END|[Fic Knb] Hey Girl!. ผมไม่เคะนะครับ!

ตอนที่ 26 : Hey Girl24:I promise that you'll never find another like me.

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 400
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 44 ครั้ง
    8 พ.ย. 62










Hey Girl24: I promise that you'll never find another like me.


Like a rainbow with all of the colors 
Baby doll when it comes to lover 
I promise that you'll never find another like
Me ohh
;Me!-Taylor Swift ft. Brendon Urie 

________________________________________________________________________________________________________________

       นิ้วเรียวเขี่ยนเส้นผมนุ่มอย่างเบามือ นัยน์ตาสีฟ้าเข้มจดจ้องร่างบางที่กำลังนอนหลับในอ้อมแขนตนครู่หนึ่ง เวลาผ่านมานานมากจริงๆนะ ตอนนี้เข้าสู่ช่วงฤดูใบไม้ร่วงแล้ว เมื่อวานเพิ่งไปงานแต่งของอาคาชิและลิซซ่าสงสัยคนตัวเล็กคงจะเพลีย กดจูบลงบนหน้าผากก่อนจะกระชับกอดให้แน่นขึ้นกว่าเดิม


          "อรุณสวัสดิ์ครับ"

          "อรุณสวัสดิ์ วันนี้นายตื่นเร็วกว่าฉันหรอเนี่ย"

          "ผมเพิ่งตื่นเมื่อกี้น่ะครับ"


       ตอบคนตัวเล็กก่อนจะส่งยิ้มให้ หลุดหัวเราะเล็กน้อยยามเจ้าหล่อนบอกตนว่าไม่ใช่ตื่นตั้งนานแล้วเหรอ ความจริงเขาตื่นตั้งแต่เจ็ดโมงแล้วล่ะ มือหนายังคงลูบเส้นผมนุ่มด้วยความรักและเอ็นดู ตอนช่วงเจ้าสาวโยนดอกไม้ฮิเมะเป็นคนรับได้แบบงงๆ ขากลับยังบ่นอยู่เลยว่ารับบได้อย่างไร แต่ก็นั่นแหละ ยังไงเขาก็เตรียมจะขอเธออยู่แล้ว


           "แล้ววันนี้พวกเราจะไปไหนงั้นหรอ"

           "ไปสนามบาสเกตบอลกันครับ"

           "โอเค"


       ขานรับก่อนจะหยัดกายลุกขึ้นนั่งบนเตียงนอน นัยน์ตาสีซิทรินจดจ้องแฟนหนุ่มครู่หนึ่ง หล่อนอ่านใจเขาได้เลยว่าตอนนี้กำลังคิดอะไรอยู่ เขาเป็นคนที่เดาใจยากมาก


           "กินอะไรก่อนมั้ยครับ"

           "เอาสิ"

           "งั้นคอยแป๊บนึงนะครับ"


       หอมแก้มคนตัวเล็กฟอดใหญ่ ขายาวก้าวเข้ามาในห้องครัวเพื่อทำอาหารเช้าให้แฟนสาว นิ้วเรียวถูกับแก้มตัวไปมา ในหัวของเขาตอนนี้ไม่รู้ว่าจะทำอะไรเป็นอาหารเช้าดี ถอนหายใจเล็กน้อยและเดินไปเปิดตู้เย็นเพื่อดูว่ามีอะไรที่สามารถทำได้บ้าง ริมฝีปากหนาฉีกยิ้มกว้างเมื่อเห็นว่ามีของที่ตนสามารถทำได้อยู่


          "วันนี้ทำน่ากินเหมือนเดิมเลยนี่นา"

           "งั้นก็กินให้หมดนะครับ"

           "รับทราบค่ะ"


       เสียงใสกล่าวก่อนจะตั้งหน้าตั้งตากินออมเล็ตไข่ขาวที่คนผมฟ้าทำให้ แอบชำเลืองมองคนตรงหน้าครู่หนึ่ง สะดุ้งเล็กน้อยยามร่างสูงโปร่งนั่งจ้องหล่อนด้วยรอยยิ้ม


          "ฮิเมะจังครับ"

          "อะไรหรอคุโรโกะ"

          "หันมาทางนี้หน่อยสิครับ"


       พูดพลางหันมือมาทางตน นิ้วเรียวกดชัตเตอร์พร้อมกับกดโพสต์ลงในอินสตาแกรม หลุดหัวเราะเมื่อเจ้าหล่อนเดินเข้ามาขอดูรูปเมื่อครู่ มีหรือเขาจะให้ดู อยากเห็นก็ไปหาเอาในอินสตาแกรมเองสิ ถ้าเกิดคนตัวเล็กเผลอกดลบรูปภาพขึ้นมาจะทำอย่างไรล่ะ เขาไม่ยอมหรอกนะ ถึงอ้อนให้ตายยังไงก็ไม่ยอมเด็ดขาด


           "แล้วพาฉันมาที่นี่ทำไมหรอ"

           "ผมเคยขอฮิเมะจังแต่งงานเล่นๆตรงนี้นี่ครับ"

           "ฉันจำได้ ตอนนั้นโคตรตลกเลย"


       ร่างบางเอ่ยพลางหัวเราะออกมาเล็กน้อย เขาขอตรงนี้เธอตอนเรียนมัธยมปลายปีสาม เพียงเพราะแค่หล่อนพูดลอยๆว่าไม่อยากแต่งงานหรอ เท่านั้นแหละ คนตัวสูงถึงทำกับทำลูกบาสเกตบอลหลุดมือเลยทีเดียว แต่มันพีคที่คุโรโกะคลำหาอะไรบางอย่างในกระเป๋ากางเกงสักพักใหญ่ และยื่นแหวนของเล่นมาใส่นิ้วนางแถมบอกว่า'งั้นผมขอมัดจำไว้ก่อนนะครับ'อีกต่างหาก


          "ก็ตอนนั้นเป็นผมซื้อแหวนของเล่นมาพอดีนี่ครับ"

          "ฉันยังเก็บเอาไว้อยู่เลย"

           "ผมเห็นอยู่ครับ"


       คุณครูหนุ่มตอบแฟนสาวก่อนจะหย่อนกายนั่งลงตรงต้นไม้ใหญ่ ตบพื้นที่ว่างเพื่อให้สาวเจ้าเดินมานั่งข้างตน แขนแกร่งโอบกอดร่างบางเอาไว้แน่น นัยน์ตาสีฟ้าเข้มเหลือบมองท้องฟ้ายามสายสักพักหนึ่ง วันนี้ท้องฟ้ายังสวยเหมือนเดิมเลย


          "อากาศเริ่มหนาวแล้วนี่นา"

          "แต่งตัวแบบนี้ยังหนาวอยู่อีกหรอครับ"

           "เดี๋ยวเถอะเท็ตสึยะ"


       ยกมือขึ้นฟาดลงบนท่อนแขนแกร่งดังป้าบ ความจริงมันไม่ได้เจ็บหรอกแต่คนตัวสูงดันแสดงท่าทางเกินไปเท่านั้นเอง 

 
          "เจ็บนะครับ"

          "มันเจ็บตรงไหนเนี่ย นั่นมันกล่องอะไรน่ะ"

          "ครับ อ้าว เห็นแล้วหรอ"


       อุทานด้วยความเสียดาย อุตส่าห์จะหาจังหวะดีๆเสียหน่อย ดันมาเห็นก่อนเสียได้ แต่ก็เอาเถอะ ขอมันตรงนี้นี่แหละ หยัดกายลุกขึ้นเต็มความสูงพร้อมกับดึงหญิงสาวให้ลุกขึ้น คุโรโกะคุกเข่าข้างหนึ่งลงกับพื้นหญ้า มือหนาหยิบกล่องสีเหลี่ยมออกมาจากกระเป๋าเสื้อโค้ทและเปิดออกให้เห็นแหวนเพชรแปดกะรัต


          "เอาจริงปะเนี่ย"

          "ครับ แต่งงานกับผมนะครับฮิเมะจัง"

          "ตกลง แล้วไม่สวมแหวนให้หรอ"


       ฮิเมะถามคนตรงหน้าด้วยความสงสัย ริมฝีปากบางระบายยิ้มกว้างยามแฟนหนุ่มทำท่าทางเลิ่กลั่กก่อนจะรีบสวมแหวนให้เธอ คนบ้าอะไรขนาดตอนขอแต่งงานยังน่ารักเลยเนี่ย 


          "แต่งกันวันไหนดีครับ อาทิตย์หน้าเลยดีมั้ย"

          "รีบอะไรขนาดนั้น คอยอีก 2-3 เดือนก็ได้"

          "ขอโทษครับ ผมตื่นเต้นไปหน่อยน่ะ"


       อดีตนักกีฬาหนุ่มตอบก่อนจะซุกหน้าลงตรงซอกคอขาว พลันหัวเราะร่าเมื่อคนในอ้อมกอดบ่นอุบอิบคล้ายหมีกินผึ้ง ส่ายหน้าไปมาและกระชับกอดแน่นขึ้นกว่าเดิม นัยน์ตาสีฟ้าเข้มมองไปยังเหล่าเพื่อนสนิทหัวห้าสี ที่ยืนยกนิ้วโป้งมาให้ตนตรงอีกฝั่งของสนามครู่หนึ่ง สุดท้ายพวกเขาก็ไม่ได้ช่วยอะไรเพราะผิดแผน แต่แบบนี้ก็ไม่ได้แย่นะดีมากด้วยซำ้


       เดือนสุดท้ายของปีได้มาถึงแล้ว หิมะเริ่มตกเป็นที่สองของวัน แต่โชคดีที่รอบนี้ตกเบาหน่อย ร่างบางเดินเข้ามาพร้อมกับผู้เป็นพ่อ ทุกสายตาจับจ้องที่เจ้าสาวอย่างไม่วางตา ริมฝีปากบางฉีกยิ้มกว้างยามเห็นว่าที่สามีในชุดเจ้าบ่าวกำลังยืนคอยเธออยู่ วันนี้เขาหล่อจนไม่อยากให้ใครมองเลย 


          "ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่เลยนะ"

          "ก็ผมตั้งตารอคอยวันนี้มานานแล้วนี่ครับ"

          "นั่นมันคำพูดของฉันรึเปล่า"


       เจ้าหล่อนหรี่มองคนตรงหน้าครู่หนึ่ง ส่ายหน้าไปมาอย่างละเหี่ยใจเมื่อคุโรโกะเผลอหลุดหัวเราะออกมาเล็กน้อย เงยหน้าขึ้นมองบาทหลวงแวบหนึ่ง ความจริงไม่ใช่ใครที่ไหนหรอกมิโดริมะคุณหมอสุดหล่อผัวเพื่อนเธอเองนั่นแหละ สงสัยวันนี้ว่างถึงรับงานเสริมมาเป็นบาทหลวงจำเป็นให้ละมั้ง


          "นั่นสินะครับ อา ผมเหมือนสาวน้อยเลยแฮะ"

           "เพิ่งรู้ตัวรึไง"

           "มันเหมือนขนาดนั้นเลยหรอครับ"


       เอ่ยถามเจ้าสาวคนสวยด้วยความสงสัยว่าตนเหมือนสาวน้อยในนิยายรักตาหวานขนาดนั้นเชียวหรือ ถอนหายใจเล็กน้อยยามสาวเจ้าตอบกลับมาด้วยใบหน้าเรียบนิ่งว่าโคตรเหมือน ช่วยแกล้งทำเป็นบอกว่าไม่เหมือนให้หน่อยก็ไม่ได้ ว่าที่ภรรยาเขาเป็นคนพูดตรงเสียจริง หรือสงสัยจะอยู่กับเขาเยอะไปหรือเปล่านะ คงใช่แหละ


          "แต่งกันเป็นคู่ที่ 4 แล้วหรอเนี่ย"

          "พวกแก 2 คนก็รีบๆแต่งนะ"

          "คงอีกนานเลยมั้ง"


       โชวตอบกลับคิจิและหันมามองคู่บ่าวสาวที่กำลังทำพิธีต่อ ที่เธอบอกแบบนั้นเพราะงานของเธอและมุราซากิบาระหนักกันทั้งคู่ อย่าถามหาถึงงานแต่งเลย หาเวลาว่างมานั่งคุยกันยังไม่ได้เลยเนี่ย แถมหล่อนคิดว่าคนตัวสูงคงยังไม่คิดเรื่องแต่งงานตอนนี้หรอก คงจะอยากทำงานให้ได้นานๆก่อน


          "ของฉันคงอีกชาติเศษๆอะ"

          "ทำไมล่ะ"

          "ก็ยังไม่ได้คิดถึงเรื่องแต่งงานกันทั้งคู่เลยน่ะสิ"


       ฮิมาวาริกล่าวก่อนจะชำเลืองมองแฟนหนุ่มที่กำลังยืนคุยกับพวกเพื่อนของเขาครู่หนึ่ง หลังจากที่อีกฝ่ายพูดถึงเรื่องแต่งงานตอนไปงานโคเชลลา วัลเลย์เมื่อต้นปีก็หายเงียบไปเลย คงแค่ถามเผื่อเอาไว้เฉยๆไม่ได้คิดจริงจังอะไรหรอก อาโอมิเนะน่ะบ้างานจะตายชัก สะดุ้งโหยงเมื่อลิซซ่ากอดคอเธอและบอกว่า'น่าสงสารจังเลย' นี่เพื่อนนะสวัสดี


          "ไม่อยากจะโม้หรอก แต่ฉันท้องแล้วนะ"

          "จริงหรอ กี่เดือนแล้วอะคิจิ"

          "5 เดือนแล้วจ้า"


       คิจิพูดพลางลูบท้องตัวเองอย่างเบามือ ริมฝีปากบางฉีกยิ้มกว้างยามเหล่าเพื่อนสนิทห้าสาวแสนสวยพุ่งเข้ามาดูด้วยความตื่นเต้น พอดีว่าเชื้อพ่อเขาแรงเลยได้คนแรกไวเกินคาดไปหน่อย


          "แล้วเมื่อไหร่จะฮิมาวาริแต่งงานล่ะไดกิ"

          "นั่นสิฮะอาโอมิเนจจิ ตอนนี้นามิจังท้องได้ 2 เดือนแล้วนะ"

          "ไม่เกินปีหน้านั่นแหละน่า"


       อาโอมิเนะเอ่ยตอบอาคาชิและคิเสะพลางหันไปมองแฟนสาวที่กำลังยืนลูบท้องของคิจิครู่หนึ่ง ไม่ต้องถามก็รู้ว่าเจ้าตัวอยากแต่งงานมากแค่ไหน แต่ตอนนี้เขายังไม่กล้าขอเพราะตัวเขาเองยังไม่พร้อมในอะไรหลายๆอย่าง มันไม่ใช่ข้ออ้างหรอกนะ แต่เขาคิดไว้แล้วว่าจะขอไม่เกินฤดูร้อนของปีหน้าแน่นอน


          "หมู่นี้อาคาจินดูอารมณ์ดีจังเลยนะ"

          "ก็ลิซท้องได้ 2 อาทิตย์แล้วนี่ คนเป็นพ่ออย่างฉันก็ต้องมีความสุขเป็นธรรมดาอยู่แล้ว"

          "เอ๋ ท้องแล้วหรอ!!"


       สี่หนุ่มที่เหลืออุทานเสียงดังลั่นด้วยความตกใจ ก่อนที่คิเสะจะกระโดดไปมาพร้อมกับจับมือคนผมแดงเขย่าด้วยความดีใจแล้วบอกกับเขาว่า'ยินดีด้วยนะฮะอาคาชิจจิ' และตามมาด้วยคำอวยพรอื่นๆอีกมากมาย


          "คุโรโกะ นายจะรับฮิเมะเป็นภรรยาของนายหรือไม่ นายสัญญาว่าจะซื่อสัตย์ต่อเธอ ทั้งในยามสุขและยามยาก ในยามไข้และสบายดี จะรักเธอ ให้เกียรติเธอชั่วชีวิตของนายหรือไม่"

          "รับครับ"

          "ฮิเมะ เธอจะรับคุโรโกะเป็นสามีของเธอหรือไม่ เธอสัญญาว่าจะซื่อสัตย์ต่อเขา ทั้งในยามสุขและยามยาก ในยามไข้และสบายดี จะรักเขา ให้เกียรติเขาชั่วชีวิตของเธอหรือไม่"

          "รับค่ะ"


       ร่างบางดึงสามีเข้ามาจูบทันทีโดยที่ไม่ต้องมีใครขอ ผละริมฝีปากออกจากอีกฝ่ายก่อนจะกดจูบอีกรอบ และอีกรอบ ระบายยิ้มกว้างจนตาหยีเมื่อคนตัวสูงปาดนำ้ตาให้เธอและจูบหน้าผากหล่อนเบาๆ


          "ฮิเมะจังครับ"

          "อะไรหรอ"

          "ผมขอสัญญาว่าจะรักและดูแลฮิเมะจังตลอดไปนะครับ"


       ร่างสูงโปร่งเอ่ยคำสัตย์สาบานต่อหน้าทุกคน มือหนากอบกุมมือเล็กเอาไว้แน่นก่อนจะกดจูบลงบนหลังมืออย่างแผ่วเบา นัยน์ตาสีฟ้าเข้มจดจ้องใบหน้าเรียวสวยของภรรยาครู่หนึ่ง ริมฝีปากหนาฉีกยิ้มกว้างจนเห็นฟันครบสามสิบสองซี่และตัดสินใจอุ้มคนตัวเล็กในท่าเจ้าสาวออกไปข้างนอก หัวเราะเล็กน้อยยามสาวเจ้าเอ่ยปากแซว ชีวิตหลังแต่งงานมันเพิ่งเริ่มต้นเท่านั้น



'The End'


__________________________________________________________________________________________________________________
Talk with Writer.
จบไปอีกเรื่องแล้วค่ะเย่ ขอบคุณที่ติดตามกันมาโดยตลอดนะคะ 
เกียมพบกับเซย์ลิซซ่าจากShe Is My Girlfriend.|คนนั้นแฟนผม ได้เลยค่ะอะฮิ
06/11/62
__________________________________________________________________________________________________________________
T
B
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 44 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

86 ความคิดเห็น

  1. #80 Rin del Polaris (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2562 / 16:24

    ตอนนี้ตะโกรไปหลาบครั้งแล้วค่ะว่าyes yes yes yes yes yes!! Finally!!

    #80
    1
    • #80-1 Kim_Praew(จากตอนที่ 26)
      7 พฤศจิกายน 2562 / 17:36
      เขาแต่งกันแล้วค่ะกรี้สสส
      #80-1
  2. #79 Ghost World (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2562 / 22:06

    ในที่สุดก็ได้แต่งงานกัน ฮือออ น่ารักจังคู่นี้

    #79
    1
    • #79-1 Kim_Praew(จากตอนที่ 26)
      7 พฤศจิกายน 2562 / 17:35
      น่ารักมาากจริงๆค่ะ
      #79-1
  3. #78 R'Soar (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2562 / 20:56

    เขินม๊วกกกกกกกกอ่านไปยิ้มไปเลยนะนิ//จบแล้วหรอ•^•
    #78
    1
    • #78-1 Kim_Praew(จากตอนที่ 26)
      7 พฤศจิกายน 2562 / 17:35
      จบแล้วจริงๆค่าา
      #78-1