[fic knb] She Is My Girlfriend.|คนนั้นแฟนผม

ตอนที่ 8 : She Is My Girlfriend06:A light of thousand stars and my lover.

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,101
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 113 ครั้ง
    31 ธ.ค. 62






You Are Art: Photo


She Is My Girlfriend06:A light of thousand stars and my lover.

____________________________________________________________________________________________________

        มือเล็กกดปิดนาฬิกาปลุกก่อนจะหยัดตัวลุกขึ้นนั่ง ใบหน้าเรียวสวยหันกลับมามองแฟนหนุ่มที่ยังคงนอนหลับสบาย ตอนนี้เป็นเวลาตีห้าครึ่งแล้ว ทั้งที่เธอตั้งเสียงนาฬิกาให้น่าหนวกหูขนาดนั้น ไม่รู้ทำไมเจ้าตัวถึงได้นอนตื่นยากแบบนี้ นิ้วเรียวเกลี่ยเส้นผมสีแดงเข้มตรงแก้มสากอย่างเบามือ ปล่อยไปอีกห้านาทีคงไม่เป็นไรหรอกมั้ง


           "Hi, girl."

           [ขนลุกว่ะ อีก 2 วันมีสตรีทบาส แกจะไปมั้ย]

           "แน่นอนจ้า งั้นแค่นี้ก่อนนะ"


        วางสายฮิมาวาริลงและเหลือบดูคนข้างกายที่เพิ่งตื่นครู่หนึ่ง อาคาชิช่วงงัวเงียนี่น่ารักดีเหมือนกันนะ


           "อือ เช้าแล้วหรอ"

           "ตี 5 ครึ่งแล้วพ่อคุณ"

           "ห๊ะ!?"


        ร้องเสียงทันทีที่คนตัวเล็กพูดจบ มือหนาลูบหน้าตัวเอง ก่อนจะรีบลุกขึ้นไปเข้าห้องนำ้เพื่อทำภารกิจส่วนตัวในยามเช้ามืด นี่ถ้าเขาไม่ตื่นมาเพราะได้ยินเสียงลิซซ่าพูดกับเพื่อนล่ะก็ อีกชาตินึงแหละกว่าเขาจะตื่นจริงๆ


           "หัวยังไม่แห้งเลย"

           "เช็ดให้หน่อยสิ"

           "รับทราบค่ะนายน้อย"


        มือเล็กจับผ้าเช็ดตัวพลางเช็ดผมให้อีกฝ่ายจนแห้งหมาด พลันดวงตาทั้งสองคู่สบกัน ริมฝีปากบางฉีกยิ้มกว้างและโผเข้ากอดคนตัวสูงแน่น สันจมูกเล็กถูกับแผงอกแกร่งไปมาอย่างออดอ้อน นัยน์ตาสีชมพูจดจ้องคนตรงหน้าสักพักหนึ่ง หลับตาลงเมื่อกัปตันหนุ่มก้มลงจูบที่หน้าผากเธอ


           "ว่าแต่เซย์ ผมลิซก็ยังไม่แห้งเหมือนกันนั่นแหละ มา เดี๋ยวเช็ดให้"

           "ค่ะพ่อ"

           "อยู่เฉยๆสิครับแม่"


         พูดขณะเช็ดผมให้ร่างบาง นิ้วเรียวเกลี่ยนผมหน้าม้าของสาวเจ้าเล็กน้อย ประทับจูบลงบนริมฝีปากบางครู่หนึ่งและผละออก เดินไปเก็บผ้าเช็ดตัวแล้วก้าวเท้าออกจากห้องนอน เหมือนว่าทุกคนเพิ่งตื่นนอนกันนะ คงเพราะเพลียจากการฝึกซ้อมแสนโหดหินเมื่อวานด้วยนั่นแหละ แต่เหนืออื่นใดตอนเขายังเป็นรุ่นปาฏิหาริย์นั้นซ้อมโหดกว่าเป็นเท่าตัวเลย


           "อย่าทำหน้าแบบนั้นกันสิคะ ออกไปวิ่งเล่นกันดีกว่า"

           "โห ทำไมใจร้ายกันจังเลยเนี่ย"

           "นั่นสิ ลิซเธอหัดใจร้ายแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่น่ะ"


         และอีกหลายเสียงโอดครวญจากคนในทีมบาสเกตบอล ถึงในสนามแข่งจะดูน่าเกรงขามราวกับสัตว์ป่าแสนดุร้าย แต่ความเป็นจริงพวกเขาเป็นเพียงแค่เด็กมัธยมปลายธรรมดาเท่านั้นเอง 


          "เลิกบ่นแล้วไปวิ่งซะ"

          "ครับโค้ช!!"

          "ได้ผลเกินคาดเลยนะคะเนี่ย"


        ผู้ช่วยผู้จัดการสาวกล่าวเชิงติดตลกยามเห็นทุกคนรีบวิ่งหน้าตั้งออกไปยังถนนใหญ่ ชำเลืองมองฮิงุจิที่กำลังยืนกอดอกจ้องพวกอาคาชิสักพัก ถ้าอยู่ในเวลาปกติก็ดูเป็นคนดีนะ แต่พออยู่โหมดคุมฝึกนี่ไม่ต่างอะไรกับปีศาจเลย ถอนหายใจเล็กน้อยพร้อมกับก้าวตามชายทั้งสองเงียบๆ


           "ถ้ายังวิ่งช้าอยู่อย่างนั้น ฉันจะเพิ่มอีก 10 กิโลนะ"

           "ฉันว่าวิ่งกันลิ้นห้อยแน่นอนค่ะโค้ช"

           "ผมเห็นด้วยนะครับ"


        ผู้จัดการหนุ่มพูดพร้อมกับจ้องมองเหลานักกีฬาในทีมที่ตอนนี้เริ่มหอบกันไปบางส่วนแล้ว ยกเว้นพวกผู้เล่นตัวจริงที่ยังปกติดีกันอยู่ ไม่มีอาการเหนื่อยใดๆทั้งสิ้น


           "ลิซ"

           "จ๋าจ้ะ"

           "กอดหน่อย" 


        ร่างสูงโปร่งเดินเข้าไปซบไหล่เล็กทันทีที่เจ้าหล่อนอนุญาต ปิดเปลือกตาลงเมื่อแฟนสาวลูบผมตนเบาๆ แขนแกร่งกระชับกอดแน่นขึ้น แกล้งทำเป็นไม่รู้เรื่องยามได้ยินเสียงพวกเรโอะบ่นอิดออด หาว่าเขาอู้บ้างแหละ ขี้เกียจบ้างแหละ คนจะอ้อนแฟนมันจำเป็นต้องมีเหตุผลอื่นแอบแฝงด้วยรึไง


          "เซย์"

          "ว่าไงครับ"

          "โค้ชเรียกแล้วนะ"


        นิ้วเรียวชี้ไปยังขอบสนามบาสเกตบอล หันกลับมามองคนในอ้อมกอดที่ยืนนิ่งไม่ขยับไปไหน คงยังไม่อยากซ้อมนั่นแหละ ไม่อย่างนั้นคงไม่ทำท่าทางแบบนี้หรอก ลิซซ่าฟันธง


           "ยังไม่อยากไปซ้อมเลย"

           "ไปซ้อมเดี๋ยวนี้เลย นี่เป็นคำสั่งนะคะ"

           "จุ๊บก่อน เดี๋ยวจะรีบวิ่งไปซ้อมเลย"


        นำ้เสียงทุ้มกล่าวเชิงติดตลก เขารู้อยู่แล้วล่ะว่าเจ้าหล่อนไม่มีทางทำตามที่ตนบอกหรอก ยกเว้นจะตีแขนเขาหนึ่งทีแล้วตวัดมือไล่นั่นแหละ ส่ายหน้าไปมาอย่างละเหี่ยใจ ดวงตาคู่สวยเบิกโพลงด้วยความตกใจเมื่อคนตัวเล็กดึงตัวเขาให้ก้มลง พลันใบหน้าขึ้นสีแดงระเรื่อเพราะลิซซ่าจูบแก้มเขาหนึ่งหน


           "มัดจำเอาไว้ก่อน"

           "ขออีกข้างไม่ได้หรอ"

           "ได้คืบจะเอาศอกหรอ รีบไปซ้อมเลย"


        แหวใส่แฟนหนุ่มก่อนจะเดินไปนั่งข้างโค้ชและฮิงุจิตรงเก้าอี้ นัยน์ตาสีชมพูจ้องมองการเคลื่อนไหวของแต่ละคนในทีม พร้อมกับจดลงในสมุดประเมินความสามารถ ถือว่าดีกว่าเมื่อวานมากเลย


           "อีก 2 วันมีสตรีทบาสนี่"

           "พวกนายจะไปกันมั้ย"

           "ไม่รู้สิ เซย์จังล่ะ จะไปมั้ยจ๊ะ"


        เอ่ยถามกัปตันหนุ่มขณะชู้ตลูกบาสเกตบอลลงห่วง ส่ายหน้าไปมาเมื่ออีกฝ่ายก้มหยิบลูกบอลสีส้มพร้อมกับเอามาหมุนบนนิ้วเล่น สงสัยคงจะไปนั่นแหละ ทำท่าทางขนาดนี้แล้วถ้าไม่ไปน่ะสิแปลก เพราะตนได้ยินสาวน้อยผมสีไลแลคบ่นเรื่องนี้เหมือนกัน มีหรือพ่อคนหวงแฟนจะไม่ตามไปดู


          "ก็คงต้องไปแหละ เพราะมีคนบ่นอยากไปน่ะ"

          "ตามใจแฟนดีจังเลยนะนายน่ะ"

          "ก็ลิซซ่าเป็นแฟนฉันนี่"


         ตอบอย่างไม่คิดอะไร วางบาสเกตบอลลงบนพื้น หย่อนกายนั่งลงบนเก้าอี้ไม้ มือหนาหยิบขวดนำ้แร่มาเปิดและกระดกดื่มจนหมดขวด ขำเลืองมองแฟนสาวที่กำลังนั่งคุยกับโค้ชและผู้จัดการครู่หนึ่ง ส่งยิ้มกว้างยามคนตัวเล็กหันมาชูสองนิ้วให้ตน ผู้หญิงคนนี้ทำเขาตกหลุมรักวันละหลายล้านรอบเลยนะ


           "แหม หวานกันจังเลยนะเซย์จัง"

           "โอ๊ย ฮายามะ ดูดิ มดกันฉันแล้วเนี่ย"

           "มดเต็มเลยแฮะ"


         มายุซุมิกล่าวพลางมองรอบซ้ายทีมองขวาที เขาไม่ได้ล้อเล่นหรอกนะ มีมดเดินเป็นแถวตอนเรียงหนึ่งอยู่ตรงริมสนามจริงๆ


           "หนุ่มๆตรงนั้นดูสนุกสนานกันดีจังเลยนะคะโค้ช"

           "สงสัยต้องเพิ่มเวลาซ้อมอีกแล้วสินะ"

           "เพิ่มอีกสักชั่วโมงคงไม่เป็นอะไรหรอกมั้งคะ"


         ลิซซ่าพูดก่อนจะคว้าโทรศัพท์ขึ้นมาดูเวลา ตอนนี้เพิ่งห้าโมงเอง เลิกซ้อมช้ากว่าที่ตารางกำหนดคงไม่มีใครตายหรอก ส่ายหน้าไปมาอย่างละเหี่ยใจยามเห็นทุกคนพากันร้องโอดครวญ แต่ก็ไม่มีใครกล้าเถียงเลยสักคน


           "ลิซครับ"

           "เหนื่อยมั้ย?"

           "นิดหน่อย"


        กัปตันทีมบาสพูดอู้อี้อยู่ตรงไหล่เล็ก แขนแกร่งโอบกอดร่างบางแน่นขึ้น เพราะโค้ชดันเดินมาบอกว่าขอเวลาซ้อมเพิ่มอีกหนึ่งชั่วโมง พวกเขาเลยเหนื่อยกันจนแทบไม่อยากขยับตัวเลย เงยหน้าขึ้นยามคนตัวเล็กสะกิดตน นัยน์ตาเบิกตากว้างเมื่อจู่ๆคนในอ้อมกอดก็ดึงเขาเข้าไปจูบ ทำไมแฟนเขาน่ารักขนาดนี้วะ บ้าเอ้ย


           "ไปอาบนำ้แล้วออกไปข้างนอกกัน"

           "ได้สิ คอยแป๊บนึงนะ"

           "รีบๆไปเลย"


        เอ่ยปากไล่แฟนหนุ่ม ขาเรียวเดินไปนั่งลงบนโซฟาตัวใหญ่ มือเล็กหยิบรีโมทขึ้นมาเปิดดูข่าวสารบ้านเมือง หลุดหัวเราะร่าเนื่องจากนักข่าวช่องหนึ่งนำข่าวของอาคาชิและเธอมาพูด ความจริงก็เป็นประเด็นในโลกโซเชียลมาตั้งแต่เมื่อวานแล้วล่ะ แต่ไม่คิดว่ามันจะขนาดนี้


          "ดังใหญ่แล้วนะพวกเราเนี่ย"

          "นั่นสินะ"

          "แล้วเราจะไปกันรึยัง"


         ก้มลงมองร่างบางสักพัก มือหนาวางลงบนหัวทุยและโยกไปมาด้วยความมันเขี้ยว พอไม่ได้แกล้งนานแล้วมาแกล้งอีกทีก็สนุกดีเหมือนกันนะเนี่ย หลุดหัวเราะพรืดเมื่อคนตัวเล็กแยกเขี้ยวใส่ตน คล้ายแมวตอนกำลังขู่เลย ช่างน่ารักเสียจริง ยอมปล่อยมือออกจากหัวอีกฝ่ายพร้อมกับเดินตามสาวเจ้าไป


           "มานั่งตรงนี้สิ"

           "อื้ม บรรยากาศดีจังเลยนะ"

           "ใช่มั้ยล่ะ"


         แหงนหน้าขึ้นมองท้องฟ้ายามวิกาล มีเพียงแค่เธอกับเขาและแสงจากดวงดาวนับพันตรงสวนหลังบ้านพัก พวกเขาไม่ได้มานั่งดูดาวกันอย่างนี้มานานหลายเดือนแล้ว


           "เซย์ไม่คิดเลยนะว่าเราสองคนจะคบกันมานานขนาดนี้"

           "ต้องบอกว่าไม่เคยคิดว่าจะเป็นแฟนกันมากกว่านะฮ่าๆ"

           "นั่นสิ หน้าลิซตอนนั้นตลกมากเลยนะ แบบนี้เลย"


         พูดพลางทำหน้าเลียนแบบเธอทันที หัวเราะลั่นเมื่อหญิงสาวร้องท้วงว่า'ไม่ใช่ ต้องแบบต่างหาก' พร้อมกับทำท่าทางประกอบ เชื่อเถอะหน้าของพวกเขาตอนนี้มันตลกมากเลย ใช้เวลานานพอสมควรกว่าจะหยุดหัวเราะได้ อาคาชินั่งจ้องคนตัวเล็กสักพักหนึ่ง นิ้วเรียวเกลี่ยเส้นผมนุ่มเล็กน้อย ริมฝีปากหนากดจูบตรงหน้าผากหล่อนอย่างแผ่วเบา


           "อย่าเพิ่งไปไหนก็แล้วกัน อยากอยู่ด้วยแบบนี้นานๆ"

           "เหมือนกัน เซย์รักลิซมากนะ ถึงจะไม่ค่อยได้พูดก็เถอะ"

           "ลิซก็รักเซย์มากเหมือนกันนะ รู้มั้ย"


          ริมฝีปากบางระบายยิ้มกว้างเมื่อคนตรงหน้าบอกว่า'รู้แล้ว รู้มานานแล้วด้วย' ให้ตายสิ ชักจะน่ารักเกินไปแล้วนะ


____________________________________________________________________________________________________
Talk With Writer.
จับหน่อยจาล้ม มีแท็กในทวิตให้หวีดเฮียกับนังหนูแล้วนะคะ มาหวีดกันได้เด้อ #คนนั้นแฟนผม
แล้วก็ขออนุญาตฝากฟิครีบอร์นที่เพิ่งเปิดเมื่อวานด้วยนะคะเธอ 
[fic reborn]Say Lax3 |Yamamoto x OC 

“ชอบเบสบอลเหมือนกันหรอ” “เปล่า” “แล้วชอบอะไรล่ะ” “ชอบนาย” 

วินาทีต่อจากนั้นเขาไม่รู้เลยว่าความซวยทั้งหมดจะตามมาไวราวกับติดจรวด 

เพียงเพราะคำสารภาพรักแสนเรียบง่ายนี่ 

P.S. HNY นะคะทุกคน รักนะคะจุ๊บๆ
31/12/62
____________________________________________________________________________________________________

T
B
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 113 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

135 ความคิดเห็น

  1. #83 Bam_TFboys (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 2 มกราคม 2563 / 02:01
    มดกัดเเร้วว
    #83
    1
    • #83-1 Kim_Praew(จากตอนที่ 8)
      2 มกราคม 2563 / 07:37
      มดเยอะมากเลยค่ะ
      #83-1
  2. #82 ◆สล็อตจอมขี้เกียจ◆ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2562 / 22:32
    โอ้ย! โอ้ย! โอ้ยยย!! มดมาจากไหนเนี่ยยย เต็มหน้าจอเลยย!!
    #82
    1
    • #82-1 Kim_Praew(จากตอนที่ 8)
      1 มกราคม 2563 / 08:05
      มดเต็มไปหมดเลยค่ะคุณขา
      #82-1
  3. #81 Choux Cream - ชูครีม (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2562 / 21:39

    จุ๊บกันเก่งงง ดีใจเห็นนายน้อยมีความสุข HNYเช่นกันนะคะ ขอให้เป็นปีที่ดีค่ะ

    #81
    1
    • #81-1 Kim_Praew(จากตอนที่ 8)
      31 ธันวาคม 2562 / 22:07
      นางแฮปปี้ทุกตอนจริงๆค่ะ5555
      ขอให้เป็นปีที่ดีเหมือนกันนะคะ
      #81-1
  4. #80 Jennie-42022 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2562 / 19:52
    โอ้ย!!! มดกัดดดด
    #80
    1
    • #80-1 Kim_Praew(จากตอนที่ 8)
      31 ธันวาคม 2562 / 20:03
      มดเต็มไปหมดเลยค่ะซิส
      #80-1
  5. #79 Creator Happy Invulnerable (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2562 / 19:41
    ไม่อยากกดอ่านเลย อิจ
    สวัสดีวันปีใหม่นะคะไรท์ มีความสุขมากๆน้าาาาาาา
    #79
    1
    • #79-1 Kim_Praew(จากตอนที่ 8)
      31 ธันวาคม 2562 / 19:51
      แง อิจเหมือนกันกันค่ะ

      ขอบคุณนะค้าา
      #79-1
  6. #78 R'Soar (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2562 / 19:36
    จูบกันบ่อยจางงงง เขินไปหมดเลยยยยย
    #78
    1
    • #78-1 Kim_Praew(จากตอนที่ 8)
      31 ธันวาคม 2562 / 19:37
      จูบบ่อยแค่ตอนนี้แหละค่ะ5555
      #78-1