผล่หน้าลงมาจากบันได มองเด็กๆที่ควรจะเข้านอนไปแล้วกำลังยืนก้มหน้าก้มตากุ้มเป้ากันอย่างสงบเสงี่ยม

"อยู่บ้านยังไงปล่อยให้ลูกออกไปเพ่นพ่านข้างนอกตอนดึกดื่นแบบนี้"นัมจุนที่โมโหขึ้นหน้า ไม่วายพาลใส่ซอกจิน อีกคนถึงกับเอ๋อรับประทานไปชั่วขณะ

"แด้ดดี้ใจเย็นๆก่อนสิฮะ พี่ซอกจินเขาไม่รู้เรื่องอะไรด้วยนะฮะ"จองกุกร้องเตือนด้วยความรู้สึกผิดที่ซอกจินต้องโดนตำหนิไปด้วย

"อะไรวะ อยู่ดีๆก็มาวีนแตก"ซอกจินว่า เดินล้วงกระเป๋าเข้ามาใกล้ๆนัมจุน

"นัมจุนแด้ดดี้ นานๆทีจะฟิวส์ขาด น่าขำชะมัดเลย ฮ่าๆๆๆ"คนโดนพาลไม่สะทกสะท้านกลับหัวเราะครื้นจนบรรยากาศผ่อนคลายลง เขารู้จักนิสัยนัมจุนดี จึงไม่ถือสาที่อีกคนจะโมโหแล้วพาลใส่ แถมนัมจุนกลับบ้านมาในสภาพครบสามสิบสองแบบนี้เขาก็ยิ่งสบายใจ

"กูไม่ตลก ซอกจิน"

"เออ กูขอโทษ แล้วมีเรื่องอะไรละ"

"หอนาฬิกา เมืองร้างทางตะวัน มีการกวาดล้างขบวนการผลิตโคเคน แล้วไอ้เด็กพวกนี้ก็ทะเล่อทะล่าเข้าไปอยู่กลางวงพวกฮันเตอร์ มันน่าไหมละ?"นัมจุนลดระดับความโกรธลงเพื่ออธิบายให้ซอกจินฟัง งานใหญ่คืนนี้คือ

สถานที่ที่เขาไปเจอเด็กพวกนี้ 

สถานที่เต็มไปด้วยอาวุธสงครามของเจ้าพ่อโคเคนขาใหญ่ 

สถานที่ที่ไม่ควรมีใครไปเพ่นพ่าน

"ประเด็นมันอยู่ที่ทุกคนสะกดรอยตามแทฮยองไป เพราะฉะนั้น ได้เวลาสารภาพออกมาซักทีว่าเธอไปที่นั่นทำไมคิม แทฮยอง"

"เดี๋ยวๆ เอาจองกุกไปทำแผลก่อนดีไหม"ซอกจินยกมือห้าม มองบาดแผลที่ต้นแขนของจองกุกอย่างเป็นห่วง

"ไม่ต้อง แผลแค่นี้ไม่ตายหรอก"นัมจุนพูดกลับอย่างร้ายกาจ จองกุกได้แต่ก้มหน้าอย่างสำนึกผิดเขาไม่โกรธหรือเสียใจที่นัมจุนพูดออกมาแบบนั้นและเขาคิดว่าสมควรแล้วที่จะโดนนัมจุนโกรธ เพราะผู้เป็นพ่อนั้นคอยดูแลแล้วก็ถะนุถนอมเขามาตลอด แต่เขาดันเอาร่างกายที่พ่อหวงแหนนี้ไปทำให้มีบาดแผลเสียได้

"ว่าไงแทฮยอง"ผู้ปกครองสูงสุดจ้องหน้าคนทำผิดเขม็ง แทฮยองเหงื่อตก มองไปทางซอกจินอย่างขอความช่วยเหลือ แต่ซอกจินก็ยักไหล่เป็นเชิงว่าเรื่องนี้เขาไม่สามารถช่วยเหลืออะไรได้ เด็กหนุ่มจึงได้แต่ทำหน้าสลดและจำใจต้องสารภาพออกมา 

ถึงจะกุมเรื่องนี้เป็นความลับมาตั้งแต่ต้น แต่ถ้าแลกกับการไม่ต้องกลับไปหาคิม ฮิมชาน ผู้สร้างลำดับที่ 18 เขาก็ยอมที่จะคายความลับเสียดีกว่า

"แทฮยองไปตามหาแบคฮยอนฮะ"เด็กหนุ่มว่า

"แบคฮยอนทำงานอยู่กับพวกที่ผลิตโคเคนรึ?"

"เปล่าฮะ แค่คำใบ้ คือ.... เฮ้อ"แทฮยองถอนหายใจหนัก กดดันกับสายตาดุดันและคาดคั้น

"ยังไง เล่ามาให้หมด ก่อนที่ฉันจะโทรหาฮิมชานให้มารับตัวเธอ"

"ฮือ อย่านะฮะ ไม่เอา แทฮยองไม่กลับไปหาผู้สร้าง"คนตัวบางทำหน้าหวาดกลัวสุดขีด ถลาเข้ากอดแขนนัมจุน

"งั้นก็เล่ามา"

"ก็ได้ฮะ แทฮยองอยากได้คอม"เด็กหนุ่มร้องขอ ร่างสูงที่ถูกกอดแขนจึงพยักพเยิดไปทางห้องทำงาน ทุกคนรับรู้และเดินไปทางนั้นอย่างอิดออด

เหล่าเด็กผู้มีความผิดต่างยืนเรียงหน้ากระดานตามความสูงเหมือนฝึกทหาร มีนัมจุนเดินวนอยู่รอบๆพร้อมกับส่งสายตาอำมหิตออกมาเป็นระลอกระหว่างรอแทฮยองง่วนอยู่กับคอมพิวเตอร์ เด็กหนุ่มเดินมาหยิบมีดที่ถูกนัมจุนริบไว้ซึ่งวางอยู่บนโต๊ะ

"จะทำอะไร"ร่างสูงคว้าหมับทันทีที่เห็นแทฮยองแตะอาวุธ 

"จะเอาไดร์ฟฮะ"แทฮยองว่า หมุนด้ามมีดออกจากใบมีดแล้วเทแท่งที่เหมือนแฟรชไดร์ฟออกมา ก่อนจะนำไปเสียบที่คอมและเข้ารหัสจากมอนิเตอร์ที่ฝังอยู่ในดวงตา สักพักภาพนับร้อยก็ปรากฏขึ้นบนจอคอมพิวเตอร์ ทุกคนในห้องให้ความสนใจกับภาพเหล่านั้น

ในภาพคือสมการคณิตศาสตร์ แต่ละภาพมีโจทย์ที่แตกต่างกันออกไปและถ่ายได้มาจากหลายๆที่

"นี่อะไร?"

"ภาพที่แทฮยองถ่ายมาฮะ"

"ฉันรู้แล้ว แล้วเธอถ่ายภาพนี้มาทำไม"

"แทฮยองกำลังตามหาแบคฮยอน ทุกครั้งที่มีภารกิจมาถึงองค์กรจะมีคำใบ้เกี่ยวกับแบค แทฮยองเลยตามหาคำใบ้พวกนี้ วันนี้องค์กรมีภารกิจแทฮยองเลยต้องออกไป"คนตัวบางอธิบาย ทุกคนกระจ่างขึ้นมาทันตาทั้งเรื่องที่แทฮยองไปทำอะไรที่นั่น และไปโผล่ในที่แบบนั้นได้ยังไง

"สมการพวกนี้นะเหรอ?"

"ฮะ สมการพวกนี้ถ้าแก้ออกมาแล้วจะได้เลขหลักหน่วยหรือไม่ก็หลักสิบที่ไม่เกินเลข24  หรือตัวอักษรตัวสุดท้ายของภาษาอังกฤษ"

"แล้วเธอก็ต้องรวบรวมตัวอักษรพวกนี้ทีละตัวให้ครบ"

"ฮะ"

นัมจุนนวดกระหมับ หลังจากแทฮยองเล่าก็มีหลายประเด็นที่ต้องแตกออกเพื่อคุยกันให้กระจ่าง มันมากมายเสียจนเริ่มไม่ถูกว่าจะคุยเรื่องไหนก่อนดี

"เอาละ ฉันจะคุยกับเธอทีละประเด็นนะ และเธอต้องตอบคำถามให้หมด ไม่งั้นเธอไม่ได้อยู่ที่นี่ต่อแน่ๆ"นัมจุนว่า ไม่วายพูดขู่แทฮยองซ้ำ ถึงเวลาแล้วที่เขาจะไขข้อข้องใจเกี่ยวกับแทฮยองให้หมดเปลือกเสียที

"ฮือ แทฮยองตอบทั้งหมดไม่ได้หรอกฮะ มันเป็นความลับ"เด็กหนุ่มทำหน้าลำบากใจสุดๆ นัมจุนในโหมดแบบนี้แทฮยองไม่รู้วิธีที่จะรับมือด้วยเลย ได้แต่ทำเสียงอ้อนวอนแบบที่ชอบทำทุกครั้งที่อยากได้ขนมจากนัมจุน

"เรื่องนั้นฉันจะเป็นคนตัดสินเองว่าเธอพูดได้หรือพูดไม่ได้ ฉันขี้เกียจจะต่อความยาวสาวความยืดแล้ว บอกฉันมาว่าเธอกลัวคิม ฮิมชานทำไม มีเหตผลอะไรต้องหลบ"คนอายุมากกว่าใจร้ายกับแทฮยองสุดๆจนจีมินเม้มปากด้วยความสงสารจับใจ

"คนคนนั้นคือผู้สร้างลำดับที่ 18 ฮะ"

"คนที่เธอหนีมางั้นสิ"

"ฮะ"

"ทำไมถึงเรียกว่าผู้สร้าง มันทำอะไร"

"คือ...เขา"แทฮยองอึกอัก ทำหน้าเหมือนจะร้องไห้เพราะมันถึงจุดที่เขาไม่สามารถพูดออกมาได้

"ก็ได้ งั้นที่เธอหนีออกมาคือองค์กรวอเรดซ์ใช่หรือเปล่า?"แทฮยองพยักหน้าอีกรอบ

"นี่เธอพูดถึงเรื่องพวกนี้ไม่ได้จริงๆงั้นเหรอ"เด็กหนุ่มส่ายหัว

"นัมจุน มึงรู้เรื่ององค์กรแล้วเหรอ?"ซอกจินขัดขึ้นมา ก็ในเมื่อพวกเขาตามสืบตามค้นกันมานานนับปี บทจะรู้ก็รู้เลยแบบนี้มันไม่ง่ายไปหน่อยเหรอ

"อืม เราพลาดแล้ว เบื้องบนทำพันธะสัญญากับวอเรดซ์ แต่งตั้งให้คิม ฮิมชานเป็นหัวหน้าหน่วยสังหารหน่วยใหม่"

"แล้ววอเรดซ์คือ?"

"องค์กรอิสระที่รับจ้างฆ่าคน"

"ห้ะ!?"

"หา!"

"อะไรนะครับ?"

นัมจุนตวัดตาใส่ทั้งสามคนที่เผลออุทานออกมาด้วยความตกใจ คนมีความผิดไม่มีสิทธ์ตกใจอะไรทั้งนั้น/เผด็จการชิบหาย

"โอเค ฉันพอจะเข้าใจอะไรหลายๆอย่างแล้วแหละ เราจะคุยเรื่องนี้กันทีหลัง อย่าลืมว่าเธอยังมีความผิด เพราะฉะนั้นเจียมเนื้อตัวไว้ซะ..."

"..."

"ส่วนพวกแก!"นัมจุนคุยกับแทฮยองจบแล้ว และหันกลับมาตวาดใส่คนที่เหลือซึ่งยืนแถวหน้ากระดานเรียงหนึ่งด้วยหน้าตาเศร้าสลด หายนะกำลังมาเยือนพวกเขาแล้ว มัฉจุราชกำลังย่างกรายอยู่รอบๆ

"วิดพื้นท่าเตรียม ปฏิบัติ"สิ้นคำสั่ง ทั้งสี่คนก็ลงไปยึดตัวในท่าวิดพื้นทันที

"ฉันสั่งแล้วใช่ไหมว่าห้ามออกไปข้างนอกโดยพละการ"

"ครับ!"

"แล้วก็สั่งแล้วใช่ไหมว่าอย่าเอาตัวเองเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับเรื่องคนอื่นที่ไม่ใช่เรื่องของตัวเอง"

"สั่งแล้วครับ!"

"แล้วทำไมยังขัดคำสั่ง พวกแกควรสำเหนียกตัวไว้ซะบ้างว่าตัวเองคือคนของหน่วยลับ ทำอะไรก็ควรจะคิดถึงความมั่นคงของหน่วย ไม่ใช่ทำอะไรตามใจตัวเองแบบนี้"

"..."

นัมจุนเดินวนไปรอบๆ ปล่อยให้คนมีความผิดใช้แขนค้ำตัวเองอยู่อย่างนั้นพร้อมกับพูดอบรมสั่งสอนคนในปกครองไปด้วย แน่นอนว่าการถูกเลี้ยงดูโดยทหารเดนตายที่ผ่านศึกมานับไม่ถ้วนอย่างนัมจุนมันย่อมไม่สบายอย่างที่คิด ถึงอีกคนจะใจดี แต่เวลาทำโทษก็หนักหน่วงเสียจนไม่มีใครกล้าทำผิดซ้ำสองอีกเด็ดขาด

"100 ครั้ง"

"100ครั้ง!!"

"ไม่ได้ยิน 200 ครั้ง"เสียงอิดออดเกินไป ไม่สมกับที่ทำอะไรตามใจโดยไม่คิดหน้าคิดหลัง นัมจุนจึงสั่งเพิ่มโทษอีกเท่าตัว

"200 ครั้ง!"

"ปฏิบัติ!"

"วิดพื้น 200 ครั้ง ปฏิบัติ!!"ทั้งสี่เสียงประสานพร้อมกัน ก่อนจะเริ่มการทำโทษด้วยตัวเอง แม้จะแขนล้าตั้งแต่ยังไม่เริ่มเพราะต้องยกตัวค้างไว้ก่อนหน้านี้ แต่ก็ต้องกัดฟันวิดพื้นต่อไปถ้าไม่อยากจะเจอโทษที่หนักกว่า

58!

59!

60!

ยังไม่ถึงครึ่ง ยุนกิก็เริ่มหอบเสียแล้ว หนักสุดคงเป็นจองกุกที่ถึงกับกัดฟันกรอดเพราะแผลที่แขนเริ่มสำแดงเดช แทฮยองตัดสินใจเดินมานอนลงข้างๆจองกุกและตั้งท่าวิดพื้น 

"หยุด!"ทุกคนหยุดตามคำสั่ง

"จะทำอะไรแทฮยอง"

"แบ่งโทษกับจองกุกฮะ เขาไม่ไหวแล้ว"แทฮยองว่า บ่อยครั้งที่แบคฮยอนถูกทำโทษและเขามักจะช่วยแบ่งโทษทุกครั้ง แทฮยองจึงทำมันด้วยความเคยชิน นัมจุนมองหน้าเด็กหนุ่มนิ่งๆรักษามาดผู้นำ 

"ตามใจ ซอกจินหยุด!! อย่าแม้แต่จะคิด อย่าโอ๋ลูกให้มากนัก"ผู้บัญชาการชี้นิ้วสั่งซอกจินที่กำลังจะนอนลงข้างๆจีมินหวังจะช่วยแบ่งโทษแบบที่แทฮยองทำบ้าง พี่ใหญ่หน้าเจื่อนลุกขึ้นยืนแล้วกลับไปนั่งลงที่เดิม ต้องดูลูกบุญธรรมของตัวเองวิดพื้น 200 ครั้งตอนตีหนึ่งต่อไป เขาคงทำอะไรไม่ได้นอกจากเตรียมยาแก้ปวดไว้ให้พรุ่งนี้

165!

166!

167!

168!

169!

170!

ห้าเสียงประสานกันเริ่มอ่อนแรงลงอย่างชัดเจน สำหรับนายทหารอย่างโฮซอกวิดพื้นสองร้อยนั้นแค่วอร์มอัพ แต่กับเด็กที่เอาแต่เรียน วิ่งเล่น และกินลูกอมไปวันๆถือว่าหนักหนาเอาการ จังหวะขึ้นลงเริ่มช้าลงเรื่อยๆ เม็ดเหงื่อพราวหน้าจนไหลเข้าจมูกเข้าตาไปหมด

"200 อะเฮื้อออออออ แฮ่ก"จีมินหอบออกมาอย่างหมดแรงอ่อนล้า นี่แหละหนาคนจน/ไม่เกี่ยว

"ติดทัณฑ์บน กักบริเวณห้ามออกนอกพื้นที่หนึ่งเดือน จีมิน จองกุกลงไปอยู่ฐานใต้ดิน ยุนกิ โฮซอก กลับเข้าไปฝึกในฐานทัพ ฉันจะทำเรื่องส่งตัว อีกสองวันรับโทษเตรียมตัวซะ แยกย้ายกันไปนอน พรุ่งนี้เจอกันที่ห้องประชุมใหญ่ฐานใต้ดินเจ็ดโมงเช้า อย่าอิดออด ไม่งั้นไม่ต้องกินข้าว เชิญ!"

"ครับ!"ทั้งสี่คนพร้อมใจกันทำท่าวันทยาหัตย์แล้วเดินเรียงแถวตอนออกไป โดยที่ไม่มีใครพูดอะไรอีก

แทฮยองเดินก้มหน้าตามหลังทุกคนไปด้วยไหล่ที่หนักอึ้ง ความกลัวถาโถมจนไม่รู้จะเอาไปวางไว้ที่ไหน ไม่รู้ว่าพรุ่งนี้ มะรืนนี้ หรืออาทิตย์หน้าเขาจะยังได้อยู่ในบ้านหลังนี้อีกไหม ผู้สร้างลำดับที่ 18 คงส่งคนออกมาตามล่าตัวเขาในเร็ววันนี้ วอเรดซ์ไม่มีพื้นที่สำหรับคนทรยศ แม้จะหนีไปไกลจนสุดปลายฟ้าแต่หากโดนพบตัว สถานที่ที่เดียวที่คนทรยศจะได้ไปอยู่คงไม่พ้นนรกหรือสวรรค์ ที่ๆพวกเขาไปได้แค่วิญญาณ



ผู้สร้างลำดับที่ 18 




มาคลายปมละจ้า แต่ทำไมเหมือนจะมาเพิ่มปมฟร่ะ วอเรดซ์? อันเดอร์กราวด์? นายท่าน? แบคฮยอน? วี? ว๊อท? ถถถถถ ไม่รู้ไม่ชี้ ถ้าเกิดอ่านไปแล้วเจอชื่อยู ยองแจอย่างงนะ ที่แรกเรากะให้ผู้สร้างลำดับที่ 18 คือยองแจนั่นแหละ แต่ก็เปลี่ยนใจ เอาเป็นฮิมชานดีกว่า ตอนนี้เลาสงสารน้องกุกมาก แง แด๊ดดี้ใจร้าย ทำไมต้องโหดด้วย ตอนนัมจุนสั่งทำโทษนี่เราภูมิใจนำเสนอมาก แค้นฝังใจมาจากโดนพี่วินัยทำโทษค่ะ เลยเอามาลงที่ฟิค ถามว่าทำแล้วได้อะไร ได้ความสะใจค่ะ/กับตัวละครในนิยายนี่นะ? 5555555 ไม่รู้เหวย อยากให้ฟิคมีมิติ มีอะไรหลายๆมุม จะมุ้งมิ้งไปตลอดก็ไม่ได้ มันต้องเหี่ยม เข้ม โฉด โหด เและเผด็จการ/กาเบอร์ห้า พรรคขี้ข้าแทฮยอง 


และเปิดตอนมาถึงก็สะกดรอยตามแทฮยองกันเลยทีเดียว ไม่มีที่มาที่ไปอะไรทั้งนั้น แต่ยังไงทุกคนก็รู้อยู่แล้วใช่ม้าว่าน้องแทต้องมีเอี่ยวตลอดอะ เพราะเขาต้องไปตามหาเบาะแสแบคฮยอนไง เพราะงั้นไม่ต้องพูดพร่ำทำเพลงละ ไปโผล่กลางวอร์เลยละกัน เดินเรื่องมาจนถึงตอนนี้นี่ยังไม่กล้าบอกนะว่าใกล้จะจบหรือยัง เพราะเนื้อเรื่องมันผุดขึ้นมาเรื่อยๆยิ่งกว่าเชื้อราบนเสื้อนักเรียนอีกอะ แต่เราไม่ยื้อแน่นอนเขียนไปเรื่อยๆตามความสมเหตสมผลในขอบเขตพล็อตที่วางไว้ คงมีออกนอกเส้นทางบ้างเวลาที่มีฉากคู่พระนางเขากุ๊กกิ๊กกัน กินหวานตามหลังคาวมันถึงจะเจริญอาหาร/เกี่ยวอะไรกับฟิควะไรต์ ยังไงก็ฝากติดตามกันต่อไปด้วยเนอะ


ขอบคุณทุกคอมเม้น เม้นเยอะๆเราชอบ เราเห็นหลายคนเม้นให้เราตลอด อัพ 30%ก็เม้น พอมาอีก 70%ที่เหลือก็ยังมาเม้นให้อีก ฮือ มันดีต่อใจ ต่อให้รีดฝอยแค่ไหนก็เถอะ เหมือนเราได้คุยกันผ่านตัวละคร ผ่านบทบาทต่างๆของฟิค ขอบคุณจริงๆนะ เม้นบ่อยๆแหละดีแล้ว เรารออ่านอยู่


ขอบคุณรีดผู้น่ารักที่เมนชั่นไปคุยกับเรา


ขอบคุณที่สกรีมแท็ก #ficHtBtS


ขอบคุณที่เข้ามาอ่าน


ขอบคุณที่ติดตาม


ขอบคุณ ขอบคุณ ขอบคุณ


ซินเจียยู่อี๋ ซินนี่ฮวดไช้


อ่าว? ตรุษจีนผ่านไปนานแล้วเหรอ ท่ดๆๆๆๆ


5555555555 แจกัน บรัยส์



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 68 ครั้ง

33 ความคิดเห็น

  1. #1296 SsB3 (@siprang_tong88) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2561 / 11:46
    แดดดี๊ยังโหดอ่ะ
    #1296
    0
  2. #1262 Chinago (@campernrena) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2561 / 00:14
    หลากหลายอารมณ์มาก อ่านไปลุ้นไปเหมือนเข้าไปเป็นตัวละครอีกตัว 555
    #1262
    0
  3. #1206 `specialguys13 (@myyesungkh) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2560 / 20:53
    เกี่ยวข้องอะไรกับแบค ..ฮิมชาน? 
    มันต้องมีอะไรแน่ๆเลยไม่งั้นจะไม่ตามมาแบบนี้
    แต่นะ นี่ก็โดนนัมจุนคาดโทษไว้จริงๆหละ
    เป็นคนของหน่วยลับทำอะไรก็ต้องระวังอ่ะ
    #1206
    0
  4. #1190 Mr.Kimm (@mickey_minnie) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2560 / 00:32
    ชอบพี่นัมจุนตอนเปิดโหมดดาร์กมากเลยค่ะ มันกร้าวใจละเกิงงงงงงง;////; ถึงน้องๆจะทรมานก็เถอะ5555555555 ที่ดุที่ว่าก็เพราะรักสินะคะพี่นัมจุนนน/กอด55555555555
    #1190
    0
  5. #1173 KOGA-V (@KOGA-V) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 30 กันยายน 2560 / 14:20
    เป็นห่วงแทแทอ่ะ ซ่าไม่ออกแล้ว
    #1173
    0
  6. #1157 InANewLife (@lsivie0013) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2560 / 00:47
    ทำให้นึกถึง noblesse ของเว็บตูนแฮะ
    #1157
    0
  7. #1128 MARKTUAN190 (@MARKTUAN190) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2560 / 22:11
    นัมจุนก็คงจะห่วงลูกแหละ เจ้าเด็กพวกนี้หงอยหมดเลย
    #1128
    0
  8. #912 grinningcat (@grinningcat) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2559 / 20:24
    เดี๋ยวนะคะ เดี๋ยว....
    "จีมินหอบออกมาอย่างหมดแรงอ่อนล้า นี่ล่ะหนาคนจน"
    คือไรต์จำเป็นต้องตลกขนาดนี้เลยเหรอ 555555555
    คือมีความคิ้วท์นะคะ ทุกคนออกมาตามน้องแทอะ คือเป็นห่วงใช่ไหมล่ะะ 
    นัมจุนน่ากลัวมาก โหดมาก สมแล้วที่เป็นลีดเดอร์อะจริงๆ
    #912
    0
  9. #815 enjmvsg (@dodimi) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2559 / 02:14
    สนุกมาก แทบไม่ได้นอนเลย ฮือออ
    #815
    0
  10. #778 newnew_ (@Eve_donoven) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2559 / 18:46
    โอ้ยสนุก ไรท์มีความตลกอะชอบบบ5555555555555
    #778
    0
  11. #504 วจ.ชป. (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2559 / 14:49
    เเอบขำตรงที่เเอบตามเเทออกมากันหมดเลย 5555 นัมจุนเเอบน่ากลัว เเล้วเเทจะหาเเบคไปทำไมอะ
    #504
    0
  12. #403 BTSisDOPE (@BTSisDOPE) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2559 / 01:11
    ง้ะ งี้ฮิมชานก็ต้องรู้แล้วดิว่าเด็กผมบลอนด์นั่นเป็นแทเพราะฮันเตอร์คนอื่นๆเห็นหน้าแทแล้ว แล้วแทจะอยู่รอดปลอดภัยไม๊หนิ? ฮืออออ แล้วชางกยุนหายไปไหนอ่ะ??? อย่าบอกนะว่าเป็นคนน่าสงสัยคนนั้น เอาอีกแล้ววว ปมมาอีกแล้วไม่ฮืออองงวนไปค่ะ!!TT

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 18 พฤษภาคม 2559 / 01:20
    #403
    0
  13. #387 rapbit- (@jukialol) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2559 / 20:03
    ตอนนี้ทั้งตอนแลเข็มข้น ตั้งแต่ฉากสู้ของแทวี และฉากทำโทษของบอสคิม
    แต่ว่าน่าติดตามมากอะ ฮิมชานมาเป็นตัวหลักฝ่ายศัตรูงี้ แล้วแบคล่ะไปไหน วอส?
    แล้วจะมีโผล่แดมาด้วยมั้ย อยากให้พ่อแม่ลูกได้เจอ
    แล้วตกลง แทไม่ใช่คน? เป็นมนุษย์แปลง? นังชานเป็นคนสร้าง??? อยากอ่านต่อ ฮึกกกก
    มีความจมอยู่กับปม T_T
    #387
    0
  14. #382 XoArnneeB (@nicha3591) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2559 / 13:53
    ไรท์แอบตลกอ่ะชอบบบ ฮืออออ แทฮยองโว่ยยยย แทฮยองงงงง ทุกคนเล่นตามแทแทไปหมดเลยอ่ะแถมเจอกันอีกตลก 55555555 เห้ยคือมันดี แทมีมุมที่กลัวขนาดนี้ด้วยหรอเนี่ย ! กลัวรองจากผู้สร้างก็นัมจุนตอนดุนี่ล่ะ แม่จ๋า โคตรน่ากลัว คนที่โอ๋ลูกไปไหน รู้นะว่าห่วง //รู้ด้วยนะว่าไรทโดนพี่วินัยทารุณขนาดไหน สงสารแทน ฮืออ คนบ้าาา นั่นเด็กนะเว่ย 200 เลยหรอ แค่ 10 ชั้นก้ไม่ไหวแล้วค่ะ ไม่เอาผู้สร้าง แอนตี้ผู้สร้างแรงมาก เทอทำไรลูกแทชั้น ลูกแทถึงได้กลัวขนาดนี้น่ะ !!!! น้องหนูเก่งแล้วก้ฉลาดด้วย สมการอะไร !!!! นี่เรียนวิทคณิตนะ แต่แอนตี้วิทคณิตแรง ไม่รุ้เรียนทำไม ให้ตายสิ ขออ่านตอนต่อไปต่อละกันนะไรท์ 5555555555 อ้ะต่อปายยย
    #382
    0
  15. #380 Benz1107 (@Benz1107) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2559 / 11:17
    ทำไมนัมจุนโหด แทซื่อมากกกกกก
    #380
    0
  16. #378 Mr-Kizzz (@Mr-Kizzz) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2559 / 09:10
    ฉันชอบนัมจรุนนนนนน ความโหดนีั้หาไม่ได้ในชีวิตเจรงงง5555555 // ตัดภาพไปที่ตอนนัมจุนเต้น 555555555
    #378
    0
  17. #374 Jung Tien-In (@tienin) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2559 / 08:31
    นัมจุนโหดอ่ะ แต่ก็นะทำไปเพราะเป็นห่วงนี่นา แทแททำไมต้แงตามหาแบค ฮิมชานคือผู้สร้างลำดับที่ 18 แถมร่วมมือกันอีก แทแทจะปลอดภัยใช่ไหม
    #374
    0
  18. #371 m_mark2 (@M_MARK) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2559 / 08:12
    ชอบฟิคเรื่องนี้มาก ไรท์อัพแบบ "ชั่งมันฉันไม่แคร์" เม้นไม่เม้นก็แล้วแต่-ไรแบบนี่ มาต่อให้เยอะๆเลยนะ คึคึ คิดว่าแทแทไปหานัมจุนซะอีก ที่ไหนได้ไปหาอีแบค แทฮยองจะไม่ตายใช่ปะไรท์ ไม่เอาไม่ดีต่อใจของหน่อยลับทั้ง7คนเลยนะ
    #371
    0
  19. #370 >>[Prince]<< (@monsawan2540) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2559 / 08:03
    เฮียนัมจุนรัสเซียมากเลยค่ะ ตลกที่อยู่ๆก็ไปลงกับพี่จินว่าทำไมไม่ดูแลลูกให้ดี เหมือนคุณพ่อหัวเสียที่จับได้ว่าลูกๆแอบออกไปเล่นซนข้างนอกโดยที่คุณแม่ไม่ดูแลอ่ะ 555
    #370
    0
  20. #366 boriborivvy (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2559 / 22:38
    เข้มข้นขึ้นเรื่อยๆ นัมจุนโหดมาก

    แต่ทำไมชอออออบ5555

    สงสัยเค้าจะจิตเข้าไปทุกที

    แทกับแบคนี่ต้องมีอะไรผูกพันธ์กันแน่ๆ

    หรือว่าแบคจะเป็นคนนั้น

    คนที่แทนึกถึงตอนขอให้พี่ก้านอนกอด

    แล้วแบคหนีจากองค์กรไปเหรอ? แทเลยออกตาม

    เอ๊ะงงไปหมด เดามั่วไปเรื่อย555
    #366
    0
  21. #364 Melon.L (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2559 / 00:56
    โอเอมจี อห. เปิดมาก้องงล่ะค่ะนี่ชาร์ปอะไรถูกป่าวพอมาคลายปมที...งงกว่าเก่าอีกค่ะ!!!! อะไรตามหาแบคจากสมการ ทำได้ไง555 ผู้สร้างฮิมชาน? งื้อออแล้วชางกยุนไปไหนน ตกลงใครควรเป็นผู้ต้องสงสัย ไม่รุค่ะ!!! แต่ตอนนี้เราสงสัยหนักมากก555// ชอบตอนเฮียนัมโหมดผบ. มากค่ะ โหยยสุดยอดไม่มีต่อรองอะไรทั้งนั้น ภาพนี่มาเป็นฉากๆเลย /กุกตกหลุมรักแววตาแท ใช่เวลามั้ย555/ อห.ยาวไปป ขอโทดทีค่ะะะ
    #364
    0
  22. #363 Ukiro . (@ninenine11) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2559 / 23:43
    ตอนนี้ระทึกจุงเบยค่ะหลังจากมุ้งมิ้งมาหลายตอน
    ตอนยัยแทบู๊นี่เราแบบ เฮ้ย เท่อ่ะ นี่ใช่คนเดียวกับที่เอาตัวมุดเข้าไปในเครื่องซักผ้าเมื่อตอนที่แล้วป่ะคะ555555555555
    ขำตอนกุกสบตากับแทตอนตาเขียวอ่ะ มันใช่เวลามาตกหลุมรักไหมเล่าพ่อคุณ5555555555555
    นี่เริ่มคิดละนะ กุกเป็นพระเอกมั้ยคะ /สบตาปิ๊งๆ รู้สึกนางเริ่มบทเยอะขึ้น อิอิ
    อ่านตอนนี้จบก็เคลียร์ไปได้บางปมค่ะ แต่พอเคลียร์แล้วก็มีปมเพิ่มมาอีกบานเลยค่ะ
    รู้สึกเป็นอิเด๋อมากค่ะเวลาอ่านฟิคแนวนี้ มีแต่เครื่องหมายคำถามลอยเต็มไปหมดเลยค่ะ
    #363
    0
  23. #362 Ⓒᶜᵃᵗ (@copycat52) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2559 / 23:01
    ตอนเปิดพาร์ทมานี่ถึงกับเอ๋อเลยค่ะ นึกว่าอ่านผิดแชปหรือไม่ได้อ่านตอนไหนไปรึเปล่า555555555555555555555 ฉากบู๊ยังสุดยอดเหมือนเดิมเลยค่ะ อย่างกับได้ดูหนังจริงๆเลย รายละเอียดของท่ามาเต็มมาก ขนาดบู๊กันยังมีฉากฮามาเลย เช่นจองกุกตกหลุมรักแทฮยอง #แบบนี้ก็ได้หรอ ยังคงยืนยันค่ะว่าชอบแทฮยองตอนโหมดนักฆ่ามาก ดูมีความหล่อและเท่ ส่วนนัมจุนนี่โหดมากเลย นึกสภาพวิดพื้นกันแล้วสงสารมากเลย นึกหน้าพี่เขาตอนโหดออกเลยอ่ะ เขินจัง ;-; ทำไมรู้สึกว่าถึงปมจะคลายแล้วมันก็ยังมีปมเพิ่มมาอีกนะ.. รอตอนต่อไปค่ะ สู้สู้
    #362
    0
  24. #360 Present'Mind (@07-mind-mee) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2559 / 22:27
    //ยืนขึ้นปรบมือ
    ฉากบู๊กับฉากอารมณ์นี้ที่1ในใจคุณจริงๆค่ะ#ผิด
    ตอนนี้เห็นอัพเดทละกลัวมาก ผลพลอยจากสปอยล์คนตายพาร์ทที่แล้ว จู่ๆพวกแกก็แห่กันตามแทมาทั้งขโยงเลย คือไร๊!? กุกมาแหกตอนจ้องตาแท อ่านๆอยู่คือพรืดเลย 55 นัมจุนโหดมาก นี้อ่านเฉยๆยังกลัว สงสารทุกคนโดนเฉพาะกุกแท แอบกรี๊ดในใจตอนแทขอแบ่งกะกุก แล้วตอนนี้แยกกันไปหมดแล้วทำเยี่ยงไร?? (ความจริงคือกระหายโมเม้นท์ #ผิดอีก)ยุนกิกะโฮซอกเข้ากรมไปแหล่ววว เดี๋ยวนะ พึ่งนึกได้ อิกยุนมันหายไปไหนแว้!? เริ่มสงสัย 555 ติดตามเน้อคร้าา ปมเยอะแยะมากมาย เดี๋ยวคงได้ตามโคนันละ เป็นกำลังใจให้ไรต์เตอร์นะคะะ สู้ๆ!~
    #360
    0
  25. #359 punch98line (@punch98line) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2559 / 22:11
    โง้ยยยย พาร์ทนี้เเด๊ดดี๊นัมจุนโหดสุดๆไปเลย เฮ้ออ อย่างงี้เเทฮยองคงอยู่ยากขึ้นเเน่ๆเลยอ่ะ จะเล่าให้หมดก็ไม่ได้เดี๋ยวหัวระเบิดอีก ถถถถ ตอนนี้ที่คาใจเลยสุดคือเเบคฮยอน นางเป็นอะไรกัน เพื่อนหรอ??หรือพระเอกของเรื่อง?หืม??5555ไม่น่าใช่ เเต่คงเป็นคนดีใช่มั้ยคะเเบคเนี่ย??//ขอนอกโหมดโหดของนัมจุนเเปป จอนจองกุกกก หนูมาตกหลุมรักอะไรเเทเเทตอนนี้คะ55555 น่ารักอ่ะ เเค่สบตาก็รู้เลยว่าเเพ้อ่ะเฮื่อ!! ขอเถอะพระเอกเรื่องนี้ กุกกี้เถอะนะคะ
    #359
    0