END|[Fic Knb] Hey Girl!. ผมไม่เคะนะครับ!

ตอนที่ 24 : Hey Girl22:It drives me wild.

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 193
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 23 ครั้ง
    4 พ.ย. 62








Hey Girl22: It drives me wild.

Wonderlust

And it drives me wild
Cause when you look like that
I've never ever wanted to be so bad, oh 
It drives me wild
;WILD-Troey Sivan.

________________________________________________________________________________________________________________

       นัยน์ตาสีซิทรินจ้องมองออกไปข้างนอกหน้าต่าง ดอกซากุระสีชมพูกำลังปลิวลงบนพื้นทางเดินของโรงเรียน สายลมฤดูร้อนพัดโดนหน้าเธอเบาๆ คาบนี้เป็นคาบวิชาชีววิทยาความจริงเธออ่านล่วงหน้ามาแล้ว เลยไม่จำเป็นต้องนั่งฟังอาจารย์ให้งงหนักกว่าก็ได้ เพราะงั้นหล่อนจึงตัดสินใจนั่งมองวิวทิวทัศน์แทนไงล่ะ


          "วันนี้แทบฟังอาจารย์สอนเลยนะครับฮิเมะจัง"

          "อ๋อ ฉันอ่านเลยไปจนถึงบทสุดท้ายก่อนสอบแล้วน่ะ"

          "โห สุดยอดเลยนะครับ"


       อุทานขึ้นพร้อมกับสีทำหน้าเหลือเชื่อ หลุดหัวเราะยามเจ้าหล่อนแหวใส่ตน มันน่าเหลือเชื่อจริงๆนะ ตอนปีหนึ่งยังบ่นว่าขี้เกียจอ่านหนังสืออยู่เลย หรือว่าจะเริ่มตั้งใจเรียนอย่างที่พูดเอาไว้นะ


           "คาบต่อไปเรียนศิลปะแล้วนี่"

           "หายนะชัดๆ"

           "เดี๋ยวฉันแบกเอง"


       คางามิกล่าวอย่างมั่นอกมั่นใจ ขมวดคิ้วมุ่นเมื่อเห็นเพื่อนสนิททั้งนั่งจ้องหน้ากันสักพักก่อนจะส่ายหน้าไปมาอย่างละเหี่ยใจ อะไรกันคำพูดของเขาดูไม่น่าเชื่อถือขนาดนั้นเลยเหรอ บ้าน่า ใจร้ายกันเกินไปแล้วไอ้สองคนนี้นี่ ร่างสูงใหญ่นั่งกอดอกมองฮิเมะกับคุโรโกะครู่หนึ่ง เขาน้อยใจจริงๆนะ


           "เท็ตสึยะ ช่วยถือหน่อยสิ"

           "เอามาให้หมดเลยก็ได้ครับ"

           "ก็ได้ เดี๋ยวพวกฉันมานะไทกะ"


       หันกลับมามองคนหัวสีเพลิงที่กำลังนั่งคุยกับคนในห้อง พลางก้าวเท้าตามหลังแฟนหนุ่มออกไปจากกห้องเรียน ดวงตาคู่สวยจดจ้องคนข้างกายพร้อมกับระบายยิ้มเล็กน้อย


          "มีอะไรรึเปล่าครับ"

          "เปล่าหรอก แค่คิดว่านายดูโตขึ้นกว่าปีที่แล้วน่ะ"

          "อันนี้ใช่คำสารภาพรักมั้ยครับ"


       เอ่ยถามคนตัวเล็กด้วยความสงสัย แต่สิ่งที่เธอพูดก็เป็นความจริงแหละ เพราะเขาสูงกว่าปีที่แล้วเยอะเลย ริมฝีปากหนาฉีกยิ้มกว้างยามเห็นนักร้องสาวทำท่าทางไม่รู้ไม่ชี้ ฮิเมะเองก็ดูเป็นผู้ใหญ่ขึ้นมากนะ ถ้าไม่รู้จักกันคงคิดว่าเจ้าหล่อนอยู่ปีสามแน่นอน เนื่องจากบุคลิกท่าทางนิ่งสุดๆเลย


          "วางไว้ตรงนี้เลย"

          "ตรงนี้นะครับ"

          "อื้ม ขอบใจมากนะ"


       เสียงใสกล่าวขอบคุณอีกฝ่าย หลุดหัวเราะเมื่อคนผมฟ้าหน้าขึ้นสีแดงระเรื่อ มือเล็กเอื้อมไปหยิกแก้มคนตัวสูงอย่างเบามือด้วยความเอ็นดูปนมันเขี้ยว ผู้ชายบ้าอะไรทำไมถึงน่ารักน่าแกล้งขนาดนี้กันนะ
      

        "ทำแบบนี้มันขี้โกงนะครับฮิเมะจัง"

        "งั้นหรอ"

        "นี่แหนะ ชอบแกล้งผมดีนัก"


       มือหนาหยิกแก้มนุ่มเบาๆ หัวเราะร่าเพราะคนตัวเล็กร้องโวยวายบอกให้ตนปล่อยหล่อนได้แล้ว ทีแกล้งเขายังแกล้งได้เลย ทำไมจะโดนแกล้งกลับบ้างไม่ได้ล่ะ ถึงจะเป็นแฟนแต่เขาเองก็ไม่ยอมหรอกนะ คุโรโกะโน้มหน้าลงจนหน้าผากของทั้งสองแตะกัน ปิดเปลือกตาลงชั่วขณะและเดินออกจากห้องซ้อมดนตรี 


          "เมื่อกี้ทำอะไรของนายน่ะเท็ตสึยะ"

          "มัดจำไงครับ กลับบ้านไปฮิเมะจังโดนหนักกว่านี้แน่"

          "นายเป็นใครน่ะ คายเท็ตสึยะของฉันออกมาเดี๋ยวนี้นะ"


       ร่างบางร้องท้วงทันทียามได้ยินคนตรงหน้าพูดจบ พลันใบหน้าเรียวเห่อร้อนกะทันหันเนื่องจากนักกีฬาส่งรอยยิ้มเจ้าเล่ห์พร้อมกับขยิบตาข้างหนึ่ง ล้อเล่นหรือเปล่าเนี่ย ทำไมแฟนเธอถึงได้หล่อลากกระชากใจขนาดนั้นกันล่ะ 


          "ฮิเมะจังเขินหรอครับ"

          "อย่าไปทำหน้าแบบนี้ให้ใครเห็นนะ"

          "ครับ"


       พยักหน้ารับ ตอนนี้นักร้องสาวตรงหน้าเขาน่ารักมากเลยล่ะ ให้ตายสิ เขาไปไหนไม่รอดแล้วนะ ส่ายหน้าไปมาก่อนจะก้าวเข้าใกล้แฟนสาวทีละนิดจนแขนชนกัน นัยน์ตาสีฟ้าเข้มชำเลืองมองคนสาวเจ้าครู่หนึ่ง ถอนหายใจออกมาอย่างแผ่วเบา แขนแกร่งช้อนตัวคนตัวเล็กขึ้นก่อนจะรีบเร่งฝีเท้าให้เร็วกว่าเดิม


          "ทำอะไรของนายเนี่ย"

          "ฮิเมะจังเดินช้านี่ครับ"

          "นายนี่นะ"


       กอดอกมองคนที่อุ้มเธออยู่ครู่หนึ่ง โชคดีที่ตรงทางเดินไม่มีใคร แต่ก็ไม่จำเป็นต้องอุ้มเธอนี่นา หรือว่าจะรีบไปเรียนจริงๆกันนะ เหลือบดูร่างสูงโปร่งชั่วขณะ ยังอุ้มหล่อนโดยไม่บ่นว่าหนักเหมือนเดิมเลยแฮะ


          "อาทิตย์หน้าวันเกิดของฮิเมะจังแล้วนี่ครับ"

          "ใช่แต่ฉันไม่อยู่น่ะสิ มีธุระที่อเมริกาอะ"

          "น่าเสียจังเลยนะครับ งั้นจัดก่อนไปอเมริกาดีมั้ยครับ"


       ถามขณะยังคงอุ้มร่างบางอยู่ ก้มลงมองคนในอ้อมแขนสักพักหนึ่ง ริมฝีปากหนาฉีกยิ้มรอบที่ร้อยของวัน ขายาวก้าวมาถึงครึ่งทางแล้ว ดวงตาคู่สวยจ้องสวนดอกไม้ตลอดทางเดิน บรรยากาศแบบนี้เหมือนกับคู่สามีภรรยาวัยเกษียณมาเดทกันเลยนะเนี่ย ถ้าเขาเป็นคุณตาเธอก็ต้องเป็นคุณยายสินะ น่ารักดีเหมือนกัน


           "ไม่รู้หรอกว่าคิดอะไรอยู่ แต่รู้สึกขนลุกยังไงไม่รู้"

           "แค่คิดว่าตอนนี้พวกเราดูเหมือนคู่รักวัยเกษียณเลยน่ะครับ"

           "หืม นี่เราแก่แล้วหรอตา"


       ฮิเมะพูดพลางทำเสียงให้แก่ลงเชิงแซวอีกฝ่าย พลันหัวเราะร่าเมื่อแฟนหนุ่มขมวดคิ้วมุ่นไปสักพักใหญ่ งงล่ะสิ ไม่คิดว่าเธอจะเล่นอย่างนี้ใช่ไหมล่ะ เห็นแล้วอยากแกล้งอีกจังเลยแฮะ


          "ใช่แล้วล่ะยาย แต่ตายังแข็งแรงอยู่นะ ยกยายขึ้นได้ด้วย"

          "ยกสูงเกินไปแล้วนะตา หัวใจยายจะวาย"

          "อ้าวหรอ ตาขอโทษพอดีตัวยายเบาไปหน่อยน่ะ"


       คุโรโกะพูดพลางหัวเราะเล็กน้อยยามเจ้าหล่อนร้องท้วงว่า'มันเกี่ยวอะไรกับนำ้หนักยายล่ะตา' ไม่ไหวแล้ว ถ้าเล่นมากกว่านี้อาจจะไม่ถึงห้องเรียนก็ได้นะ เพราะเดี๋ยวเขาจะพาออกทะเลไปไกลสุดขอบโลกเลย พลันดวงตาทั้งสองคู่สบกัน ทั้งตาและยายหัวเราะออกมาเสียงดังลั่นทางดินโดยไม่ได้นัดหมาย


          "Trying hard not to fall"

          "On the way home"

          "You were trying to wear me down, down"

          "Kissing up on fences"

          "And up on walls"

          "On the way home"

          "I guess it's all working out now"


       ริมฝีปากบางระบายยิ้มกว้างให้กับเหล่ารุ่นน้องที่มายืนดูเธอร้องเพลงในช่วงพักซ้อม มือเล็กยกขึ้นโบกไปมากลางอากาศ นัยน์ตาสีซิทรินจดจ้องกล้องโทรศัพท์ของรุ่นน้องคนหนึ่งก่อนจะชูมินิฮาร์ทให้


          " 'Cause there's still too long to the weekend"

          "Too long till I drown in your hands"

          "Too long since I've a fool, oh"


       ลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ขาเรียวก้าวไปหามือคีย์บอร์ดสาว กอดคอเพื่อนสนิทเบาๆก่อนจะขยับตัวตามจังหวะเพลง ปล่อยแขนออกจากคอของอีกฝ่ายและออกสเต็ปเต้นเล็กน้อย ซึ่งนั่นสามารถเรียกเสียงกรีดร้องของแฟนคลับได้เป็นอย่างดี ฮิเมะส่งยิ้มให้กับแฟนหนุ่มกับคนในชมรมบาสเกตบอล


          "Leave this blue neighbourhood"

          "Never know loving could hurt this good, oh"

          "And it drives me wild"

          "Cause when you look like that"

          "I've never ever wanted to be so bad, oh"

          "It drives me wild"


       นักร้องสาวยืนร้องเพลงอยู่ข้างมือเบสคนใหม่ ความจริงหล่อนคิดเอาไว้แล้วล่ะว่าถ้าไม่มีใครมาสมัครเธอจะเล่นเองเหมือนกับที่รุ่นพี่ไอมิเคยทำก่อนหน้าที่จะมีพวกเธอ แต่โชคดีที่มีคนมาลงชื่อทัน ไม่อย่างนั้นเธอคงได้ควบสองตำแหน่งแน่นอน


          "รุ่นพี่ฮิเมะโคตรน่ารักเลย"

          "ใช่ๆ มีแฟนรึยังนะ"

          "พี่นี่แหละครับ แฟนฮิเมะน่ะ"


        คุโรโกะโพล่งขึ้นหลังจากที่ได้ยินเหล่าห้าหนุ่มบอยแบรนด์หน้าตาดียืนคุยกันเรื่องแฟนของเขา แหม อุตส่าห์ได้ออกทีวีแถมยังเป็นข่าวดังช่วงปลายปีขนาดนั้นยังไม่รู้อีกเหรอเนี่ย ไอ้พวกไม่ตามข่าวสารบ้านเมืองเอ้ย ถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่และหันกลับมามองคนตัวเล็กต่ออย่างใจจดใจจ่อ


          "Leave this blue neighbourhood"

          "Never know loving could hurt this good, oh"

          "And it drives me wild"

          "Cause when you look like that"

          "I've never ever wanted to be so bad, oh"

          "It drives me wild"


       ค้อมหัวสี่สิบห้าองศายามได้ยินเสียงปรบมือและเสียงกรี๊ดกร๊าดดังลั่นห้องซ้อม ขาเรียวรีบเดินไปหาแฟนหนุ่มสุดที่รักทันทีเมื่อเหล่านักเรียนเริ่มออกจากห้องซ้อม


          "เหนื่อยมั้ยครับ"

          "นิดหน่อย ขอบใจนะ"

          "ผมดื่มไปนิดนึงแล้วนะ"


       เอ่ยหลังจากที่ร่างบางดื่มนำ้ไม่กี่วินาที หลุดหัวเราะเล็กน้อยยามเจ้าหล่อนไหวไหล่ไม่สนใจแถมยังกระดกดื่มไปครึ่งขวดแล้วด้วย นั่นสินะ ก็จูบกันไปแล้ว ของแค่นี้ไม่เห็นมีอะไรน่าอายเลยนี่นา มือหนาลูบเส้นผมนุ่มอย่างเบามือด้วยความเอ็นดู แฟนเขานี่น่ารักเกินไปจริงๆนะ ให้ตายสิ ใจเขาละลายหมด


          "เรื่องแบบนี้ฉันไม่ถืออยู่แล้ว"

          "แต่ผมถือครับ"

          "หืม ทำมากกว่านี้ก็ทำมาแล้วนี่"


       สาวเจ้าเขย่งปลายเท้ากระซิบข้างหูแฟนหนุ่มพอให้ได้ยินกันสองคน ริมฝีปากบางแสยะยิ้มเล็กน้อยตรงมุมปาก ก่อนจะรีบเดินกลับไปประจำตำแหน่งเพราะผู้จัดการเรียกรวมตัวแล้ว


          "ฮิเมะจังขี้โกงนี่ครับ"

          "แน่นอนอยู่แล้ว"


________________________________________________________________________________________________________________
Talk with Writer.
ตากับยายล่ะ น่ารักกันจริงๆเลย
04/11/62
________________________________________________________________________________________________________________
T
B
  
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 23 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

86 ความคิดเห็น

  1. #74 Rin del Polaris (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2562 / 00:17

    แหมมมม หวานกันจริงๆ

    #74
    1
    • #74-1 Kim_Praew(จากตอนที่ 24)
      5 พฤศจิกายน 2562 / 18:26
      ตากับยายหวานกันจนมดขึ้นหมดแล้วค่ะ
      #74-1
  2. #73 Ghost World (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2562 / 21:06

    ทำมากกว่านี้คือทำอะไรกันนะ~~~

    #73
    1
    • #73-1 Kim_Praew(จากตอนที่ 24)
      5 พฤศจิกายน 2562 / 18:25
      จูบค่ะจูบ คิดลึกนะคะ555
      #73-1