END|[Fic Knb] Hey Girl!. ผมไม่เคะนะครับ!

ตอนที่ 22 : Hey Girl20:One step closer.

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 209
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 25 ครั้ง
    2 พ.ย. 62









Hey Girl20: One step closer.



How can I love when I'm afraid to fall
But watching you stand alone
All of my doubts suddenly goes away somehow
One step closer
;A Thousand Years-Christina Perri.

________________________________________________________________________________________________________________
    
       ขาเรียวก้าวเข้ามาในโรงเรียนพร้อมกับเพื่อนสนิท ดวงตาคู่สวยจดจ้องเหล่านักเรียนปีหนึ่งครู่หนึ่ง มีนักเรียนเข้าใหม่มาเยอะมากเลยนะเนี่ย สะดุ้งโหยงยามได้ยินเสียงเรียกดังมาจากข้างหลัง พลันหันไปพบกับรุ่นน้องผู้ชายคนหนึ่งที่กำลังยืนเกาหัวอยู่ ขยับตัวเข้าใกล้อีกฝ่ายก่อนจะชูสองนิ้วให้กล้อง


          "คนรู้จักเยอะจริงๆนะ"

          "แน่นอนอยู่แล้ว"

          "เดินระวังๆหน่อยฮิเมะ"


       เอ่ยเสียงเข้มเมื่อเห็นสาวเจ้าเดินชนไหล่รุ่นน้องเข้าแบบเต็มๆ ส่ายหน้าไปมาอย่างละเหี่ยใจเพราะคนตัวเล็กก้มหัวขอโทษจนอีกฝ่ายบอกว่า'ไม่ต้องขอโทษผมก็ได้ครับ' 


          "รุ่นพี่ฮิเมะน่ารักเนาะ"

          "นั่นสิ นารักมากๆเลย"

          "อ๋อ คนนั้นแฟนพี่เองครับน้องๆ"


       คุโรโกะพูดขึ้นหลังจากยืนฟังสองหนุ่มคุยกันอยู่นานพอสมควร อย่ามาบังอาจมองแฟนเขาด้วยสายตาแทะโลมแบบนั้นนะ เดี๋ยวพ่อก็ขว้างลูกบาสใส่หัวเสียหรอก ถอนหายใจเล็กน้อยยามคนตรงหน้ารีบค้อมหัวขอโทษตนก่อนจะพากันเดินไปทางอื่น ภูมิใจอยู่หรอกที่มีแฟนสวยน่ะ แต่อย่างนี้มันเกินไป


           "วันนี้มาสายนะเท็ตสึยะ"

           "พอดีมีธุระระหว่างทางน่ะครับ"

           "งั้นหรอ"


       พยักหน้ารับและหันกลับมาคุยกับคางามิต่อ เมื่อกี้ตอนคนตัวสูงก้าวเข้ามาในห้องเรียนสีหน้าเหมือนจะไปฆ่าใครสักคนอย่างนั้นแหละ เกิดอะไรขึ้นระหว่างทางหรือเปล่านะ


          "อ้าว มีอะไรรึเปล่าฮิเมะ"

          "พอดีว่าพักซ้อมน่ะค่ะเลยมาดู"

          "หรอ มานั่งนี่ก่อนสิ"


       กวักมือเรียกร่างบางพลางตบที่นั่งข้างกาย เพื่อให้เจ้าหล่อนเดินมานั่งดูแฟนกับเพื่อนตัวเองซ้อมได้ถนัด แสยะยิ้มมุมปากเล็กน้อยเมื่อเหล่ารุ่นน้องปีหนึ่งในชมรมหันมามองนักร้องสาว ไม่รู้หรืออย่างไรว่าแฟนของเธอดุขนาดไหนน่ะไอ้หนูน้อย นั่นไงเจ้าตัวเห็นแล้ว แถมยังยืนมองอีกต่างหาก ตายแน่นอน


          "รุ่นน้องปีนี้งานดีจังเลยนะคะ"

          "ฝึกนิดฝึกหน่อยก็ใช้ได้แล้วล่ะ"

          "ร่างกายแข็งแรงกันทุกคนเลยแฮะ"


       นัยน์ตาซิทรินจดจ้องพวกปีหนึ่งที่กำลังเล่นบาสเกตบอลครู่หนึ่ง พลันฉีกยิ้มร่าให้กับเหล่ารุ่นพี่และแฟนหนุ่มกับเพื่อนสนิทสุกที่รักของตน อีกไม่กี่วันริโกะคงบอกรุ่นน้องให้ไปตะโกนบนดาดฟ้าในช่วงเข้าแถวแน่นอน เพราะมันเป็นประเพณีประจำชมรมไปแล้ว ยืดแขนยืดขาก่อนจะปล่อยผมลง


           "วันนี้พักนานหรอครับ"

           "ยูมิเพิ่งไลน์มาบอกว่าไม่มีซ้อมแล้วน่ะ เพราะทุกคนมีธุระต่อ วันนี้เลยซ้อมดึกไม่ได้"

           "อย่างงั้นหรอครับ"


       มือหนาจับผ้าที่คลุมหัวตนเบาๆ ริมฝีปากหนาฉีกยิ้มกว้างยามสาวเจ้าเช็ดเหงื่อให้ตน ยกมือขึ้นจับข้อมืออีกฝ่ายเอาไว้ ดวงตาคู่สวยจ้องมองใบหน้าเรียวสวยอย่างไม่ละสายตาไปไหน ใช้หน้าผากของตัวเองชนกับหน้าผากฮิเมะครู่หนึ่ง เอาล่ะ อย่างน้อยตอนนี้เขาก็มีกำลังใจซ้อมล้นเหลือแล้ว


          "หวานกันจนมดขึ้นหมดแล้วเนี่ย"

          "แหม แล้วพี่รโกะล่ะคะ ไม่ค่อยจะหวานเลยเนอะ"

          "หวานเหวินที่ไหนกันล่ะ"


       โบกมือปฏิเสธไปมา หันกลับมามองกัปตันทีมสักพักหนึ่งก่อนจะหันไปมองร่างบางชั่วขณะ สาวเจ้าตอนผมสั้นแบบนี้ก็ดูสวยไปอีกแบบนึง เอ่อ ถ้าอยู่เฉยๆไม่ขยับตัวล่ะนะ


        "กี่ทุ่มแล้วล่ะเนี่ย"

        "4 ทุ่มครึ่ง มันดึกแล้วนี่นา"

        "แล้วนายจะกลับบ้านยังไงล่ะคุโรโกะ"


       เอ่ยถามคู่หูเพื่อนซี้ด้วยความสงสัย พลันร้องอ๋อเบาๆเมื่อมองหน้าคนผมฟ้า


        "งั้นนายมาค้างห้องฉันก่อนก็ได้"

        "ครับ ผมโทรบอกคนในบ้านก่อนนะครับ"

        "โอเค"


       พยักหน้าหงึกหงัก ขาเรียวก้าวเดินไปยังคอนโดมิเนียม นัยน์ตาสีซิทรินชำเลืองมองสองหนุ่มที่เดินคุยกันข้างหลังเธอ บางทีหล่อนรู้สึกเหมือนมีองครักษ์สองคนเลยนะเนี่ย ส่ายหน้าไปมาเพื่อไล่ความคิดบ้าบอในหัวตัวเอง ค้อมหัวทักทายป้าแก่คนเก่งข้างห้องของเธอครู่หนึ่ง วันนี้อีกคนนอนดึกนะเนี่ย


        "จัดห้องใหม่หรอครับ"

        "อื้ม พอดีว่ามันดูรกน่ะ"

        "เดี๋ยวผมหยิบให้นะครับ"


       กล่าวพลางหยิบลังที่อยู่หลังตู้เย็นให้แฟนสาว เงยขึ้นมองหน้าเจ้าหล่อนด้วยความอยากรู้ว่าคนตัวขำอะไร หรือว่าเมื่อกี้เขาเผลอทำอะไรที่มันดูตลกออกมาอย่างงั้นเหรอ  


          "หยากไย่ติดผมน่ะ"

          "เอาออกให้หน่อยได้มั้ยครับ ตอนนี้มือผมไม่ว่างน่ะ"

          "จ้าๆ"


       ขานรับพร้อมกับใช้มือหยิบหยากไย่ออกจากเส้นผมสีฟ้าอ่อนอย่างเบามือ หยุดชะงักเมื่อสบตากับร่างสูงโปร่ง ทั้งสองยืนจ้องกันอยู่นานพอสมควร และเป็นฮิเมะเองที่ตัดสินใจจูบหน้าผากคนตรงหน้าหนึ่งหนก่อนจะเดินออกไปตรงห้องนั่งเล่น ทำไมยิ่งมองถึงยิ่งหล่อขนาดนี้กันนะ ใจเธอจะลายลายหมดแล้ว


          "ในลังนี่มีอะไรหรอครับ"

          "เพราะจำไม่ได้ว่ามีอะไรไง ถึงได้หยิบออกมาดูน่ะ"

          "งั้นผมเปิดเลยนะครับ"


       เปิดลังกระดาษออก ในนี้มีรูปของนักร้องสาวตอนเด็กเต็มไปหมดเลย มือหนาหยิบรูปขึ้นมาดูรูปหนึ่งแล้วหันกลับมามองฮิเมะที่กำลังนั่งดูของในกล่องข้างตน คุโรโกะชูขึ้นมาพร้อมกับจ้องสลับไปมาครู่หนึ่ง แทบจะไม่ต่างอะไรกันเท่าไหร่เลยนี่นา สงสัยคงเป็นภาพถ่ายช่วงมัธยมละมั้งเนี่ย


          "ดูสิ รูปตอนฉันอายุ 9 ขวบล่ะ"

          "แก้มเยอะจังเลยนะครับ"

          "ตอนเด็กแก้มนายก็เยอะเหมือนกันนั่นแหละ"


       แหวใส่คนตัวสูงและยื่นรูปในมือให้อีกฝ่ายเอาไปดู เมื่อสองเดือนที่แล้วเธอไปกินข้าวเย็นกับครอบครัวของเขามา บ้านนั้นดูรักและเอ็นดูเธอมากเลยล่ะนะ แถมยังฝากฝังหล่อนให้ดูแลลูกชายเพียงคนเดียวของบ้านอีกต่างหาก


          "รูปนี้น่ารักดีนะครับ"

          "ไหน นี่มันรูปฉันตอนตัดผมสั้นนี่นา จำได้เลยว่าตัวเองช่วงนั้นห้าวหนักมากน่ะ"

          "แล้วช่วงนี้ห้าวมั้ยครับ"


       หันกลับมาถามร่างบางที่กำลังนั่งกอดแขนเขาอยู่เชิงหยอกล้อ มือหนายกขึ้นลูบเส้นผมนุ่มอย่างเบามือ ก้มลงจูบกลุ่มผมยามคนตัวเล็กตอบกลับมาว่า'เดี๋ยวนี้ไม่ห้าวตีนแล้ว' นัยน์ตาสีฟ้าเข้มเหลือบมองนาฬิกาแขวนผนังครู่หนึ่ง ตอนนี้เป็นเวลาห้าทุ่มแล้ว ถือว่าเป็นการนอนดึกที่สุดในชีวิตของเขาเลย


          "5 ทุ่มแล้วหรอเนี่ย งั้นฉันไปอาบนำ้ก่อนนะ"

          "ให้ผมเข้าไปอาบด้วยมั้ย"

          "ฉันอาบคนเดียวได้น่า"


       แยกเขี้ยวใส่แฟนหนุ่มก่อนจะก้าวเข้าไปในห้องนำ้เพื่อทำภารกิจส่วนตัว ขาเรียวก้าวออกมาจากห้องนำ้ มือเล็กเช็ดผมตัวเองจนเกือบแห้ง ฮิเมะนั่งลงบนเตียงนอนก่อนจะมองหาแฟนหนุ่ม เพราะไม่รู้ว่าเขาหายไปไหน


          "อ้าว อาบเสร็จแล้วหรอครับ"

          "เพิ่งอาบเสร็จเมื่อกี้น่ะ"

          "งั้นหรอครับ เมื่อกี้ผมเอาผ้าไปซักมาน่ะ"


       ขายาวก้าวเข้ามาในห้องนอน หลุดหัวเราะเล็กน้อยเมื่อนักร้องสาวไล้ให้ตนเข้าไปอาบนำ้ ขยี้เส้นผมสีบลอนด์จนฟูฟ่องไม่เป็นทรงด้วยความมันเขี้ยว ระบายยิ้มอ่อนโยนเนื่องจากเสียงใสร้องท้วงแถมยังพองแก้มใส่เขาอีกต่างหาก โน้มตัวลงหอมแก้มสาวเจ้าฟอดใหญ่และเดินเข้าไปในห้องนำ้ทันที


          "ป่านนี้เบอร์ 2 ร้องคิดถึงนายแล้วมั้งเนี่ย"

          "ร้องคิดถึงฮิเมะจังมากกว่าครับ"

          "นั่นสินะ"


       พยักหน้ารับและเอนตัวพิงแฟนหนุ่ม นิ้วเรียวเลื่อนหน้าจอโทรศัพท์ไปเรื่อย จนกระทั่งมาหยุดที่สตอรี่ไอจีของคิจิ รีบกดไดเรคแซวเพื่อนสนิทสาวแทบจะทันที แหม คบกันแล้วหวานออกนอกหน้าพวกเธอมากเลยนะเนี่ย 


          "เล่นแต่โทรศัพท์ไม่ยอมสนใจผมเลยนะครับ"

          "โอ๋เอ๋ แป๊บนึงนะ คิจิโทรมา"

          "ครับ"


       ขานรับก่อนจะหน้าลงตรงซอกคอขาว สันจมูกโด่งสูดดมกลิ่นหอมจากเส้นผมนุ่มสักพักหนึ่ง แขนแกร่งคลายกอดเล็กน้อยเพื่อไม่ให้หญิงสาวรู้สึกอึดอัดมากเกินไป คงเพราะว่าไม่ได้อยู่บ้านเดียวกับเหมือนอาโอมิเนะกับคิเสะและมุราซากิบาระเลยรู้สึกโหวงนิดหน่อยเวลาไม่ได้อยู่ด้วยล่ะมั้ง แต่คนที่น่าสงสารที่สุดคงเป็นมิโดริมะกับอาคาชิ เพราะแฟนอยู่ต่างประเทศทั้งคู่เลย


          "นี่แกเห็นฉันเป็นคนยังไงเนี่ย"

          [ก็เห็นแกเป็นคนอย่างนี้แหละ แล้วนี่อยู่กับใครอะ คุโรโกะหรอ]

          "อืม ทำไมเดาแม่นจังวะ เดาข้อสอบให้บ้างดิ"


       ใช้มืออีกข้างที่วางว่างลงบนแขนของร่างสูงโปร่ง ใบหน้าเรียวซุกตรงซิกแพค หลุดหัวเราะยามปลายสายบอกว่า'ถ้าเดาถูกทุกข้อก็เดาไปนานแล้วน่ะสิ' ฮิเมะนั่งคุยกับนักกีฬาสาวนานพอสมควร พลันเหลือบมองหน้าคนตัวสูงที่กำลังจะหลับนอนอยู่ตรงคอเธอ ก่อนจะวางสายอีกฝ่ายไป


          "คุยเสร็จแล้วหรอครับ"

          "อื้ม ตีหนึ่งแล้วนี่ นอนกันเถอะ"

          "ครับ"


       ขานรับและนอนลงบนเตียงอย่างรวดเร็ว เพราะว่าวันนี้ซ้อมเลยทำให้เขารู้สึกเพลียมากกว่าทุกวัน ขยับตัวเข้าใกล้สาวเจ้า แขนแกร่งโอบกอดร่างบางเอาไว้หลวมๆ 


          "เท็ตสึยะ"

          "ครับ"

          "ฝันดีนะ"


       เอื้อมแขนกอดตอบคนผมฟ้า ริมฝีปากบางฉีกยิ้มกว้างเมื่อได้ยินเสียงของอีกฝ่าย


          "ครับ ฝันดี"


________________________________________________________________________________________________________________
Talk with Writer.
ขึ้นปี 2 กันแล้วววววว
02/11/62
________________________________________________________________________________________________________________


T
B
  
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 25 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

86 ความคิดเห็น

  1. #68 Ghost World (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2562 / 22:10

    ::แกๆเค้านอนด้วยกันแหละ

    ::เออๆ นอนด้วยกันแหละๆ

    #68
    1
    • #68-1 Kim_Praew(จากตอนที่ 22)
      3 พฤศจิกายน 2562 / 11:42
      นอนด้วยดันแหลค่ะ5555
      #68-1
  2. #67 Malrose (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2562 / 21:34

    มดขึ้นแร้วค่าาา
    #67
    1
    • #67-1 Kim_Praew(จากตอนที่ 22)
      3 พฤศจิกายน 2562 / 11:41
      มดเต็มไปหมดเลยค่ะ
      #67-1